Antebellum (2020)

Wat een verschrikking... en niet op de goede horror manier...

Ik heb mijn oogballen er bij de miniserie Roots en de film the Color Purple echt uit zitten janken, en het is een onderwerp wat me doorgaans enorm kan raken.

Maar Sjeeeeeee.... Nouja ga het zelf maar zien... of beter...niet.

Frustrerend. Antebellum start met ballen. Met één lang tracking shot dwars door de plantage wordt de situatie stijlvol geschetst. Wat volgt is een sfeervolle period piece, die zichzelf af en toe overstijgt door mooie cinematografie (zoals de composities in de katoenvelden) en strak sounddesign met leuke details (zoals de geweershoten als tension-drums). Maar het gaat volledig fout wanneer de 'twist' halverwegen in gang wordt gezet. Met een vervelend onsubtiele, belerende toon wordt er weer een hoop triviale social justice crap op je afgevuurd.

Het ruilt vrijwillig z'n originele historische setting in voor het drakerig moderne stadsleven. Ironisch dat er op een conventie gepredikt wordt dat ze af willen van het 'angry black woman' stereotype, maar de film komt vervolgens met de meest karikaturale fat sassy black friend personage op de proppen. Té dom. Er zijn meerdere wegen die tot deze 'twist' hadden kunnen leiden en dit (het openbreken) is wmb de meest rigoureuze en derhalve de minste. ''There’s no room for introspection or difficult questions here. Antebellum therefore reads like the corporate spawn of “Black horror,” pieced together from Twitter anti-racist soundbites and crafted for maximum clout.'' Dit vat het perfect samen. Het had zo veel meer kunnen zijn met minder.

"What is the plan?!"

Vooraf hoopte ik dat deze film in de trant zou zijn van het geniale 'Get Out', maar dit is wel erg beroerd zeg.

'Antebellum' kun je zien als drie delen waarin Janelle Monáe twee personages speelt die op een gegeven moment bij elkaar komen. Het verleden (historisch drama), heden (modern stadsleven) en het slotstuk worden op deze wijze gepresenteerd. Een zeer interessante aanpak die volledig in het water valt.

Het is duidelijk dat de makers veel te zeggen hebben over het beladen onderwerp, maar het voelt veelal geforceerd aan; op een SJW toontje. Elke vorm van subtiliteit en nuance ontbreekt volledig. Het resultaat is een rommeltje te noemen waar nauwelijks enige structuur in zit. Met lede ogen moest ik het allemaal aanzien.

Qua horror valt er ook weinig te beleven, gezien er geen greintje spanning aanwezig is. De film mag dan nog zo prachtig openen, maar als er inhoudelijk weinig te vertellen valt, houdt het al gauw op. Ik denk dat zelfs M. Night Shyamalan zich zou schamen voor de uiteindelijke wending. Wat mij betreft mogen Gerard Bush en Christopher Renz het houden bij hun videoclips.

Al met al een mislukte film die zowat op alle vlakken faalt. Dit kun je gerust links laten liggen.

Dikke 1,5 sterren.

Dit was wel een van mijn meest vervelende bioscoopbezoeken ooit denk ik. Wat een gigantisch belabberde film. Voor mensen die interesse in de film hebben vanwege de poster en het kopje ''horror'', negeer dit en pak een goede horrorfilm uit je kast, want het heeft geen reet met horror te maken. Maar dan ook echt niet, zelfs niet een klein beetje. Het is meer drama gemixt met thriller, waarbij dat laatste ook dan maar minimaal aanwezig is.

Het enige goede aan deze film is het begin. De eerste pakweg 20 minuten zijn prima, op de plantage. Al doet de film ook niet veel meer dan wat tig slavenfilms al hebben gedaan. Maar goed, dat weet nog te boeien. Vanaf het moment dat we in de moderne tijd aan zijn beland was mijn interesse weg. Om nog maar te zwijgen over een deel van de cast, met die vervelende dikke blaaskaak voorop. Brr. Nouja, beide zaken mixen zich en op het einde komt de conclusie, maar het ging nergens over en is ook zo dramatisch saai uitgewerkt dat ik vooral blij was dat ik de bioscoop weer uit mocht. Heel snel vergeten dit. Ook het black lives matter sausje is weer irritant aanwezig.

September is al een dramatische maand dit jaar voor nieuwe boeiende bioscoopreleases en dit leek me nog wel de meest interessante. Oeps.

1*

De beste scène van het jaar zit direct in het begin, een schitterend gemaakt tracking shot met prachtige fotografie in het golden hour en nog mooiere muziek (hoorde ik daar even een X-Men theme?). Dat niveau wordt verder niet meer gehaald, maar ik vond de film verder nog steeds erg goed. Vooral sfeervol, of dat nu in de slavernijtijd is of in het heden in een fijn restaurant. Monáe vind ik ook een fijne actrice en stijlvol van uitstraling, vooral met haar prachtige jurken en een zekere naturelle eigenheid.

Inhoudelijk vond ik dit ook prima. Op het basisniveau is dit gewoon een goed volgbaar en boeiend verhaal (al heb je tot die tweede keer de ringtone even geen idee waar de film heen gaat) maar op dieper niveau kan je er van alles uithalen. Dat mensen die vroeger werden onderdrukt in feite nog steeds dat klasseverschil niet hebben overwonnen, maar ik zag vooral dat sommige mensen weer terug willen naar oude tijden. Hun macht laten gelden. Degenen op de plantage waren volgens mij alle zwarte personen met goede positief in de maatschappij, niet zomaar mensen met een zwarte huidskleur maar ook nog eens succesvol.

Ik vond er weinig SJW en gepreek aan overigens, die opmerkingen hierboven snap ik niet helemaal. Alleen die dikke vriendin, die is gewoon irritant. 4,0*.

Voorop gesteld: ikzelf verafschuw het linkse activisme zoals de woke-beweging, Kick Out Zwarte Piet of Black Lives Matter omdat ik die veelal hysterisch, onredelijk, gewelddadig en totalitair vind maar de tegenbeweging die zich tegen elke verandering verzet vind ik vaak net zo hysterisch, onredelijk, gewelddadig en onverdraagzaam. Hoe dan ook, dat deze film antiracistisch zou zijn stootte mij niet af want ik vind dat kunst een ander perspectief moet tonen dan je al hebt, al waren mijn verwachtingen zeer laag omdat niet alleen jullie maar zelfs de (progressieve) kranten de film laag waardeerden omdat de boodschap er te dik boven op zou liggen. Maar de film viel me alleszins reuze mee: de film heeft zeker een antiracistisch perspectief, maar ik ben het met mjk87 eens dat de film nog best ambigu is in zijn boodschap en dat het de antiracistische boodschap beslist niet opdringt.

In feite vind ik de film – als film – heel geslaagd door de intelligente en interessante wijze waarop het verleden en heden door elkaar husselt (zo lijkt het aanvankelijk) op grond van Faulkners uitspraak en motto van de film “The past is never dead. It is not even past.”. Daarbij kan de film begrip kweken voor de Black Lives Matter-beweging – de rebellie van de zwarten tegen het ‘witte’ systeem – op grond van het thema van de film dat het wel lijkt alsof zwarten in de VS inmiddels hetzelfde leven leiden als blanken maar dat er nog onderhuids racisme is waarbij de zwarte stem nog onvoldoende wordt gehoord zoals de slaaf vroeger slechts met toestemming van de blanke mocht spreken. Wat daarvan ook zij en wat je daar zelf ook van vindt, de film brengt deze thematiek wel op interessante wijze dus ik begrijp de extreme negativiteit over deze film, puur vanwege z’n vermeende boodschap, niet.

Zo, daar heb ik nu spijt van.

Vaak zijn de films die als "is helemaal geen horror!!" worden bestempeld wat eng aandoende thrillers of psychologische horror. Daar ben ik veel meer van dan jumpscares en gore en dergelijke, dus meestal ga ik ze dan júist kijken en vind ik ze best goed.

Maar dit was geen van dat alles. Niets kwam ook maar in de buurt van 'eng' of 'spannend'. Ik vond de film erg onsamenhangend en voorspelbaar/clichématig. Het belerende toontje was inderdaad duidelijk merkbaar, en begon op een gegeven moment storend te worden. De twist kon de boel dan ook niet meer redden.

Filmtechnisch waren toch het begin en het einde van de film het beste. Mooi in beeld gebracht met mooie muziek, ook hoe Victoria zich heeft vrijgevochten met de slow-motion en het vliegtuig. Jammer dat daar 100 saaie minuten tussenin zitten.

Absoluut geen horror maar onverwacht toch een hele leuke film met een bijzonder verhaal. In het begin weet je niet wat je kan verwachten, dan krijgt het ineens een hele andere wending die wat vreemd en onnatuurlijk aanvoelt, maar uiteindelijk klopt het dan toch weer als een bus. De cast doet het ook goed en het ziet er allemaal prima uit. Een verfrissend filmpje die daarom een dikke voldoende waard is. Leuk!

Zeer aangenaam verrast door deze film.

Genremix met een plottwist die ik totaal niet zag aankomen.

Prachtige beeldmontages en de vergelijking met Spike Lee gaat volgens mij totaal niet op.

Volgens mij gaat deze film niet over huidskleur maar over onderdrukking in het algemeen.

Voor mij één van de beste films van 2020.

Sterke thriller. Het verhaal is eenvoudig maar weet door een goeie twist voor een verrassing te zorgen. Het regisseurs duo weet er ook goed raad mee door twee verhaallijnen te mixen. Lang blijf je als kijker in onwetendheid en blijf je geboeid kijken naar wat er nu eigenlijk aan de hand is. De openingsscène is erg sterk en mooi in beeld gebracht. De twist richting het einde is heerlijk. De film bevat meer dan genoeg spanning maar is zeker geen horror. Het acteerwerk is voldoende. Prima film. 4.0

Aan het begin van de film komt een citaat van William Faulkner voorbij. “The past is never dead. It’s not even the past”. Vervolgens glijdt de camera over een katoenplantage en laat in een tijdsbestek van enkele minuten zwoegende slaven, een mislukte ontsnappingspoging en de daarop volgende straf zien. Indrukwekkende beelden, die ondanks hun gruwelijkheid van een betoverende schoonheid zijn.

De laagstaande zon. De zweetdruppels op de voorhoofden van de opgepakte slaven die in close-up zijn gefilmd. De katoenvelden die in bloei staan. De slow motion techniek werkt verzachtend en zorgt voor een magnifieke feeërieke sfeer die sterk contrasteert met de onmenselijke verschrikkingen die eveneens in de beelden zijn terug te vinden.

Het eerste halve uur van de film die zich op de plantage afspeelt, is indrukwekkend. Daarna maakt de film een gigantische val als de historische setting wordt verlaten en de focus zich richt op de huidige mondaine wereld. De film wordt met die stap naar het heden een geheel andersoortige film. Het verhaal stapt in een andere wereld. De wereld van een zelfbewuste zwarte vrouw die opkomt voor de rechten van de zwarte bevolking in de Verenigde Staten. Een wereld van luxe hotels en luxe reataurants. Een gezellige ontmoeting met vriendinnen is het nietszeggende hoogtepunt in dit gedeelte van de film. Een behoorlijke downfall. Een leeg verhaal. Een lege film.

Uiteraard is er een verbindende factor tussen beide filmdelen. Een vergezochte plottwist maakt dat duidelijk. Zodra die duidelijkheid er is, wordt de waardering voor de scènes op de plantage meteen een stuk minder. Niet is stilistische zin, maar meer door de belachelijke strekking ervan.

Het horroraspect waarmee de film vooral in de vooraankondiging goeie sier maakt, is nauwelijks aanwezig. Je zou hoogstens kunnen zeggen dat de materie waarmee de film zich bezighoudt pure horror is. Met een horrorfilm heeft deze film echter niets te maken.

Antebellum is cinematografisch dik in orde. Verhalend is de film aan de zeer dunne kant. De clou is weinig verrassend. Die valt uit het bekijken van de trailer al af te leiden. En als je geen trailer hebt bekeken, dan is de clou na de halve speelduur al goed in te vullen. Het verhaal eromheen is daarna eigenlijk nauwelijks nog boeiend. Matige film.

Meh.

Na Get Out ziet Hollywood dat er ook geld te verdienen valt met genrefilms met zwarte leads met een sociaal commentaar. Net als de J-horror rage of de heropleving van de tiener slasher rage na Scream. Komen er dan ook relatief snel allerlei film op de markt. Vaak zijn de films die op het originele succes volgen niet heel goed met hier en daar nog wel eens een uitzondering. Dit is helaas niet die uitzondering.

De film heeft een wat matig werkende structuur. Zo is het eerst een slavernij film. Alleen voelt alles heel erg genrefilm aan. Waardoor wat ze daar beogen te doen, het nare slavernij leven tonen wat in het water valt omdat alles van slaaf tot slavendrijver blijft steken op karikaturen. Het is verder ook een genrefilm maar hier had je de kijker een veel naarder gevoel kunnen geven als de makers iets minder bot te werk gingen. In het heden mist de film ook een beetje die satire die Get Out juist wel slim had buiten het horrorhuis, met de broer en de politie. Janelle Monáe is wel een mooie vrouw en aardige zangeres, maar als actrice is het hoofdrolspeelster niveau.

Aan alles voel je dan ook dat ze wat meevaren op de hype en vooral met 1 (toch wel beetje afgekeken van Shyamalan.) twist idee de film hebben geschreven. Waardoor het meer aanvoelt als een snelle money grab dan echt een film die wat toevoegt aan het genre.

2 sterren.

Antebellum begint erg stijlvol en doordat je weet dat je naar een horror/thriller zit te kijken weet ook juist dit eerste stuk continu een bepaalde soort spanning te brengen, want je zit te wachten tot er iets gebeurt dat deze film gaat onderscheiden van soortgelijke genrefilms. Wanneer dit eenmaal is gebeurd wordt de film wat flauwig, is het social justice warrior gehalte veel te veel aanwezig en kom je er eigenlijk nu achter dat Shyamalan in the Village zijn twist veel beter opbouwt. Want daar speelt Antebellum natuurlijk wel overduidelijk leentjebuur bij. Volgens mij is het enige lichtelijk onduidelijke dat de film niet chronologisch is, want juist dat eerste stuk speelt zich af nadat Monae haar personage is ontvoerd en als slaaf wordt behandeld.

Ach, ik kwam er wel prima doorheen en de film is met kunde gemaakt. Alleen het plot wist me niet de gehele speelduur te overtuigen.

2,5*

Neen , echt horror kun je dit niet noemen...eerder een thriller die mij qua verhaal wel wist te boeien. De film bestaat eigenlijk uit drie stukken waarbij het middenstuk de twist van het verhaal prijs geeft. Uiteindelijk is dat ook de bedoeling want de kijker is dan benieuwd hoe de hoofdrolspeelster zich uit haar netelige situatie gaat redden. Ik vind het idee wel goed gevonden en de film heeft een duidelijke sociale boodschap die je al of niet kan smaken. Natuurlijk ook al meerdere keren wel gezien, dus niks nieuws onder de zon op dat vlak. Er wordt hier een link gemaakt met The Village, maar dat kwam bij mij niet op. Lijkt mij ook een heel andere benadering van een soort sprookje gecombineerd met horror waar ook geen mensen worden gekidnapt. De openingsscène en de aanwezige muziek vormen twee sterke punten van de film. De opening is echt sterk met geweldige shots van een plantage tijdens de Amerikaanse burgeroorlog waarbij je close-ups van slaven , katoenvelden, gruwel en slow motion beelden in een ongemakkelijke sfeer passeren. Degelijk zonder meer. 6/10

Goeie film die zich afspeelt op een katoenplantage tijdens de Amerikaanse burgeroorlog. Een origineel verhaal waarbij je je lange tijd blijft afvragen waar het naartoe gaat. De plotwending werkt dan ook gewoon goed. De film ziet er verder goed uit met ook mooi camerawerk. Janelle Monáe weet de film met gemak te dragen. De boodschap ligt er wellicht wat te dik bovenop tijdens sommige momenten.

Zeer verassende film. Je kunt niet teveel vertellen, want dan verraad je het plot en wordt hier je tekst toch ook terecht geblurd.

Ik zou zeggen, ga de film kijken, verwacht geen horror, maar meer een thriller. En laat je verassen door het spannende verloop. Het is echt een bijzondere film en zeker goed gemaakt.

Achteraf snap je ook dat bepaalde gesprekken niet worden gevoerd, zodat je op het verkeerde been wordt gezet. Heel slim gedaan door de makers. En wat is trouwens de hoofdrolspeelster ( Janelle Monáe) een SUPER knappe vrouw om naar te kijken. Ze zat volgens mij ook al in 'Moonlight'. Daar had ze een kleine rol.

Zeker een aanrader. Tussen alle bagger eindelijk weer een juweeltje.

Inderdaad geen horror maar eerder thriller. Maar wel gewoon een hele goede film met een twist die je niet verwacht. En het geeft ook een beeld van hoe zwarten werden en nog steeds worden behandeld. Prachtige acteerprestatie van Janelle Monáe. Dit is gewoon Oscar materiaal.

Verrassende en bij vlagen erg spannende thriller, visueel indrukwekkend en voorzien van een geweldige onheilspellende soundtrack. Door de aparte structuur van de film komen niet alle verhaalelementen even goed tot hun recht, met vooral halverwege een nogal saai gedeelte, maar het begin en het einde van de film zijn ijzersterk.

Dik aangezet, lange tijd verwarrend thrillerdrama speelt zich deels af in Antebellum, de periode van 1812 tot 1861 waarin het Amerikaanse verzet tegen slavernij geleidelijk toenam. Janelle Monáe speelt de rol van slavin Eden die zich de nodige vernederingen en mishandelingen moet laten welgevallen aan de hand van Senator Denton [Eric Lange]. Het verhaal verplaatst zich naar de moderne wereld waarin de succesvolle schrijfster Veronica [eveneens Jannele Monáe] uit eten gaat met twee goede vriendinnen. Het duurt even voor regisseurs en scenaristen Bush en Renz enige hints geven over wat nu precies de connectie is tussen deze twee verhalen. Vooral de eerste 40 minuten, die zich volledig afspelen in Antebellum, zijn melodramatisch en uiteindelijk vrij vervelend. In het moderne verhaal brengt Gabourey Sidibe gelukkig leven in de brouwerij als Veronica's zelfverzekerde beste vriendin Dawn die zich door niemand laat ringeloren en zij heeft dan ook de beste momenten. De cruciale twist komt erg laat en leidt bovendien tot een weinig subtiele en onbevredigende finale. Het basisidee is interessant, de uitwerking laat helaas ernstig te wensen over.

Vergeten een mening bij te zetten. Goede film. Mooie twists, behoorlijk spannend en origineel is het zeker.

Veel te zwakke score hier. Dit is een thriller die absoluut de moeite waard is om eens te kijken.

Matig.

Film die sterk begint, maar uiteindelijk kopje ondergaat in de boodschap die het wil overbrengen. Ik raad overigens iedereen aan die interesse toont in deze film de trailer niet te bekijken. Je krijgt direct het idee een horrorfilm te gaan zien, maar daar blijft niets van over in deze film.

Wat het dus vervelender maakt dat Bush en Renz er toch voor gaan. De soundtrack geeft constant een bepaalde dreiging weg die niet komt. Alles wat je te zien krijgt is vooral een rauwe film, die in het begin de vorm aanneemt van een slavenfilm. Uiteindelijk krijg je dan toch een reguliere film voor je kiezen, maar die is erg irritant.

Jammer, want het eerste half uur is best goed te noemen. Schitterende longtake daar in het begin, en een sterke algemene look met oog voor detail. De wereld wordt mooi tot leven gebracht, wat het veel lelijkere tweede deel alleen maar slechter maakt. Het tweede deel is meer een reguliere film, en veel visueel talent blijft er niet meer over.

Jammer dat deze film verder zo prekerig is. Het wordt werkelijk vanuit je keel tot in je voeten gepropt. Ik heb zelden een film gezien die zo weinig subtiliteit toont als deze. Nuance? Nee hoor, daar doen wij in horrorfilms niet meer aan. Sowieso is de keuze om deze onderwerpen in dit geval met een horrorfilm te vermengen erg vreemd, want 1: het werkt niet en 2: Antebellum neemt nauwelijks de vorm aan van een horrorfilm.

Of de boodschap juist of niet is laat ik er even buiten, want daar zal ik wel weer te weinig verstand van hebben. In ieder geval wordt het zo dik op je neus gedrukt dat de finale er op een verkeerde manier ongemakkelijk mee wordt. De gruwelijke aard van de wraakacties voelen wat misplaatst aan. Tevens werd er eerder gezegd dat ze als groep niet weggezet willen worden als "angry black people" dus waarom er dan ook fragmenten bijkomen zoals boos zijn op TV en al helemaal die finale? Dat snap ik niet.

Verder duurt het ook te lang en ik vond dat ze de twist juist heel duidelijk weggaven. Toen ik dat meisje in die kledij in de lift zag staan wist ik al meteen hoe laat het was. Verder ook geen briljante twist, gewoon gehusseld. Niks bijzonders aan, slim al helemaal niet. Wat rest is een redelijk boze en vermoeiende film die te weinig nuance en subtiliteit toont. Met horror heeft het geen donder te maken, dus daar moet je de film niet voor kijken. Jammer, want ik had best redelijke verwachtingen verder.

Wat een heerlijke mindfuck film is dit zeg! Begrijp echt die lage waardering hier niet. Okay had ook kunnen leven om na de eerste 40 minuten door te gaan met dit verleden maar daar hebben we al andere films voor. Als je goed kijkt dan zie je al in de eerste 40 minuten dat er iets niet klopt. Vervolgens krijgen we een hoop chit chats maar ook daar zitten wat belangrijke aanwijzingen in. Bij mij viel het kwartje na 1.11 minuten. Eenmaal terug in Antebellum krijgt het geheel nog een spannend einde en waanzinnige muziek! De shots ook in het begin vond ik "prachtig gemaakt" De schuur vond ik ook zeer bijzonder. Het slot met opnieuw mooie long takes complementeert het geheel. Prima film!

Film 4,0
Beeld 4,0
Geluid Dolby Atmos 4,5
Extra's veel maar niet ondertiteld

Deze film eens bekeken en vond het wel een aanrader. Ik wist niet wat te verwachten. Het was wel een verrassende film. De twist was goed gevonden, al hadden ze die wel al gedaan in The Village. Desondanks stoorde ik me er hier minder aan dan in die film.
De cast deed het goed en kwam overtuigd over. Verder was de speelduur goed, niet te lang en niet te kort. Toch wel aangenaam verrast.

Als ze het middenstuk gewoon aan het begin hadden gezet dan was het daadwerkelijk mysterieus geweest, want de verassing was weg. Slechte opzet.

Was ook totaal geen horror, maar eerder mysterie/drama/thriller.

Zonder overdreven wokesausje was deze film beter geweest en enkel de opzet zorgt er al voor dat de boodschap al duidelijk is. Op deze manier zijn de protagonisten ongeloofwaardig en flinterdunne karakters. Was veel meer uit te halen.

Draag je de Black Lives Matter beweging een warm hart toe dan moet je kijken. Is dit niet je ding dan moet je deze links laten liggen want je ergert je aan alle kanten aan de zwart wit verhoudingen.