La Dame dans l'Auto avec un Fusil et des Lunettes (2015)

Blijkbaar een remake: The Lady in the Car with Glasses and a Gun (1970)

Gebaseerd op dit boek.

Ziet er stiekem wel cool uit.

DoP = Manuel Dacosse = zeer goed nieuws.

Mooie benen heeft ze wel, als ik de poster zo zie.

Cult.

Tenminste, ik vind het toch wel echt geslaagd. Niet dat er niet hier en daar een serie slordigheidjes in zitten, maar het concept is leuk, de beelden spreken, de dame weet haar stukken fraai te spelen, en de muziek is als een ode aan Ennio Morricone hemzelf. Het enige dat je er dan tegenin kan brengen is dat de titel wellicht de prijs voor de langste titel van 2015 wegsleept, maar ook een spoiler van jewelste is.

Extra punten van mijn kant voor de mooie auto's - niet alleen de Thunderbird, maar ook de geniaal mooie ouwe vrachtwagens. En, Freya Mavor is dus een Schotse. Dat was me dus tijdens de film echt niet in m'n hoofd gekomen - zo Frans als wat. Respect.

Vreemde film, lekker Frans jaren 60 sfeertje. Een echte thriller vind ik het niet, ook niet spannend, daar was hij me toch wat te bizar voor. Maar ik mag dit soort films wel, het het zeker weer eens wat anders.

Veeleer een mysterie dan een thriller, hoe dan ook opgeleukt door een model met mooie benen in de titelrol (zie de poster). Er zitten nogal wat losse eindjes in het verhaal. Nochtans een prettige film, die vooral zal blijven hangen vanwege de heel aparte titel.

Op deze Franse Thriller / Mystery film ben ik gekomen door het leuke spelletje "Link de filmposters", waarbij ik zocht naar "vrouw met geweer en tas" (i.v.m. met de vorige geplaatste filmposter van "scorsese") en toen kwam ik dus o.a. uit bij deze zeer fraaie filmposter, welke me gelijk aanspraak vanwege de mooie en sexy vrouw met geweer, zonnebril, rode haren, charmante sproeten, fraaie lichaamsbouw en lange mooie benen. Na het posten van deze filmposter bij het spelletje "Link de filmposters", heb ik de film gelijk gepindakaasd en daarna in de avond bekeken.

De mooie secretaresse Dany Dorémus (Freya Mavor) leent / steelt de sportwagen, een blauwe Ford Thunderbird, van haar baas Michel Caravaille (Benjamin Biolay), die met zijn gezin een weekendje weggaat met het vliegtuig naar de Cote D’Azur, mee om een roadtrip te maken. Ze gaat namelijk i.p.v. Parijs naar een badplaats in het Zuiden van Frankrijk om daar de zee te kunnen zien, waarvan ze zweert die nog nooit gezien te hebben. Maar onderweg herkent iedereen haar en als er opeens een lijk in de kofferbak van de auto opduikt, is ze ineens de hoofdverdachte van een moord waar ze niets vanaf weet. Wordt ze gek ?

"The Lady in the Car with Glasses and a Gun" is een remake van de gelijknamige cultfilm uit 1970 en is een stijlvolle (fraaie auto's, minirokken, schitterende locaties en decors, kleurrijk en fraaie passende muziek) psychologische thriller, die volledig wordt gedragen door de zeer mooie Freya Mavor, die er continue zeer fraai en sexy bijloopt (altijd met blote benen en lopend op open schoenen met een hoge hak) en waarvan ook wat naaktheid (haar borsten) is te zien tijdens één scène waarbij ze vrijt / neukt met een louche oplichter, te weten Georges (Elio Germano), in een hotel.

De film (die zich ergens in de jaren 60 / 70 afspeelt) begint met de naïeve en onschuldige secretaresse Dany, die ermee instemt overuren te maken voor haar baas Michel, waarbij ze 50 pagina's tekst moet typen op een typemachine (ze zegt daarbij ook "I do six pages an hour"). Dany voltooit de klus 's nachts bij het huis van haar baas, waar ook zijn vrouw Anita (Stacy Martin) en hun jonge dochtertje Sylvie (Noémie Morales) aanwezig zijn, en rijdt het gezin in de ochtend in hun strak uitziende Ford Thunderbird naar het vliegveld, waar ze vertrekken naar de Cote D’Azur, en Dany moet daarna de auto terugbrengen naar hun huis. Wanneer Dany klaar is met het afzetten van het gezin op het vliegveld, compleet met zonnebril op, besluit ze niet terug te gaan naar het huis van haar baas, maar neemt ze de auto mee op een soort van roadtrip om de zee te kunnen zien, die ze nog nooit gezien heeft (ze zegt ook regelmatig "I've never seen the sea"), en neemt daarbij op de snelweg de afslag naar het Zuiden van Frankrijk (Cannes / Nice) i.p.v. Parijs.

Tot dan (de eerste circa 25 minuten van het verhaal) is het verhaal opzicht logisch en goed te volgen. Maar dat verandert wanneer ze ontdekt dat veel mensen die ze ontmoet, zoals een vrouw uit een restaurant die haar aanspreekt over een vergeten jas, een man bij een tankstation (waar ze ook aangevallen wordt op het toilet) en een politieagent, beweren te weten wie ze is en dat ze haar onlangs hebben gezien, hoewel ze nog nooit al deze mensen heeft ontmoet. Ze zegt dan o.a. tegen die mensen:

"Sorry, I think you have the wrong person.", "You're mixing me up with someone else." en "You're mistaking me for someone else."

Vanaf dan hebben we te maken met een mystery en heb je vaak ook zoiets van "WTF is er aan de hand ?". Door al deze mensen en rare incidenten, denkt Dany dat ze gek aan het worden is en daarbij praat ze ook regelmatig tegen haarzelf, alsof ze een gespleten persoonlijkheid heeft.

Als het avond wordt en ze in de auto in slaap is gevallen, wordt ze door een politieagent (die haar herkent) naar een hotel gebracht (waar ze schijnbaar de dag van te voren ook al is geweest) en daar ontmoet ze de louche oplichter Georges waarmee ze een affaire begint. Georges steelt uiteindelijk de auto van haar (beter gezegd van haar baas) en als ze de auto uiteindelijk weer terugvindt, ontdekt ze na circa 65 minuten (een jongetje zegt namelijk tegen haar "Who's the man in your car ?") dat er een lijk van een man en een geweer in de kofferbak van de auto liggen, die er voorheen nog niet inlagen.

Zowel Dany als de kijker denkt dan dat Georges geen louche oplichter is maar een moordenaar is, maar dat is eigenlijk te eenvoudig om te denken en dat blijkt ook als ze Georges weer tegenkomt (rijdt op een motor, waarbij Dany hem moet volgen), die denkt dat Dany juist de man heeft vermoord en zeker als ze naderhand nog een korte brief in de jas van de dode man vinden, die Dany zogenaamd heeft getypt. Omdat ze beiden denken dat de ander de dader is, ontstaat er een schermutseling tussen hun, waarbij Georges Dany uiteindelijk bewusteloos slaat met het geweer.

Als Dany uren later weer ontwaakt, blijkt Georges dood te zijn en belt ze met Anita die zegt dat ze naar een huis moet gaan. Eenmaal aangekomen in het huis (na circa 80 minuten), komt de aap uit de mouw en wordt duidelijk hoe de vork in de steel zit. Het is overigens niet zo dat de oplossing ongelooflijk is, want het ligt nogal voor de hand en je vraagt ​​je af waarom je er niet eerder aan hebt gedacht. In het huis (waar ze ook haar jas op de grond vindt) wordt ze namelijk aangevallen door haar baas Michel (hij was het ook die haar aanviel op het toilet van het tankstation), die zegt dat Anita de man heeft gedood. Anita heeft namelijk met de man geslapen en de man bleek een afperser (heeft o.a. uitdagende foto's van Anita gemaakt) te zijn met de naam Maurice Kaub (Christophe Blain).

Om echter iemand anders de schuld te geven van de moord, heeft Anita zich verkleed als Dany (en dat op het moment dat Dany in hun huis 50 pagina's tekst zat te typen) en heeft ze daarbij precies dezelfde route gereden als Dany en daarom herkende veel personen Dany weer Hij zegt ook tegen Dany dat hij haar de hele tijd heeft gevolgd en verklaard ook alles (o.a. wanneer hij het lijk in de auto heeft gelegd) tegen haar en zegt ook:

"I said the flight was at midday. But I had two hours to follow you, poison you and place your body next to Kaub's. It would've looked like suicide after killing your lover. You're not mad. You didn't kill anyone."

Dany weet dan het geweer te pakken en schiet een aantal keer op Michel en doodt hem uiteindelijk door hem door zijn hoofd te schieten. Daarna is de film na circa 90 minuten afgelopen en zien we Dany nog naar de zee lopen en zien we haar ook nog eventjes onder water zwemmen.

Zoals al aangegeven wordt de film volledig gedragen door de fraaie Freya Mavor, die in deze film ook een extreem sexy roodharig personage speelt en ze flirt met de ene man na de andere. Ze loopt ook heerlijk rond met haar mooie lange benen, terwijl ze met haar tas zwaait. Stacy Martin in de rol van Anita mocht er overigens ook wezen en van haar zien we ook een keer haar borsten en dat tijdens een flashback scène.

Al met al heb ik me vanaf de eerste tot de laatste minuut goed vermaakt met deze stijlvolle schitterende uitziende Franse psychologische Thriller / Mysterie film (een remake) en dat vooral vanwege de fraaie hoofdrolspeelster Freya Mavor. Het verhaal lijkt in eerste instantie zeer warrig, maar uiteindelijk wordt alles duidelijk.

Vergeet de auto, de bril en het pistool, het is de Dame, geportretteerd door Freya Mavor, waar de film figuurlijk omdraait! Met haar rode haar, haar eindeloze benen en verleidelijke sproeten kan Mavor (ze is eigenlijk Schots) zo doorgaan voor haar goddelijke naamgenoot; de Noorse godin van de liefde, passie en wellust.

Ze speelt hier de dromerige Dany een secretaresse die nog nooit de zee heeft gezien. Als haar werkgever vraagt om zijn prachtige turquoise Thunderbird, ​​terug te rijden naar huis terwijl hij zelf op reis is, verlaat ze in een opwelling Parijs en maakt van de gelegenheid gebruik om naar de Middellandse Zee te rijden.

In de rol van Dany wordt Freya Mavor voornamelijk gebruikt als visueel plezier. Kijkers worden getrakteerd op aardse geneugten, coole muziek, coole auto's, sexy meiden en dan vooral bewonderende close-ups van Mavor terwijl ze poseert in zomeroutfits. Regisseur Joann Sfar benadrukt in de film een mysterieuze maar zonnige sfeer boven een ingewikkeld plot.

Het is een remake van een film uit 1970 met dezelfde naam. Een film waar ik tot na het zien van deze film nog nooit van had gehoord! Het blijkt ook dat het nergens ter wereld in de vorm van een dvd op de markt is gebracht.

Maar goed deze film werd gemodelleerd met veel aandacht voor die jaren '70-stijl inclusief soundtrack. En werd daarmee een lekker pittige road-thriller met een klein surrealistische tintje. Zeer aangenaam om te kijken...!