Ma (2019)

"That bitch is crazy."

Op de één of andere manier hoopte ik een beetje op een titel à la 'Get Out', maar deze film komt daar nergens bij in de buurt.

Een groepje verveelde jongeren kan hun geluk niet op als ze Sue Ann ontmoeten, gezien ze zonder veel aarzeling drank voor hen koopt en ze zelfs uitnodigt om bij haar thuis te feesten. Maar zodra Sue Ann zich steeds opdringeriger begint te gedragen, beginnen de jongeren zich wel af te vragen of ze de juiste keus hebben gemaakt. Dit lijkt de opmaat te zijn naar een hoop gestoorde dingen, maar ergens gaat men alsnog de mist in.

Het grootste probleem is te vinden in de opbouw van het verhaal; er worden allerlei plotpunten bijgehaald die nauwelijks uitgewerkt worden. De pacing lijdt hier zichtbaar onder, waardoor er nooit een lekkere flow in de film zit. Daarbovenop wordt er nog getracht om het racisme aan te kaarten, maar dat is er ook zo met de haren bijgesleept.

Echt eng of spannend wil 'Ma' helaas nergens worden. Octavia Spencer lijkt nog het grootste plezier in haar rol te hebben, omdat ze waarschijnlijk nooit meer zo een kans krijgt. Als kijker moet je het duidelijk van haar rare fratsen hebben. Qua horror maakt het slotstuk gelukkig nog veel goed, temeer omdat al het voorgaande weinig indruk maakt.

Al met al een redelijke horror die nogal vormloos aanvoelt. Met een duidelijkere focus had hier meer in kunnen zitten.

Kleine 3,0 sterren.

Sweet revenge.

Een aardig wraakfilmpje waarbij ik toch wel enige sympathie voor Ma kon opbrengen.

Octavia Spencer was de ster van de show. De rest hing er maar stereotiep bij.

Een horror zou ik het echter niet noemen, het is eigenlijk allemaal wat te tam op dat gebied. Het laatste kwartier zou je dan nog wel als zodanig kunnen benoemen maar vond ik eerder komisch dan eng. Het zal me niet bijbljven verder maar was voor een middag filmplezier vermakelijk genoeg.

Octavia Spencer is veel te goed voor dit soort flauwekul, maar het is wel louter en alleen aan haar te danken dat deze thriller goed uit te houden is. Zij speelt de rol van Sue Ann, de nieuwe assistente van de plaatselijke dierenarts wiens toegang tot en kennis van medicijnen goed van pas komt wanneer ze losbandige, feestende tieners naar de kelder van haar afgelegen huis weet te lokken om zo aan de arm der wet te ontsnappen. De tieners zijn stuk voor stuk kleurloze, bordkartonnen karakters en regisseur Tate Taylor begaat een enorme blunder door flashbacks te gebruiken waarin we te weten komen wat Sue Anns motieven zijn. Dat Spencer desondanks een memorabele schurkenrol neerzet zegt iets over haar enorme talent. Het is bovendien bijzonder prettig om de briljante Juliette Lewis weer eens te zien in een rol van betekenis.

Get Out was ijzersterk maar deze film lost de verwachtingen niet in.

Octavia Spencer speelt een glansrol maar het verhaal is totaal ongeloofwaardig en voorspelbaar.

Deze film heeft een 16 plus rating dus dacht ik dat men voluit voor gore en schrikmomenten zou gaan maar het was spijtig genoeg een flauwe psychologische thriller.

Had ook totaal geen voeling met de tiener personages die allemaal even irritant waren en mix waren van alle mogelijke clichés in het genre.

Goed om eens te bekijken maar snel weer vergeten.

Donderdagavond toch maar even meegepakt in de bios, aangezien ik die Blumhouse horrorfilms best wel waardeer. Sowieso levert het de laatste jaren veel meer leuke horrorfilms in de bioscoop op. Het is wel vaak formulewerk, maar er zit wel budget en werk in gestoken. En ik vind dat een hoop van die films best wel een leuke draai aan het horrorgenre nog geven. Deze Ma vind ik overigens niet echt horror, eerder een thriller.

Maar welke naam je 'm ook geeft, ik heb me er mee vermaakt, ondanks een voorspelbaar plot en een veel te lange aanloop voordat het lekker los gaat. De reden dat Ma best wel geslaagd genoemd mag worden heet Octavia Spencer. Ze speelt erg sterk en heeft er ook zichtbaar plezier in om zo'n verknipt personage te spelen. Maar het is wel jammer dat je al redelijk snel ziet waarom ze zo is. Slechts helemaal op het eind gaan alle remmen nog eens los als ze de slachtoffers fysiek aan pakt. En ik had wel meer willen zien van het plot met haar dochter Genie. Dat verhaal had potentie, maar er werd weinig uitgehaald. Zoals de hele film beter had gekund, maar alsnog de moeite van het kijken waard is. Leuk tussendoortje.

3*

Kijkt wel lekker weg.

Na het zien van de trailer had ik wel mijn twijfels. Het zag er allemaal wel heel melig uit moet ik zeggen. Kreeg ook nergens het gevoel dat horror om de hoek ging kijken, en tijdens deze film is dat ook nauwelijks gebeurd. De thriller neemt duidelijk de overhand.

Taylor gooit heel veel in zijn film. Er gebeurd heel veel. Echter is dat in een duur van 99 minuten nogal slordig. Er gebeuren bijvoorbeeld erg veel dingen die niet afgemaakt worden of zelfs weinig aan het gevoel toevoegen. De "sorry" spam-appjes van Spencer bijvoorbeeld.

Taylor levert een typische tienerhorror af. Het gefeest van de tieners neemt de gehele eerste helft eigenlijk de film in. De inleiding is wel erg lang en het duurt dus ook lang voordat het genre thriller/horror echt om de hoek komt kijken, maar uiteindelijk komt het langzaam op gang.

Het is dan ook goed dat Taylor zijn film niet saai maakt. Mede omdat er zo veel gebeurd. Wetend dat Taylor behoorlijk de tijd kan nemen voor zijn films (The Help duurde bijvoorbeeld al bijna 150 minuten). En het geeft daarmee het gevoel dat Taylor moest knippen in de film.

De film durft ook nergens echt los te gaan. Eventjes leek het die weg op te gaan, maar dat was toen eigenlijk al na 5 tot 10 minuten klaar. Uiteindelijk blijf je dus wel een beetje op de honger zit omdat de kijkwijzer en het genre toch wel iets beloofde. Maarja.

Het is moeilijk te zeggen dat Spencer hier niet de showstealer is. Duidelijk lol in haar compleet geflipte personage. Van de tieners zelf is de kracht wat minder, maar voldoende om het nog leuk te maken. Miller had bijvoorbeeld wel zin in haar rol. En Fogelmanis had ook echt wel een koppie voor zijn rol. Daarbuiten zien we ook nog even Lewis terug en geeft Taylor zichzelf ook nog een klein rolletje.

Het is genoeg voor een voldoende, maar er had meer ingezeten en ingemoeten eigenlijk. Er zit zo veel in dat je je niet afvraagt waarom dit niet nog even naar de 2 uur getrokken wordt. Maar dan klagen er weer andere mensen denk ik zo.

Het is met de hakken over de sloot, maar de film krijgt een voldoende.

Toen ik de bioscoop uit liep wist ik het zeker, ik ga hem niet nog een keer zien.

Al had Sue-Ann mijn verwachtingen betreft haar acteerwerk overtroffen konden de andere (voornamelijk) kinders mij niet echt bekoren. Sommige delen leek het wek een beetje een teenage-dream toneelstuk. Hier ben ik normaalgesproken niet erg van, en zeker niet niet als ik een bloederige horror verwacht.

Om toch verder te gaan met het bloed wil ik gezegd hebben dat wanneer je veel moordscenes of bloederige taferelen verwacht je hier niet heel erg verwend zult gaan worden. Je denkt vaak dat het grof en luguber gaat worden maar uiteindelijk valt het allemaal een beetje tegen.

Een voldoende omdat ik mij wel vermaakt heb.

Matig filmpje met een aardige cast. Het verhaal is vrij simpel en mist daardoor de nodige spanning. Een niemendalletje.

Ik weet niet wat de film Get Out met deze film te maken heeft maar goed mensen vinden het blijkbaar nodig om films met donkere acteurs/actrices met elkaar te vergelijken.

Verder een doorsnee horror die zo voorspelbaar is als wat.

De film heeft een paar momentjes maar daar blijft het ook bij.

Wel aardig acteerwerk.

Gewoon een fijne film die wat langzaam op gang komt richting horror. Toch is ook het begin niet vervelend, je leert de mensen kennen, alhoewel van sommigen (ma) krijg je geen hoogte. Ze (Ma) wordt gespeeld door Octavia Spencer die we kennen uit o.a.: Hidden Figures (2016) en Instant Family (2018).

Ma is een joviale vrouw die de jeugd graag op weg helpt om alcoholist te worden, zolang haar eigen dochtertje maar niet aan de gistdrankjes komt.
Helaas komen we soms erachter dat mensen die het goed met jou voorhebben, het niet altijd zonder reden doen. Ook Ma is een apart menselijk wezen dat het verleden in het heden door laat werken in al haar doen en laten. Soms pakt dat goed uit maar of dat bij Ma ook zo is?
Een ruime 7!

Tv film

Eerste wat opvalt is dat de film er niet uit ziet. Buiten wat split diopter shots is het extreem karig wat deze film toont. Er is op papier genoeg om minimaal wat sfeer te brengen maar niks van dit. Het is heel lelijk belicht en hij lijkt wat met de close ups te willen doen soms maar het is zo half bakken dat het nergens overtuigd.

Wat rest is een opvallend lange en voorspelbare aanloop naar een zo mogelijk nog voorspelbaardere climax. Begrijp ook echt niet waarom je zo een regisseur als dit op een film als deze zet. Het script is matig maar met een jonge hond op de stoel had je misschien nog wat kunnen doen met de sfeer.

1,5*

Aardig maar had veel meer mee gedaan kunnen worden. De film heeft een ellenlange opbouw en waar het dan uiteindelijk naar toewerkt is behoorlijk teleurstellend. Ik verwachte een iets meer duistere thriller/ horror film, maar het is eerder thriller/comedy geworden. De hele tijd zit je te wachten waar dit allemaal naartoe gaat gedurende de 90 minuten, maar het gaat nergens heen en dat is het probleem. Het character Ma is opzich nog vrij goed uitgewerkt met al haar maniertjes alleen er zit totaal geen spanningsboog in deze film waardoor je daar ook niet zo veel aan hebt. Al met al behoorlijk teleurstellend, keek erg naar deze film uit maar hij viel me bar tegen.

Matig. Doet denken aan films als Greta, al komt deze Ma er dan nog wat slechter vanaf. Flauw thrillertje dat vooral te lijden heeft onder een nogal saaie, kleurloze regie. Het oogt inderdaad als een veredelde TV film en het plotverloop is al na minuut één zo klaar als een klontje. Wat het dan nog had kunnen redden was simpelweg een hoop mindless genrepret, maar ook daar toont de film niet genoeg in huis te hebben.

Het streepje horror stelt weinig voor, spannend is de film nergens, Spencer doet het op zich niet slecht maar het nogal lui geschreven personage + flauwe backstory zitten haar teveel in de weg om echt leuk te worden. Enige wat nog een klein beetje uit de verf kwam was het komische element. Met name enkele zwartkomische momenten springen er nog wel uit, zo kon ik wel smakelijk lachen om die aanrijding van die vrouw.

Met een wat eigenzinnigere regisseur had hier best een leuke genrefilm ingezeten, dit was gewoon niet al teveel soeps. Taylor probeert van allerlei verschillende walletjes te eten maar niks wil echt goed werken en het blijft op alle gebieden te mak. Met moeite 2*.

Erg matig.

Blumhouse moet een beetje opletten met dit soort films. Hij is iets te trots op het feit dat hij veel geld weet te winnen met films die niet zo duur zijn. Da's uiteraard niet erg, budgetten is Hollywood zijn ridicuul, anderzijds mag je als kijker niet het idee hebben dat er langs alle kanten bezuinigd is op een film.

Da's hier absoluut wel het geval. Spencer doet het dan nog wel goed, maar de rest van de film is eigenlijk redelijk ondermaats, en vooral een samenraapsel van elementen uit betere en bekendere films. De aanloop duurt veel te lang en is zoutloos, het middenstuk is niet dreigend genoeg en het einde niet freaky genoeg.

Hier en daar zit er wel een leuk momentje in en écht slecht is het ook nergens, maar het voelt zo makkelijk aan. Alsof men echt het puur noodzakelijke heeft gedaan om de film in de bios te krijgen en zo te cashen op het concept horrorfilm, waar toch wel mensen op af komen ongeacht de feitelijke kwaliteit.

2.5*

Aardige film waarin een vrouw haar kelder beschikbaar stelt voor een aantal tieners om drinkfeestjes te organiseren. Een ouderwets aandoende psychologische thriller die wellicht niet echt spannend wil worden en wat voorspelbaar is, maar wel gemakkelijk wegkijkt. De cast doet niets verkeerd en Octivia Spencer heeft zichtbaar plezier in de titelrol.

Goedkoop griezelen.

Regisseur Tate Taylor begaf zich al eens eerder op het thriller-pad met The Girl On The Train, een meesterwerk vergeleken met deze film. Nu kon die film leunen op een sterker script, maar dat is niet het enige waar het hier aan schort. Budgettair gezien is het ook een pak minder, maar dat zou eigenlijk niet zoveel uit mogen maken bij een film als deze. Creativiteit kost geen geld.

Het helpt in ieder geval niet mee dat het er allemaal ook echt goedkoop uitziet. Als een doorsnee Tv-film. Men zal een beetje bezuinigd hebben op van alles, maar met name op de suspense. Een ieder heeft binnen 10 minuten door hoe het in elkaar steekt, hetgeen het griezelen ook niet ten goede komt. Daarnaast verloopt alles te langzaam en te voorspelbaar. Middelmaat alom dus.

**½

Met dank aan Universal Pictures voor het recensie-exemplaar.

Simpel verhaal dat niks speciaals qua decors, locaties, sfeer te bieden heeft. Heel eenvoudig , maar toch op één of andere manier voldoende weet te entertainen. Dat is vooral te danken aan de jonge cast, maar vooral aan Octavia Spencer die een prima rol vervult als Ma. Door de voorspelbaarheid weet de film ook niet echt spannend te worden. 6/10

“What kind of mother parties with high schoolers?”

Aardige thriller. De film wordt gemaakt door Octavia Spencer, en in mindere mate Silvers en Lewis. Want het verhaal is echt te inspiratieloos en conventioneel. Van spanning is geen sprake, en sommige scenes zijn eerder belachelijk en komisch dan spannend. Het komt door de actrices en de korte speeltijd dat het allemaal nog aardig werkt en lekker wegkijkt, maar deze acteerkanonnen verdienen beter.

Nog ééntje voor het gestaag groeiende lijstje middelmaat van Blumhouse. Vol met kleurloze, vlakke genrefilms die voor steeds minder geld gemaakt moeten worden en door louter ongetalenteerde regisseurs zonder eigen stempel. Taylor dan voornamelijk wanneer het op horror aankomt, natuurlijk. 'Ma' is wel een ultiem voorbeeld wat dat betreft: uitgangspunt is zo gek nog niet, maar wanneer je een script schrijft, dan werk je doorgaans in actes, waarbij hier de eerste twee gewoon 90% van het geheel vormen. Dat zorgt voor een middenstuk waarin geen enkel incident genoeg aanleiding geeft om verder te gaan in het verhaal / te escaleren. Om vervolgens aan het einde met niets verheffends te komen.

Heb me wel vermaakt met dit filmpje. Die negerin zette haar rol toch vetjes neer. Film komt misschien iets te traag op gang, maar evolueerde toch beetje bij beetje in boeiende kijkervaring, ook al was het redelijk voorspelbaar.

De film begint als high school movie. Best leuk. Op een gegeven moment wordt de film serieuzer. Ma blijkt toch niet zo'n lieverdje te zijn. Het verhaal kan niet goed kiezen tussen humor en thriller en kabbelt zo maar wat door. Uiteindelijk een vreemde climax. En krijg je een ontevreden gevoel. Niet slecht, maar zeker niet goed.

Octavia Spencer heeft de kwaadaardige hoofdrol in deze middelmatige thriller. Spencer is een actrice die in mijn beleving altijd de rol speelt van de goedzak en de weldoenster. Misschien is dat trouwens helemaal niet het geval, maar dat is nu eenmaal mijn associatie met haar. Na het zien van Ma blijkt Spencer ook een hele overtuigende creep te kunnen spelen. Gelukkig maar, want Spencer is het enige element in de film dat een voldoende haalt.

De hoogtepunten van de film zijn haar transformatie momenten. De zorgzame Ma in het ene moment. De antipool in het volgende. Spencer met een duister randje is leuk. De film biedt behalve de uitbuiting van dat talent verder weinig opmerkelijks. Stel dat je zo halverwege de film even de hond uit moet laten en je vergeet voor je weg gaat de pauzeknop in te drukken, dan is er niets aan de hand. Je zult merken dat het verhaal tussentijds geen opzienbare nieuwe ontwikkelingen heeft doorgemaakt. Loop dus gerust af en toe weg. Die ruimte is er.

Eigenlijk is de film behoorlijk saai. Sfeerloos en zonder echte verrassingen, rolt de film maar door en door. Zelfs de inflatoire jumpscare wordt niet ingezet om de boel wat leven in te blazen. De film brengt liever veel vlakke tijd door met inwisselbare tieners dan dat hij poogt om dingen als camerawerk, karakterbouw en verrassende wendingen in te zetten om spanning te genereren. Het spanningsniveau fluctueert alleen als Spencer in beeld verschijnt.

Toch wel teleurstellend, temeer daar het basisidee voor de film helemaal niet onaardig is. Het komt gewoon niet van de grond. De personages doen het niet. De camera doet het niet. Het verhaal doet het niet. Niets werkt behoorlijk. Nou ja, behalve Spencer dan. Het enige filmkarakter met wat laag. Het enige filmkarakter waar je als kijker een gefundeerde emotie aan kunt onttrekken. De overige personages zijn daarvoor veel te nietszeggend.

En dan. In de laatste minuten film gebeurt er opeens van alles. Het is alsof regisseur Tate Taylor zich ineens herinnert dat ze een thriller/horror aan het schieten is, maar vergeten is om bijpassende scènes te draaien en in te voegen. Het einde breekt met de langdradigheid en is een stuk dynamischer dan de rest van de film.

Ma blijft overigens een middelmatige film. Daar doet het einde niets aan af.

Op zich is het grappig om Octavia Spencer te zien in een ongebruikelijke rol. Zij is toch een beetje het gezicht van ietwat brave Hollywood-films met sociale thema's. Hier dan een lekker ongegeneerde schurkenrol als psychopathische moederkloek. Helaas blijft 'Ma' (2019) toch een beetje hangen bij het niveau van een inwisselbare televisiefilm. Sowieso heb ik 't gehad met horrorproducties die meer bezig zijn met feestende jongeren dan met een suspensevolle opbouw. Je kan dan wel een potentiële cult-figuur als Ma hebben, maar uiteindelijk moet het toch komen van de film zelf.

Redelijke thriller met op het eind een vleugje horror. Het verhaal is niet echt hoogstaand. De uitwerking kan er mee door. De opbouw is goed en de spanning wordt netjes opgebouwd. Echt zenuwslopend wordt het niet maar de film blijft boeien. Richting het eind volgt er wat gorigheid maar echt heel bloederig wordt het niet. Spencer acteert goed maar echt creepy is ze niet. Het overige acteerwerk is voldoende. Leuk tussendoortje maar geen hoogvlieger. 3.0/3.5

Beter een goede ma dan een verre vriend

Een leuke thriller met horror elementen voor de niet zo ervaren kijker binnen het genre. Het duurt lang voordat het allemaal wat grimmiger wordt, maar de positieve kant hieraan vond ik dat de uiteindelijke acties van ma zelf, er wel geloofwaardiger op werden.

Ik had graag meer afrekeningen gezien met de pestkoppen uit haar verleden in plaats van een focus op de tieners, en een spectaculairder einde voor ma zelf, maar afgezien hiervan is dit een redelijke huis-tuin en keukenthriller.

3,0*

Deze was onlangs op tv en eens meegepikt. Vond het een prima thriller. De cast deed het goed en het verhaal verveelde niet. Het was nog eens een wat traditionelere film, maar daar was niks mis mee.

Film die gestaag naar de horror toewerkt die zo'n beetje in het laatste half uur
aan de orde komt.
Dat het met de gastvrije Spencer niet helemaal pluis is komt al vrij gauw
doorschemeren. Als tiener gepest uiteindelijke wraakoefeningen bij nietsvermoedende
jeugdigen die vrij doortrapt in de val worden gelokt.
Vond het een meevaller, met prima acteerwerk en een lekker laatste half uurtje
dat het eerste ook zeker niet vervelende uur het kijken waard maakt.
Spencer acteert overtuigend haar hoofdrol. Met ook een fijne rol van Juliette Lewis,
voor mij de enige bekende naam in de film.

Best een goede film. Het is absoluut geen horror, maar er zitten wel lekker wat verknipte kantjes aan met een thriller sfeer.

Octavia Spencer is weer briljant. Ze heeft altijd wel leuke en gekke rollen, maar wel vaak hetzelfde. Zo nu ook weer, maar ze doet het goed. Je leeft met haar mee, maar ook weer niet. Pas tegen het einde aan gebeuren er wat meer verontrustende dingen. De eerste helft is sowieso meer drama/tienerfilm achtig, maar verveelt niet.

Het had voor mij nog net wat gekker en gestoorder mogen zijn en vooral de eerste helft. Het wordt wel goed opgebouwd, maar te braaf.

Toch één van de betere films van de laatste jaren.