No Escape Room (2018)

De zoveelste escape-room film :O Om verwarring te voorkomen het woordje NO maar in de gauwigheid toegevoegd?

Ik dacht dat ik een hele slechte neppe escape room B film ging kijken maar eigenlijk viel dat best mee en was het ook niet eens slecht geacteerd. In vergelijking met de vorige escape room films is deze wel het minst eng en eigenlijk een thriller ipv horror. Er zitten ook wat leuke twists in de film en het einde vond ik leuk. Een zesje.

Film was redelijk. Wel leuk voor even tussendoor...

De markt voor escape room-gerelateerde horror was nogal gesatureerd, waardoor deze No Escape Room (de enige die afweek in zijn titel, na Escape Room (2017) 1*, Escape Room (2017) 3* en Escape Room (2019) 2.5*) op weinig interesse kon rekenen. Blijft ook een iet wat vreemde niche waar, klaarblijkelijk, weinig echt originele invalshoeken te vinden zijn. Merkin probeert er wel een eigen draai aan te geven, met name richting de conclusie, maar erg verfrissend werkt het niet. Dan helpt het ook niet wanneer je lead acteur, de vader van tienerdochter Karen, onthutsend slecht acteert en bovendien dusdanig weinig in leeftijd verschilt, dat het meer een broer/zus lijkt.

Ik vond het 1 vd mindere, ik heb al veel beter gezien dan dit.

Zeer pover dit, een vd slechtste, zoniet de slechtste escape room film. Drama begint gewoon al meteen met vader en dochter on the road, triestige personages...

Niet best.

No Escape Room is een film die inspeelt op wat toen de hype was, de ontsnappingsroomhorror. Regisseur Merkin bedacht zich daarbij waarschijnlijk dat het genre al snel uitgekauwd raakte, en besloot daarom wat meer hooi op z'n vork te nemen. Helaas is deze film een voorbeeld van dat bigger niet meteen better is.

Wel ziet de film er aardig uit en hanteert een leuk stijltje door de film heen. Cinematografisch netjes geregisseerd en gedecoreerd. Het acteerwerk is niet briljant, maar met dit soort films hoef je dat ook niet meer te verwachten. De rollen voldoen wel, maar Merkin besteedde niet veel aandacht aan de personages zelf. Weinig krijgen achtergrond, in principe is het allemaal dus maar voer om neer te maaien.

Wat ik in deze film mis, dat is de variatie in de kamers. De titel kan dan ook letterlijk een weerspiegelig zijn voor wat er komen gaat. De ontsnappingskamer mag dan wel iets zijn waar de personages zich in bevinden, centraal lijkt het nooit te staan. Saaie puzzels, een beetje codes invoeren en hintjes pakken links en rechts, het gaat er eigenlijk maar matig aan toe.

Wat echter het grootste minpunt binnen deze film is, dat is dat er paranormale elementen aan worden toegevoegd. Eerder in mijn recensie zei ik dat de film nogal wat hooi op z'n vork neemt, dit is daar het voorbeeld van. Het past niet echt in de film waardoor er voornamelijk een chaotisch en rommelig geheel uitkomt dat nergens bevredigend uitpakt.

Verder kijkt het wel makkelijk weg, zit het met het tempo wel goed en heb ik me zelden verveeld. Omdat het er visueel best in orde uitziet was er wel de potentie om een goede film af te leveren. Deze film trekt verder de mysterie boven de spanning, en dat hoort er dan ook wel een beetje bij. Ik vond het prima uit te kijken, maar verder blijft het wel een matig dingetje.

Tiener Karen [Jeni Ross] en vader Michael [Mark Ghanimé] krijgen autopech in een woestijnstadje. In afwachting van de reparatie van hun auto besluiten Michael en Karen een bezoek te brengen aan de plaatselijke Escape Room. Samen met het ruziënde stel Melanie [Kathryn Davis] en Andrew [Dennis Andres] en stoïcijnse eenling Tyler [Hamza Haq] begint alles zoals verwacht. Uiteraard blijkt het spel helemaal geen spel te zijn in deze goedkope SyFy-productie dis (dus) vooral bestaat uit slecht gejatte ideeën en ondermaats acteerwerk. Maar Merkin weet met de beperkte middelen die hij tot zijn beschikking heeft toch een redelijk onheilspellende sfeer neer te zetten waardoor dit het gemiddelde SyFy-niveau behoorlijk ontstijgt en is een regisseur om in de gaten te houden.

Escape rooms vind ik erg fijn en de films errond kunnen best vermakelijk zijn. Deze film probeert het concept te vermengen met verschillende andere subgenres ( time loops en haunted houses) maar slaagt daar jammer genoeg niet in. Was de film gebleven bij enkel de escape room gone wrong had ik me best geamuseerd. Tot op het punt dat het bovennatuurlijke aspect naar voren kwam was ik me best aan het amuseren.
Vanaf dan ging het jammer genoeg bergafwaarts. Puzzels worden naar de achtergrond geschoven en luide vioolmuziek zonder enig doel komen naar de voorgrond. Toen begon ik ook door te hebben wat een derpface iedere acteur opzet gedurende de hele film. Eenmaal ik me daarop focuste was het weer een tikkeltje leuker kijken.

Lag het aan mijn kat die gezellig en rustgevend op mijn buik lag te spinnen waardoor ik geen gevoel van spanning leek te krijgen? Ik weet het niet. Maar ik ga de film niet nog een keer zien om het uit te zoeken.

2*