After We Collided (2020)

Het heeft een aantal jaren geduurd maar na een lange absentie heb ik weer een 1* kunnen uitdelen. Met flinterdunne karakters en niet-bestaand verhaal had de film al snel een 1,5* te pakken, maar dat onnozole einde (cliffhanger?) sleept het over de drempel heen. Neem aan dat 'After We Collided' voor de hoogstemmers hun eerste filmbeleving was, een betere uitleg kan ik niet bedenken. Verschrikkelijk.

Nu was After (2019) al geen hoogvlieger, maar dit vervolg is zowaar nog desastreuzer....

De openingsscene waarvan je denkt wat is dit nou en die dan opeens aan het einde de cliffhanger blijkt te zijn voor nog een vervolg.

Dramatisch slechte dialogen, zelfs als ze ruzie maken, qua acteerwerk gaat hier ook niemand een oscar voor krijgen en bepaalde scenes die opeens er tussen zijn geplakt (zo lijkt het) en waar later ook helemaal niet meer op terug wordt gekomen. Ook het gevoel dat er scenes tussen uit geknipt zijn, want bepaalde overgangen in deze film zijn wel heel raar. Geen vloeiend geheel in ieder geval.

Net als bij de eerste after moet ik zeggen dat ik films in dit genre echt wel kan waarderen, maar dit tweede deel is zowaar nog slechter dan de eerste.

Tja wat moet ik er over zeggen... de film was slechter dan de vorige film

Het begin was al erg vaag, ik had sterk het gevoel dat de film reeks is geschreven door een ongesteld 16 jarige meisje met boyfriend issues.

Acteerwerk was enorm cringe tijdens sommige scenes had ik het gevoel dat ik een slechte pornofilm aan het kijken was

2 sterren meer waard was het niet

Een romantisch drama dat alle kanten uitschiet met talloze losse eindjes tot gevolg. Neem daarbij het ontbreken van chemie tussen de beide protagonisten en het ondermaatse acteerwerk van de mannelijke hoofdrolspeler en je hebt een film om heel snel te vergeten, de sensuele ondertoon ten spijt.

Tienerkarikaturen Tessa Young [Josephine Langford] en Hardin Scott [Hero Fiennes Riffin] stuntelen zich door de ene na de andere crisis, dan wel het gevolg van overdadige alcoholconsumptie en jaloezie, dan wel de ‘schuld’ van een ongewenst familielid, en elke crisis eindigt met de mededeling dat het toch echt voorbij is. Een stemmig, slap popdeuntje en een robbertje seks later is het weer koek en ei voor zolang het duurt. De chemie tussen de twee hoofdrolspelers was er niet en zal er ook nooit komen, maar aangezien de After-boekenreeks van Anna Scott (die meeschreef aan het scenario) uit vier delen bestaat komt er voorlopig geen einde aan deze verschrikking. Vervolg: After We Fell.

Op een of andere wijze lijkt regisseur Roger Kumble zich wel comfortabel te voelen binnen dit soort sterk aangezette tieneromgevingen. After We Collided is op het gebied van romantiek dan ook niet bepaald subtiel of overtuigend, met twee personages die geen moment aanvoelen als echte mensen. Niettemin is het acteerwerk redelijk en ziet het er als geheel netjes uit op visueel vlak, maar erg serieus kan je dit scenario als kijker waarschijnlijk niet nemen. Bijrollen die worden ingekleurd door popsterren dragen daar vervolgens verder aan bij, maar toch blijft het allemaal op een vreemde manier best entertainend en dat levert natuurlijk bonuspunten op.