menu

Three Identical Strangers (2018)

mijn stem
3,51 (69)
69 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Documentaire / Biografie
96 minuten

geregisseerd door Tim Wardle

New York, 1980: drie jongens die complete vreemden van elkaar zijn, Bobby Shafran, Eddy Galland, en David Kellman, ontdekken per ongeluk dat ze een identieke drieling zijn, die gescheiden zijn bij de geboorte. De vreugdevolle reünie van de 19-jarigen katapulteert hen tot internationale roem. De broers worden al snel vrienden en openen een restaurant dat een groot succes wordt. Maar hun sprookjesreünie veroorzaakt een reeks gebeurtenissen die uiteindelijk een buitengewoon en sinister geheim blootlegt.

  • Vanaf 16 mei in de bioscoop

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=uM5TQ4f7ycw

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Sneakers35
4,0
Ongelooflijk wat een verhaal, ik zou zeggen ga deze docu zien.

avatar van John Milton
3,5
Erg bijzonder inderdaad, als docu niet baanbrekend, maar het verhaal is erg interessant. Ik was verrast over welke kant het opging.

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Vanaf 16 mei in de bioscoop (Periscoop Film)

avatar van tbouwh
geplaatst:
Komt in ieder geval in aanmerking voor het meest verbijsterende biosverhaal van dit jaar (of eigenlijk vorig jaar, maar hé).

Aan het einde gooien de makers wel hun eigen glazen in door op een opzichtige manier de 'nurture matters'-kaart te spelen. Waar natuurlijk, maar hierdoor krijgt Eddy's vader de wind impliciet haast nog meer van voren dan die misselijke instantie. Volstrekt overbodige, onhandige en simplistische toonzetting dus.

avatar van Walter S.
4,0
geplaatst:
John Milton schreef:
Erg bijzonder inderdaad, als docu niet baanbrekend, maar het verhaal is erg interessant. Ik was verrast over welke kant het opging.


Inderdaad, zeer bizar en ook wel mooi verhaal. Al gaat het sprookjesachtige er later wel af. Sowieso een mooie docu.

Ik was niet verrast welke kant het opging, zag het wel een beetje aan komen door bepaalde dingen in het begin, zeg maar de dingen die ze later nog eens extra belichten.

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
geplaatst:
NOS artikel

Let op; spoilers!

avatar van mrklm
3,5
geplaatst:
Tijdens zijn eerste dag op college ontdekt Bobby dat hij de dubbelganger is van Eddy Galland, een medestudent. De twee raken meteen bevriend en wanneer hun bizarre verhaal in de krant verschijnt ontdekt David Kellman dat ze allebei zijn dubbelganger zijn! Vanaf hun eerste ontmoeting zijn de drie jongens onafscheidelijk en al snel worden ze een mediasensatie. Hun pleegouders (de jongens zijn alledrie geadopteerd) vragen zich af waarom deze drieling is opgesplitst. De zoektocht naar het antwoord onthult een duistere geschiedenis die veel verder gaat dan de trailer doet vermoeden. Qua vorm is dit een vrij traditionele documentaire met veel pratende hoofden afgewisseld met archiefmateriaal, maar regisseur slaagde er gelukkig in om twee sleutelfiguren voor de camera te krijgen wiens verontrustende getuigenissen de grootste meerwaarde zijn voor deze documentaire: Lawrence Perlman, één van de psychologen die enige tijd deelnam aan het psychologische onderzoek waaraan de drie jongens werden onderworpen en Natasha Josefowitz die in de jaren '50 en '60 de vaste assistent was van psycholoog Peter Neubauer, de in 2008 overleden hoofdrolspeler in dit tragische mysterie.

4,0
geplaatst:
(sorry dat het stuk zo lang is geworden maar ik wilde proberen wat context bij het onderwerp te geven)

Iedereen die wel eens iets over psychologie heeft gelezen weet dat het nature/nurture-vraagstuk zo’n beetje de kern van deze wetenschap vormt en dat eeneïge tweelingen, die genetisch identiek zijn maar een verschillende opvoeding of omgeving kunnen kennen, de ideale mogelijkheid vormen om het vraagstuk op te lossen. Dus dan kun je al raden waar deze documentaire over gaat als je ervan hoort, temeer nu het vraagstuk met name in de jaren ’60 praktisch iedereen bezighield zodat het eigenlijk ondenkbaar is dat niemand het experiment toen zou hebben uitgevoerd want toen waren er ook nog geen ethische commissies. Toch weet de film te boeien, want het wordt op een gedramatiseerde wijze verteld waardoor je ook emotioneel betrokken raakt bij de drieling en de ontrafeling van het mysterie. Wel maakt de dramatisering de film erg lang (het verhaal van de jongens in een gemiddeld psychologieboek zal nog geen pagina tekst bevatten).

In die tijd was overigens het ideologisch gedreven geloof dat alles nurture is dominant: iedereen die anders meende werd onmiddellijk in de nazi-hoek gezet (Buikhuisen kan daar over mee praten). Dat maakt het misschien extra pikant dat een joodse organisatie het experiment daadwerkelijk uitvoerde, maar ideologisch is de kwestie sowieso complex want juist de joodse filosofie heeft altijd sterk geneigd naar (biologische) determinatie van de Bijbelse zondeval tot Spinoza en Freud (waartegen de nazi’s zich ten dele juist keerden). Het experiment vond ook plaats binnen een psychoanalytische context waarin Freud eerder al leerde dat wij geen vrije wil hebben maar dat ons gedrag wordt gedreven door onbewuste psychische processen. In ieder geval is het pikant dat de drieling zelf het experiment van de joodse organisatie als nazipraktijken duidt omdat het met mensen experimenteert alsof het laboratoriumratten zijn. Die vergelijking vind ik wat cru maar ongetwijfeld zou nu zo’n experiment waarbij meerlingen als baby worden gescheiden niet meer door de ethische commissie komen. Een schokkender experiment uit die tijd vind ik bv. het jongetje dat zijn penis verloor bij een besnijdenis en toen op advies van pschologen als meisje werd opgevoed vanuit het geloof dat alles en dus ook ‘gender’ nurture is zodat als je een jongen opvoedt als een meisje hij vanzelf een meisje wordt (die jongen pleegde later zelfmoord waarmee denk ik het ongelijk van de psychologen wordt aangetoond). Overigens, het joodse instituut zou de studie en haar resultaten tot 2066 geheim hebben willen houden om de betrokken, gesepareerde meerlingen te beschermen vanuit de gedachte ‘wat niet weet wat niet deert’ (maar vanwege de film mogen Bobby en David nu toch de studie deels inzien).

Vanwege de geheimhouding blijven zowel de doelen als de resultaten van de studie schimmig. Wat zeker lijkt is dat men meerlingen scheidde om ze bij ouders met een verschillende opvoedingsstijl te plaatsen zodat het effect van verschillende opvoedingsstijlen duidelijk wordt. Mogelijk werden ze ook bewust in verschillende milieus of klassen geplaatst om het effect van die omgeving te bestuderen; de intrigerende Up-serie met kinderen in Engeland waar de klasseverschillen nog groot zijn is in wezen dat laatste experiment dat niet toevallig ook in de jaren ’60 van start ging vanwege de nature/nurture-discussie. De film werpt ook de vraag op of de onderzoekers wilden onderzoeken of geestesziekten een product van de genen of van de omgeving zijn, omdat veel kinderen en wellicht ook hun biologische ouders psychische problemen hadden en omdat de bedenker en leider van het onderzoek een psychiater was, maar daarvoor blijkt toch weinig bewijs en wordt door een medewerker van het instituut ook ontkend. Dat veel kinderen psychische problemen blijken te hebben kan denk ik ook worden verklaard doordat ze alle adoptiekinderen zijn waarvan bekend is dat die veel vaker probleemgedrag vertonen. En wellicht kan ook de scheiding van elkaar als baby’s een onbewust trauma hebben veroorzaakt; in ieder geval zal de studie niets over de vraag naar de erfelijkheid van geestesziektes kunnen zeggen omdat de onderzoekers zelf hebben ingegrepen waardoor nature en nurture niet meer te scheiden zijn (en omdat juist de psychoanalytici van mening zijn dat alles het product is van ervaringen in de jongste kindertijd). De film trekt een andere conclusie: dat het ene kind grotere psychische problemen krijgt dan het andere kind laat zien dat uiteindelijk opvoeding doorslaggevend is (de erfelijkheid zou alleen maar ‘oppervlakkige’ overeenkomsten voortbrengen zoals uiterlijk, maniertjes en interesses). Daarin laat de film toch weer de ‘politiek correcte’ opvatting zien dat omgeving moet domineren over natuur...

Overigens, in de wetenschap is er inmiddels algemene consensus dat wij als individuen het product zijn van zowel genen als omgeving. Wellicht dat het erop neerkomt dat de genen ons naar bepaalde zaken doen neigen en het spectrum van onze mogelijkheden afbakenen maar dat de omgeving bepaalt wat het uiteindelijk wordt. Zoals in de film wordt gezegd: de genen laten ons in een bepaalde richting drijven maar dat wil niet zeggen dat ze onze (lots)bestemming bepalen (dat wat doet denken aan Leibniz’s metafoor van de bootjes op een stroming). Dit lijkt ook sterk op neurowetenschappelijk onderzoek naar de vrije wil waaruit blijkt dat ons gedrag wordt ingegeven door onbewuste processen maar dat we de zo onbewust gestarte handeling wel kunen stoppen. En inmiddels weten we ook dat genen zelf door de omgeving kunnen worden aan- of uitgezet waarmee genen en omgeving onscheidbaar zijn.

De film zelf behelst niet zozeer deze wetenschappelijke of filosofische discussie maar is een mooi en meeslepend drama over een ‘bizar’ experiment. Het is makkelijk in te zien waarom de documentaire een groot succes in de VS was en dat waarschijnlijk hier ook wordt. Het eerste deel is een vrolijke feelgoodfilm over de hereniging van broers (waarbij je meeleeft met de ‘surreële’ ervaring als je opeens je dubbelganger ontmoet) en het tweede deel wil de schaduwzijde van het experiment tonen – met de verdachte geheimhouding van het experiment als uitdrukkelijke donkere wolk die vanaf het begin over het feest hangt – en vond ik wat minder en iets te lang, maar al met al heb ik erg genoten.

avatar van wwelover
4,0
geplaatst:
Ben echt geen grote docu fan, maar vond dit wel erg sterk. En vind het dan ook wel prettig dat het in een traditionele manier in elkaar is gezet. Ontzettend intrigerend onderwerp en mooi verteld. Te bizar voor woorden eigenlijk. Soms misschien wat dik aangezet met de muziek. Maar al bij al een bijzonder mooi en tragisch verhaal.

4*

avatar van Verhoeven
Eén beeld zegt meer dan duizend woorden.

Sterke onderzoeksdocumentaire die wat mij betreft langer had mogen duren. De regisseur had nog dieper moeten graven naar de biologische moeders én vaders. Werden alle moeders bijvoorbeeld gekozen? Hoe werden ze zwanger? Waren ze allemaal manisch-depressief? En nog een belangrijk punt waar de documentaire vrij weinig bij stilstaat: hoe werden de drie zussen uitgekozen? Opvallend ook waar het geld vandaan kwam om het 'adoptiebureau' jarenlang in stand te houden en te financieren.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:19 uur

geplaatst: vandaag om 03:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.