Secret Santa (2018)

“That was my friend, you’re not”

Eigenlijk vanaf de eerste scene is de film al erg slecht, en neigt het niveau erg naar een C-niveau. Dit komt omdat we een introductie krijgen met de acteurs en dat was erg slecht. Ze zaten namelijk allemaal in de auto, erg slecht in elkaar gezet waarna we eigenlijk bijna iedereen in de familie wel leerden kennen. En natuurlijk zat dat er al wel aan te komen, de trailer gezien is het allemaal geen heus spektakel toch wel met dat in het achterhoofd liet ik de film rustig door spelen, die negenentachtig minuten lijken dan niet lang maar langzamerhand druppelde het amateur schap er wel zo smerig van af dat zelfs het korte tijdsbestek lang begon te duren. En met soms wat gespoel lukte het me wel. Ik ging eigenlijk vooral af op de poster, die er echt heel goed uitziet en met een toch vrij leuk concept kon de film ook wat worden. Misschien in wat professionelere handen dat het wel wat geworden was, nu stelde het niks voor.

Maar toch is het horror gehalte wel meer aanwezig dan menig A-film in de bioscopen de laatste tijden. Zo worden we vaak verwend met rondvliegende hoofden die er af word gehaald door een schep, steekpartijen tussen familie leden en zelfs een serveerster die uit het niets bloed begint te kotsen en daarna haar ingewanden. Ja, Adam Marcus wist zich wel raad met de wat viezer scenes en dat hield te pit wel in de film. Maar goed, als je dan nog zo slecht kan animeren dat je gewoon ziet dat het nep is (vooral op het einde waar de broer neer geslagen word en het bloed ergens anders weg spat dan de bedoeling is, zodat het gewoon niet meer echt lijkt) dan zakt de film wel in een dal. Maar toch voor een leuke horror vermaak met kerstthema is de film leuk te zien, en zeker op een moment wanneer het wel uitkomt.

Het verhaal draait om een familie die eigenlijk constant met elkaar in een ruzie zitten. Ze gaan kerst met elkaar vieren waarna er onenigheid ontstaat als de vader des huizes opeens arriveert die niet bepaald geliefd word. Ze verzonnen om een spel te spelen genaamd ‘Secret Santa’ (oftewel gewoon surprises). Tijdens het spelen begint de familie ruzie te krijgen waarna de vader iemand in zijn nek steekt met een vork en daarna begint de actie. De familie moet zich verdedigen tegen elkaar en zo loopt het bloederig uit.

Ik kan alle moorden wel gaan bespreken, kijk dan de film zelf. Het acteerwerk is wel echt slecht, maar goed je moet wel even in het achterhoofd houden dat je naar een c-film kijkt. Het kan altijd slechter, alleen had ik achteraf mijn tijd wel kunnen besteden aan een leukere kerst- gerelateerde film. Ik vind het zelf leuk dat ik hem eens gezien heb, maar echt een topper gaat het nooit worden.

2.0*

mwah, ik vond deze b-film best te pruimen. Het acteerwerk, tja dat weet je wel bij dit soort films, al heb ik me hier niet echt aan gestoord. De film heeft best wel een lange saaie introductie ( ongeveer een half uurtje), maar eenmaal de ruzie goed begint, gaan alle remmen los op gebied van bloederige scènes. Qua horror zit je bij deze b-film wel goed. Het volgend uurtje is dan ook vlug om want de film heeft heel wat vermakelijke scènes in petto voor de kijker. Zeker niet verveeld. 6/10

Beter dan verwacht.

Het hebben van enkel vier stemmen en de onbekende status van de film leken de verwachtingen richting een (zeer) slechte film te scheppen. Daarin zat ik echter verkeerd. Daarnaast sta ik ervan te kijken dat deze film niet is doorgebroken bij het grote publiek, want er staan een aantal bekende gezichten in, zoals Drew Lynch, de stotterende komiek.

De allereerste scene laat direct passie zien. Dan heb ik het niet over de eerste introducties van de personages, maar de scene die echt als allereerste voorbij komt schieten, waarin de camera aan een sneeuwbol wordt vastgelijmd. Leuke innovatieve opening die nodig blijkt te zijn omdat je daarna even moet wachten voordat er weer iets gebeurt dat de aandacht kan trekken.

Eenmaal de interne spanningen en eerste actiemomenten tevoorschijn komen is Secret Santa een makkelijk te behappen film. Lekker wild met een hoog tempo ondanks dat er duidelijk weinig financiële middelen aanwezig waren. Qua geluid is het namelijk best slordig te noemen en de make-upeffecten vallen ook geregeld door de mand. Het zijn dan ook echt de vele gebeurtenissen, het aardige acteerwerk en een aantal imponerende moorden die de boel draaiende houden.

Richting de slotfase slaat de film te ver door want dan wordt het gedeeltelijk een fantasiefilm, terwijl het juist kon profiteren van de menselijke kant. Een gestoorde familie die onderling hun kookpunt hebben bereikt, daar kan Secret Santa op bouwen en daarin is het ook op z'n sterkst. Adam Marcus lijkt alle mogelijkheden te zoeken om zijn film beter te maken, maar ging uiteindelijk toch te enthousiast aan het werk.

Jammer, want verder is dit een gegarandeerde anderhalfuur aan vermaak. Soms bloederig, maar vooral met een lekker tempo ondersteund. Dit soort films mag ik wel omdat de aard behoorlijk onvoorspelbaar is. Misschien dat het inhoudelijk niet zo sterk aan elkaar hangt, maar verder kon ik best genieten van deze lompe portie aan vermaak.