Play or Die (2019)

Nog een film over een escape room, al ziet dit er best vermakelijk uit.

Best oké.

Het is een Escape Room aanverwant, want niet verkeerd is want er zijn de laatste tijd al redelijk veel films rond hetzelfde thema verschenen. Een beetje variatie kan geen kwaad, zeker binnen een genre dat niet meteen gekend staat voor originaliteit.

Een duidelijke Europese vibe, dat wil zeggen iets minder slick, maar ook iets grimmiger. De opzet is iets slimmer dan de doorsnee escape room film, anderzijds leidt het uiteraard wel naar hetzelfde soort scenes. Een soort van Fort Boyard, maar dan iets dodelijker.

Play or Die is goor wanneer nodig, heeft een degelijk plotje en is bij momenten ook aardig sfeervol. Echt uitpakken doen men echter niet, het blijft toch een film die redelijk netjes binnen de lijnen blijft kleuren. Leuke filler, dat zeker, maar veel meer is het ook niet.

3.0*

Best oke? Nou dit vond ik echt

Leuk thema? Zeker, daar word ik niet zat van maar deze had een slecht verhaal, slechte acteurs, slechte moorden waarvan er maar 2 in beeld kwamen en een heel slecht einde.

Het is niet denderend goed, maar men probeert tenminste wel er iets van te maken! Zo is de gekozen locatie van een verlaten psychiatrisch ziekenhuis best tof en door het gebruik van rode en groene lampen ziet het er soms best mooi uit. Mede daardoor weet het ook griezelige sfeer op te roepen. Helaas impliceert de film vaak dat er bloed gaat vloeien maar levert dit maar mondjesmaat.Hierdoor blijft het geheel nogal tam. Ander opmerkelijk iets was het uitspreken van de zinnen, kan het niet helemaal duiden maar er was iets waardoor het dialoog of spel nogal houterig werd. Nee, de film was niet helemaal overtuigend, soms ook wat simplistisch maar toch nog wel aardig om te kijken!

Tandjes trekken Dat was dan ook ver het leukste vd film. Nee niet de beste in z'n genre, maar nog net kijkbaar en paar, letterlijk een paar leuke dingen. Ga het op een 5/10 houden.

Play or Die is zo’n film die in het kielzog van het succesvolle Escape Room (2019) het licht zag. Het script is echter gebaseerd op de Franse roman Puzzle van Franck Thilliez die in 2013 verscheen. Hoewel de film (afgezet tegen soortgenoten) niet uitblinkt in originaliteit, kun je wel stellen dat het basismateriaal dat wel is.

In Play or Die volgen we twee tieners die verstrikt raken in een labyrint van escape rooms. Een uitdaging die ze vrijwillig ondergaan geïnspireerd als ze zijn door het enorme geldbedrag dat er te winnen valt. Verschillende kamers en moeilijke raadsels passeren. Het gaat om leven en dood en het bloed vloeit welig. Play or Die is niet vies van sadistisch geweld. Het gaat er wreed en agressief aan toe. Geen film met gladgepolijste beelden, maar een film met rauwe en harde momenten.

Een film ook met een verontrustende en duistere sfeer die wordt beklemtoond door experimenteel aandoende gimmicks met kleureffecten. Naast grauwe groezelige beelden verschijnt een leuke overkill aan lumineus blauwe en krachtig rode impregnaties. De entourage is sfeervol en roept spanning op. Het is dan zo vervelend dat de miserabele inkleuring van de personages zo negatief afsteekt tegen de lekkere setting. Je komt bijna niets over de personages te weten en de beleving is derhalve vrij afstandelijk. Ready or Not legt de focus op de raadsels en de (soms) bloedige consequenties die het niet (of niet tijdig) oplossen van de raadsels tot gevolg heeft. Die insteek levert een vermakelijke hoewel ook enigszins clichématige film op. Met wat meer aandacht voor de personages was Ready or Not misschien wel een goede film geweest.