How It Ends (2018)

Erge tegenvaller. Voorspelbaar icm een flinterdun verhaal..

Fijne apocalyps.

Ik was deze titel alweer bijna vergeten. En zo zullen er door de tijd heen nog wel meer Netflix-titels naar bovendrijven die me aanspraken maar weer in de vergetelheid zijn geraakt. Een Roadmovie tijdens een ramp, Forrest Whitaker, vergelijkingen met The Road. Laat ik hem eens aanklikken.

Een apocalyps... Ja. Maar niet zo snel en ook niet zo prominent. Het begint allemaal heel alledaags en het gewone leven lijkt nog voort te borduren wanneer Will afscheid neemt van zijn zwangere vrouw in Seattle om zo het vliegtuig naar Washington te pakken om vervolgens daar een bezoek aan zijn schoonvader Tom te brengen. Waarom schoonvader Tom niet gewoon meteen zelf naar Seatle kon vliegen ontging me, maar dat maakt niet uit.
Wanneer gebeurd er iets?
Ja, tijdens het beeldbellen met Wills vrouw legt een storing de verbinding plat. Gaandeweg lijkt er hier en daar het stroom uit te vallen en als alle vluchten ook nog worden geannuleerd zit er voor Will niks op om samen met Tom per auto naar Washington te gaan. Een tocht die je niet binnen een dag aflegt en dat zullen ze weten ook.

De film is verdeeld in zeven dagen, en hoe meer de dagen verstrijken, hoe meer Will en Tom beseffen dat het Amerika om hen heen complex is veranderd. Maar wat er in hemelsnaam gaande is blijft voor zowel hen als de overheid een raadsel. Wat wel duidelijk is is dat het land zijn macht is kwijtgeraakt en ze onderweg te maken krijgen met een eens zo'n gewone bevolking dat zich lijkt te veranderen in piraten en anarchisten; die er niet voor terugdeinzen om over lijken te gaan voor een jerrycan olie.

In hun gezelschap hebben ze op den duur een indianenmeisje als wegwijs en weet de roadtrip door zowel het hele achterliggende idee als de ansichten die met de dag steeds grimmiger worden, behoorlijk indrukwekkend te blijven. Op sommige momenten wordt het zelfs spannend en ook aan actie kom je niet veel te kort. En dan altijd de prangende vraag: Wat is er aan de hand? Een natuurramp? Een staatsgreep? Iets anders?

Zelfs op het einde blijft het nog niet helemaal duidelijk, ook al kan je het wel raden. Het einde zelf vond ik prima getimed en wist ook op tijd de sentiment te stoppen... Misschien om het open te houden?

Ik hou hier wel van.

4,0*

Flinterdun 13 in een dozijn filmpje met de geijkte ingrediënten.

Onsamenhangend verhaaltje met kop noch staart, typisch netflix meuk.

Will [Theo James] is van Seattle naar Chicago gevlogen om de ouders van Samantha [Kat Graham] goedkeuring te vragen om met haar te trouwen. Het gesprek verloopt stroef, maar het bezoek krijgt een wending door een onheilspellend nationaal incident, waardoor in heel het land de elektriciteit en het communicatienetwerk is plat komen te liggen. Nadat Samantha’s moeder [Nicole Ari Parker] in veiligheid is gebracht, beginnen Will en zijn beoogde toekomstige schoonvader [Forest Whitaker] aan een lange, potentieel gevaarlijke autorit naar Seattle om Samantha te vinden. Standaard sciencefictionthriller wordt geholpen door Whitakers intense, overtuigende spel, maar door een traag en matig uitgewerkt plot zakt de spanning veelvuldig weg.