The Clovehitch Killer (2018)

Aardige serial killer flick die een prachtige inkijkje geeft in het retarded Amerika. De film is spannend en de acteerprestaties zijn uitmuntend. Er zit alleen wat gaatjes in het script waar je met een sherman tank doorheen kunt. Het lijkt me niet erg waarschijnlijk dat een doortrapte killer alle bewijslast gewoon in de kruipruimte van zijn huis laat rondslingeren. Daarnaast vond ik het een beetje ongeloofwaardig dat Tyler zich liet afschepen met dat verhaaltje over die oom. Wat dat betreft had ik de kijkers langer in het ongewisse gelaten of de vader nu wel of niet de killer was. Ook het einde is niet erg waarschijnlijk, tenzij je het normaal vindt dat een zoon van 14 zijn vastgebonden vader in het gezicht schiet. Maar ja, Amerikanen he... die mogen graag schieten.

Goed opgebouwd dramatisch verhaal rond een seriemoordenaar vanuit de ogen van een tiener die verontrustende ontdekkingen bij de spullen van zijn vader vindt en zich meer en meer in gaat verdiepen.
De film blijft interessant om te volgen tot het einde zonder al te veel spannende momenten. Kills moet je ook niet verwachten. Het draait echt om de zoektocht naar de dader en dit ook kunnen staven met bewijzen. 6/10

Vanavond gezien in de Sneak, eind maart in de bios. Mooie film die prachtig laat zien hoe een serial killer 2 gezichten heeft. In een beklemmend christelijk dorp in Amerika blijkt een vader met de bijbel in de hand in werkelijkheid een monster te zijn. De film is traag ( maar daar hou ik van, in tegenstelling tot diverse die ik hoorde bij het verlaten van de zaal ? ) maar daarom zo beklemmend en de acteurs spelen heel goed. Dikke voldoende voor mij. Hoewel je al snel door hebt hoe de hazen lopen blijf ik geboeid doordat je mee worstelt met de loyaliteit of afschuw van de hoofrolspeler.

Ik waardeer de originele insteek van deze film. Ook houd ik ervan als kinderen/tieners zelf op onderzoek uitgaan. Ik kom bij the Clovehitch Killer dus flink aan mijn trekken.
Ik was wel even bang dat het de verkeerde kant opging toen Tyler naar dat kamp zou gaan, maar gelukkig bleek dat dus een list te zijn om verder op onderzoek te gaan met Kassi, die me haast aan een jonge Kirsten Dunst deed denken. Ik zit nog wel een beetje in dubio of de spanning betreft de schuld van de vader wat langer uit had moeten blijven en de spanningsopbouw in die zoektocht wat gerekt had moeten worden. Maar door de opzet van de film kan ik dit wel waarderen.
Het einde is ook eentje die misschien niet bij iedereen goed valt. Ik vond het niet bijzonder storend, maar ik had zelf toch liever gezien dat de vader gearresteerd zou worden. Eigen rechter spelen ben ik niet zo'n voorstander van en ik denk op zulke momenten vooral dat de dader niet een emotioneel afscheid verdient en dat familieleden van slachtoffers een antwoord verdienen. Denkende dat een moordenaar van je kind nog steeds op vrije voeten rondloopt en elk moment een slachtoffer kan maken lijkt me toch verschrikkelijk. En de families enige vorm van gerechtigheid geven is toch wel ontzettend belangrijk. Dat ontneemt Tyler hier de families wel. Alleen om de reputatie van zijn gezin te redden?

Dit weerhoudt me toch van een hogere score, want de regie was lekker rustig en niet te nadrukkelijk aanwezig, waardoor ik het verhaal goed in me op kon nemen.

3,5*

Goed.

Helemaal geen verkeerde thriller, die ver boven mijn verwachtingen uitkwam uiteindelijk. Het is wel een indie-thriller, dus speciale effecten of grootst opgezette decors zullen hier niet echt opgemerkt worden. In plaats daarvan krijg je een kalm thrillertje.

Verhaal is niet bijzonder, en deze film weet er niet heel veel magisch mee te doen. Het is vooral de sfeer en onderhuidse spanning die het hem doet. En die werkt erg goed. Paranoia is duidelijk voelbaar, zeker in het eerste deel. Eerste deel is ook iets beter dan het tweede, waar de sfeer af en toe inzakt.

Knap acteerwerk, McDermott is zeer sterk maar ook Plummer mag genoemd worden. Soms zakt het acteerwerk van Plummer eventjes in, maar dat heeft meer te maken met zijn script, die heel af en toe ook wat wankelt, en daar kan Plummer dan weinig aan doen.

Spanning is in orde, drama werkt pas richting het einde wat beter. Beklemmend tot het einde, af en toe iets waardoor de sfeer wat inkakt maar in het algemeen blijft hij voelbaar. Hij werkt dan ook beter in de bios dan thuis voor je laptop of TV, dus raad ik je aan hem nog te zien nu hij nog draait.

Camerawerk is voor de rest klassiek, maar dat maakt hier vrij weinig uit aangezien het tempo ook traag en rustig is. Maar de paranoia blijft desondanks goed zitten hier, hij blijft eigenlijk altijd wel aanwezig. Film eindigt ijzersterk, maar neigt soms ook iets te veel naar typische tienermystery.

Maar nog steeds een ruim voldoende.

Goeie film waarin een tienerzoon van een christelijk gezin vermoedt dat zijn vader een seriemoordenaar is. Een spannend verhaal dat hier ook een spannende film oplevert (het laatste gedeelte is ook spannend gemonteerd). Echter qua personages niet altijd even geloofwaardig uitgewerkt, ondanks het goede acteerwerk.

Een beetje trage film, maar interessante verhaal dat zeker genoeg spanning geeft om te blijven kijken. Het einde vond ik toch een beetje teleurstellend.

Het zal je vader maar zijn.

Sommige dingen wil je gewoonweg niet weten of zien van je ouders en al helemaal niet dat soort verontrustende beelden.
De thriller is verder niet heel bijzonder maar spannend genoeg om te vermaken. De opbouw is rustig en eindigt in een aardige ontknoping, door de vertelstijl met flashbacks wordt het nog een beetje spannend gehouden. Dylan McDermott overtuigt als de gewone, godvrezende scouting man, waar toch iets meer mee aan de hand is dan je op het eerste gezicht zou denken, en daarmee behoorlijk eng wordt.

De kids zijn in dit verhaal de helden.. beetje flauw. Had zeker 3,5 sterren willen geven.

Beetje saaie film, wat moet je er mee, verhaal slaapverwekkend en matige acteurs. Was benieuwd hoe het afliep. 2.5 voor de moeite.

Niet verkeerd, maar wel tergend langzaam... Op laatste gedeelte zat ik te wachten op de aftiteling.

familiegeheimen

Op voorhand had ik geen enkele verwachting van dit Summer of 84 achtige verhaal, maar waar ik door bovengenoemde hevig teleurgesteld werd, was de uitvoering hier een stuk redelijker. Ik werd nooit echt verrast en de finale was wel wat langdradig, met betrekking tot het tussenstuk wat plaatsvond voordat Tyler zijn vader betrapte,maar de film werd gelukkig nooit echt saai of vervelend om naar te kijken.

Wel had ik graag nog meer over het dubbelleven van Don willen zien en over de relatie die hij met zijn broer had, en dan vooral hoe zijn broer nu echt verongelukt was. Ook vond ik het jammer dat een laatste confrontatie tussen Tyler en zijn vader uitbleef voordat hij deze neerschoot.

Hoewel The Clovehitch Killer nooit echt spannend of eng werd, en vrijwel vanaf het begin al duidelijk werd hoe de vork in de steel zat, blijft dit een solide thriller die makkelijk wegkijkt (en met momenten aardig fucked up is).

3,0*

Lekkere wegkijk film. Interactie tussen vader en zoon waren goed. Alleen jammer dat je al in de eerste 10 minuten weet wie het gedaan heeft, maar al met al een 3,5 waard

Grappig om 'The Clovehitch Killer' (2018) te kijken als een double feature met 'Summer of 84' (2018). In beide films vormt de aanwezigheid van een seriemoordenaar de aanzet tot een coming-of-age-drama over jonge mensen op zoek naar hun identiteit. Allebei zo duidelijk gepositioneerd in een hechte, ietwat gesloten gemeenschap als de suburbs of een conservatieve kerkgemeenschap. Allebei spelen ze met thriller-elementen zonder een genrefilm te worden. En allebei hadden ze helaas een matig script dat veel ruimte liet voor plotgaten en inconsequente personagepsychologie. Toch heeft 'The Clovehitch Killer' (2018) mijn voorkeur omdat de vader- en zoonrelatie een wat ongebruikelijke dynamiek geeft aan het seriemoordernaarsgenre. Hoe padvindersjongen Tyler Burnside (Charlie Plummer) zijn christelijke, kleinburgerlijke opvoeding ziet verkruimelen wanneer zijn vader mogelijk een duister geheim met zich meedraagt. Zou vader Don (Dylan McDermott) de beruchte 'clovehitch killer' kunnen zijn?

Zonder meer de sterkste troef van deze prent is Dylan McDermott als de vaderfiguur. De charismatische familieman die goed zijn weg vindt in sociaal aanvaardbare omgangsvormen en daardoor ontegenzeggelijk een gunfactor heeft. Of hij de seriemoordenaar is laat ik even in het midden, maar aan de oppervlakte van Don's hyperaangepaste gedrag zit een onderhuids sadisme dat alleen opvalt bij iemand die zo dichtbij hem staat als zijn zoon. Zoals in de veelzeggende beginscène waarin hij zijn zoon beetpakt in een speelse houdgreep en hem maant zich eruit te wurmen. Grensoverschrijdend en gemeen? Als een sociaal geaccepteerde rite of passage waarin een vader zijn zoon leert om voor zichzelf op te komen in een harde wereld? Het helpt dat McDermott het vaderpersonage niet speelt als een intimiderende dreiging, maar als een macabere slapstick figuur. Er zit een stuk in de film waarin de focus wordt verlegd naar Don en het is fantastisch om te zien in welke bochten het personage zich wringt om een schaduwkant van zichzelf te bedekken. Kaal en registrerend zonder verdere opsmuk, maar puur een karakteracteur die schijnbaar alledaagse handelingen uitvoert. Steeds verder de grenzen over van het kleinburgerlijke milieu wat we eerder in de film leerden kennen.

Maar 'The Clovehitch Killer' (2018) is uiteindelijk een minder goede film dan het had kunnen zijn. Een beetje rommelig opgezet met onverwachte wendingen die te geforceerd voelen, terwijl de film het sterkst uit de hoek komt wanneer het een rechtlijnig pad volgt. Sowieso zijn Tyler en Kassi niet de meest snuggere protagonisten en dit dwingt me om nogal wat ernstige lacunes in hun psychologische ontwikkeling te bedekken met de mantel der liefde. Eigenlijk had deze productie meer Dylan McDermott verdiend.

Het type vader dat Dylan McDermott, neerzet is meestal de held: speels met zijn zoon, lief tegen zijn vrouw, actief in het kerkelijk en maatschappelijk leven, kortom de ideale vader, je komt ze op het schoolplein weleens tegen. Maar de nekklem die hij in de openingsbeelden aanlegt bij zijn zoon Tyler is veelzeggend.

Veel meer ga ik er niet over zeggen, anders vliegen de spoilers in het rond. Intelligente film, met plezier naar gekeken.

Redelijk, maar niet zo spannend als het had kunnen zijn. Uiteindelijk meer een soort van drama. Op zich is de aparte en serieuze, genuanceerde aanpak aan te prijzen, maar uiteindelijk verlangde ik toch wat meer naar ouderwetse spanning. Die wordt wel opgezocht, door bijvoorbeeld te spelen met de volgorde, maar qua uitvoering (muziek, opbouw) bleef het te vlak.

De acteurs zijn goed hoewel ik McDermott nooit echt angstaanjagend vond. Bepaalde acteurs zijn gewoon net wat geschikter ervoor. De rol van Kassi vond ik het meest overtuigend.

Jammer, had best veel potentieel.

Super saaie langdradige film waarin werkelijk waar niks gebeurd. Echt helemaal niks.
Alleen tegen het einde, zie je 1 slachtoffer, helaas veel te kort en daarmee is alles gezegd.
Er zat 0 spanning in.
Daarom vond ik dit ook geen thriller, maar eerder een slaapverwekkende dramafilm.
Ik ben 2x in slaap gevallen, dat zegt genoeg.
Zonde van mijn tijd. Echt tijdverspilling deze film.

Het eind was trouwens super ongeloofwaardig. Dat hij zijn eigen zoon dood wilde schieten haha geloof je t zelf?
Het was veel logischer en realistischer geweest als ie tegen z’n zoon zei van ga maar naar huis, ik ruim dit op, ik heb echt niks gedaan, verhouding met die vrouw dus niks tegen mama zeggen, wij lossen dit wel op. En dan had ie die vrouw en dat meisje kunnen omleggen. En sporen uitwissen en klaar is keee.
Want zijn zoon vertrouwde hem. Dus het was een logischere stap geweest om zijn zoon voor de gek te houden dan hem te willen vermoorden.

Het is 10 jaar geleden dat The Clovehitch Killer, vernoemd naar de knoop in een stuk touw dat hij achterliet het plaats delict, zijn laatste slachtoffer opeiste. De tien vastgestelde slachtoffers worden ieder jaar herdacht, maar de identiteit van de moordenaar is nog steeds niet bekend. Wanneer Tyler [Charlie Plummer] bij toeval erotische tijdschriften en compromitterende foto’s ontdekt in de schuur van zijn vader [Dylan McDermott], de alom geliefde leider van de plaatselijke padvinderij, zoekt hij hulp bij Kassi [Madisen Beaty], een schoolgenoot die zich al jaren vastbijt in het Clovehitch-dossier in de hoop dat hij iets kan vinden waardoor hij zijn vader niet meer hoeft te verdenken. Maar die ontdekt al snel wat Tyler te weten is gekomen en komt met een plausibele verklaring. Maar Tyler en Kassi zijn onvoldoende gerust gesteld. McDermott is voortreffelijk en Fords besluit om al vroeg de identiteit van de moordenaar te onthullen is even gewaagd als effectief. Dit is dan ook een puike thriller, tot de volstrekt ongeloofwaardige ontknoping.

Interessant uitgangspunt van een zoon die ontdekt dat zijn vader een seriemoordenaar is. De resulterende film is redelijk spannend, maar het einde weet niet totaal te bevredigen door de plotwending dat de hoofdpersonen de vader vermoorden en het op een ongeval doen lijken in plaats van hem over te dragen aan de politie. Behalve dat ik het anders zou doen, weet de film me niet te overtuigen dat de hoofdpersoon hiermee weg kan komen. Kortom, een plothole aan het einde, waar de film toch een beetje in wegzakt. 2*.

Typisch een film waar hals over kop een einde aan is gebreid...

Tamme, ongeloofwaardig uitgewerkte thriller over een tiener die ontdekt dat zijn vader een seriemoordenaar is. Dat klinkt best intrigerend en de plot heeft her en der ook wel wat originele invalshoeken, maar plot en personages zijn zo vlak uitgewerkt dat er van enige spanning amper sprake is. Visueel is het ook allemaal erg karig en letterlijk en figuurlijk bloedeloos.

De Clovehitch killer is tot de dag van vandaag niet opgepakt staat in de plot. Natuurlijk niet, hij heeft helemaal niet bestaan. Het is zeer losjes op een bestaande seriemoordenaar gebaseerd, die trouwens nog leeft. Maar als je zijn verhaal kent, weet je dat het er maar weinig mee te maken heeft.

Ik vond deze film absoluut niet spannend, en het was mij zeker teveel onnozele tienerfilm......boring as hell