Red Joan (2018)

Gezien tijdens een bezoek in het buitenland. Waar Judi Dench indruk maakt in de weinige tijd die haar gegeven is, blijft Cookson aan de oppervlakte zweven en weet ze niet te overtuigen. Dit komt niet per definitie door haar acteerwerk, maar wel door het tenenkrommende script die elke kans tot spanning en intrige laat lopen. Ook wordt de vaart enorm uit de film gehaald door het irritante romantische subplot, dat - onterecht - meer podium krijgt dan het intrigerende spionageverhaal. Erg jammer.

Deze film is gebaseerd op het verhaal van Melita Norwood die 87 was toen de KGB in 1999 bekend maakte dat zij betrokken was bij een spionageschandaal waarover de meningen tot op de dag van vandaag verdeeld zijn. De hoofdpersoon in deze film heet Joan Stanley [Judi Dench] en die wordt op hoge leeftijd opgepakt op verdenking van landverraad en door MI5 wordt onderworpen aan een diepgaande ondervraging. In flashback zien we hoe de jonge Joan [Sophie Cookson] eind jaren '30 in contact komt met leden van een communistische groepering. Joan is een briljante natuurkundige en krijgt een baan als assistent van wetenschapper Max Davis [Stephen Campbell Moore], met wie ze in het uiterste geheim werkt aan de ontwikkeling van een massavernietigingswapen dat tot doel moet hebben landen ervan te weerhouden elkaar aan te vallen.

Judi Dench heeft nauwelijks iets te doen in dit boeiende verhaal dat echter is bewerkt tot iets dat maar niet lijkt te willen besluiten of het een romantisch drama is of een spionagethriller en dus tussen de wal en het schip valt. Cookson is charmant als de jonge Joan en doet haar best, maar ook zij zit opgezadeld met een warrig script dat weliswaar enkele goede momenten heeft, maar dat hadden er veel meer kunnen (en moeten) zijn.

Aardige film waarin een Britse natuurkundige meewerkt aan een project om de atoombom te creëren. Een goed verhaal, maar wel allemaal iets te veilig en hiermee ook voorspelbaar uitgewerkt. Degelijkheid alom en ook het acteerwerk is prima. De beste momenten zijn bewaard voor het laatste gedeelte. Met gemak 3.0 sterren.

Het verhaal over Melita Norwood is interessant genoeg om in een film onder te brengen.

Van Britse makelij staat hij in voor duidelijkheid en goede opbouw, wat niet betekent dat hij u werkelijk meesleept in een spannend intrige van spionage.

Daarvoor zijn er iets te veel mindere momenten die in feite afleiden van het basisgegeven, nochtans op wereldvlak belangrijk genoeg.

Judi Dench is de oude vrouw die wordt opgepakt en de onderzoekers en pers de nodige uitleg verschaft, maar meest in beeld is Sophie Cookson, die de jonge Melita speelt en slecht doet ze dat niet maar de momenten dat Judi Dench in beeld en aan het woord zijn toch die waar het meest geboeid en met eerbied naar kijkt.

Kan alleen maar Movsin bijtreden wanneer die zegt dat Judi Dench ijzersterk was en in haar relatief beperkte schermtijd de film naar zich toezuigt. Ook Sophie Cookson was aanbevelingswaardig die als jonge naïeve vrouw een clic maakt wanneer de bommen op Hiroshima en Nagasaki vallen.

Interessant was ook om vast te stellen hoe de Koude Oorlog al leefde en gevoed werd met achterdocht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Alsof Rusland als noodzakelijk kwaad werd gebruikt om een nog groter kwaad te bestrijden. Haast vreemd ook hoe schijnbaar vandaag de dag nog hoe patriottisch de media of bevolking kan zijn ten aanzien van in dit geval Joan Stanley. En een interessante morele vraag is eveneens die van een mogelijke veroordeling na al die jaren (je kan die lijn bvb gerust doortrekken naar de overbejaarde nazimisdadigers).

Knappe montage waarbij heden en verleden mooi in elkaar overgaan zodat de film de gehele speelduur boeiend blijft. Interessante film, dat zeker, al kon de spanning ten tijde van de jonge Joan wel wat opgetrokken worden. Globaal gezien zeker geen misse film.

Dit waargebeurde verhaal eens bekeken en het was een prima film. Overtuigd en natuurlijk geacteerd door de cast. Het verhaal was interessant en goed gebracht.

Red Joan is een goedkoop filmpje met kleine, simpele sets zonder al te veel opsmuk. Dame Judi Dench weet nog wel te intrigeren als een oude dame waar meer achter schuil gaat dan je zou vermoeden, maar het verhaal is nogal fragmentarisch en gaat soms veel te snel.

We zien bijvoorbeeld twee mensen die intens verliefd op elkaar zijn, maar doordat de liefde wordt opgebouwd in amper anderhalve scène voel je dit als kijker totaal niet.

Ook is de hoofdpersoon in de ene scène nog eerstejaars student, maar loopt ze drie scènes later al tussen de staatsgeheimen.

Mehhh. 2,5 sterren

Degelijk, maar toch redelijk saai. Dat er ook nog vrij generieke romantiek in wordt gebracht maakt het tot een soort tv-film. Niet het beste werk uit de carrière van Dench.