A Good Woman Is Hard to Find (2019)

Eenvoudige maar effectieve 13 in een dozijn wraakthriller met een opvallende prestaties van Sarah Bolger. Beetje sociaal realisme, een alleenstaande timide moeder, zoontje met een trauma en lokale slechteriken maken haar het leven zuur tot de druppel overloop. De setting van Noord-Ierland doet niet veel onder voor die van zijn Engelse of Amerikaanse equivalent. Het uiterlijk van de film is solide. Een iets te cartoonesk schurk. Deze grote baas voelt te gekunsteld. Zo ook de scenes met de politie en vuilnismannen die waren vooral pijnlijk. Dit wordt gecompenseerd door een paar leuke licht-bloederige scenes. Over het algemeen is het resultaat dus effectief, maar soms te bekend. Het is een film die niet slecht is, maar ook niet heel bijzonder.

Just let sleeping dogs lie.

Het moment dat je Sarah (Sarah “The Lazarus Effect” Bolger) met een wanhopig gezicht het huis ondersteboven ziet gooien op zoek naar batterijen voor haar niet werkende vibrator en iets later met een zichtbare opluchting “Thank you Jezus” zegt, lijkt het wel alsof het over een heel ander personage gaat dan de vrouw die aan het begin van de film in beeld kwam. Weliswaar een vrouw die nog steeds rouwt om haar pas gestorven echtgenoot. Maar dan wel zonder bloedspatten in haar gezicht en lichaam. Na “Becky” nog maar recent gezien te hebben is “A good woman is hard to find” de zoveelste wraakfilm waarbij een wanhopige vrouw op een grondige wijze wraak neemt op diegenen die haar leven een hel hebben gemaakt. Niet dat haar lichamelijk letsel werd toegebracht. Maar de moord op haar echtgenoot en de wijze waarop ze door de maatschappij behandelt wordt, zorgt ervoor dat men best Sarah niets in de weg legt. De gevolgen zijn dan ook navenant.

Het enige niet zo realistische was de constante apathie en vrouwenhaat die hier werd tentoongespreid. Nooit gedacht dat er zoveel onbeschofte, ongevoelige en tactloze mensen waren in de UK. Een winkelbediende die Sarah behandelt als een gebruiksvoorwerp en gebruik maakt van een seksistisch taaltje. Een psychologe die blijk geeft van een gebrek aan tact. Maar vooral de manier waarop de politie haar behandelde was voor mij totaal ongeloofwaardig. Zelfs indien de activiteiten van de overleden echtgenoot niet al te koosjer zouden zijn, betekent nog niet dat men deze weduwe op zo’n laagdunkende wijze moet behandelen. En hoewel de drugsbende nogal berucht is in dit district en allerminst op een zachtaardige manier afrekent met in de weg lopende individuen, lijkt het wel alsof ze onbekend zijn voor de lokale politie.

“A good woman is hard to find” heeft in ieder geval een meer realistischer karakter dan pakweg een film zoals “Becky”. De sombere en uitzichtloze situatie waarin Sarah zich bevindt. De grijze achterbuurt in het Ierse Belfast waar de drugshandel welig tiert. Wetteloosheid en bandeloosheid lijkt wel een standaard gegeven te zijn in deze sociale wijk. En de wraakacties zijn ook redelijk brutaal te noemen. En tegelijkertijd aannemelijker dan in andere films. Als Sarah zich naar de lokale doe-het-zelver begeeft om een heel arsenaal gereedschap aan te schaffen, dan verwacht je maar aan misselijkmakende taferelen. Niet dat het expliciet in beeld wordt gebracht. Maar de achtergrondgeluiden en slow-motion beelden laten niets aan de verbeelding over. Ik moest terstond aan “American Psycho” denken.

Ook al is “A good woman is hard to find” een vrij conventionele thriller die niet afwijkt van de standaard regels uit dit genre, zijn er toch enkele elementen die ervoor zorgen dat de film boven het gemiddelde uitstijgt. Zo is er het bewonderenswaardige acteerwerk van Sarah Bolger. Een vrouw die enerzijds het verlies van haar man moet verwerken en vervolgens beseft dat hij in werkelijkheid een ander leven leidde. De aanzet tot het oplopend geweld is terug te brengen tot kruimeldief Tito (Andrew Simpson). Door het achteroverdrukken van een lading drugs, eigendom van de lokale drugsbaron Leo Miller (Edward Hogg), en Sarah’s huis te gebruiken als een alternatieve stockageplaats, zorgt hij ervoor dat Sarah zich als een vastbesloten leeuwin moet verdedigen. Ook twee rollen die op een degelijke manier worden vertolkt. En tenslotte is er het film-technische aspect. Degelijke beeldkwaliteit. “A good woman is hard to find” is in alle opzichten een duistere en deprimerende film die de harde realiteit van het leven op een harde en realistische wijze laat zien. Een intense trip als het ware.

3.5*

Een aardige misdaadthriller.

Het oorspronkelijke opnameschema zou 20 dagen in beslag nemen, maar uiteindelijk duurde het maar slechts 16 dagen om de opnames in Noord-Ierland en België af te ronden. Het appartement van het hoofdpersonage Sarah werd op een set in een studio in België gebouwd. De cast is prima samengesteld. Sarah Bolger was voor regisseur Abner Pastoll de enige juiste kandidate. Dit nadat hij het script van Emelie had gelezen. De film bevat cameo's met de echte moeders van de kinderen. Het script schroomt er niet voor om wat grof taalgebruik en scènes toe te passen. Zo werd de jonge Macie McCauley geleerd om het woord "bitch" voor een enkele regel te gebruiken. Ze bleef dit echter de hele dag herhalen, totdat ze het uiteindelijk was vergeten. Zelfs regisseur Pastoll voelde zich tijdens de montage een beetje ongemakkelijk bij de poging tot aanranding. Met name toen de agent van Sarah Bolger op deze dag de set kwam bezoeken. Tijdens de onthoofdingsscène werd er gebruikt gemaakt van een goedkope prothesekop met weinig haar. Dit vanwege het budget. Het kapsel van Andrew Simpson was zodoende een bewuste keuze. De acteur was uiteraard minder blij met dit resultaat.

Voor een kleine onafhankelijke film met een laag budget, is dit een aardig eindresultaat geworden. Dit terwijl ik er vanaf het begin geen hoge verwachtingen bij had. Mooi om te zien hoe het hoofdpersonage Sarah zich ontwikkelt van een moeder die buiten de criminaliteit wilt blijven, tot een vrouwelijke Leatherface uit The Texas Chain Saw Massacre. Dit met het uiteindelijke doel om de dood op haar man te wreken, en haar normale leven als moeder weer op de rails te krijgen.

3,0 *

Een grimmige misdaadfilm waarbij Sarah, timide weduwe en moeder van twee, op een gegeven moment de geest krijgt nadat ze bij een poging tot verkrachting haar aanvaller neersteekt en in kleine stukjes afvoert. Om vervolgens ook op het wraakpad te gaan om de moordenaar van haar man een pak slaag te geven. De setting in Noord-Ierland werkt op zich wel, in een grauw Belfast waar de kleine en minder kleine criminaliteit welig tiert. Het acteerwerk is wel redelijk, en op momenten gaat de film er best hard in, bijvoorbeeld waar Tito in stukken gezaagd wordt. Maar op veel momenten werkte de film voor mij niet echt. En voornamelijk omdat ik de karakters allemaal niet zo geloofde. De transformatie van Sarah van verlegen vrouwtje die geen moment op haar strepen staat tot moordende wraakengel, de cartooneske bad guy met bijvoorbeeld de scene met de vuilnismannen, en eigenlijk ook het gedrag van de autoriteiten, het was allemaal niet zo heel overtuigend. Een beetje dertien in een dozijn, en misschien leuker voor liefhebbers van het genre, maar voor mij blijft het bij een krappe drie sterren.