Greener Grass (2019)

Uiterst weirde film. Soms best (absurd) komisch, maar vaker ook gewoon enorm fout, cringey en een tikkeltje creepy. De film weet perfect dat gevoel te verwoorden dat er meer aan de hand is dan je te zien krijgt. De personages leven in een soort fleurige bubbel die tegelijkertijd ook onnatuurlijk en mysterieus aanvoelt. Heb veel vergelijkingen met Dupieux voorbij zien komen, maar mij deed het meer aan het betere Adult Swim werk denken. Een Too Many Cooks weet bijvoorbeeld precies datzelfde sfeertje vol tegenstrijdigheden neer te zetten.

Zo'n film die je weliswaar nergens echt compleet van je stoel blaast, maar achteraf wel behoorlijk blijft hangen. Een knap debuut (alweer). 4*.

Redelijke film over een moeder die haar pasgeboren baby weg geeft aan een vriendin van haar. De idyllische gemeenschap met felle kleuren waarin de film zich afspeelt wordt goed neergezet. Droogkomisch, absurd en een behoorlijk eigenaardig sfeertje. Het komt allemaal wel wat fragmentarisch over, maar wel een film met een eigen smoel. De twee hoofdrolspeelsters zijn beide ook verantwoordelijk voor het script en de regie.

Tja ik vond dit wel een typisch gevalletje "stijl over substance". Inhoudelijk heeft het niet zoveel om het lijf maar het is wel grappig, absurd, kleurrijk en anders. Dat alleen al is 3 sterren waard! Er had alleen wel iets meer boodschap in de gebruikte symbolieken gemogen ipv vaagzijn omwille van het vaagzijn. Dit is iets typisch Lynchiaans. Dat is prima want het werkt in deze film en je hoeft gerust niet altijd maatschappelijk relevant te zijn. Maar dan scoor je wel minder op mijn score dan een film die absurd is maar dit ook nog weet te linken aan een inhoudelijk statement.

Je kunt wel zien dat de makers heel veel lol hebben gehad. Ze moesten duidelijk hun frustraties kwijt en willen graag schoppen tegen die bloedirritante neppe Amerikaanse bullshit. Dit is gelukt! Zeker het kijken waard deze film maar ik denk niet dat je hem daarna ooit nog eens zou willen zien.

Eindelijk heeft Jim Hosking een beetje gezelschap. 't Is nu ook weer niet zo dat dit een directe kopie is, maar beiden zitten in zo'n dun bevolkte niche dat je ze maar moeilijk niet met elkaar kan vergelijken. Stoort verder niet, deze film is gewoon lekker uniek en creatief op z'n eigen manier.

Altijd een risico wanneer regisseurs zelf ook schrijve en acteren. Dan heb je vaak te maken met goedkope familieprojecten, of mislukte hoogdravendheid. Maar af en toe heb je ook zo'n film waar de persoon in kwestie zo'n unieke visie heeft dat het moeilijk anders lijkt te kunnen. Leuk detail is dat het bij deze film zelfs om een regisseursduo gaat.

Weird, random, maar toch ook weer erg consistent en gestileerd. Erg kleurrijk en idyllisch, maar alle personages staan stijf van de stress, het ongeluk drijft net onder de oppervlakte en niemand lijkt echt een fijn leven te hebben. Maar grappig is het absoluut wel.

Die opening credits alleen al. Een close-up van een mond vol beugel, met de meest ongemakkelijke lach ooit. Je wordt er zelf wat ongemakkelijk van, maar verder wel erg genoten van dit filmpje. Dikke aanrader.

4.0* en een uitgebreide review