La Influencia (2019)

Typisch Spaans horrortje.

Alleen misschien wat korter dan de norm is. Niet zo erg, want zo kan er wat onnodig drama uit en richt de film zich wat meer om waar het om draait: de horror. Dit is er dan ook eentje die weinig verkeerd zal doen bij de liefhebber van Spaanse horror film.

Zoals steeds piekfijn qua sfeer. Erg toffe locatie, prachtig in beeld gebracht, lekker duister en mysterieus. Maar ook zoals steeds: niet zo spannend en/of eng als gehoopt. Dat heeft er deels mee te maken dat dit thema al zo vaak gedaan is dat het aan impact verloren heeft, maar het is ook gewoon eigen aan die Spaanse horrortjes. Veel sfeer, weinig echte spanning.

Gelukkig amuseert de film wel en valt er visueel voldoende te beleven. De kortere speelduur maakt het allemaal wat makkelijker te verteren en het einde is ook best leuk, hoewel wat voorspelbaar. Grootste horror cinema is het uiteindelijk niet, maar wel een erg vermakelijk tussendoortje. Perfect in de aanloop naar Halloween.

3.5*

Doorsnee horrorwerkje, niet slecht qua plot en uitvoering maar erg standaard en voorspelbaar. In de climax escaleert de boel lekker en komt het geheel eindelijk op stoom, maar de opbouw is veel te tam en langdradig, met amper interessante personages en matige timing qua schrikmomenten. Het beklemmende sfeertje is goed getroffen, maar tegenwoordig moet je als regisseur van betere huize komen om hier binnen het overvolle genre nog mee weg te komen.

Spaans. Huis. Oma.

Dat zijn de ingrediënten voor een fijne horrorfilm dacht ik zo. Voor de liefhebber van Spaanse horror is dit gewoon prima vermaak.

En dat was ook wel het geval. Uiteraard niet heel vernieuwend en het volgt wel het gebruikelijke stramien, maar desondanks is het wel vermakelijk en spannend genoeg. Nergens heel eng of verrassend, maar genoeg entertainment value om eens op te zetten.

De Spanjaarden kunnen een dergelijk donker naargeestig sfeertje altijd wel erg goed neerzetten vind ik.

Toch wel een bovengemiddeld doorsnee horrorwerkje
Het aanwezige sfeertje en het lugubere gegeven rond de comateuze moeder is creepy en dat is al een sterk punt in het overvolle genre dat aanwezig is. De uitwerking is best spannend want het gegeven van de heks (haar wraak en geestenverschijningen) wordt toch op een andere manier voorgesteld dat menig andere films in dit subgenre. Voorspelbaar zou ik het ook niet noemen want de film kan naar het einde twee kanten op gaan. Weinig schrikmomenten, maar de suggestieve benadering en sfeer maken veel goed. 7/10

Het scenario en de setting voelen vertrouwd. Een familie bijeen in het aangezicht van de naderende dood van het familiehoofd om daarbij geconfronteerd te worden met hun eigen duistere verleden. De situatie komt in meer griezelfilms voor. Ook de setting is niet onbekend. Een groot huis dat zich schimmig en krakend overeind houdt en een onheilspellende uitstraling heeft. Ziehier de basiselementen voor de film.

Centraal in de film staat de verhouding grootmoeder-kleinkind. De film is zeker geen kopie van een ander werk, maar deed me in de verte toch wel denken aan Hereditary (2018). Er zijn overeenkomsten. In die film is de verhouding grootmoeder-kleinkind ook de spil waar het verhaal zich rondom beweegt. In La Influencia komen de duistere gebeurtenissen net als in Hereditary voort uit deze krachtige verbintenis. Waar Hereditary zich onderscheidt met een aantal bloedstollende scènes die in het geheugen gebrand blijven, doet deze film dat in veel mindere mate.

La Influencia is een grijzig filmpje zonder veel memorabele hoogtepunten en zonder veel memorabele scènes. Met de sfeer is niet veel mis. Die is onheilspellend en wordt over het algemeen steeds goed getroffen. Erg spannend is het desondanks allemaal niet. Een aantal shockerende momentjes en een aantal jumpscares doen je af en toe opveren, maar de echte spanning blijft uit.

Toch is er bezijden het verhaal wel een hoogtepuntje te ontdekken. Dat hoogtepuntje is het kleinkind. Zij zet heel overtuigend een behoorlijk obscuur kind neer. De scènes die enige indruk achterlaten, zijn scènes waarin zij aanwezig is. Heel talrijk zijn die scènes niet, maar opvallend zijn ze dus wel.

De andere personages wekken een dergelijke aandacht van de kijker niet op. Die zijn nogal eentonig ingekleurd. Hun bewegingspatroon is niet verrassend en ligt vanaf het begin van de film al vast. Geen opwinding daar. Toegegeven, te midden van dergelijke kleurloosheid valt een ieder die iets fleurigs brengt erg op. Misschien is het kind eigenlijk wel helemaal niet erg goed, maar valt haar intensiteit slechts positief op als je die afzet tegen de grijsheid van de andere personages.

Om het verhaal wat smeuïger en interessanter te maken, duikt er nog een plotlijntje op die dieper ingaat op de verhoudingen binnen de familie en die de disfunctionaliteit ervan probeert bloot te leggen. Niet onaardig, maar het lijntje is te oppervlakkig en levert geen spanning verhogende bijdrage.

Een gemiddeld filmpje dus. Niet goed. Niet slecht.

Een mak horrortje.

Op den duur kan ik dit soort Spaanse horrorfilmpjes best waarderen. Wetende dat deze ook behoorlijk sfeervol en spannend kunnen zijn had ik nog wel hoop voor deze film, maar het is jammer dat deze helaas een uitzondering is op de rest van de Spaanse horrorfilms.

Het is vooral een braaf en mak filmpje geworden met een wat te traag tempo. Een beetje een standaarddrama dat er ook inzit en ook niet bepaald werkt. Bovendien brengt het het tempo wel een beetje om het leven voor de rest. Verhaal kan nog wel wat korter dus eigenlijk.

Maar ook de spanning laat het vaak afweten. Er heerst te weinig kracht vanuit de regie op dat gebied. Want het is allemaal best sfeervol en het huis is goed ingericht. Maar het camerawerk schiet echt te kort en het verhaal en de karakters zijn ook niet al te interessant.

Hier kampen we weer met een possessed child verhaal (goh wat zal het anders zijn) maar de uitwerking wil dit soort standaardgebeuren nog weleens een duwtje geven, maar de uitwerking hier laat dat afweten. Het kind is ook beslist niet creepy en de ouders gaan er voor de rest ook niet goed mee om (op beide manieren).

Leunt ook op enkele dommige schrikmomenten die weinig indruk maken en een demon die niet bepaald eng is. Het leukste horrorbeest verschijnt in zowat de allerlaatste scene maar dat blijkt een droom te zijn. Het is jammer, want op voorhand leek het een sfeervolle film te zijn die vooral rondom halloween lijkt te werken.

Maar het ontbreekt het aan enige kracht waardoor de 99 minuten toch wel een opgave blijken. Punten voor de sfeervolle setting.

Goedkope Pearl movie zielig voor die hond als Nora vrienden met Luna wordt wordt het nog erger Luna is eigenlijk de oma in coma goede muziek goed acteert

Dit is mijn mening maar

Verpleegkundige Alicia [Manuela Vellés] keert terug naar haar ouderlijk huis om voor haar stervende moeder Victoria [Emma Suárez] te zorgen. De moeizame relatie met zus Sara [Maggie Civantos] zorgt voor extra spanningen. Na Victoria’s overlijden blijkt Sara’s dochter [Claudia Placer] contact te hebben met haar geest en met Luna [Daniele Rubio], de geest van een jong meisje, waarvan de bedoelingen zich geleidelijk ontvouwen in deze sfeervolle, degelijke spookhorrorfilm.