Late Night (2019)

“You're a writer, so write.”

Prima. Late Night is een scherpe en intelligente film met een ijzersterk acteerprestatie van Emma Thompson als late night talk show host. Katherine Newbury staat op het punt om ontslagen te worden, maar dan wordt Molly (Kaling) aangenomen en veranderd er veel.

Molly wordt in eerste instantie aangenomen omdat ze vrouw is (de redactie bestaat uit alleen maar mannen), maar gelukkig wordt dit niet op een zure of belerende manier gebracht. Het is politiek correct, maar wel op een luchtige en relativerende manier. Alleen tegen einde gaan de makers iets te ver in het uitdragen van hun boodschap (kijk, de redactie bestaat nu uit een divers gezelschap!), maar het is de film vergeven. Vooral door de voortreffelijke Emma Thompson.

In grote lijnen is de film relatief eenvoudig te omschrijven als een soort The Devil Wears Prada (2006) maar dan in televisieland. Het verschil tussen beide is dat Late Night iets meer diepte en actualiteit biedt.

Late Night is iets meer dan een simpel verhaaltje over een naïeve vrouw die zich moet bewijzen in een onbekende functie in een arbeidstak waarmee zij onbekend is. In dit gelijksoortige verhaal passeren in ieder geval nog wat actuele thema‘s als emancipatie en ongelijkheid op de werkvloer. Weliswaar oppervlakkig en met voorzichtige humoristische hand behandeld, maar in ieder geval stijgt de film met deze blijk van engagement wel ietsjes boven de zoete doorsnee feelgood film uit.

Dat neemt niet weg dat ook deze film hele bekende wegen bewandelt en behoorlijk voorspelbaar is. Gelukkig zijn er dan de scherpe teksten gespuid door de personages van Emma Thompson en Mindy Kalling die komisch werken en enige afleiding bieden voor de zoetsappigheid.

Aan het eind moet ik constateren dat geen scène in de film mij haarscherp zal bijblijven. Waarschijnlijk herinner ik me over een tijdje alleen nog iets vaags over deze film. Zoiets als: Oh ja, dat was die film met Emma Thompson als keiharde late night host die (hoe verrassend) ook slechts een mens van vlees en bloed blijkt te zijn.

De film heeft als decor een late night show maar kijkt eigenlijk ook als een late night show. Het is vluchtig amusement met wat opmerkelijke gebeurtenisjes, met wat engagement en met wat momenten die een lachje scoren. Nee, deze productie blijft niet lang in de herinnering hangen.

Aardige film waarin een eens succesvolle presentatrice van een late-night-show haar connectie met het publiek kwijt is. Niet bepaald origineel allemaal en daarmee ook voorspelbaar. Het kijkt wel gemakkelijk weg, al had de humor best wat scherper mogen zijn. Emma Thompson is goed gecast en Mindy Kalling, die overigens ook verantwoordelijk is voor het script, weet het leuk te brengen.

Een komedie die opvalt door zijn spitse dialogen. Voor het overige heb ik weinig toe te voegen aan het commentaar van scorsese.

Een leuke, onderhoudende film met een kijkje achter de schermen van een komische talkshow, zoals er talloze te zien zijn bij de diverse Amerikaanse tv stations.

Erg leuke film. Gewoon lekker wegkijken en niet teveel bij nadenken. Emma is toch echt wel één van mijn favorieten aan het worden, qua beste actrices. Wat speelt zij toch sterk. Ze zet zulke goede types neer.

Dit is wederom een typetje dat heerlijk is om naar te kijken. Wat een geweldig mens.

Nou moet ik zeggen dat haar tegenspeelster ook erg goed was. Zeer leuk persoon om naar te kijken. Ze heeft de film ook geschreven en/of geregisseerd? Daar mag ze trots op zijn. Super goede film in zijn genre.

Weinig verrassend komisch drama met Emma Thompson als Katherine Newbury, een veteraan in de wereld van de Late Night-shows wiens populariteit tanende is, en niet alleen qua kijkcijfers. Wanneer haar veel oudere, ziekelijke echtgenoot [Jon Lithgow] haar beschuldigt van minachting voor vrouwen besluit ze de eerste de beste vrouwelijke sollicitant aan te nemen als nieuw lid van de schrijversstaf. De gelukkige blijkt de ambitieuze, maar volstrekt onervaren voormalige kwaliteitscontroleur Molly Patell [Mindy Kaling] te zijn. Met vallen en opstallen moet Molly zich bewijzen tegenover haar mannelijke collega's en haar nieuwe baas. Het zal geen verrassing zijn dat de kille Katherine onder invloed van Molly ontdooit, maar door het overtuigende spel van Thompson en de innemende Patell is dit een vermakelijke film geworden die relevante maatschappelijke onderwerpen op luchtige wijze aankaart.

Ach.

Late Night is een schoolvoorbeeld van een film die gedragen wordt door 1 actrice. Thompson is een professioneel actrice en dat laat ze hier wederom weer zien. Ik heb alleen wel een bepaald probleem met Thompson. Dat probleem is dat ik haar niet grappig vind, en ook nooit heb gevonden.

Ook in deze film doet ze regelmatig haar best wat grappen te plaatsen maar geen enkele komt echt aan. De volledige eerste helft is vooral komedie waarvan letterlijk geen enkele grap weet te landen. Dit komt tevens omdat Kaling hondsberoerd acteert. Ze leek teruggeschrokken te zijn van de overige bekendere crewleden, want ze loopt er nogal nerveus bij. Dit resulteert in een terughoudende prestatie waarvan veel wordt verwacht maar niks weet waar te maken.

Zo is de eerste helft al snel leeg. Visueel zit er niks bij om over naar huis te schrijven, maar in een komedie is dat dan ook iets minder van toepassing. Toch valt de kaalheid van de film al snel op. Klassiek in elkaar gedraaid en uitgevoerd, het is totaal niet fris of opvallend. Late Night is hierdoor eigenlijk op voorhand al gedoemd niet al te veel kijkers te trekken.

Zodra het meer op drama begint aan te komen kantelt de film weer, vooral omdat Thompson sterk acteert. Enkele scenes zijn plots beter, en zo weet de film toch nog een beetje redelijk op z'n pootjes te landen. Sowieso werkt alles net wat beter in de tweede helft, waardoor de zeer matige eerste helft al snel een beetje te vergeven is.

Toch blijft dit een matige film, waarvan erg weinig grappen weten te landen. Thompson acteert sterk en draagt de film, maar de zeer matige komedie weet de redelijke dramakant van de film of Thompson niet genoeg te compenseren. Een film die je snel weer bent vergeten wat mij betreft, je zal er niet echt wat aan missen.

Mwah.

Late Night begint nog wel oké - Emma Thompson kan haar dingetje doen en dat gaat haar prima af. Met Mindy Kaling loopt er ook wat minder talent rond, maar ik heb mij eigenlijk ook niet echt aan haar kunnen ergeren. De film loopt vlot en haar personage blijft best op de achtergrond. Er komen immers nogal wat slappe zijsprongetjes om de hoek kijken. Het is evenwel daar waar de film het wat verliest. De schwung verdwijnt en het sleept zich wat voor naar een erg belabberd einde. Subtiliteit lijkt onbestaande als het diversiteit-moraaltje er nog even extra in geramd wordt.

2,5

De enigszins brave thema's van de ontdooiende potentaat en de behoefte aan diversiteit op de werkvloer doen me minder dan de humor en de spitse dialogen, want die zijn hier dik in orde – vooral Emma Thompson kan uitstekend overweg met de stroom pinnige oorwassingen die Mindy Kalings script haar aanreikt. Diepte is misschien niet de grootste kwaliteit van de film, maar het verhaal stort nergens in (behalve wanneer Katherine de straat op gaat en uit het leven gegrepen humor probeert te ensceneren) en het is verfrissend dat Katherine op het einde nog altijd niet echt aaibaar is. Mooi moment wanneer Molly bevestigend antwoordt op de vraag van een journalist of Katherine haar werknemers inderdaad met nummers aanspreekt...