The Electrical Life of Louis Wain (2021)

Quote van H. G. Wells; "He has made the cat his own. He invented a cat style, a cat society, a whole cat world. English cats that do not look and live like Louis Wain cats are ashamed of themselves."

Tragische biografische film over de Britse illustrator /kunstenaar Louis Wain (1860 - 1939), die in het Victoriaans /Edwardiaans Engeland bekendheid kreeg door tekeningen/schetsen van antropomorfische katten te maken. De tekeningen werden om te beginnen in massa geproduceerd dus Wains werk is gemakkelijk te vinden, is vrij toegankelijk en misschien herken je het direct als je het ziet...

Aan het begin is de biopic nogal rommelig doordat de eerste paar scènes in de tijd springen, een voice-over vertelt en je een bejaarde Louis (Benedict Cumberbatch) ziet. Hierna verschuift het naar zijn verleden en werd de film beter. De film laat de jeugd van de tweehandige excentriekeling kunstenaar voor wat het is en vertelt het verhaal vanaf zijn 20-jarige leeftijd toen hij na de dood van zijn vader, zijn moeder en vijf zussen moest onderhouden.

Het verhaal zelf is verder conventioneel. Uiteraard komt ook zijn huwelijk met Emily Richardson aanbod! Maar dat de gouvernante van zijn zussen, tien jaar ouder dan hem was (wat destijds als schandalig werd beschouwd) werd niet getoond. Sterker "The Crown" actrice Claire Foy (Queen Elizabeth II)is acht jaar jonger dan Cumberbatch. (waarschijnlijk nu dus ook nog?) Beide spelen hun hoofdrol wel fantastisch.

Het is echter door de af en toe visuele vonken en structuur dat regisseur Sharpe het toch de moeite waard weet te maken. Betoverend decorontwerp die lijken op verhalenboeken, achtergronden die doen denken aan schilderijen, animaties en ondertitelde vertalingen van kattengemiauw. Al was het 4:3-format dan weer wel vervelend! Ook zijn er een stel heerlijke cameo's van onder meer de voice-over van Olivia Colman, Richard Ayoade, Andrea Riseborough, Toby Jones en vooral regisseur Taika Waititi en Nick Cave (de laatste is een fervent Wain-fan en -verzamelaar) als de bovenstaande H. G. Wells.

Ik kende de naam Louis Wain niet maar naar het zien van de film, zal ik die zeker niet zo gauw meer vergeten! En dat is dan ook een verdienste van deze prima film!

Louis Wain [Benedict Cumberbatch] is een illustrator die vanaf de late jaren ’80 van de 19e eeuw faam verwierf als illustrator van katten, vaak met menselijke eigenschappen. Cumberbatch laat zich weer eens van zijn excentrieke kant zien, maar slaagt er niet in om zijn naïeve personage interessant te maken. We ontdekken de bijzondere rol die hij had in zijn familie, zijn moeizame relatie met zijn oudste zus [Andrea Riseborough] en zijn liefde voor Emily Richardson [Claire Foy]. Toby Jones speelt de rol van Sir William Ingram, destijds de directeur van The Illustrated London News die Louis en zijn familie voorziet van een inkomen. Een fraaie productie met veel aandacht voor periodedetail, maar het verhaal zelf is helaas niet zo boeiend. Kattenliefhebbers geven dit wellicht een extra ster, want die zijn uiteraard vrij prominent aanwezig.

Goeie film over een man die samenwoont met zijn vijf zussen en zijn geld verdient als illustrator. Een vrij standaard en veilige biopic die zich afspeelt rond de vorige eeuwwisseling. De film ziet er zeker goed uit met een mooie algehele aankleding en mooie kleurren. Solide, maar nergens echt verrassend.

Benedict Cumberbatch speelt Louis Wain, de man die in het Victoriaanse Engeland grote bekendheid verwierf met zijn prenten en tekeningen met daarop een antropomorfische weergave van dieren. En dan met name van katten. De tekeningen van grootogige katten die zich met allerhande activiteiten bezighouden, werden gepubliceerd in kranten en waren populair als illustratie op wenskaarten. Zijn leven en werk zijn reden voor het biografische drama The Electrical Life of Louis Wain.
De film opent heel plezierig met een uitgebreide introductie van de protagonist. De toon is luchtig en zelfs wel humoristisch. De Britse tekenaar wordt als een sociaal onhandige, dromerige en enigszins eigenzinnige figuur geïntroduceerd die niet goed lijkt te zijn uitgerust om het leven in de harde wereld aan te kunnen. Een uitstekende rol van Cumberbatch die de excentrieke Louis Wain op een geweldige manier gestalte geeft. Je kunt niet anders dan sympathie voor deze merkwaardige figuur hebben.
Regisseur en co-auteur Will Sharpe gunt de kijker voor korte duur even heerlijk luchtig vermaak zodat je je afvraagt of in het leven van Louis Wain wel ruimte is voor drama en tragiek. Maar wees gerust, want die elementen zijn aanstaande en pompen al vrij snel en gedegen ernstiger lucht in de film. En terecht, want In feite vertelt de film een behoorlijk tragisch verhaal. Wain‘s levenspad gaat niet enkel over rozen.
Wain is steeds minder goed in staat om een gezonde link met de materiële wereld tot stand te brengen. Hij hult zich in de fantasiewereld van zijn katten en huldigt bizarre theorieën die totaal niet stroken met de realiteit. Zijn werk wordt meer en meer een middel om zijn wankelende geestelijke gezondheid binnen de perken te houden. Met de realiteit kan hij maar weinig aanvangen. Uit de reële wereld ontvangt hij slechts teleurstelling en pijn. Slecht voor de artiest. Goed voor zijn publiek. Dat wel.
Des te sterker de dreiging van buiten zich openbaart, des te fanatieker Wain zich op zijn werk en uitlaatklep stort. De manier waarop het leven van de titelheld van minuut tot minuut donkerder wordt, is ontroerend en aangrijpend. Uiteindelijk blijft er van de luchtige toon uit het begin niet veel over. Gelukkig heeft Sharpe niet de intentie om de kijker helemaal de mentale afgrond in te duwen. Hij zorgt voor voldoende scènes die enige verlichting verschaffen. En dat is prettig.
The Electrical Life of Louis Wain is een prima biografie met komische en tragische elementen en is bovenal een boeiende weergave van geestelijk verval. Gewoon een prima film.

Film over een excentrieke, wat zonderlinge man. Ik had wel te doen met Louis Wain. Hij krijgt nogal wat voor zijn kiezen.

Er hadden nog wel wat meer schilderijen van Wain in de film getoond kunnen worden. De man heeft unieke werken gemaakt en die futuristische poezen die hij verkocht waren iconisch.

Ik snapte niet zo goed waarom die zussen niet in hun eigen onderhoud konden voorzien, behalve uiteraard die zieke zus.

Wat ik jammer vind is dat de hele film vrij donker gefilmd is. Ik ben wel benieuwd wat Tim Burton hier van gemaakt had. Die had er vast wat meer kleur, humor en tragikomedie in gestopt.

Er had iets meer magie en verwondering in de film gemogen, het is nu eigenlijk net iets te degelijk en te saai gefilmd.

Louis Wain, toch wel een bijzonder kleurrijk en fascinerend figuur met een grote voorliefde voor katten. Prima match met Cumberbatch en een gedegen Britse prent in die typische stijl. Stijfjes, maar toch met die Britse flair en humor. Ik begrijp bovenstaande reacties wel dat het wel wat excentrieker en gedurfder mocht zijn. Dan zou Wain misschien nog iets meer uit de verf komen.

Deed me wat denken aan het ook bravere Big Eyes (Film, 2014) van Tim Burton. Intrigerend personage dat vreemd en (sociaal) onhandig overkomt, maar binnen zijn eigen domein een genie is.

Een biopic waarvan ik vooraf niets wist over Louis Wain, was voor mij totaal onbekend. Fijn zo om af en toe via een film op het juiste pad gezet te worden.

Ik kende deze illustrator niet, maar vond het toch eens interessant om gezien te hebben. Een wat vreemd persoon, dus je moet er wat aan wennen. De film zag er wel mooi uit, zeker de ene scène met z'n vrouw in de natuur was precies een schilderij. Het verhaal zelf was wel oké. De cast deed het ook prima en kwam authentiek over.