Boyz in the Wood (2019)

[Schots accent]Fucking hilarious mate[/Schots accent]

Hoe je met weinig budget een heerlijke Britse stoner comedy kunt maken, waar ook nog een maatschappij kritisch ondertoontje in verwerkt is.

En omdat deze film zichzelf vooral niet te serieus neemt, werkt deze combinatie ook nog.

En met een speelduur van nog geen anderhalf uur blijft het tempo er goed in zitten.

Eindelijk weer een leuke stoner comedy.

Een paar geinige scènes misschien maar ik heb er niet echt om kunnen lachen. Verder is het niet veel, een low budget film met flutverhaaltje en niet al te best acteerwerk. Geen voldoende waard wat mij betreft.

"Get Duked!"

Dit doet mij lichtelijk denken aan 'Hunt for the Wilderpeople'.

Je krijgt hier te maken met drie straatschoffies die nog één laatste kans krijgen om aan een hevige straf te ontkomen voor het in lichterlaaie zetten van een wc. In ruil daarvoor moeten ze deelnemen aan een kampeertocht door de Schotse Hooglanden. Vergezeld door een stuudje kan de reis van start, maar dan hebben ze nog geen rekening gehouden met de jager die ze achterna zit.

Op deze wijze ontvouwt zich een gestoord kat-en-muisspel dat werkelijk alle kanten opvliegt. Ninian Doff slaagt erin om moeiteloos verscheidene genres met elkaar te mengen, waardoor het geheel fris blijft. De snelle pacing zorgt ervoor dat er meer dan genoeg valt te beleven en je blijft je afvragen in wat voor onzinnige situatie de vier jongens nu weer terechtkomen.

De achtergrond van Doff als videoclipregisseur is duidelijk te zien; de visuals tegen de natuurrijke omgeving en daarbovenop nog eens de hiphop soundtrack. Het scheelt dat 'Boyz in the Wood' zichzelf niet al te serieus neemt, hoewel het stukje maatschappijkritiek wel fijn is. Naargelang is het dan ook mooi om te zien hoe de vier jongens zich ontwikkelen en daarmee eigenlijk ook het hart van de kijker voor zich winnen.

Al met al een vermakelijke comedy die mij nogal heeft verrast, omdat ik vooraf verwachtte dat het de platte kant op zou gaan.

3,0 Sterren.

Geen biet aan

Toegegeven; Get Duked kent enkele leuke momenten. Met name van de foute rap video's van DJ beatroot heb ik genoten. Dit gezegd hebbende is dit een van de weinige lichtpuntjes, want over de gehele lijn valt Get Duked enorm tegen. De meeste grappen slaan dood, en de jagers waar de groep tegenover komt te staan lijken wel twee amateurs. Ze vormen geen bedreiging en maken geen enkele impact. De twee politieagenten zijn mogelijk nog erger. De twee typetjes die de acteurs proberen neer te zetten liggen er zo dik bovenop dat het al snel kinderachtig aan begint te voelen. Ik kreeg tijdelijk hoop toen een aantal maffe visuele effecten gerelateerd aan drugsgebruik hun intrede deden, maar met dit, in de basis toffe idee, wordt veel te weinig gedaan.

Wat overblijft is een film dit vooral heel grappig probeert te zijn, maar het vaak gewoon niet is. De cast probeert ook te hard om grappig gevonden te worden met als gevolg zelfs een aantal momenten die haast tenenkrommend zijn om te zien. Jammer, want ik had hier veel meer van verwacht.

2,0*

Veelvuldige montagetrucjes en humor moeten verbloemen dat de film als genremix niet zoveel te melden heeft. Regisseur Ninian Doff gaat ambitieus te werk door allerlei ideeën op een hoop te smijten, maar na een halfuur begon de verveling niettemin toe te slaan. De concentratie opeisen met visueel bombast begint hier namelijk al heel snel z'n tol te eisen en de horrorelementen zijn te oninteressant om dat te compenseren. Doff verwaarloost bovendien de schitterende landschappen op de achtergrond, die hier vooral in beeld worden gebracht alsof het exclusief koude en winderige grasheuvels zijn. De vier jongens doen het verder best redelijk, maar raken al snel verstrikt in weinig imponerende en vooral erg geforceerde typetjes. Zijsporen zoals dat gedoe met de twee agentjes rekken het geheel daarnaast alleen maar uit en voegen op zowel inhoudelijk als komisch vlak erg weinig toe. Na enige tijd dendert de film best lekker door en ik heb geregeld moeten grinniken om een aantal droogkomische situaties, maar dit soort dommige concepten kennen een duidelijk limiet als je te kampen hebt met budgettaire beperkingen.

Redelijk.

Britse onzin van korte speelduur. Zeker vermakelijk genoeg voor wat het is, maar het had ook weer niet langer moeten duren. De tofste dingetjes zitten, zoals wel vaker, in het eerste half uur. Nadien is het wat gemakkelijker scoren.

3