Ode to Joy (2019)

Martin Freeman lijkt echt als 2 druppels water op een goede vriend van mij. Neem dat op in de beoordeling, want daardoor vond ik de film meteen al leuk (er).

Ode to joy is een leuke, .. nee lieve feelgood film die me vaag wat deed denken aan roxanne ( steve martin ) . Maar dat is geen nadeel en alhoewel het mij er wat vaag aan deed herinneren, is het zeker geen herhaling van deze films. Ode to joy is eerder gewoon een leuke "romantische" komedie - maar dan zonder al dat amerikaans gevloekt en schuine grappen . Dat opzich is al een verademing voor mij. De charmante Morena verzorgt haar zieke tante en i loopt een date tegen het lijft met iets meer diepgang aka een horend oor in de vorm van Freeman. Deze heeft zeldzaam verschijnsel ,hij gaat onderuit waarneer hij te gelukkig is. Daarom ontzegt hij zichzelf van deze mooie vrouw om de in zijn ogen saaie (maar eigenlijk lieve) bernadette uit the big bang the daten,en zet zijn broer samen met Morena. Ik denk dat als je films als 100 days of summer , om maar wat te noemen , leuk vond -dat is NIET dezelfde film- dat je deze ook wel een kans kan geven. Leuke tussendoor, en zeker qua niveau iets daarboven ook.

Maar goed, Freeman lijkt dan wel erg op die vriend van mij, waarschijnlijk is deze film helemaal niet zo als dat ik hem ervaarde... ik had overigens liever een goede vriendin die eruit zag als Morena dan een goede vriend als Freeman

Leuk filmpje. Wellicht is de afloop voorspelbaar, maar de weg er naartoe is goed te pruimen. Een leuk spelende cast en af en toe wat grappige humor maken een hoop goed. Een beetje clichématig dus maar toch best vermakelijk.

Aardig filmpje, maar zeker geen comedy.

Gezapig kletsfilmpje. Verwacht er dus niet teveel van en ik begrijp niet wrm ze bij zo'n films er steeds komedie bijzetten want er was bitter weinig komedie te bespeuren.

Ik ben vooral blijven kijken vanwege die mooie dame die ik oa al zag spelen in de serie Gotham.

Juist wel. Met een opvallend zwart randje, waardoor het ook daardwerkelijk grappig wordt. Zeldzaam!

Kataplexie. Ik had er nog nooit van gehoord. Regisseur Jason Winer heeft er een optimistische dramedie over gemaakt met een luchtige toonzetting. Een charmant filmpje.

À propos: Morena Baccarin is een prachtige vrouw. Maar dat wisten wij al.

Deze film overstijgt toch gewoon de zovele 13-in-een-dozijn romkommetjes?

Nu heb ik geen vriend die op Martin Freeman lijkt maar mag ik de man al geruime tijd. En ben ook ik dus mogelijks niet 100% neutraal vanwege m'n zwak voor de brave man. No shit, Sherlock.

Maar wat een spetterende woordenbrij aan romantiek tussen 2 naar mekaar gezogen zielen kregen we hier? En dan die vreselijke aandoening die in de weg staat en erbij dient te worden genomen, in goede en kwade dagen. Liefst niet te veel goede, want dan worden het wel veel kwade, o ironie. Maar te nemen of te laten, zo hoort het.

Leuke rol ook voor Melissa Rauch. En ineens waren er te weinig Martin Freemans, zelfs mét die nare kataplexie. Val nu om!

En ja, deze film zat boordevol humor, maar eens geen al te flauwe. Een verademing. Ik werd er spontaan gelukkig van.