menu

Manbiki Kazoku (2018)

Alternatieve titels: Shoplifters | The Shoplifting Family | 万引き家族

mijn stem
3,72 (384)
384 stemmen

Japan
Drama / Misdaad
121 minuten

geregisseerd door Hirokazu Koreeda
met Lily Franky, Sakura Andô en Miyu Sasaki

Osamu en zijn zoon Shota stelen regelmatig uit winkels en komen op een dag de jonge Yuri tegen, die in het gure weer buiten moet overleven. Osamu's vrouw Nobuyo aarzelt aanvankelijk om het meisje in hun midden op te nemen, maar bindt uiteindelijk in. Ondanks dat het gezin het financieel niet breed heeft en zich daarom richt op winkeldiefstallen, lijken ze samen een gelukkig leven te hebben. Dit verandert wanneer een onverwachte gebeurtenis verborgen geheimen doet blootleggen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=4g1ZdnL6v_A

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van tbouwh
4,0
‘’Wat kan ik mijn kinderen anders leren dan stelen?’’, zegt Osamu teneergeslagen. Hoe bizar die uitspraak op zichzelf ook mag klinken, ze sluit naadloos aan bij het soort rol dat Koreeda’s eindeloze sympathie heeft: de vader die niet geworden is wie hij wilde zijn. Niets is menselijker dan de onmacht die het menszijn in het werk van de cineast zo regelmatig definieert.

(...)

Hoewel de film beheerst en ingetogen blijft, kwam Shoplifters wel degelijk voort uit een stukje boosheid. De concrete bron waaruit het verhaal ontspringt voorziet in het soort maatschappelijke urgentie dat Koreeda voor het laatst echt tastbaar maakte in Nobody Knows (2004). Wat gijzelt eigenlijk wie? Waar staan de tradities, de vastgeroeste normen en waarden?

volledige recensie

3,0
De kwaliteitskranten geven deze film de volle vijf sterren maar ik vond ‘m tegenvallen. In wezen is het weer dezelfde film als al zijn vorige films: ook hier wordt weer de familieband als zodanig onderzocht. Kun je het beste je eigen familie kiezen of geeft alleen bloedband een echte zorgrelatie? Misschien is de magie van Koreeda voor mij een beetje uitgewerkt of misschien was ik niet in de juiste stemming, maar de film wist me niet echt te raken. Het idee van stelende kinderen die ook zelf gestolen zijn is intrigerend maar in de uitwerking vond de film vooral een soort Oliver Twist getransformeerd naar de moderne (Japanse) samenleving maar dan zonder de spannende avonturen en iconische personages als die de roman van Charles Dickens biedt.

avatar van Fisico
4,0
Wederom stevig genoten van dit nieuwe pareltje van Kore-eda. Na zijn meer experimentele en licht tegenvallende film "The third murder" van vorig jaar geeft Kore-eda zich opnieuw over aan zijn handelskenmerk van diepmenselijke gevoelens en intermenselijke contacten. Na zijn Gouden Palm in Cannes zeker een te duchten tegenstander voor Girl op de nakende Oscars. Niet zijn allerbeste film van de 11 films die ik al van hem zag, maar met deze quotering ligt het niveau erg hoog.

Centraal in Shoplifters is de intieme familiale relatie waarbij liefde, geborgenheid en zorgzaamheid centraal staan. Kore-eda geeft een stevige inkijk in het leven van arm gezin van 6 personen. De piepkleine ruimte, voor velen doet het wellicht denken aan een rommelige garage, waar ze in wonen is dringend aan een poetsbeurt toe, maar het is ook het habitat waarin de zes bewoners zich 'thuis' en veilig voelen. Overleven doen ze elk op hun manier: de oma ontvangt een klein pensioen, de twee vrouwen werken als respectievelijk fabriekarbeidster en als callgirl. De 'vader' is een dokwerker en klust bij met winkeldiefstallen. Een kwaliteit die hij deelt met zijn 'zoon' en het opgeviste meisje Yuri. Wanneer de politie hem hier later op aanspreekt, dan komt hij niet verder dan het oprechte antwoord van: "Het is het enige waarin in goed ben en mijn 'kinderen' kan bijbrengen".

Kore-eda schenkt zoals gewoonlijk veel aandacht aan de personages en brengt hun eigenschappen - de positieve en de negatieve - sterk in beeld. De naïviteit en goedheid van de mensen wordt door de kijker vergeven wanneer ze het kleine meisje Yuri meenemen. Zelfs de winkeldiefstallen krijgen een bepaalde oogluikend toegestane permissie totdat het ook voor Shota op een moment een brug (letterlijk zelfs) te ver wordt. Naar het einde toe wordt de familiebubbel doorprikt en worden ze geconfronteerd met hun visies. En deze zijn niet juridisch gezien niet netjes. Het contrast waarbij de oma haar 'gezin' observeert terwijl ze pootje baden, is groot.

Sterke film wederom van Kore-Eda, geheel liggend binnen de verwachtingen. De laatste tien minuten vond ik echter overbodig behoudens het verhaal van Yuri dan. Topfilm, dicht aanleunend bij de 4,5*!

avatar van Baboesjka
3,5
Eergisteren in het filmhuis gezien. Hij is mij goed bevallen. Duidelijk een film van Koreeda. Het realistische vind ik fijn aan zijn films, het eten, het kijkje in de Japanse cultuur. Je wordt er als kijker, voor mijn gevoel, een beetje deelgenoot van. Ik vond de film niet heel verrassend, misschien doordat het best op zijn vorige films lijkt, maar dat is niet per se een minpunt als je van de sfeer in zijn films houdt. Het kleine meisje vind ik erg schattig, ik vind Sakura Ando een erg leuke vrouw, goed acteerwerk van allen en een redelijk boeiend verhaal. Het duurde even voor ik erin kwam. Toen dat het geval was, keek het vlot weg en wenste ik dat ik echt daar was, bij de familie in huis. Ook fijn dat de film de diepte in gaat door bijvoorbeeld vragen te stellen over wat een familie is, of wanneer je een moeder bent. Mooi. Het laatste deel vond ik minder interessant, met de ondervragingen enzovoorts, maar ik waardeer het geheel. R.I.P. Kirin Kiki. 3,5*

avatar van mrklm
4,0
Alles wijst erop dat de mensen die samenwonen onder auspiriën van 'grootmoeder' Hatsue [Kirin Kiki] onderdeel uitmaken van een familie, maar dat hangt af van je definitie van 'familie'. Osamu [Lily Franky] heeft de jonge Shota [Jyo Kairi] de kneepjes van het winkeldiefstalvak geleerd en samen gebruiken ze hun kennis om de familie in hun onderhoud te voorzien, ook al heeft Hatsue een aardig inkomen. Wanneer Osamu en Shota een verwaarloosd meisje [Miyu Sasaki] op het balkon van een appartement zien en diens ruziënde ouders horen zeggen dat ze wilden dat ze nooit geboren was, besluiten ze haar op te nemen in hun familie.
Sentimentaliteit ligt constant op de loer in een vaak hartverwarmend en ontroerend verhaal, maar Hirokazu Koreeda weet die val keer op keer te vermijden. Geen strijkers, geen dramatische camerabewegingen, geen pogingen om je als kijker te manipuleren. Koreeda gebruikt een onopvallende stijl, simpelweg door de juiste shots te kiezen. Een shot van de onrustige voeten van het meisje wanneer haar haar wordt geknipt is ongebruikelijk, maar op de één of andere manier past het gewoon. Het gebrek aan opsmuk, alsmede het goed geconstrueerde verhaal waarin we langzaam de achtergronden van de individuele karakters ontdekken, maakt dit tot een bijzonder aangename ervaring van een regisseur die uitnodigt tot het ontdekken van eerder werk.

4,5
Warme en betoverende film die aan het einde flink ontnuchtert. In Shoplifters portretteert Hirokazu Kore-eda een bont stel 'verschoppelingen' die leven aan de zelfkant van de Japanse maatschappij en die met elkaar in armoedige omstandigheden samenleven als een familie. Hoe deze mensen precies bij elkaar zijn gekomen wordt gaandeweg stukje bij beetje duidelijker, maar nooit helemaal. Dat is misschien een gemis, maar volstrekt ondergeschikt aan waar het in deze film om draait: de warme, liefdevolle manier waarop dit samengestelde gezin voor elkaar zorgt en bijvoorbeeld een verwaarloosd en mishandeld jong meisje opvangt, ook al moeten de eindjes al op allerlei dubieuze manieren aan elkaar worden geknoopt. Kore-eda creëert minutieus en vakkundig een sfeer van lome gemoedelijkheid, waarbij het door de naturelle acteerprestaties van vrijwel alle acteurs lijkt alsof je getuige bent van de daadwerkelijke gebeurtenissen van een familie en je ook een band met hen opbouwt en begrip krijgt voor de keuzes die zij maken.
Een belangrijke rol in de film is weggelegd voor het 12-jarige jongetje 'Shota' (Kairi Jyo), die zijn 'familie' op een gegeven moment op de proef stelt, waarmee Shoplifters een wending krijgt waardoor je hardhandig uit de fijnzinnig opgebouwde roes wordt gehaald. In hoeverre is er echt sprake van een warme en hechte familie? Of is daarvan alleen sprake zolang de omstandigheden dat toelaten? En wat is familie eigenlijk? Belangrijke vragen die Shoplifters oproept en waarop geen pasklaar antwoord kan worden gegeven. Een bijzondere film op de valreep van filmjaar 2018.

avatar van Macmanus
4,5
Geweldige film.

Als eerste wil ik beginnen bij Sakura Ando. Kende haar niet. Maar zij is HET personage uit deze film. Hoewel de film begint met Osamu en Shota. Man en jongen. Ze hebben een liefdevolle band en deze acteurs zijn ook geweldig, net als iedereen. Maar waarom Sakura er net helemaal bovenuit steekt komt door 2 werkelijk geniale scenes. Eerste is wanneer ze tegen Yuri verteld dat niemand je slaat vanuit liefde. En de tweede wanneer ze is opgepakt en ze word gevraagd over of ze haar moeder noemde. Zulk krachtig acteerwerk en cinema kom je niet elke dag tegen.

Dit is niet het enige wat goed is aan de film. Eigenlijk is dit een vrij complete film. Het deelt wat prikjes uit naar de eigen Japanse cultuur. Het zijn een stelletje misfits maar op sociaalvlak zijn ze juist erg compleet. Mooie simpele scene ook waarin Osamu, Shota verteld over seksualiteit. Heerlijk makkelijk en iets wat weinig ouders (denk ook in Nederland) zouden doen. Zo is Sakura ook erg levendig om te zien.

Op het einde kreeg ik ook brok na brok in mijn keel met op het einde een beetje hoop.

Film die bij mij geweldig aansloeg. Vond ook bepaalde composities prachtig, bijv. als het sneeuwt en ze een sneeuwpop gaan maken, en wanneer Osamu, achter Shota loopt bij de verlaten auto. Mooi licht ook. Het lijkt simpel maar deze shots zijn vaak zoveel sterker dan die ik bijvoorbeeld zag in Roma. Mooie winnaar in Cannes.

4.5 sterren!

avatar van mjk87
3,0
Koreeda dan maar, maker van fijn voortkabbelende films en één van die weinige Aziaten die salonfähig is bij het Nederlandse arthousepubliek (vrouwelijke vijftigplussers met kopje earl grey, je kent ze wel). Ik gun de beste man zijn Gouden Palm maar dit is wel de minste film van hem die ik zag, die puur en alleen vanwege enkele hele mooie intieme momenten toch nog een behoorlijke voldoende krijgt.

De films van de laatste jaren van Koreeda betroffen vaak een normale familie waarin een kleinere of grotere steen dat leven veranderde, maar altijd heel subtiel. Dat vind ik hele prettige films. Logisch dat deze Shoplifters ook om een familie draait, maar veel meer de vraag wat familie is, en een familie die niet heel normaal is (misschien dat hij juist daarom met deze film in Cannes won). Dat maakt het voor mij helaas wel een pak minder interessant, juist normale gezinnen vind ik veel boeiender in dit soort films.

Echt meeleven met dit gezin lukte mij niet, eerder dan met losse personen en losse momenten. Een naturelle seksscène zonder de seks zelf op een warme klamme regenachtige dag, of eigenlijk elk moment met Sakura Ando, of dat nu in de in- en intreurige peepshow is of met het kleine meisje Juri samen als de haren zijn geknipt of als ze haar gewoon warm omhelst. Prachtig en oprecht geacteerd. Juist in die kleine momenten is Koreeda op zijn best, het is alleen dat het grotere geheel voor mij niet voldoende was.

De film vermaakt verder wel, sommige plaatjes zijn erg sterk geschoten, het is over de volle lengte ook wel boeiend genoeg, maar ik heb ze van Koreeda gewoon veel beter gezien. Ruim afgerond naar boven nog wel 3,5*.

avatar van wibro
4,0
Opnieuw bekeken en dit keer na een half uur niet afgehaakt omdat ik er nu wel voor in de stemming was. Neemt niet weg dat het voor mij wel drie kwartier duurde eer ik toch wel sympathie begon te vertonen voor de "familie", wiens huis waar zij in woonde toch best wel een gezellige boel was. Lekker rommelig, een beetje een huishouden van Jan Steen - de Japanse variant dus - laat ik het maar zo zeggen. Toch wel mooie scènes leverde dat op waarbij de heer des huizes en vooral die kinderen toch wel de show stalen. Maar na verloop van tijd begon ik toch wel te bevroeden dat er iets niet pluis was met die "familie". Dit werd pas duidelijk toen het jongetje Shota betrapt werd op stelen. Toen begonnen de ondervragingen door de politie maar werd het voor mij als kijkgenot ook weer enigszins minder. Tot het laatste kwartier had ik een 3,5* waardering voor deze Gouden Palm winnaar in mijn gedachte maar het einde vond ik zo schitterend en zo hartverwarmend dat ik het toch noodzakelijk vond mijn waardering met een 0,5 te verhogen.
Zo zie je maar, nooit te vroeg afhaken want je weet nooit wat het einde van een film nog in petto heeft. Verrassingen zijn nu eenmaal niet uitgesloten.

4.0*

avatar van wwelover
4,0
Beetje traag, maar erg indrukwekkend. Ondanks alles is de film niet te zwaar. De luchtige humor, vooral door de 'vader' is erg aanstekelijk. Zijn interacties met de jongen zijn vaak erg grappig. En de kinderen spelen echt heel sterk.

4*

avatar van BBarbie
5,0
Iedere dag lijkt wel vaderdag. De ene na de andere prachtige film trekt aan mij voorbij. Zonder meer een van de mooiste is deze beklijvende film over de dagelijkse beslommeringen van een kansarme familie aan de zelfkant van de samenleving. Nou ja, familie. Het is meer een vergaarbak van personages, die er voor kiezen om als een soort gezin goedgeluimd samen wel en wee te delen. De warmte, die de film uitstraalt, doet weldadig aan. En wat een slotscène met de kleine Juri (Yuri)… Wow!

Kore-eda heeft heel wat mooie films gemaakt, maar hier overtreft hij zichzelf. Dit is naar mijn mening met voorsprong zijn mooiste en meest meeslepende, mede dankzij mijn favoriete acteerkanonnen Sakura Andō en Kirin Kiki (afgelopen zomer helaas overleden). Een meesterwerk!

avatar van Onderhond
3,5
Fijn.

Maar dat zijn de meeste Koreeda films wel. Jammer genoeg werd deze Shoplifters nooit veel meer dan dat, maar dat had ik wel een beetje zien aankomen. Wanneer een films als deze teveel media aandacht krijgt dan is het meestal omdat het net wat te braaf en makkelijk is.

Ik heb liever Koreeda die meer z'n tijd neemt, die het rustiger aan doet en met minder drama mooiere scenes weet te maken. In Shoplifters ligt het er allemaal net iets te dik bovenop. Weer lekker armelui kijken, outcasts van de maatschappij die buiten de norm leven maar toch een gelukkig leven weten leiden, ondanks alle problemen.

Met Franky en vooral Ando heb je wel twee acteurs die dit soort weg als de besten aankunnen. Hun scenes zijn dan ook veruit de meest interessante. De afwikkeling wordt net wat te plotgedreven, waardoor het laatste half uur ook weer een kleine beetje inzakt, maar de kwaliteit van deze film is verder onmiskenbaar. Een paar prachtige scenes, maar niet genoeg voor een meesterwerk. En bij Koreeda is dat makkelijk te meten, want de man heeft er genoeg op z'n naam staan.

3.5*

avatar van david bohm
3,5
Fijne film, lichtvoetig drama zou je kunnen zeggen. Je kunt op de klompen aanvoelen dat er iets niet in de haak is met de bijzondere familiesituatie. Dit wordt voorzichtigjes uit de doeken gedaan. Mooi gefilmd, interessante personages en goed acteerwerk.
Aanrader.

avatar van scorsese
3,5
Goeie film waarin een gezin die de eindjes met moeite aan elkaar weet te knopen een verlaten meisje opnemen. De eerste helft vormt een mooie kijk in de hedendaagse Japanse cultuur en ook de dynamiek binnen het gezin is goed uitgewerkt. Tijdens de tweede helft krijgt de film wat meer plotvorming en weet op sommige momenten te ontroeren. Echter gaat het allemaal net wat te lang door voor 4.0 sterren.

4,0
Knap hoe Koreeda druppelsgewijs weetjes over de personages uit die "familie" prijsgeeft en ons ondertussen vergast op een meesterlijke regie met een resem prachtige beelden van elk van die mensen waarvan, zoals later zal worden verduidelijkt, er toch iets bepalend aan de hand is.
Prachtige, indringende vertolkingen waarbij de kinderen toch uitblinken al stellen de andere, Koreeda-getrouwen, niet teleur.
Zoals hiervoren al gesteld, ben ik er ook van overuigd dat een tweede kijkbeurt je nog heel wat, vooral visueel, moois moet doen ontdekken.

avatar van Flavio
3,5
Flavio (moderator)
Mooie film van Koreeda, enigszins verwant aan Nobody Knows. Op basis van die film en Shoplifters lijkt er wel op dat Koreeda niet vies is van sentiment door jonge, verwaarloosde kinderen een prominente rol te geven. Nu is het jonge meisje schattig en het stugge jongetje speelt erg goed maar het is ook wat makkelijk. In andere handen ligt een draak dan op de loer, Koreeda ontloopt die valkuil gelukkig door sterk spel, leuke, allesbehalve gladde personages (“vader” en “oma” met name) en een fijne, ingetogen stijl met de nodige humor. En hoewel een happy end best mag zo af en toe ziet Koreeda daar hier gelukkig van af, dat had toch niet gepast.

Ruime voldoende maar ik heb het gevoel dat ik zijn beste films nog moet zien.

avatar van IH88
3,5
Manbiki Kazoku

Fijne film weer van Koreeda. Het eerste drie kwart van de film is een schitterend familiedrama/komedie dat lekker voortkabbelt. Een disfunctionele “familie” die probeert te overleven en elkaar met veel liefde en warmte tegemoet treedt, het is intrigerend om naar te kijken. Het kabbelt allemaal rustig voort, maar dat vond ik juist wel fijn. Het had misschien wat korter gekund, en vooral na een dramatische ontwikkeling lijkt het wel of alle lucht uit de ballon ontsnapt. Om door de twee laatste schitterende scenes je hart weer helemaal te veroveren. Zo’n Yuri die op het laatst over het balkon heen kijkt… Koreeda weet wel hoe je een film moet eindigen.

avatar van Martin Minderaa
5,0
Hartverwarmend, prachtig camerawerk. Aangrijpend verhaal.

avatar van Film Pegasus
3,5
Film Pegasus (moderator)
Geen slechte film. De toon wordt meteen gezet met een familie in armoede die toch op één of andere manier samen gelukkig zijn. Ze onderhouden zich door winkeldiefstallen. Geen probleem als een film graag de tijd neemt, maar ik had na een tijd toch de vraag waar de film nu naar toe wou gaan. Dan blijken er inderdaad enkele geheimen boven te komen en wordt het terug interessant om dan rustig te eindigen.

Shoplifters kan rekenen op enkele boeiende personages met goeie acteurs. Hirokazu Kore-Eda laat de acteurs en het verhaal vooral spreken, het hoeft geen extra dramatiek. Mooie film!

Gast
geplaatst: vandaag om 22:37 uur

geplaatst: vandaag om 22:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.