Burnt (2015)

Een interessante film, met mooie beelden in de keuken. Ga er niet heen met een lege maag zou ik sowieso zeggen (al is het niet zo erg als bij Chef). Het verhaal zelf is niet heel bijzonder en misschien wel iets te makkelijk. Maar de karakters en cast zijn sterk en houden de film boeiend. Cooper is al jaren in vorm en doet het hier ook weer erg goed. Al is Sienna Miller degene die het meest van het beeld afspat. Maar visueel en ook qua muziek is de film sterk in elkaar gezet. En als het verhaal iets uitdagender was geweest had de film misschien wat hogere ogen kunnen gooien in de box office. Maar het is uiteindelijk dus gewoon prima kleine film geworden.

3.5*

Bradley Cooper in een script geschreven door Steven Knight, geregiseerd door John Wells? Dat is op papier een mooi menu. Ergens in de keuken moet het echter mis zijn gegaan, Burnt is namelijk niet veel meer dan een vermakelijk clichévolle film over een arrogante kok die zijn verleden wil vergeten en een derde Michelin ster wil behalen. Je verwacht dus ook een Michelin waardige film, je krijgt echter een prima te doen 3-gangen menu voor de kiezen en dat smaakt ook wel lekker, alleen heb je het gevoel alsof de chef meer had gekund met deze ingrediënten.

'Burnt' Recensie - Filmtakers

"If it's not perfect, you throw it away."

In eerste instantie had ik een film à la Chef (2014) verwacht, enkel op één locatie. Toch is dit wat anders, al is het wel interessant om op te merken dat The Weinstein Company achter het net heeft gevist bij het verkrijgen van die naam.

'Burnt' gooit je als kijker gelijk in het verhaal en langzaam, maar zeker kom je erachter wat er allemaal is misgegaan in het leven van Adam Jones. De beste man was immers ooit een geslaagde chef-kok die zijn leven te grabbel heeft gegooid aan een hedonistische leefstijl gevuld met veel vrouwen en overmatig drank- & drugsgebruik. Helaas moet je al gauw constateren dat de vele clichés die volgen onoverkoombaar zijn.

Van een echte spanningsboog is er dan ook nauwelijks sprake, ondanks dat de film verwoede pogingen doet om diepgang te creëren. Aan Bradley Cooper ligt het in ieder geval niet; hij speelt op een voortreffelijke wijze de Amerikaanse versie van Gordon Ramsay. Daarbij wordt hij gesteund door een gedegen cast, met voorop Sienna Miller die goed tegengas geeft.

Gelukkig wordt het bereiden van de verscheidene gerechten verrukkelijk in beeld gebracht. Zodra er namelijk eten in het spel komt, neemt de film een snellere pacing aan en kun je niets anders doen dan watertanden. Het resulteert zich in een strakke montage en vele close-ups van smakelijk eten. Hierdoor blijft het een onderhoudend geheel, maar verrassen doet het nooit.

Al met al een aardig drama voor tussendoor, maar je blijft wel enigszins met een onverzadigd gevoel achter dat hier meer uitgehaald had kunnen worden.

3,0 Sterren.

Mhh.. gister deze film gezien en hij is mij helaas licht tegengevallen.

Het is ook niet simpel, om van een dun verhaaltje een boeiende film te creëren. De film is een mix van drama, komedie en romantiek. Alleen bij het drama gedeelte kan ik mij in vinden. Romantiek en komedie zijn ver te zoeken in de film. Cooper acteert goed (zoals in veel van zijn films de laatste jaren). De film is bij vlagen zelf een beetje saai en kent geen hoogtepunten. Het is vrij standaard allemaal, vandaar dat ik de film geen voldoende geef. 2.,5

Fijne film. Ik vind het kookwereldje meestal wel prettig om me in te begeven in films als dit. Chef had een heerlijke feel-good sfeer in Florida, maar ook Burnt is op zijn eigen manier ook sfeervol in Europa. Bradley Cooper zit helemaal goed in zijn rol en is geloofwaardig als de arrogante chef Adam Jones en het is zeker geen straf om 1.5 uur lang naar hem te kijken.

Het dunne en weinig meelevende verhaal maakt van Burnt geen topper, maar dit is niet erg. De beelden van het eten en het kookwereldje maken heel veel goed.

Note to self: Volgende keer níet met een lege maag naar dit soort films gaan. Mijn maag heeft de hele film lang gehuild door alle mooie beelden van het eten dat werd klaargemaakt.

*3.5

Boeiende inzage in de keuken waar een chefkok vastberaden is om een comeback te maken en het roer om te gooien. Hij wordt niet meteen hartelijk verwelkomt, maar als men doorkrijgt dat deze specialist bezig is met iets groots worden de werknemers langzamerhand wel degelijk gemotiveerd om hard aan de slag te gaan. Ik vond het best wel boeiend om te zien hoe de betrokennen worden gepushed om zichzelf te verbeteren en het was niet echt te voorspellen hoe de dingen zich zouden ontwikkelen; er staan een aantal onverwachte wendingen op het menu.

Redelijke film, Cooper overtuigd niet in z'n rol. Past hem niet. Verder weer cliche verhaal dat chefs altijd maar lopen te tieren. niets bijzonders, je mist het niet als je deze film niet gezien hebt.

Weet je wat het is met dit soort superchef films? Alle clichés komen voorbij over het keiharde wereldje van de Michelinsterren, maar dat wil niet zeggen dat Burnt een slechte film is. Cooper speelt zijn rol goed, laat je af en toe op je tanden bijten (goed acteerwerk dus en komt uiteindelijk, na toch wel een onverwachte breakdown, tot inzicht hoe het werkt in de keuken én in het leven. Leuke film! Aangenaam vermaak voor 1,5 uur.

Prima vermakelijke film. De film kijkt lekker weg, zonder ook maar een moment te vervelen. Het verhaal is vrij eenvoudig/simpel, waar Wells het maximale uit haalt. Cooper doet zijn best, maar is wat miscast voor deze rol. De film ziet er verder verzorgt uit, met een mooie blik in de keuken van ster restaurants. De muziekkeuze is prima. Aanrader. 3.5/4.0

Achteraf bekeken is het eigenlijk verwonderlijk dat het zo lang geduurd heeft eer men met een kookfilm op de proppen kwam, want het tv-gebeuren wordt momenteel gedomineerd door kookgerelateerde programma's. Ok, er was een jaar geleden al 'Chef', maar dat speelde zich maar een beperkt gedeelte af in de keuken en daar lag de nadruk meer op het feelgood-aspect. 'Burnt' pakt het iets ernstiger aan én speelt zich af in de Europese keuken, toch altijd nog iets respectabeler dan de Amerikaanse. Bradley Cooper speelt er met veel overtuiging een soort Sergio Herman-achtig type dat ten alle prijze die extra Michelinster wil halen. Maar helaas verbrandt de film zich aan clichés en gemakkelijkheidsoplossingen in het script. Hierdoor is Burnt geen grand cuisine, maar een wel een gezellig restaurantje in de fastfood straat.

"If it's not perfect, you throw it away... Regardless of time."

Ik heb een zwak voor films met veel lekker eten. Na het zien van Chef en nu Burnt is dat wel een conclusie die ik kan trekken. Waar Chef nog een luchtige en zomerse film was gaat het er in Burnt allemaal wat serieuzer aan toe. Adam Jones doet op sommige momenten Gordon Ramsay verbleken en torst ook nog een verleden vol met drugs, drank en vrouwen met zich mee. Jones was één van de beste chef-koks in Parijs voordat hij ten onder ging aan de verschillende geneugten maar ook gevaren des levens.

Twee jaar later wil hij clean and sober in Londen met de oude gang gaan voor die derde Michelinster. Dat sommige oude vrienden niet staan te springen is een understatement. Maar met zijn oude vrienden Tony, Max en Michel en de nieuwe souschef Helene gaat hij aan de slag. In het begin is Adam nog een veredelde Gordon Ramsay maar zoals dat in dit soort films gaat komt daar langzaam verandering in. En dat is helemaal niet erg want de film is ontzettend vermakelijk en blijft boeien. Dat heeft ook met de acteurs te maken want regisseur John Wells heeft een geweldige cast om zich heen verzameld. Bradley Cooper is erg sterk en weet van Adam, ondanks al zijn tekortkomingen, een man te maken die je wel een succesje gunt. Van een echte spanningsboog is geen sprake want vanaf het begin heeft hij een doel en de echte inzinking heeft hij twee jaar geleden al gehad. Maar Sienna Miller is de echte ster van de film als Helene die Adam van repliek dient en haar mannetje staat in een omgeving vol testosteron. Heerlijk personage en goed geacteerd van Miller. Ook Daniel Bruhl, Omar Sy, Matthew Rhys, Riccardo Scamarcio en Emma Thompson zijn op dreef in grote of erg kleine bijrollen. Burnt is een film vol met sterke acteerprestaties, boeiende personages en heerlijk eten. Bon Appétit!

Serious profession.

Bradley Cooper lijkt niet echt heel sprekend op Lenny Henry, maar de kok die hij hier neerzet vertoont nogal wat overeenkomsten met de kok van Henry. Wel een wat geciviliseerd, minder ambitieus, en makkere versie, en met wat onvoldoende komisch materiaal om een aflevering van 101 minuten mee te vullen. Wel overduidelijk een veel groter budget, en de techniek van nu is ook ietsje beter dan wat de BBC indertijd in een aflevering van Chef! kon inzetten. En dan heb ik het nog niet eens over het trieste derde seizoen.

Cooper doet het op zich best goed, en er zijn een heleboel mooie bijrollen - hoewel ik van Miller wel net wat meer verwacht had eigenlijk. Het verhaal is best op orde, en het is ook prima in beeld. Dat het toch wat onbevredigend aanvoelt komt vooral door het vergelijk met de oude serie, en misschien is dat iets dat alleen ik erin zie. Echt slecht is het zeker niet.

De aan lager wal geraakte chef gaat het nog één keer proberen, en dat gaat natuurlijk niet vanzelf. De chefs op dit niveau staan onder grote druk, dit is ook in dit verhaal de rode draad. Zo hier en daar behoorlijk aangedikt, maar dat stoort absoluut niet. Het verhaal is niet bijzonder, maar het onderwerp als kapstok is interessant. Ik heb me in ieder geval geen moment verveelt.

Deze film wist me aardig te verrassen en gaf een uniek kijkje achter de keuken deuren van Bradley Cooper die duidelijk wist te schitteren en een sterke ondersteunende cast bij zich had. Qua verhaal is het uitgangspunt niet heel erg origineel maar het gaat juist om de sterke uitvoering ervan. Er zit een aardig tempo in de film en is dan ook nergens echt saai. De keuken scenes zijn het sterkst en de gerechten oprechte kunstwerkjes.

Burnt

De amusementswaarde van kookshows ligt schijnbaar astronomisch hoog, gezien de talloze dooretterende kookseries die onze tv maar blijven bestoken. Hollywood kan natuurlijk niet achterblijven en moet op het witte doek een Gordon Ramsey-achtige show vertonen. Eens kijken hoe dit uitpakt.

Helaas niet super goed. De amusementswaarde ligt op degelijk niveau. Dit komt echter meer door het leedvermaak dat te halen is uit de sadistische trekken van Adam Jones, dan het verhaal zelf. Sprake van een degelijk, origineel of vernieuwend plot is er amper, alleen de setting waarin het is gegoten zie je niet heel vaak. Zoals ik al zei: het is eigenlijk een aflevering van Gordon Ramsey waar je naar zit te kijken. Daarbij komt dat de karakteruitdieping te wensen overlaat. Debet daaraan is, onder andere, de clichématige romance tussen Jones en Helene. Ondanks dat is de film met 1 uur en 40 minuten geen heel lange zit en treedt de verveling door een hoog tempo niet snel in.

Bradley Cooper speelt op zich een aardige rol. Zijn persoonlijkheid is een zeer onaangename, en dat weet hij best goed neer te zetten. Toch mist hij de nodige diepgang in zijn spel. Mede door het oppervlakkige verhaal komt zijn personage niet op de juiste manier tot bloei, en blijft er een schreeuwlelijk over.

Cooper en Sienna Miller hebben niet een heel goede chemie samen. Hun spel lijkt eerder op een krampachtig verplicht samenzijn. Miller laat in mijn optiek meerdere steken vallen en weet haar personage nog minder diepgang te geven dan Cooper.

Tot slot wil ik Omar Sy nog even noemen, die met een leuk bijrolletje als enige onverwacht uit de hoek kan komen.

Visueel steekt de film degelijk in elkaar. Helaas zit je niet watertandend voor het scherm, al worden de gerechten mooi in beeld gebracht (geef mij dan toch maar een groot bord vol patat met een wienerschnitzel dan drie asperges met over-datum oestersaus). De film straalt wel een perfectionistische sfeer uit. Toch had de rauwe prestatiedruk uit de keuken beter gecontrasteerd mogen worden met de gemoedelijke sfeer in het restaurant. Juist dan had dit accent beter benadrukt kunnen worden.

Burnt schiet op een aantal punten tekort. Ondanks dat wordt door een hoog tempo en een aardige sfeer, met een redelijke Bradley Cooper, een aardig werkje afgeleverd. Toch is er veel op aan te merken, vandaar net geen voldoende.

2.5*

Ahjoh leuk Hollywood filmpje voor een keer gezien te hebben. Verwacht geen diepgaand verhaal, maar gewoon vermakelijk. Wel redelijk uniek, een film over koken/Michelinsterren. En leuk om als leek eens visueel te zien hoe het er in de keuken aan toe gaat.

“To get even one Michelin star, you have to be like Luke Skywalker.

To get two, you have to be... whoever Alec Guinness was.

But if you manage to get three... You're Yoda.

Well, what if he's Darth Vader?”

Adam Jones (Bradley “American Sniper” Cooper) heeft zijn vingers vroeger gebrand aan het leiden van een redelijk losbandig leven vol alcohol, vrouwen en drugs. Als top chef is zijn voornaamste bezorgdheid het creëren van perfecte bereide en niet aangebrande exquise gerechten. En vervolgens is hij ook nog eens gebrand op het verkrijgen van die derde Michelin ster voor het Londense restaurant dat hij opstart na enkele celibataire ontwenningsjaren. Drie stellingen die perfect als inspiratiebron konden dienen voor het verzinnen van de filmtitel “Burnt”.

Misschien begin je gefrustreerde te zuchten na het lezen van de korte inhoud. Althans ik deed dit toch nadat ik vernam dat het alweer over een gerenommeerde keukenchef ging. Maar terugdenkend aan de film “Chef” gun ik “Burnt” dan ook het voordeel van de twijfel , daar ik “Chef” uiteindelijk toch ook niet zo slecht vond. Mijn mening over kookprogramma’s is in het algemeen niet echt gewijzigd. Zoals ik het al verwoorde : “De terminologie van bakken, flamberen, braden, stomen, fileren, Bain-Marie, stoven, pocheren, ragout, karameliseren, gratineren, glaceren, dresseren, concasseren en het hype-woord van de laatste jaren “cuisson”, ben ik nu eens kotsbeu gehoord. Het zijn niet de gerechten die me de strot uitkomen, maar wel het overaanbod aan televisieprogramma’s waar ze massaal en vol enthousiasme in staan te kokkerellen”. Doorloop de televisiezenders maar eens op een doorsnee avond en je komt geheid weer één of andere would-be Jamie Oliver tegen die vervaarlijk met een pollepel staat te zwaaien.

Koken is tegenwoordig verheven tot kunst en wereldbefaamde meester-koks worden op een gelijkaardige manier geadoreerd als befaamde rocksterren tegenwoordig. Ze worden overladen met lof, hebben massaal veel fans die zich kwijlend vergapen aan de door hun idool gecreëerde lekkernijen en worden al kokkerellend mega-rijk door hun gepubliceerde kookboeken en televisieprogramma’s. En natuurlijk bleef een doorbraak op filmniveau niet uit. Het is dus alleen nog maar wachten op de eerste dans hit ingezongen door zo’n keukenpiet die al shakend zijn cholesterol rijke lichaam afbeult in een flashy videoclip. Juist zoals in “Chef” worden we getrakteerd op in beeld gebrachte overheerlijke gerechten die er uitzien als echte kunstwerken. Op de momenten dat heerlijke diners klaargestoomd worden, krijgen we een soort fotoreeks te zien van allerhande kleurrijke gerechten. De ene al smakelijker uitziend dan de andere. En dit in een tempo dat kan wedijveren met het tempo van sommige dialogen. Op die momenten vond ik de film hoogst amusant en boeiend om te volgen. De snedige soms redelijk grappige dialogen afgewisseld met prachtgerechten. Maar ik moet eerlijkheidshalve toch ook toegeven (het verwijt cultuurbarbaar zal wel naar mijn hoofd geslingerd worden) dat mijn smaakpapillen ook enthousiast reageerden bij het zien van die sappige hamburger in een fastfoodketen.

Voor de vrouwelijke kijksters is er dan ook nog het voordeel in de vorm van Bradley Cooper, die er zo appetijtelijk uitziet als zijn zelfbereide gerechten. Ik ben dan wel 100% hetero, maar ik kan best begrijpen dat (zelfs lesbische) vrouwen voor zijn charmes bezwijken. Die charmante glimlach, die diepblauwe heldere ogen, dat ongeremde gedrag. Een mooiprater met een stoer uiterlijk. En hij staat ook nog eens zijn mannetje in de keuken. Niet voor niets dat vele vrouwen zichzelf liefst zouden willen aanbieden als dessert. En liefst met een toefje slagroom. Eerlijk is eerlijk, Cooper speelde een degelijke rol. Zo kalm en beheerst hij was in “American sniper”, zo opvliegend en arrogant is hij hier. Sienna Miller liet zich niet overdonderen en wist zich staande te houden naast Cooper. Maar vooral Daniel Brühl was schitterend als Adam’s oude vriend. Er was ook nog een piepklein rolletje weggelegd voor Emma Thompson en Uma Thurman.

Een wervelende film gevuld met getalenteerde acteurs en actrices. Dat klinkt veelbelovend en zorgt voor een energieke film. Alleen kan deze film niet ontsnappen aan het fenomeen oppervlakkigheid. Het is allemaal een beetje te voorspelbaarheid en enorm clichématig. Je voelt automatisch welke richting het uit zal gaan. Zo intens als het er aan toeging in de keuken in het begin van de film, zo gemoedelijk eindigt het allemaal. Ze hadden evengoed kunnen eindigen aan een groot kampvuur terwijl ze “Vrolijke vrienden” samen zingen en elkaar vriendschappelijk omhelzen. En wat er exact gebeurd is in Parijs, kan je alleen maar gissen want daarover blijven ze nogal vaag over. Naar mijn gevoel ging het van een hoog-culinair, inventief smaakkanon naar een flets, alledaags gerecht. En toch vond ik het een schitterende film op een onverklaarbare manier. Maar toch nog even waarschuwen : zorg ervoor dat je goed gegeten hebt voor je deze film kijkt, want anders plunder je gegarandeerd je koelkast naderhand.

3,5*

"Burnt" is een wat fletse en fantasieloze feelgood. Met het bewandelen van gebaande paden is de film niet heel intrigerend of opzienbarend. Misschien leuk, als je niet van verrassingen houdt of gewoon in de stemming bent voor wat simpel meeleefdrama, echter saai en vervelend als de verwachting iets hoger ligt.

Hoewel de setting in de wereld van de restaurants allesbehalve kleurloos is, heeft het plot weinig om het lijf. De film vertelt een voorspelbaar verhaaltje. In dat verhaaltje optredens van karikaturale personages, die weinig spanning genereren en nog minder humor.

De hoofdrol van Cooper past perfect en is best aardig. Hij is de karikatuur bij uitstek. Briljant in zijn kookkunsten, schofterig in de keuken en zo pedant als de pest. In de privésfeer zit het niet helemaal lekker en dat feit hangt dreigend boven het verhaal. Oh, oh, als dat maar goed gaat.

Zijn tegenspelers doen het prima als middel om de intriges rond Cooper lekker smeuïg uit te buiten. Ze blijven echter flets. En met Cooper in praktisch elke scene kun je dan met recht van bijrollen spreken.

De actiescenes in het restaurant zijn de beste uit de film. In deze scenes vertonen de personages de meeste beleving en passie. Op deze momenten veert de film op uit de fletsheid en verschijnt er warempel wat peper. Deze scenes zijn er helaas te weinig.

film reviews in 100 woorden: Burnt (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

ps. ik ben geen professionele schrijver of criticus, ik ben maar een movie geek met een toetsenbord.

Burnt is een allesbehalve origineel verhaal over een ambitieuze chef die terug hogerop wil geraken. De film ziet er visueel allessinds enorm smakelijk uit, de actie in de keuken is het meest heerlijke aspect van deze film. Ik had misschien gehoopt op wat meer diepgang, want het verhaal is uiteindelijk nogal mooi binnen de lijntjes gekleurd. Behalve Cooper’s personage is er niemand dat echt van het scherm afspringt, zijn prestatie (vooral als hij in de keuken staat) is dan ook oprecht boeiend. Burnt is op visueel vlak buitengewoon prachtig maar spijtig genoeg is de film eerder Blue dan Bien Cuit.

3,0*

Vork op de grond leggen dus.

Met harde hand en discipline je keuken runnen is niet voor iedereen weggelegd. Je moet behalve een leider ook een teamplayer zijn.

Uiteindelijk lukt het Chef dan om zijn zaakjes weer op orde te krijgen. Mooi om die passie en toewijding te zien. De zij-plotjes waren wel nodig om de film mee op te vullen, want je kunt niet mooie gerechten blijven filmen 101 minuten lang, maar ze stoorden ook niet en waren een prima aanvulling als garnituur.

En als ik van het naar mooi opgemaakte borden kijken honger krijg dan heeft de film bij mij ook wel een halve punt extra gescoord!

Heeft verder niks met deze film te maken, maar die Bradley Cooper zou prima Daniel Craig als James Bond kunnen opvolgen!

Uitstekende film met Cooper die op overtuigende wijze een Ramsay-achtige kok speelt.

Rest van de cast doet het ook goed; kan vooral Brühl waarderen sinds Rush.

Jammer dat het verleden een beetje vaag werd gehouden, maar dit was verder niet storend.

Al met al sfeervol en zeker het kijken waard.

Geen komedie ook.

Burnt geeft een redelijk beeld neer hoe het soms kan zijn. Maar in het echt kan je niet te pas en te onpas weg uit je keuken. Ik ben zelf chef kok en ook met vele chefs gewerkt, en het is constant stressen en knallen, en er komt grofweg veel meer minder plezierig taalgebruik naar boven om het zo maar netjes te zeggen. Ook kreeg ik regelmatig een pan naar me hoofd geslingerd. Cooper is hier nog een lieverdje.

Enfin terug op de film.

Burnt is een vermakelijke film die je met je verstand op nul kan kijken. Vanaf het begin af aan weet je hoe de film zal aflopen en daar is niks mis mee. De cast doet het allemaal wel aardig. Vind niet dat er echt iemand uitspringt, maar iedereen schijnt wel lol te hebben in zijn rol.

Een reëel beeld geeft het niet helemaal, maar er zitten aardige stukjes in en ik heb stiekem altijd wel een zwak voor kookfilms. Persoonlijke favoriet blijft toch echter chef. Heerlijke film is dat.

Burnt geen hoogvlieger maar een leuke gemiddelde film. 3 sterren

Een goede drama/komedie film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Bradley Cooper speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Sterke film, die bijna dreigt te vervallen in teveel persoonlijk drama en relationele onderonsjes, maar die profiteert van de leuke cast en dus toch boeiend blijft. Vooral Daniel Brühl zet een heel innemende rol neer, maar ook Sienna Miller is erg op haar plek. Ook Bradley Cooper doet het prima, ligt misschien wat voor de hand om hem te casten, maar heeft duidelijk wel veel moeite in zijn rol gestoken (hoewel hij dus al Frans sprak voor de film, dacht dat hij het had moeten leren, klonk prima).

Ook de keukenscènes zijn allemaal prima gefilmd, kan me voorstellen dat zoiets niet makkelijk is, maar het is strak, intens, spannend, eigenlijk precies wat je mag verwachten van een onderwerp als dit.

Uiteindelijk wellicht een wat voorspelbaar rise and fall verhaal, maar kijkt desondanks heel fijn weg en gezien het filmen van al dat Michelinwaardige voedsel toch wel een vak apart is verdient de film wel een iets hoger gemiddelde dan het huidige, wat mij betreft.

4*

Sterren genoeg in de keuken voor een goed restaurant...

Bradley Cooper wil echter het onderste uit de kan en die rol van perfectionist in het vak maar tevens veeleisende en schreeuwende chef, vertolkt hij heel goed, al volgen helaas wat al te veel gelijkaardige scenes.

De frustraties uit het verleden bij dit hoofdpersonages blijven vaag en lijken eigenlijk gewoon meer "opvulling", maar eigenlijk het doet er niet toe als het doel maar bereikt wordt.

Een 3, maar geen Michelins.

Deze lag in de bib en me er eens aan gewaagd. Ik had geen verwachtingen, maar vond het zeker geen slechte film. De film zag er prima uit en de gerechtjes zagen er ook om op te eten uit. De cast deed het ook prima en verder verveelde de film niet.

Het is zeker geen vernieuwende cinema, maar hij viel ook niet tegen.

Weinig hoogstaand.

Burnt is minder komedie dan ik verwacht had, er zitten slechts sporadisch wat cynische dingetjes in. Veel meer is het een portret van een Amerikaanse Gordon Ramsay, tenminste als ik afga op de enkele keren ik hem op televisie zag passeren, de schreeuwlelijk. Behalve het ellendige gedrag van zo’n perfectionistische egoïst heb ik mij ook verbaasd over het gebrek aan subtiliteit waarmee de ommezwaai tot stand komt. Misschien is dat bewust gedaan om het bedje van drama en gevloek alsnog van een sausje van feel good te voorzien. Ik had dat hoe dan ook op een andere manier willen zien gebeuren, of gewoon helemaal niet, had ook goed geweest.

Bradley Cooper doet zijn best als schreeuwerige controlefreak, zonder meer. In de bijrollen passeren heel wat bekende gezichten, waarbij ik tevergeefs op een grotere rol van Alicia Vikander had gehoopt. Het is vooral Sienna Miller die met de minuten gaat lopen, alsook Daniel Brühl, maar beiden laten me koud.

De regisseur van dienst, John Wells, probeert Burnt visueel nog wat scherp te houden. De keukenscènes zijn inderdaad enerverend, maar dat vind ik nogal snel als je samen met een brulaap in een te kleine ruimte wordt gezet. Iets meer gastronomische gezelligheid, evt. door wat mooie plaatjes van Londen en/of minder kille kleuren, had welgekomen geweest. Hoe dan ook, al bij al makkelijk te behappen zonder te imponeren.

2,5

Tegenvaller.

Op zich doet Cooper het helemaal niet zo slecht, maar hij is vooral het slachtoffer van een matig geschreven script. Ik was bijvoorbeeld wel benieuwd wat er in het verleden nou zo mis was gegaan met hem. Nu blijft het bij wat loze kreten over het verleden maar verder blijft het gissen wat er zich nou heeft afgespeeld.

Sowieso is de diepgang ver te zoeken in deze 'kookfilm', een genre wat me altijd zal blijven boeien.

We zien een redelijk clichérijk filmpje met één leuke kleine twist. Die kon me nog wel bekoren, verder kijkt het vrij aardig weg maar het wordt nooit hoogstaand.

Toch jammer, want de cast is sterk bezet. Helaas krijgt meer dan de helft daarvan maar een paar minuutjes zodat ook hun rol vlees nog vis is.

Had hier meer van verwacht, kleine onvoldoende.

Aardige film over een chef-kok die een derde ster wil en een team samenstelt om dit te bereiken. Het verloop van de film is wat voorspelbaar. Wel leuk om te zien hoe het er in de keuken van een sterrenrestaurant aan toe kan gaan (die scenes zijn dan ook mooi gemonteerd). Een fijne cast met aardig wat bekende namen. De film kijkt gemakkelijk weg, maar 3.5 sterren zou net wat te veel zijn.

De ingrediënten van deze smaakvolle Drama / Komedie film mogen er zijn met o.a. een indrukwekkende internationale sterrencast in de vorm van Bradley Cooper, Sienna Miller en Daniel Brühl, Omar Sy, Emma Thompson en Uma Thurman.

In dit verhaal draait het om Chef-kok Adam Jones (Bradley Cooper), die een absoluut toptalent is op kookgebied, maar hij is de afgelopen jaren vanwege drugs, drank en vrouwen door een diep dal gegaan. Nu is hij terug en wil hij het hoogst haalbare, namelijk de maximale waardering van drie Michelinsterren.

Het verhaal ontwikkelt zich volgens de vaste ingrediënten van de kookfilm. De held die zelf al niet van onbesproken gedrag is en een tijd meer van de coke dan de kook was, verzamelt andere buitenbeentjes (o.a. een fastfoodkok) om zich heen. De film is op zijn best in de scènes waarin er gekookt en geproefd wordt. De uiterst fraaie opgemaakte borden zien er eruit als kunstwerken, vol eetbare blauwe bloemetjes en sauzen in verschillende kleuren. Een grote tegenvaller is het verplichte romantische verhaallijntje met sauzenkok Helene (Sienna Miller).

Chef-kok Adam Jones gaat in deze Drama / Komedie film voor drie Michelinsterren en drie sterren krijgt hij ook van mij, omdat dit eigenlijk niet meer is dan een degelijke doorsnee film en dat is eigenlijk aan de lage kant gezien de sterrencast.