The Call of the Wild (2020)

Toch wel prettig vermaak, mits je niet al te kritisch bent, want The call of the wild is natuurlijk wel enorm voorspelbaar en speelt in op het sentiment. Maar als je daarmee kunt leven, dan krijg je een bijzonder fraai geanimeerde film te zien met prachtige landschappen, mooi camerawerk en een boeiende, sympathieke CGI hond. Dat de hond uit de computer komt heeft me overigens geen moment gestoord, want alles ziet er realistisch en pakkend uit. De mooie rollen van Omar Sy als postbezorger per slee en Harrison Ford als oude man die zijn verleden niet met rust kan laten vond ik erg aardig gedaan. Ze zullen er geen Oscar mee verdienen, maar ze geven deze film wel extra glans. De bad guy was wel weer een overdreven karikatuur die weinig aan de film toevoegde.

Maar het draait natuurlijk om Buck de hond (de laatste Buck de hond die ik ken was trouwens die sarcastisch oordelende viervoeter uit Married with Children ) die veel te sterk en druk is om in een rustig dorp te leven en komt na een ontvoering uit in Alaska, waar hij sledehond zal worden voor wisselende bazen. Uiteraard kan je raden hoe dit gaat eindigen, maar het was wel een slot dat ik prima vond. Prima vermaak, jammer genoeg wel op zijn Disneys, want dit had ik ook in een meer duistere setting willen zien. Het blijft nu allemaal vrij lichtjes.

Ik rond lekker omhoog af: 3,5*

Het vergelijkbare, recent verschenen Togo was wel beter. Meen me te herinneren dat Togo ook was gebaseerd op ware gebeurtenissen, en dat prettig authentieke gevoel kreeg ik bij deze The Call of the Wild, die ergerlijk veel zichtbaar uit de computer getoverde effecten presenteert, eigenlijk nooit. Onecht ogende honden, wel erg grote boze wolven, uiteraard weer door het ijs zakkende dommeriken, iets te prachtige landschappen, gevaarlijke lawines en als hoogtepunt hond Buck die in zijn eentje een boomstronk van naar schatting enkele honderden kilo's weet op te tillen: net iets te mooi om waar te zijn allemaal, onecht ogend, overdaad schaad maar weer eens. Jammer, want het eerste half uur dacht ik een ideale familiefilm gevonden te hebben met een gebrek aan vals sentiment en daarvoor in de plaats gezellige herkenbare humor, maar in het vervolg ging er te veel fout om te spreken van een geslaagde zit. Geld ook voor de acteurs trouwens. Alleen de immer intense Ford verdient een ruime voldoende. Omar Sy, hier een hondentrainer in het bar koude Alaska, acteert zo irritant luchtig dat hij de indruk wekt in een andere film terecht te zijn gekomen, en de blijkbaar onvermijdelijke schurken zijn helaas weer geweldige karikaturen. Niet goed genoeg.

Leuke familiefilm. Het verhaal kent een hoog Disney gehalte en wordt volgens de bekende paden uitgewerkt, dus vrij voorspelbaar. Maar desondanks is het een prima vermakelijke film voor jong en oud. De film bevat spanning, actie, humor en drama en kijkt lekker vlot weg zonder saaie momenten. Visueel ziet de film er fantastisch uit en met fraaie natuurbeelden en goeie special effects. Het acteerwerk is verder dik in orde. Vrij standaard maar verder een vermakelijke film. 3.5/4.0

Aardige film over een brutale hond die terecht komt in Alaska als sledehond. Avontuurlijk en hier en daar wel grappig. Maar de personages zijn voorspelbaar en de film had zeker niet langer hoeven duren. Mooie beelden en alhoewel de hond er goed uit ziet, blijf je wel zien dat het cgi is. Echt storend is dit echter niet. Voor kinderen pakt deze film ongetwijfeld wat beter uit. Een nipte 3.0 sterren.

Aangename "familie"film. Echt het letterlijke verhaal van het gezegde: "wat een hondenleven". Gelukkig voor Buck is hij zowel empathisch, sterk en slim. De rest van de sleeploeg overleeft het niet.

Dan Stevens, erg aanwezig in mijn avatar, speelt een halvegare zot. Een beetje karikaturaal misschien, maar hij kan echt alles spelen. Harisson Ford doet het ook prima als vereenzamende man. En Omar Sy is altijd leuk in films.

De CG van Buck vond ik best goed gedaan. Natuurlijk zie je dat het geen echte hond is en dat is jammer, al is het duidelijk dat dit niet allemaal had gekund met een echte hond. De expressie is soms wat te opvallend en wat te menselijk, maar al bij al vond ik dat niet storend. Gewoon snel aanpassen, maar niet iedereen kan dat.

Een leuke familiefilm waarbij het verhaal al meermaals verfilmd is. Gelukkig heeft deze hier en daar toch een andere opzet en heb je hier ook te maken met CG van een hond en dus geen echte hond. Ook logisch gezien wat Buck hier allemaal klaar krijgt. De oudere films met echte honden hebben natuurlijk het voordeel van meer realisme en gevoel van de werkelijkheid. Hier weet je dat je je moet laten indompelen in een fantasievol avontuur van de hond Buck. Aardige cast en mooie beelden. Conclusie : vermakelijke, vlotte, hartverwarmende film die soms wel een gevoelige snaar raakt, maar niet echt melig is. 7/10

Even knop omzetten als je voor het eerst de computer hond voorbij ziet komen en de slap stick achtige taferelen ziet gebeuren.

Als je dit lukt en weet dat je een soort kinder/familie film aan het kijken bent, dan is het een leuke, avontuurlijke film met een vleugje drama, actie en humor.

De landschappen zijn soms mooi gemaakt en extra ingekleurd, maar dat stoort niet.

Gewoon genieten van het genre film en dan is het prima vermaak.

Tja. The Call of the Wild is - om in hondentermen te blijven - een brave film. Zo’n familiefilm die volledig op safe speelt en dus ook weinig doet wat je na een tijdje nog kan herinneren. Behalve dat de honden er nogal dom uitzien. Men had best mogen realiseren dat we nog niet op het punt zijn dat we een hond volledig kunnen vervangen met de computer zonder dat het afleidend is. Verder is het verhaal van Call of the Wild al vaak verteld (had geen idee dat er zoveel verfilmingen waren), maar zelfs los van dit specifieke verhaal is het allemaal een vrij voorspelbaar geheel. De beelden achter de schermen, waarin een oude Harrison Ford een man in een pyjama over zijn hoofd aait zijn tien keer leuker dan het eindresultaat.

2,5 sterren.

Echt heel wat anders, dan wat ik had verwacht. Ik verwachte een soort van avonturen/survival film met Ford, maar dat is het niet echt. Nadruk licht op familiefilm en op Buck en niet op Ford. Zeer brave film. Leuk om met de kids en opa en oma te kijken, maar daar blijft het bij. De beelden vond ik ook tegenvallen, het was voornamelijk CGI.

Ben je als volwassene op zoek naar een avonturenfilm, dan zou ik deze laten staan. De film is niet verkeerd, maar het was wel een teleurstelling.

Harrison Ford is leuk in deze film. En Omar Sy heeft ook een mooie rol samen met de leuke Cara Gee. Daar is het dan ook wel wat mee gezegd, want met de hond heb ik het niet zo - en daar draait het toch allemaal om. Op zich wel erg knap allemaal, maar doordat het net niet echt genoeg is komt het toch over als wat moeizaam en gezocht, onecht, en nep. In een tekenfilm heb ik daar geen last van, en als het echt overduidelijk nep is - ik denk dan aan Roger Rabbit of zo - gaat het ook wel. Maar nu, met de balans toch aan de serieuze kant, nee. Mooie plaatjes van de wildernis, dat wel. En als die hond nou maar gewoon stil zit gaat het ook nog wel.

Je zou toch denken dat dat tegenwoordig allemaal geen probleem meer is, met alle CGI geweld en zo. Kennelijk toch wel.

Een familiefilm zoals je zou verwachten als er dieren aan te pas komen. Dieren die dus boven zichzelf uitstijgen en menselijke trekjes vertonen. Bovendien is de verstandhouding tussen het baasje en dier opperbest. Praten kwam er nog net niet van, maar dat was ook niet nodig: een goede verstaander heeft maar een half woord nodig.

Vond het eerlijk gezegd maar een heel flauwe bedoening. Een hond die wat samenhokt met wat wilde wolven? Laat staan dat hij die nog eens gaat leiden ook. Het gaat toch wel wat verder dan mijn verbeelding. CGI duidelijk aanwezig, voor een familiefilm met beperkt budget wellicht normaal. En voor veel ambacht met een echt dier is er wellicht geen tijd.

Enige echt leuke vond ik de prachtige natuur aan de Yukon. Echt adembenemend soms. Ford tja, deed weinig verkeerds, maar de echte toprollen of -films liggen gezien zijn leeftijd toch al eventjes achter ons. Vond het overigens ook bizar dat er na zijn ontvoering géén sprake meer was van zijn echte familie in Californië. Er werd nog speciaal ingezoomd op de clichématige verloren halsband tijdens het geworstel...

Mooie film dit. Het verhaal had ik nog niet eerder verfilmd gezien. Zit goed in elkaar. CGI hond is wel even wennen, maar na verloop van tijd vond ik het niet meer afleiden. De rol van Ford is ook op zijn lijf geschreven. Al met al heel onderhoudend en een fijne familiefilm.

The Call of the Wild is een heerlijk avontuur met een sterk acterende Harrison Ford. De nodige emoties worden afgewisseld met een vleugje humor en de beelden zijn prachtig.

Deze familiefilm eens bekeken en het was niet mis. De natuurgebieden waren heel mooi, de honden waren jammer genoeg niet helemaal geslaagd.

Het verhaal was niet zo verrassend, maar toch boeiend genoeg om te blijven kijken. Omar Sy vond ik wel het interessantste en de leukste rol.

Sympathieke avonturenfilm. De grootste bezwaren zal ik meteen noemen: de CGI-hond is even wennen, voelt niet altijd even 'echt' en de film is ook qua verhaal niet 100% overtuigend. Dat ik me nou écht aan die punten gestoord heb kan ik niet zeggen. The Call of the Wild is vooral een heel aangename, bijna Disney-achtige avonturenfilm, overduidelijk met als doel om het hele gezin te amuseren. En in die missie slaagt de film volgens mij uitstekend, want mijn (onze) aandacht wist de film goed vast te houden. De film slaagt erin hier en daar te ontroeren en op andere momenten is het weer wat luchtiger. De opnames zijn daarnaast bij vlagen schitterend. Harrison Ford mag hier dan misschien niet zijn meest iconische rol spelen, hij doet het wel verdienstelijk. Ook Omar Sy zet zijn rol erg leuk neer. Hij oogt hier een stuk comfortabeler dan in Inferno. Verwacht geen baanbrekende cinema, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat je met die verwachtingen hieraan begint. Degelijk popcornvermaak vond ik het zondermeer.

3,5*

Ik had vooraf wat twijfels over het overmatige gebruik van CGI maar het is gelukkig de moeite om te zien. Nadeel is dat de hond soms teveel menselijke trekjes vertoont waardoor je het allemaal niet echt meer gelooft. Zowat alles is CGI in deze film; op een bepaald moment vroeg ik me zelfs af of ook Omar Sy en Harrison Ford CGI-figuren waren .... De makers hebben geen voet in "the Wild" gezet om te gaan filmen en er kwamen veel bluescreens bij de productie te pas. De hond werd grotendeels door een acteur gespeeld jawel. Leuke job.

Meestal zag het er fijn uit, op andere ogenblikken dan weer heel nep (brand in de hut, lawine, de hondenanimatie). Anderzijds, misschien is dat nog geen zo'n slecht idee die CGI-Buck...dan krijg je ook geen gezeik over dierenmisbruik. Call of the Wild blijft een boeiend dier-versus-mens-versus-natuur verhaal, de meningen blijven verdeeld maar het resultaat maakt best indruk.

Verfilming van de klassieke avonturenroman van Jack London over Buck, half Sint-bernard, half Border Collie, die een zorgeloos leven heeft als hond van de plaatselijke rechter [Bradley Whitford]. Tot een tuinier in geldnood hem ontvoerd en verkoopt, waardoor hij terecht komt bij Perrault [Omar Sy] en Francoise [Cara Gee], die Buck toevoegen aan het hondenteam dat de slee moet voorttrekken waarmee ze post ophalen en afleveren in de besneeuwde gebieden in Noord-Amerika, waar de goudkoorts veel avonturiers naar toe heeft gelokt. In een aantal episodes ontdekt Buck de ‘oerhond’ in hem. Een prachtig verhaal dat zich (natuurlijk, zou je zeggen) uitstekend leent voor een animatiefilm. Sanders was zo onverstandig om het toch te proberen met behulp van een CGI-hond. Veel erger is dat hij die hond voorzien heeft van allerlei menselijke trekjes, waardoor dit nooit overtuigd. Met de prima menselijke cast valt het allemaal nog wel mee, maar sommige verhalen werken nu eenmaal beter in hun oorspronkelijke vorm. Leest u het boek er maar eens op na.