Adopt a Highway (2019)

"When you commit a third violent crime,

you will be put away and put away for good.

Three strikes, and you are out."

Zo af en toe kom je zo’n onbekende, eigenzinnige film tegen, die waarschijnlijk gemaakt werd met een bescheiden budget en waar men geen enorme marketingbudgetten voor vrijgemaakt heeft. Een film waar je eigenlijk in eerste instantie niet veel van verwacht. Zo ook “Adopt a Highway”. Het is niet een vrolijkmakende of actierijke film. Ik verwachtte eerlijk gezegd een depressief aanvoelend drama. En ook al zit er een ontroerende moraal in verwerkt, kan je toch zeggen dat er meer verborgen zit in deze film. Een boodschap van hoop, medeleven en bescheidenheid.

De inleiding laat zien hoe Russell Millings (Ethan Hawke) na een gevangenschap van 21 jaar de gevangenis verlaat. Schoorvoetend. Enigszins angstig en bedeesd. Een van de maatschappij vervreemde man die moeite heeft om het hedendaagse tempo te volgen. Iemand die nog nooit gebruik heeft gemaakt van een mobiele telefoon, het internet of e-mail. En dat alles dankzij een kortzichtig beleid waarbij iemand tot een zware straf veroordeeld wordt als hij voor de derde keer over de schreef gaat. Hoe miniem het criminele feit ook maar is. De zogenaamde “three strikes” wetgeving. In Russell’s geval gaat het over het bezit van een aantal gram marihuana waarmee hij betrapt werd in de staat Californië. Iets dat na die 21 jaar eigenlijk zo goed als legaal is geworden. Een onredelijke straf die ervoor heeft gezorgd dat hij niet de kans kreeg om zich op een waardige manier te ontwikkelen in de maatschappij.

Ethan Hawke zet hier waarschijnlijk zijn beste acteerprestatie neer. De manier waarop hij Russell speelt is gewoonweg adembenemend te noemen. Hij staat bijna constant centraal in de schijnwerpers. En zijn stuntelige manier van converseren en interactie met anderen is gewoonweg intriest en meelijwekkend. Het is niet duidelijk of Russell vroeger zwakbegaafdheid was of dat het verblijf in de gevangenis hem heeft afgestompt. In ieder geval wordt hij door de officiële instanties behandelt als een onbenul en wordt hij een beetje aan zijn lot overgelaten. Hij tracht in ieder geval een eerlijk leven te leiden en niet weeral het verkeerde pad op te gaan. Een simpel leven waarbij hij de kost verdiend als afwasser in een fast-food keten en in een motel verblijft. Totdat hij de snoezige Ella ontdekt in een vuilcontainer.

Ook al beseft hij van begin af aan dat het bijna onmogelijk is om voor een baby te zorgen, aarzelt hij toch om de lieftallige baby over te dragen aan de autoriteiten. Wat volgt zijn aandoenlijke momenten die hij ervaart met de paar maanden oude Ella. Zijn onwetendheid over de verzorging van een baby en de verantwoordelijkheidszin die hij ineens ervaart, nemen voor even de aandacht weg van het deprimerende leven dat hij tot dan leidde. Ook al brengt de ontdekking van Ella een kentering in Russell’s leven, toch was dit voor mij niet het centrale thema. Dit hulpeloos en onschuldig kleine meisje laat op een spontane manier dankbaarheid zien. Geen desinteresse, ongeduld, onbegrip of spot zoals volwassenen. De meest emotierijke scene is die aan het strand waar Russell een deel van zijn levensverhaal vertelt.

“Adopt a Highway” is een melancholische en aandoenlijke film die bij menig kijkers een gevoelige snaar zal raken. Zo ook bij mij. Sommigen zullen het een melig einde noemen. Ik vond het een logische ontknoping. Een voorbeeld van menselijkheid. Het is ook een film over het verkrijgen van een tweede kans. Ik was wel verrast door het Blumhouse logo en ging al van de veronderstelling uit dat dit wel eens een heel sinistere en akelige film zou worden. Verre van dus. De verklaring ligt bij de regisseur Logan Marshall-Green die vorige jaar schitterde in de Blumhouse produktie “Upgrade”. “Adopt a Highway” is dus zijn debuut als regisseur. En wat mij betreft mag hij gerust nog zo’n juweeltje regisseren. Ik zet me er al klaar voor.

“Adopt a Highway” is te zien op Vudu, iTunes en Amazon.com

4*

Op sommige momenten aandoenlijke film over een man met nauwelijks enige levenservaring, die na het uitzitten van zijn langdurige gevangenisstraf met de nodige omzichtigheid zijn leven weer op de rails probeert te zetten. Het einde sprak mij wel aan.

Weliswaar een mooie tour-de-force van Ethan Hawke, maar geen film die lang zal blijven hangen.

Uitstekende film waarin een man na 20 jaar gevangenisstraf vrij komt en kort daarna een baby in een vuilcontainer vindt. Dit regiedebuut van Logan Marshall-Green heeft wellicht niet al te veel om het lijf, maar bevat genoeg goeie scenes en heeft een aangenaam tempo. Een fijne, sfeerbepalende soundtrack van Jason Isbell en vooral ook een mooie, ingetogen rol van Ethan Hawke als een wat wereldvreemde man. Een kleine 4.0 sterren.

Mooi klein filmpje. Op geen moment wordt het saai of voorspelbaar. Ethan speelt weer een 'aan lager wal' geraakt persoon. Dat kan hij wel goed. Complimenten voor zijn acteerwerk. Verder is het gewoon een kleine roadmovie met een paar leuke plotwendingen. Het einde is ook wel interessant. Lijkt me lekker als je opeens een verassing krijgt.

In het begin dacht ik dat ik naar anderhalf uur kindermishandeling zou moeten kijken, maar dat viel gelukkig nog mee. Al snel gaat het verhaal verder, zonder baby. De sfeer en personages zijn goed, maar voor mij had deze film best een stuk langer mogen duren, ook vanwege de open eindjes. Absoluut geen slechte film, maar hier had nog zoveel meer in gezeten.

Sentimenteel, maar uiteindelijk vergezocht drama over een voormalige drugsverslaafde die na zijn 3e veroordeling (wegens bezit van Cannabis) meer dan 20 jaar vast heeft gezeten. Nu hij zijn straf uit heeft gezeten heeft hij weinig om voor te leven, bovendien heeft hij moeite om zijn weg te vinden in een wereld die tin 20 jaar enorm is veranderd. Wanneer hij een baby vindt die is achtergelaten in een container, besluit hij het mee te nemen. Dan ontdekt hij dat hij volgens de wet nu schuldig is aan ontvoering. Hoe redt hij zich hier uit? Hawkes acteerwerk is iets te gemanierd, maar de scènes met de baby [tweeling Savannah en Everly Sucher] zijn hartverwarmend.