Natascha Kampusch - 3096 Tage Gefangenschaft (2010)

Misschien gek om te zeggen bij zo'n gebeurtenis, maar deze documentaire ervan is gewoon saai. Dacht trouwens dat dit de zaak van Josef Fritzl was, tot zo ongeveer het eind, dacht dat de genoemde verdachte gewoon een verkeerde was de hele tijd, slecht.

Wat een verhaal en dat dit zo lang heeft kunnen duren. Het wordt wel saai gebracht. Meisje heeft volgens mij wel last van het Stockholm syndroom.

Matig. Op zich nog enigszins inhoudelijk interessant door hetgeen Kampusch allemaal beschrijft over haar leven in gevangenschap, maar het voegt weinig toe aan hetgeen inmiddels (en toen in 2010) al bekend was. Wat niet helpt is de gebruikte dub, volledig emotieloos en onnodig, al weet ik niet of dat aan de Netflix-versie ligt. Verder als documentaire wat saai en degelijk in elkaar gezet. 1,5*.

De film had ik al gezien, en het ware verhaal door Natasha Kampusch hier zelf verteld, maakt dat de film ook tegen de waarheid aanleunt.

Interessant dus allemaal, maar wat echt vervelend was, was de Engelstalige overdub bij de interviews, het was beter geweest dat je Natasha, haar moeder en de vriend van de ontvoerder zelf helemaal had gehoord.

Ik wou eerst de docu zien vooraleer ik de film 3096 Tage (2013) aanvatte. Kwestie van de werkelijkheid van de fictie wat te kunnen onderscheiden. Interessante docu die binnen de tijdspanne van 50 minuten de feiten uit de doeken doet via Natascha Kampusch zelf. Alleen inderdaad wat jammer met dat vervelende gedub.

Ook de beste vriend destijds van Priklopil kwam aan bod. Kampusch gaat ook in over haar leven na haar ontsnapping, haar vrijheid en hoe de media en de wereld omgaat met haar als persoon. Ze wil gezien worden als iemand normaal, maar dat lijkt niet zo evident. Frappant was ook toen ze vertelde over de psychologische terreur dat ze hem niet mocht aankijken en zijn smetvrees leek het wel. Ook haar angst dat hem iets zou overkomen terwijl zij opgesloten zat, kwam aan bod en moest verschrikkelijk zijn geweest om steeds aan te moeten denken. Haten deed ze hem niet, zei ze, maar het was een soort van overlevingsstrategie om de gevangenschap zo goed mogelijk door te komen.

Interessante inhoudelijke docu, dat zeker, al kon het misschien kon de omkadering wat beter.