Singel 39 (2019)

Eindelijk weer eens een Nederlandse romcom.

Vanaf 9 mei 2019 in de bioscoop (Dutch FilmWorks)

Oogt wel frisser dan normaal. En geschreven door Eddy Terstall.

Leuke film

Ik kan me niet voorstellen dat je Eddy Terstall - die tekende voor het scenario - een plezier doet als je deze film aanduidt als een 'romkom'. Hoewel de aanwezigheid van Lies Visschedijk en Waldemar Torenstra in de hoofdrollen wellicht anders doen vermoeden, is dit absoluut geen vrolijke film waarin grote problemen als sneeuw voor de zon verdwijnen. De fans van Terstall weten dat hij schrijft over échte mensen in levensechte, herkenbare situaties en Singel 39 is daarop geen uitzondering.

Hoofdpersoon is Monique [Visschedijk], een 39-jarige alleengaande vrouw die in de voetsporen van haar vader [Gerard Cox] is getreden door een carrière op te bouwen als hartchirurg. Het is werk waar ze veel voldoening uit haalt Als oudste van drie kinderen heeft ze na de vroege dood van haar moeder de zorg voor haar zusje Sam [Eva van de Wijdeven] en broertje J.J [Steijn de Leeuwe] op zich genomen en neemt ze na één stukgelopen meerjarige relatie nu genoegen met een affaire met een getrouwde Canadese chirurg [Fabrice Deville]. Plotseling verschijnt Max [Torenstra] in haar leven wanneer hij Moniques garage huurt en er een sociale werkplaats van maakt. Tussen de twee ontstaat een bijzondere vriendschap, bovendien kondigt Sam aan zwanger te zijn. Deze ontwikkelingen zetten Monique aan het denken over haar huidige status quo.

Natuurlijk wordt er veelvuldig gelachen, zoals dat gaat bij iedere vriendschap en de oprechte vertolkingen van Visschedijk en Torenstra zorgen ervoor dat je je als kijker zeer betrokken voelt bij het verhaal. Gerard Cox heeft een mooie rol als Moniques sympathieke vader en een subplot rondom een homoseksuele patiënt bezorgt je een onverwachte brok in de keel. De humor voelt nooit geforceerd en hoewel het happy end een beetje gemakzuchtig is, doet dat niets af aan deze intelligente, vermakelijke en ontroerende film. En als het gebruik van de term 'romkom' helpt om een groot publiek te verleiden deze film te zien, kan ik dat alleen maar aanmoedigen.

Slechte naam voor deze film zeg. Door de titel kreeg ik een vermoeden dat deze film van de kwaliteit als een Hartenstraat zou zijn. Dat bleek allerminst waar, goed ontwikkelde karakters, prima dialogen en men durft zelfs de tijd te nemen om een verhaal op te bouwen. Leuke film.

Kabbelt wel aardig voort, deze film, maar nergens een hoogtepunt te bekennen. Humor is redelijk, maar ook niet meer dan dat. Verhaal zit er nauwelijks in. In het algemeen een nogal saaie film. Maar ook weer niet slecht te noemen.

Dertien in een dozijn, weer een film over net te rijke Nederlanders waar het allemaal net wat anders is en mag. Een pluspunt voor deze film is wel dat het script niet zo tenenkrommend is.

Slechte Casting.

Ziet er allemaal erg middelmatig uit.

Zoals vaak bij middelmatigheid zijn er mensen die het nog echt goed vinden ook, vandaar de redelijk hoge score hier

Als Nederland niet ophoudt met deze romcomellende laat ik me tot Belg naturaliseren.

"Soof" als hartchirurg. Het lijkt er steeds meer op dat Lies Visschedijk maar een eenzijdig en zelfde typetje kan neer zetten. Of dit nu een kookgansje is of een doktertje. Het begin van de film deed mij het ergste vrezen, Torenstra als ras hagenees kwam niet bepaald overtuigend over. Als zijn vader ( Martin van Waardenberg) dit met bijna typisch Rotterdamse tongval dat nog eens dunnetjes overdoet wordt het zelfs sneu. Toch weet de romcom na verloop van tijd enigzins te blijven boeien. Het blijft allemaal simplistisch maar uiteindelijk was " Singel 39" symphatiek genoeg om ieder geval af te kijken zonder echt te schitteren. 2.5*/3*

Nergens spannend, nergens grappig, nergens opwindend, nergens ontroerend, maar het irriteert ook niet en doet niemand kwaad. Net als Lies Visschedijk eigenlijk (hoe kleurloos kan en hoofdrolspeelster zijn). Kortom: Een voortkabbelend niemendalletje dat dankzij de beperkte speelduur ook nooit echt saai wordt

Ergens tussen de * 1/2 en **

Redelijke film waarin een vrouwelijke chirurg bevriend raakt met haar homoseksuele buurman. Ondanks deze ietwat afwijkende opzet is dit simpelweg een voorspelbare romcom die redelijk braaf, maar toch ook wel mooi, gebracht wordt. De film duurt echter niet te lang en heeft vooral een aangenaam tempo waardoor het gemakkelijk wegkijkt. Lies Visschedijk en Waldemar Torenstra doen het prima samen. Met gemak 3.0 sterren.

Heerlijke echt heerlijke feelgoodfilm een echte aanrader.

Ik vond het ook een verrassend leuke film. Maar je zou toch zelfs als homo niet Lies afslaan als je samen op een hotelkamer ligt ? . Ik heb van de film genoten.

Zo noemt ie hem zelf ook

Echt een fijne Nederlandse film waar wij met volle teugen hebben genoten. Er wordt door allen leuk geacteerd. Wat ons betreft mogen er meer Nederlandse film van dit niveau worden gemaakt. Een 3.5

Ik moet toegeven dat ik een half uur lang heb geslapen tijdens deze romcom. Zal vast een reden hebben gehad.

Een ouwe vrijster heeft haar zaakjes perfect voor elkaar. Topbaan. Een gigapand aan de singel (een andere singel). Een spaanse lover die 1x p.m. langskomt om af te stoffen. En je eigen homovriend natuurlijk. Nu nog een kind!! Alleen al omdat je stomme zusje ook al zwanger is.

Ik heb eergisteren gezellig evil dead 81 gekeken zo saampjes op de bank. En gelachen om oa de fake volle maan. Gisteren alweer hartelijk lachen om de fake volle maan die overal hetzelfde is. Dank hiervoor!

Kon er niet echt inkomen, er gebeurde te weinig om mn aandacht erbij te blijven houden.

Niet de hele cast acteer overtuigend, het red het allemaal net niet.

Lies Visschedijk zet haar karakter wel goed neer.

Matige komedie, hoewel komedie....af en toe een glimlach maar verder vrij serieus. Het verhaal is weinig boeiend en de film weet nog maar net de aandacht de gehele speelduur vast te houden. Er gebeurt niet zo heel veel waardoor de film vrij saai is. De acteurs weten de film nog enigszins in leven te houden. Met name Cox draagt zijn steentje goed bij. De speelduur is precies lang genoeg zodat de film nog net te pruimen valt. Weinig zeggende film. 2.0

'Singel 39' (2019) speelt zich af in een yuppenuniversum waar mensenlevens de glans hebben van een reclamevideo en er nog net geen bordjes in beeld verschijnen wanneer de kijker moet lachen of huilen. We zullen het maar geen romantische komedie noemen, want de verwikkelingen van Mo (Lies Visschedijk) en Max (Waldemar Torenstra) draaien nu juist om hun platonische relatie en wederzijdse kinderwens. Mo is geschreven als het archetypische warhoofd in de liefde; Max als het gemakzuchtige construct van een homoseksuele man waar afwijken van stereotypen belangrijker is dan zijn persoonlijkheid. Onherkenbaar knauwend met een poging tot plathaags accent en de de werkplaats die hij runt voor de reclassering. Hè is zellufs un Adau-suppogtâh! En dat terwijl het uitgangspunt niet het niveau ontstijgt van een doktersverhaaltje, met een hoogopgeleide carrièrevrouw die nog steeds het zaad nodig heeft van een man om compleetheid te vinden. Niet alles is liefde, maar rond deze magnetronversie van progressieve waarden hangt nog immer de spruitjeslucht van inwisselbare films met 'liefde' in de titel.

Leuke film, maar ik heb irriteert me dat ze geen homoseksuele man gekozen hebben. Waldemar Torenstra speelt altijd een heteroman en homo speelt hij niet overtuigend.

En de zus lijkt ook een kind van de melkman.

Sowieso is casting wel een dingetje. De Rotterdamse volksheld Gerard Cox als een Haagse topchirurg uit een poepchique buurt. Tuurlijk, tuurlijk...

Ik snap de negativiteit niet. Ik heb me geweldig vermaakt met deze film. Torenstra juist goed gecast zodat je snapt wat ze in hem ziet en echt steeds denkt; zo jammer dat ie homo is want ze horen bij elkaar.

Bewustwording van vergankelijkheid van het leven door haar beroep en overlijden vader vond ik ook mooi.

Leuke film die ook voor een traantje zorgt.

Tip: Je moet je geen zorgen maken over negatieve reacties, maar je eigen (slechte) smaak omarmen.

En dat is precies zo oerdom aan deze film: het idee dat mensen bij elkaar horen op basis van oppervlakkigheden. Het karakter van Waldemar Torenstra is zo duidelijk geschreven door een niet-homo die een heteroseksueel publiek adresseert.

Een typisch gevalletje 'net niet'. Singel 39 bedoelt het waarschijnlijk niet verkeerd, maar ik geloofde het gewoon niet helemaal. Het werd me nooit helemaal duidelijk waarom Monique nou zo graag een kind van uitgerekend Max wilt. Natuurlijk, het is een aardige jongen, maar als je als kijker echt moet geloven dat ze geen gevoelens voor hem heeft, komt het vrij obsessief over. Waldemar Torenstra als homoseksueel personage wilde er ook niet helemaal in bij me. De kijker moet er te pas en te onpas op gewezen worden dat hij homo is en dat deze twee personages écht niets voor elkaar voelen, maar dit voorkomt niet dat dit heel erg ruikt naar een standaard romantische komedie; het genre dat in Nederland compleet is uitgemolken de afgelopen jaren. Gelukkig is de chemie tussen Lies Visschedijk en Torenstra er nog wel, de bijdragen van Gerard Cox en Steyn de Leeuwe zijn goed, de filmlocaties in Marokko zijn mooi en de titelsong van Douwe Bob is ook prima. Goed door te komen dus, maar het eindresultaat is wat stuurloos. De film valt bijna niet te haten, maar het voelt wel alsof de regisseur en schrijver zelf niet helemaal wisten wat dit nou precies moest worden.

2,5*

Verrassend leuk. De film heeft veel weg van een romcom qua sfeer en uitstraling, maar is het niet en vermijdt een heleboel valkuilen doordat de mannelijke tegenspeler Torenstra homoseksueel is en al snel duidelijk genoeg wordt dat hij dat ook zal blijven. Dit is dus meer een sfeerportret dan girl meets boy. En dat werkt uitstekend. Den Haag als locatie is verfrissend, de personages zijn leuk en normaal gebleven (niet zo hip) en de acteurs zijn prima. Torenstra is best oké en van Visschedijk ben ik sowieso wel fan. Uiteraard is de film niet helemaal geweldig. Tegen het einde wordt het qua verloop wat voorspelbaarder met nog wat onnodig drama, maar veel pret mag dat niet drukken. 3,5*.

Ajax&Litmanen1: Mocht je er nog eens één willen proberen die je allicht wel zal smaken, probeer dan deze.

Het klinkt eerlijk gezegd vreselijk. De score is ook niet best zie ik. Maar dit is wel een titel die ik best een kans wil geven als 'ie op Netflix zou komen.