Divino Amor (2019)

Nou, best een aardig filmpje, hoor. Het verhaal speelt zich af in de nabije toekomst. Brazilië is officieel nog een seculiere staat, maar religie is groter dan ooit. Big brother is watching, biechten doe je bij een drive-in, je huwelijk red je bij een religieuze parenclub en verder is er niet zo gek veel veranderd. Het mooie is dat die toekomstige wereld slechts als decor dient; de film is geen waarschuwing of aanklacht, hooguit terloops.

Uiteindelijk gaat het om een vrouw die zwanger hoopt te worden, wat maar niet wil lukken. Om een wit voetje te scoren bij God probeert ze de stellen die bij haar aankloppen voor een echtscheiding (ze is notaris) over te halen om toch bij elkaar te blijven. Altruïsme voor eigen gewin. Mooi thema.

De film komt traag op gang en ik snapte niet direct wat er allemaal gebeurde, laat staan hoe een en ander verband met elkaar hield. Dat werd na een tijdje duidelijk - niet dat de film een puzzel is, er wordt alleen niet zo gek veel uitgelegd, daarom duurde het even voor ik het begreep.

Gevoelsmatig duurde het allemaal net te lang, maar er zitten een paar fraaie (seks)scènes in en het kwam op mij erg oprecht over. Mooie film, met liefde gemaakt, niet per se de meest zinderende kijkervaring ooit, maar goed te doen.

Mooie film in een niet al te ver toekomstig Brazilië. Van genoten totdat de aap uit de mouw kwam...nou ja aap een nieuwe reincarnatie van niemand minder dan Jezus, die dan ook de voice- over blijkt te zijn. Mag van mij, maar het wordt verder op geen enkele manier uitgewerkt... ja het wordt vanaf het begin ontkent door iedereen de kerk in het bijzonder....zodat je er verder weinig mee kan, niet als gelovige of ongelovige of agnost.... misschien eerder een foutje in de DNA meting of een andere onwaarschijnlijke oorzaak.
De film is verder mooi vormgegeven

Wie zich Blind Date" van Theo van Gogh herinnert, zal waarschijnlijk meteen door hebben hoe dit allemaal gaat eindigen. "Divino Amor" speelt zich af in Brazilië in 2027, wanneer de kerk en staat gescheiden zijn en de traditionele geloofshuizen plaats hebben gemaakt voor religieuze groeperingen en fenomenen als de Drive-In Pastoor. De relatie tussen Joana [Dira Paes] en Danilo [Julio Machado] staat al enige tijd onder druk omdat zijn hun kinderwens maar niet waar weten te maken. Het stel is terecht gekomen bij een groep genaamd 'Divino Amor', die ze het geloof in de toekomst met kinderen terug heeft gegeven. Joana gebruikt haar positie als ambtenaar, waarbij ze onder anderen scheidingsverzoeken moet verwerken, om andere stellen 'binnen te halen' en zet daarmee haar baan op het spel. Ondanks al hun inspanningen raakt Joana maar niet zwanger en zoekt ze steeds vaker spirituele hulp bij een Drive-In Pastoor.

Dira Paes moest erg vaak uit de kleren in een film die opvallend veel seksscènes bevat. Wellicht wil regisseur Gabriel Mascaro daarmee de hypocrisie van de Kerk onderstrepen, die pleit voor het krijgen van kinderen maar het fysieke genot van de geslachtsdaad afwijst, maar ondanks de fysiek aantrekkelijke cast heb je het na een tijdje toch wel gezien. En inderdaad, het 'verrassende einde' was voor mij in ieder geval bepaald niet een verassing te noemen.

De film lijkt de stormachtige groei van de protestantse Pinkstergemeente in het traditioneel katholieke Brazilië te willen bekritiseren – zonder de religieuze bloedgroepen ergens te benoemen – door een dystopisch toekomstig Brazilië te tonen waarin de samenleving is getransformeerd tot een soort religieuze sekte waarin een nieuwe preutsheid en totale opoffering voor het geloof wordt gekoppeld aan een religieuze obsessie voor het gezinsleven dus voortplanting dus seks. Dit leidt paradoxaal tot seksorgieën, zoals we die kennen van echte religieuze sektes, hetgeen de film dan weer koppelt aan het katholieke concept van de Heilige Maria die onbevlekt zwanger van de Messias werd.

Samen met de artistiekerige beelden is het aldus een film met veel pretenties maar de film wordt nergens echt interessant. De film is vooral maf maar is tegelijk saai en beklijft niet, al zou de film best realistisch kunnen zijn in hoe het protestantisme gestalte krijgt in een katholiek land, precies vanwege de paradoxen en absurditeiten die dan ontstaan.

Dit was een tegenvaller. Nochtans lagen de verwachtingen hoog bij het lezen van de synopsis. Het plot was intrigerend, alleen kwam het nauwelijks uit de verf. Ik vond het zelfs bij momenten inspiratieloos en saai.

Brazilië is uiteraard een enorm religieus land en deze film probeert dat ook te vertalen via het streven naar perfecte koppels met kinderen. Het is zelfs een must en de regisseur plaatst zo een moraal vingertje wanneer zou blijken als conservatieve gelovigen het voor het zeggen zouden hebben. De film heeft een soort van dystopische sfeer, zeker wanneer bepaalde christelijke waarden worden afgedwongen (of gecontroleerd) door de staat.

Maar al bij al is het te weinig. Te langgerekt, te veel dode momenten. De boodschap greep me te weinig aan.