Shao Nian de Ni (2019)

Dongyu Zhou is de absolute ster in deze film over de stress, die het naderende toelatingsexamen voor de universiteit met zich meebrengt. Die stress wordt nog verhevigd door de pesterijen van klasgenoten. Wanneer het slachtoffer bescherming zoekt bij een jonge straatcrimineel, ontwikkelt zich tussen haar en hem uiteindelijk een onwaarschijnlijke liefdesrelatie.
Regisseur Kwok Cheung Tsang heeft die twee verhaallijnen verweven tot een geschakeerde, aangrijpende film met een dramatische climax., een waardige opvolger van zijn vorige film (SoulMate, ook met Dongyu Zhou)

Ligt al een tijdje klaar, maar is qua speelduur net te lang om eenvoudig in te passen. Toch wel benieuwd naar, heeft volgens mij ook aardig wat prijzen gewonnen op de Golden Horse awards.

Dubbel gevoel.

Op z'n best is dit echt een geweldig drama, maar dat is eigenlijk geen verrassing. Dit is niet het eerste visitekaartje dat regisseur Tsang aflevert. Dat hij mooie, integere en stijlvolle films kan maken wist ik al langer, toch heeft het even geduurd alvorens ik deze gezien heb. In ieder geval kan hij z'n talent ook hier weer niet verbergen.

Toch had ik vooraf wat bedenkingen, die jammer genoeg ook terecht leken. Vooral het pest-thema is te makkelijk en nogal plat uitgewerkt. Met de tekstjes in het begin en op het einde en de weinig subtiele manier waarop alles weergegeven wordt. Het staat de rest van het drama echt in de weg vond ik. Ook het einde viel me wat tegen, dat had net wat scherper gemogen. Anderzijds weet ik niet hoeveel ze overgenomen hebben van de echte case waarop deze film gebaseerd is, maar filmisch werkte het niet zo goed.

Daar tegenover staat geweldig acteerwerk, prachtige relatie tussen beide hoofdrolspelers en érg veel visueel genieten. Prachtig geschoten film, waar ik graag wat plaatjes uit gestolen had. Ook de soundtrack is op niveau trouwens, ondersteunt de film perfect.

Jammer dat Tsang wat té nadrukkelijk op het hele pestgedoe mikt, anders had er nog veel meer ingezeten.

3.5*

Samen met Después de Lucía (2012) - MovieMeter.nl moet dit één van de beste films over pesten zijn die ik heb gezien. De gevolgen zijn wat uitvergroot, maar we moeten er niet flauw over doen : pesten kan zware gevolgen hebben die verder dan de schoolpoorten reiken. Deze film lijkt te kaderen in een anti-pestprogramma die al enkele jaren aan de gang is in China, dus mag het eigenlijk niet verbazen dat er nadruk op gelegd wordt. Maar oké, subtiel is het inderdaad niet.

Dit vrij zware drama had me vlug mee, en toont behalve pestgedrag ook de remedie daartegen, namelijk steun en solidariteit. De symbiotische relatie tussen Chen en Beishan was trouwens één van de beste stukken in de film; het werkte prima en beide acteurs zijn uitstekend op elkaar afgestemd. Redelijk ver in de film komt er nog een vreemde twist opzetten, maar eerlijk gezegd vond ik het hele politieverhoor en de manier waarop beiden elkaar beschermden de boel wat uit balans halen. Plots zitten we precies in een misdaadfilm. Niettemin vind ik het een sterk eindresultaat dat bovendien erg meeslepend en mooi gefilmd is. Het hoofdpersonage brengt de pijn van wat ze meemaakt goed over.

Niet helemaal wat ik ervan had verwacht, op zijn zachtst gezegd. De prachtige visuele stijl met een wat artistieke inslag hint naar een film met wat meer klasse. Best vreemd dan dat je uiteindelijk gewoon met een ordinair prekerig melodrama te maken blijkt te hebben, vol vergezochte gebeurtenissen en momenten van zelfopoffering. Nog meer dan in het Westen ligt er in China immense druk op kinderen om te presteren op school, en daar is een film over schoolstress en pesten omheen gebreid. Zelden zoveel tranen zien biggelen als in deze film.

Ondanks dat dit een van de mooiste films van het jaar is in visueel opzicht werd ik af en toe wel wat onpasselijk van de vele close-ups, hand-helds en de fragmentarische manier van monteren. Dongyu Zhou speelt uiteindelijk wel goed, maar ik vond haar aanvankelijk wel al te passief spelen. Altijd maar die neergeslagen ogen, een beetje makkelijk toch. Vind dat de film ook wel een wat rare en onnodige richting inslaat als het ineens een misdaadfilm wordt nadat de leider van de pesters dood wordt gevonden.

De rol van de politie is ook zeer merkwaardig in deze film. Eerst dat uitgebreide politieonderzoek naar aanleiding van een zelfmoord en pestgedrag, later pakken ze gewoon een hele groep jongeren op in een internetcafé na een melding van een verkrachter, en dan betrappen ze de vermeende dader ook nog eens op heterdaad, met ook echt een half dozijn dienders ter plaatse om die jongen te rugbytackelen. Dit soort sterk opgeblazen momenten maken de film gewoon komisch melodramatisch. 3.0*.

Goede film, wel een beetje anders zoals verwacht en toch enkele minpunten. Het is vrij melodramatisch, op zich heb ik daar geen probleem en is het zeker ook niet extreem. Maar het is wel anders dan ik gewend ben van Aziatische cinema, ondanks dat de momenten van stilte en genegenheid en andere typische kenmerken van die cinema daar hier aanwezig blijven. Cinematografie is ook zeker goed. Verhalend vind ik het ook zeer goed en pakkend. Editing had wat beter gekund, ik vind dat de film te veel speelt met de tijd en perspectief waardoor het soms wel wat verwarrend wordt of ten koste gaat van de kijkervaring. Ben het ook eens met de voorgaande kritieken dat de film een wat vreemde en onnodige richting inslaat, maar misschien zien we het ook wel te veel als een film over pesten, wat het misschien eigenlijk niet helemaal is? Dus ook wel een dubbel gevoel maar de balans slaat wel in de goede richting. Zeker een film met een smoel die niet onopgemerkt voorbijgaat maar dat dan dus wel niet feilloos doet maar desalniettemin toch een sterk eindresultaat.

Prachtige film

4,5