The Lady in the Car with Glasses and a Gun (1970)

Deze film een warrig noemen is nog vriendelijk denk ik. Een rommeltje komt al meer in de buurt. Toch apart dat, dit Litvak, zijn laatste film was. Zijn noirs en drama's blinken wat mij betreft uit in subtiliteit en oog voor detail. Dat is hier compleet verdwenen. Compositie, camerawerk, belichting is ook slordig. Rare ervaring.

Er is vast een touw aan vast te knopen, maar als je eenmaal bij die ontknoping bent aanbeland ben je al zo murw van alle onzinnige plotwendingen, dat het niet meer boeit.

Ik had de remake uit 2015 al gezien, en dan is de clou van het verhaal vanzelf niet echt een verrassing meer. Wel fraai hoe getrouw de remake bij het origineel blijft, maar toch een net wat andere sfeer brengt. Maar behalve dat heeft de remake ook veel betere production values, en mooiere ouwe auto’s. Tussen Samantha Eggar en Freya Mavor ga ik maar geen vergelijking trekken.

Interessant uit historisch oogpunt misschien, maar als je de remake gezien hebt is deze nauwelijks de moeite. En andersom ook.

Een rommeltje, ja, maar best wel charmant. Samantha Eggar is een waar pluspunt. Het blijft lang raden naar wat er nu precies aan de hand is, maar dat wordt kort voor het einde even uit de doeken gedaan. Het einde is dan weer tamelijk lauw en de laatste scene zelfs flauw. Toch heb ik al met al wel kunnen genieten van dit filmpje, dat ik helaas in zeer matige VHS kwaliteit heb moeten aanschouwen.

3 sterren.

Halfje erbij, het blijft plezant ‘naspoken’.