Apollo 11 (2019)

Onderschat sommige reageerders niet. Ik verwacht binnenkort een topic over het 'overlijden' van Paul McCartney in 1966...

Ja, dat meen ik echt. Heb er nooit aan getwijfeld en doe dat nog steeds niet, maar de beelden op de maan voelden op de een of andere manier onecht aan.

Wat was het ook alweer? er stond op film een windje terwijl dat helemaal niet kon op de maan toch?

Documentaire over de 1e maanlanding zonder een voice over die mij vertelt wat ik behoor te zien, louter bestaande uit footage beeld- en geluidsmateriaal, op een paar animaties na (vermoed ik), maar helaas wel weer met die manipulerende muziek die mij vertelt dat de spanning nu stijgt.

Vijftig jaar na dato en met Trump als president kunnen de USA wel weer een propagandafilm gebruiken en welk onderwerp leent zich hier meer voor dan die 1e maanlanding? Het resultaat mag er zijn en is imponerend, als we de beelden van al die gekke Amerikanen met hun rare zonnebrillen en petten wachtend om de lancering op kilometers afstand te kunnen waarnemen even wegdenken als ook de trotse borstklopperijbeelden van hoe groots Amerika is (wat in technologische zin zeker klopte), hoe vreedzaam (Vietnam was toch echt aan de gang) en hoe verbroederd (terwijl racisme welig tierde). Sorry, ik ben werkelijk allergisch geworden voor de slagroomsaus die onwelriekend Amerikaanse fictiefilms, docu's en series is binnengedrongen.

Alsof je op de eerste rij zit, zozeer sleept de docu je mee naar het moment van lanceren en naar het verblijf op de maan, dat je bijna vermoedt dat er vorig jaar materiaal is bijgeschoten in de Sierra Nevada, ook al omdat de kwaliteit van de maanbeelden wel erg van elkaar verschilt. De reis naar de maan en de terugkeer naar Moeder Aarde vallen er wat bij in het niet, wat wel jammer is, want met name de terugkeer in de dampkring heeft een zeer hoge risicofactor, herinner ik mij van toen.

Op een lek na vlak voor de lancering is alles vlekkeloos verlopen, wil de docu ons wijsmaken. Andere Amerikaanse bronnen buiten deze docu melden evenwel dat naast technologische expertise nogal wat stuurmanskunde en mazzel deze ruimtereis hebben begeleid. Maar die zijn hier weggepoetst. Immers, ... God blesses America.

Die Maanlanding maakt niet alleen complotdenkers maar ook Amerikahaters wakker, haha.

Nog zo'n Amerikahater is ene Sjoerd van Wijk die de documentaire slechts één ster geeft om politieke redenen: Recensie Apollo 11 / door Sjoerd van Wijk - indebioscoop.com.

De documentaire zou niet alleen VS-propaganda zijn maar bovenal de technologie verheerlijken terwijl technologie gelijk zou staan aan destructie, exploitatie en ecologische crisis.

Ik vind dit het vermelden waard want deze zure reacties lijken kenmerkend voor onze tijd en als zodanig in scherp contrast staan met de jaren '60 zelf, al heb ik wel eens gelezen dat de omslag eigenlijk al in 1968 een feit was met de Summer of Love waarmee het vooruitgangsdenken en geloof in de rede en technologie (waarvan de Maanexpeditie een exponent is) zou zijn verruild voor een romantisch verlangen naar de natuur, liefde en pacifisme. Ik schreef er al iets over in mijn oorspronkelijke recensie.

En de landing, die ze handmatig moesten bijsturen incl de 2 foutmeldingen daarbij. En het tijdstip; ze waren een paar minuten vroeg door te sterke burst. Misschien dat we te gewend zijn aan panieksituaties in films dat de koele luchtige reacties op zulke foutjes/problemen ze wat minder doen opvallen. Die met de klep werd wat uitvergroot om de spanning van de launch te versterken. De oplossing werd weer even nuchter gepresteerd. Daarom; was die te dramatisch sturende soundtrack minder geweest, des te beter.

Ik vond Armageddon beter. ?

Schattig.

Vijftig jaar na dato geeft deze onberispelijk geconstrueerde documentaire de mogelijkheid om iets van de spanning rondom de eerste maanlanding opnieuw te beleven. Uiteraard komen alle bekende momenten aan bod, maar het is de aandacht voor procedure die deze film zo fascinerend maakt. Vanaf het moment dat Neil Armstrong, Edwin Aldrin en Michael Collins hun ruimtepak aantrekken is elk moment tot in de puntjes geregisseerd. We zien hoe monteurs op het allerlaatste moment nog een reparatie uitvoeren, horen hoe de crew tijdens de reis communiceren met de honderden technici die hen vanaf aarde ondersteunen. Bovendien doet deze film recht aan Michael Collins, het enige nog levende bemanningslid van Apollo XI. Een terugblik op deze expeditie kan natuurlijk niet zonder het planten van de Amerikaanse vlag op de maan, het telefoongesprek met president Nixon en Kennedy's profetische speech, maar regisseur Todd Douglas Miller legt de nadruk op het feit dat deze maanlanding een overwinning was voor de hele mensheid en niet zozeer voor de VS. Hoewel de ruimtemissies wel degelijk onderdeel uitmaakten van een propagandaoorlog, sluit deze monumentale onderneming daar niet op aan en daarmee is dit een universele herinnering aan het feit dat de mens tot wonderen in staat is.

Inderdaad, wederom een indrukwekkende documentaire over de Apollo 11. Met name de lancering is zeer indrukwekkend in beeld gebracht. Dit in tegenstelling tot de landing op de maan, dit ziet er veel te vlak en vlekkeloos uit. Ik kan mij uit andere documentaire en uit boeken en verslagen herinneren, dat de landing kantje boord was. In de laatste seconden was de brandstof bijna op, er moest handmatig worden bijgestuurd, de juiste landingsplek werd niet snel genoeg gevonden, het gevaar was er om op een schuine richel van een krater terecht te komen. Dat gegeven komt absoluut niet voldoende uit de verf. Dan de diverse beelden van de koppelingen met de maanlander, je vraagt je af of dit echte beelden zijn, het zal wel, voordeel van de twijfel....Dan is er nog het verhaal van het opstijgen vanaf het maanoppervlak, hier zou iets aan de hand zijn geweest met een afgebroken of weggezonken schakelaar voor de ontsteking van de raketmotor....Toch heb ik zeker 1/1/2 uur genoten van dit ongekende spektakelstuk !

Wordt het niet eens tijd dat Stanley Kubrick wordt toegevoegd als tweede regisseur?

Stanley Kubrick's The Shining is de film waarin hij opbiecht dat hij de maanlanding in een studio heeft geregisseerd.

Het GroenLinks-blaadje De Correspondent heeft de film samen met een 'maanlandingontkenner' bekeken:

https://decorrespondent.nl/9679/ik-ging-naar-een-film-over-de-maanlanding-en-nam-een-maanlandingontkenner-mee/3911884317407-4911d1b0#comment-418351.

Zowel de correspondent als de ontkenner komen tot de conclusie dat de film één grote hoax is... De maanlandingontkenner vanwege technische redenen en De Correspondent vanwege politieke redenen (al hangen die twee samen want complottheorieën gaan uiteindelijk ook over macht): de film zou de politieke context - d.w.z. de duivelse intenties van de Grote Satan (de VS) achter de maanmissie - hebben weggelaten en daarmee de geschiedenis hebben vervalst... en vanwege het gebrek aan vrouwen in de film...

Toch net niet helemaal onder de indruk, handsome_devil?

Nou, ik vond het eerste uur eigenlijk wel indrukwekkend. Erg goed gemaakte docu met fantastische beelden en dito muziek. Maar ik merkte dat toen ze eenmaal op de maan waren mijn aandacht verslapte. Het laatste deel waarin nog even benadrukt wordt hoe groots deze hele onderneming is geweest (ondersteund door een vreselijk irritant nummer!) vond ik zelfs een beetje ergerlijk.

Bij vlagen best een mooie en interessante docu. Maar lang niet alles is even goed. Net als Handsome verloor ik hier en daar mijn aandacht.

In de week van 14 t/m 21 juli viert National Geographic het 50-jarige jubileum van de eerste mens op de maan.

Blijf het wel grappig vinden dat ze dit jaar de verjaring (50) van Apollo 11 vieren, daar überhaupt ook al een film voor zóuden gaan maken, en nog steeds droog durven te beweren dat ze dat 70 mm-materiaal 'ontdekt' hebben.

happy 50th anniversary vast (vanaf min. 7.11).

Maar hij kan altijd nog gewoon liegen natuurlijk

Moon Unit Alpha and Moon Unit Zappa

O nee, dat is weer een andere film. Ik haal ze door elkaar.

Ook al weet je hoe het afloopt het blijft indrukwekkend en enorm spannend om naar te kijken. Enkele opvallend mooie heldere beelden, vooral van Mission Control Center, die op het grote scherm extra goed uitkomen. Muziekje eronder en het is net of je naar een nieuwe film kijkt in plaats van een docu. Zoals in de rij achter mij een moeder tegen haar 10-jarig kind zei "nee Mees, het is geen film het is een documentaire en het is écht gebeurd". Haha.

Het is gewoon onvoorstelbaar knap al die techniek die er achter schuilt. Dat is nog eens rocket science!

Fragmenten van 8 dagen ruimtespektakel in 1,5 uur gepropt. Natuurlijk geeft het geen compleet beeld maar dat wordt aardig gecompenseerd door de beelden van de Amerikanen die er een uitje van maken om de lancering mee te maken, geeft een leuk tijdsbeeld, en beelden van het schip wat de module weer moet oppikken van zee, de Airstream quarantaine en ga zo maar door. Afijn, het was een erg fijne docu.

Alleen jammer dat ik even wegdutte in de comfortabele bioscoopstoel bij de maanlanding zelf , niet omdat het saai was maar omdat ik moe was na een vermoeiende dag op het werk.

Uitstekende documentaire over de eerste ruimtereis naar de maan waarbij de eerste stap werd gezet op de maan. Indrukwekkende beelden van een nog meer indrukwekkende onderneming (zeker als je bedenkt dat het alweer 50 jaar geleden is). Geen talking heads, maar de beelden spreken voor zich en zien er over het algemeen scherp uit (niet als oude tv-beelden uit die tijd). Een kleine 4.0 sterren.

Dit is zo knap gedaan dat je bijna gaat geloven dat het inderdaad allemaal nep was. Ik vond het tot het einde toe boeiend, mooi ook om een beeld van die tijd te krijgen.

Mooie docu.

Kon de droge aanpak wel waarderen. Geen voice over, geen talking heads. Puur oude beelden mooie beelden + een subtiele sterke soundtrack. Ik ben te jong om hier ook nog een nostalgisch gevoel bij te hebben. Desalniettemin boeiend en mooi om het nu even in zulke mooie kwaliteit te zien.

3.5 sterren.

“One small step for man... one giant leap for mankind.”

Degelijke documentaire over de Apollo 11 missie. Zeker het begin is sterk, en in het gedeelte tot aan de lancering voel je de spanning en opwinding. Veel ´talking heads´ en de dialogen zijn soms zeer droog en gedetailleerd, maar dat is hier nog geen probleem.

De reis naar de maan en de maanlanding is teleurstellend, en vooral de warrige en wazige manier waarop het allemaal in beeld wordt gebracht is een groot minpunt. We horen veel gepraat over cijfertjes en getallen, en uiteraard de bekende woorden van Armstrong, maar dat hebben we al ontelbare keren gehoord en maakt hier een stuk minder indruk. Vooral omdat je soms geen idee hebt waar je naar zit te kijken.

Mooi werkje, maar voor mij veel te klinisch, waardoor het een mooi beeld is zonder ziel.

Toen ik ontdekte dat het in Amerika al op blu ray was verschenen, meteen besteld en vannacht bekeken (met alle lichten uit).

Op zich mooie beelden, maar had er toch meer van verwacht. Zo had ik het in het begin op een gegeven moment wel gehad met de beelden van die belangstellenden, die -als waren ze een dagje Disneyland aan het doen- stonden te wachten op de lancering. Dat nam te veel tijd in beslag en was vooral irritant toen ze ook nog tijdens de daadwerkelijke lancering er tussen waren gemonteerd.

Eigenlijk had ik van te voren de hoop dat je vooral veel beelden -ononderbroken alsof je er zelf bij bent- van de astronauten zou te zien krijgen in de raket er naar toe en vooral op de maan zelf. In mijn herinnering bestaan er ook beelden van dat je ze wat ziet zweven en op en neer ziet springen op het maanoppervlak, maar misschien vergis ik mij.

De beelden op de maan zelf vond ik naar verhouding eigenlijk veel te kort. Ze hebben een paar uur op de maan rond gelopen en daar krijg je dan hooguit tien minuten van te zien, zelfde geldt voor de terugreis, dat kwam nauwelijks goed uit de verf.

Je zou verwachten, wanneer ze voor uren en uren aan materiaal hebben gevonden, dat daar toch wel iets meer beelden van zijn, dan maar wat slechtere kwaliteit er tussen stoppen, da's altijd beter dan niks.

Het gebruik van die schematische animaties tussendoor vond ik ook te veel afleiden en je telkens uit de beelden halen, had ik liever niet gehad, zeker niet zo vaak. Dat waren waarschijnlijk ook geen animaties uit die tijd, neem ik aan?

Ook de muziek stoorde nogal. Die hoort uiteraard oorspronkelijk niet bij de beelden en door die er aan toe te voegen, vind ik het toch minder authentiek overkomen.

Verder vond ik het jammer dat na de landing terug op aarde het vrij abrupt werd afgebroken en je alleen nog fragmenten van bv. de ticker-tape parade tijdens de aftiteling zag.

Alles bij elkaar mooie, unieke beelden, maar als docu eigenlijk te kort en toch minder indrukwekkend dan waar ik van te voren op had gehoopt.

Voor nu een zeven, ofwel 3,5 ster.

Verbaast me niks dat jij zo'n theoriedenkert bent.

Ben ik ook totaal niet. Was daarom zelf ook een beetje verrast dat juist deze docu mij begrip voor de twijfelaars gaf.

Aardige film maar sommige beelden zijn wel een beetje ahum, nep. Mooi gefilmd maar kom op, zijn die video's wel origineel?

Op 39:47 zie ik beelden waarvan ik denk, mmm... Dat is toch echt wel tegenwoordig gefilmd.

Ik doe geen alu-hoedje op hoor... Maar het doet mij wel aan het nadenken.

De ruimtevaart in zijn algemeenheid en zeker deze eerste maanreis blijk ik uitermate interessant vinden, maar deze docu voelt wel een beetje als overbodig. Ja, de beelden zijn heel fraai en de materie blijft natuurlijk legendarisch, maar dit is nu al zo vaak verteld dat je weinig nieuws hoort. En, vorig jaar was er ook al de meer dan uitstekende film First Man (2018), waar je op visueel fantastische wijze diezelfde reis ziet. Wel vanuit het perspectief van Neil Armstrong, waar deze Apollo 11 docu het algemeen (en droogjes) houdt, maar het blijft wel hetzelfde. Overigens vond ik het jammer dat de beelden vanaf de maan zelf vrij kort waren. Buiten dat was wel wel weer een aangename anderhalf uur waar ik een ruime voldoende voor over heb.

3,5*

Ik vond deze echt heel goed. Was wat sceptisch na alle recensies hier maar heb me uitstekend vermaakt en boeide van de eerste tot de laatste minuut.