Unsane (2018)

Vanaf 3 mei in de bioscoop (20th Century Fox, via Warner Bros.)

Klinkt verre van originel. En ik ben geen soderbergh fan. Afwachten maar.

Volledig geschoten op de iPhone 7, btw.

Ik ben wel benieuwd. Ook erg genoten van The Knick, kom maar hiermee.

dat kan niet waar zijn.

Verklaart wel waarom de film er - op basis van de trailer althans - zo afzichtelijk lelijk uit ziet. Ik krijg Inland Empire-flashbacks hiervan.

Gisteren gezien in de unlimited night en ik heb er van genoten. Ik ben blij dat Soderbergh zijn pensioen heeft opgezet en ons weer verblijdt met dit soort interessante films. En dan ook nog leuk experimenteren met filmen op de iPhone, wat naar mijn mening zeker geslaagd is. Het gebruik van de iphone geeft de film een bepaalde claustrofobische sfeer. Zeker in de eerste helft zit hij steeds erg dicht op de acteurs, zelfs zo dicht dat hij groothoeklenzen gebruikt (ja, die kun je op een iPhone plakken) en het beeld aan de randen niet meer recht is. Wat nog eens extra bijdraagt aan bij paranoïde wereld waarin Sawyer (Foy) leeft. Je kunt het afzichtelijk lelijk noemen, ik noem het effectief gebruik van de camera.

Ik was ook onder de indruk van een scene met Sawyer met een andere personage in een erg krappe, besloten ruimte zit opgesloten, waarbij de camera als derde aanwezige continu om de personages heen draait en de scene 1 lange shot is (kan in geknipt zijn, 100% zeker weet ik niet) waardoor je als kijker ook het gevoel hebt bij hen opgesloten te zitten en niet weg kan. Slim gedaan met die iPhone.

Het verhaal is niet nieuw en volgt de gebaande paden, maar het script zit degelijk in elkaar. Foy zet een geloofwaardige rol neer, net als Joshua Leonard trouwens, die ik niet kende. De film scoorde voor mij met name door de bijna surrealistische sfeer die de film uitademt, waardoor je wordt meegezogen in Sawyers belevingswereld, die bepaald niet prettig is.

Leuke cameo van Matt Damon trouwens.

"I'm not crazy!"

Leuk voor Steven Soderbergh dat hij mag spelen met een iPhone 7 Plus, maar dan moet hij er wel iets bijzonders mee doen in plaats van dit simplistische vehikel.

Een vrouw die probeert te ontkomen aan haar stalker door een nieuw bestaan op te bouwen in een andere stad, maar vervolgens terecht komt in een psychiatrische afdeling lijkt aanvankelijk nog best een interessant gegeven. Vooral omdat de protagoniste haar stalker denkt te herkennen in één van de verplegers.

Je zou denken dat er gespeeld zou worden met de onzekerheid die Sawyer ondergaat. In het begin wordt dat weliswaar goed in het midden gehouden, maar naargelang de film vordert wil Soderbergh de kijker - op een schatplichtige manier - voorzien van antwoorden. De gepoogde paranoia wordt hiermee gelijk teniet gedaan, niet dat het verdere verloop nog enigszins bijzonder wordt. Daarvoor heeft 'Unsane' een te gezapig narratief waarin de spanning over het grootste gedeelte ontbreekt.

Ondertussen tracht Soderbergh hopeloos een claustrofobische vibe te creëren, maar afgezien van een paar bevreemde scènes komt hij niet. Qua cinematografie oogt de film over het geheel gezien namelijk erg amateuristisch, tot op het afzichtelijke toe. Het is dat Claire Foy een prima rol neerzet en het is altijd fijn om Juno Temple te zien. Overigens had de cameo van Matt Damon gerust weggelaten mogen worden.

Al met al een weinig verheffende thriller die niets nieuws weet te brengen.

1,5 Sterren.

Zonder enige voorkennis stapte ik gisteren de bioscoop in. Meteen viel het wat amateuristische (of is dit cult?) sfeertje me op. Het goedkoop ogende intro, en de cameraperspectieven zijn typisch voor low-budget films, zoals ik laatst ook al zag in El Mariachi. Ook de korte aftiteling doet onafhankelijk aan: geen 5 minuten met opsommingen van allerlei achter-de-schermen namen, maar nog geen minuut aan namen die voorbij schieten over het stilstaande final shot. Heerlijk ouderwets, hier houd ik wel van!
Achteraf las ik dat alles met een IPhone gefilmd is? Dat vind ik wel een leuk weetje, want voor jonge filmmakers wordt zo nog maar eens duidelijk dat je weinig nodig hebt om een film te kunnen maken in het digitale tijdperk. Het Iphone beeld geeft het een realistisch gevoel, totaal anders dan de gelikte films die we vandaag de dag gewend zijn, en dat goed aansluit op de sfeer van de film.

Een eenvoudig verhaal (zonder enorme stunts, explosies, enzovoorts) als dit kan dus goed verfilmd worden met slechts een mobiele telefoon. Het acteerwerk is erg goed, hoewel sommige personages (bewust?) wat karikaturaal aandoen: Sawyers baas bijvoorbeeld, of dokter die haar verblijf steeds verlengd.
In het begin is het nog onduidelijk of haar stalkergedachten waanzin zijn of waarheid. Op het moment dat de stalker echt bleek, vond ik de sfeer enorm instorten: het werd een beetje kat-en-muis maar dan zonder spanning. Dit had veel beter opgebouwd kunnen worden, door de stalker meer achtergrond te geven bijvoorbeeld. Zij is bang voor hem, maar we zien alleen een wat suf ogende man van middelbare leeftijd. Tja. Echter, naar het eind toe (vooral de isoleercel-scene) werd de sfeer stukken spannender en bracht de film hiermee tot een prima einde. De laatste scene in het restaurant waar ze haar stalker weer meent te zien vond ik zo clichématig dat het van mij weg had gemogen.

Aardige film, maar één keer kijken is wel genoeg. Voor de originaliteit en het lef een halve punt erbij op.

3*

Een vermakelijke thriller. Een minpunt is dat het allemaal niet helemaal geloofwaardig is en wellicht ook dat de film wat onzeker lijkt wat het wil zijn: de film begint Kafkaësk met iemand die wordt opgenomen in een psychiatrische instelling zonder te weten waarvoor, maar al snel wordt dat mysterie opgelost en is de film vooral een kritiek op het (Amerikaanse) zorgsysteem waarin mensen gretig tot patiënt worden verklaard om geld aan hen te kunnen verdienen waarna de film even de richting van One Flew over the Cuckoo's Nest (1975) - MovieMeter.nl gaat met (ten onrechte geïnstitutionaliseerde) mensen die in opstand komen tegen hun opsluiting en medicalisering om ten slotte een spannende thriller te worden waarin de hoofdpersoon op de vlucht moet voor c.q. het gevecht aan moet met haar psychopathische stalker. Precies het genre dat je verwacht bij een hedendaagse film in een psychiatrische instelling, namelijk de mindfuck à la Shutter Island (2010) - MovieMeter.nl (wat is echt c.q. gezond en wat is inbeelding c.q. stoornis?) zit er ook in maar komt het minst goed uit de verf, al levert de veelvormigheid van genres toch ook een beetje verwarring. Maar deze mix van richtingen stoort niet echt en het is al met al gewoon een leuke en spannende film.

Waarom een Iphone denk ik dan ook. LG heeft al een tijdje groothoeklenzen in hun smartphonecamera's zitten. Die Amerikanen zijn een beetje Apple geil. Wordt het authentieker van ipv extra hulpmiddelen gebruiken om effecten te krijgen.

zelden zo'n beklemmende film met dit als thema gezien...

acteer 5

muziek/geluiden 5

verhaal 5

spanning 5

camerawerk 5

originaliteit 5

aanrader? ja

Steven Soderbergh heeft al aardig wat indrukwekkende films op zijn naam staan. Zo regisseerde hij naast de succesvolle Ocean’s reeks, ook nog prijswinnende films als Erin Brockovich en Traffic waar hij zelfs een Oscar voor binnenhaalde voor Beste Regisseur. Dat Soderbergh een zeer begaafd regisseur is bewijst hij maar weer eens met deze zeer aparte film genaamd Unsane. Stuur hem op pad met een iPhone 7 Plus met een groothoeklens en hij weet een film te creëren die zo claustrofobisch is, dat je het als kijker zelf af en toe heel benauwd krijgt. Voor de rol van Sawyer werd gekozen voor actrice Claire Foy, die naast de film The Crown nog geen echt schokkende dingen op haar cv heeft staan. Voor de rol van stalker David werd Joshua Leonard gekozen, die je zo maar eens zou kunnen herkennen uit The Blair Witch Project. Al met al geen hele bekende namen in deze zeer experimentele film. De grote vraag is dus: lukt het de relatief onbekende cast om een bijzondere film als deze te kunnen dragen?

De in slechtst tien dagen opgenomen film kostte een schamele 1,2 miljoen Dollar en werd opgenomen met de app FilMic Pro. Een gewaagde keuze dus, maar wel één die de film zeker ten goede komt. In het begin zal de beeldresolutie en het camerawerk even wennen zijn, maar het draagt er alleen maar aan bij dat je nog meer meegenomen wordt in het leven van Sawyer, die flink met zichzelf in de knoop zit nadat ze heftige ervaring met een stalker heeft gehad. De film wordt echter pas echt interessant als ze in het Summit Park Hospital belandt. Onwetend wat ze daar tekent wordt ze tegen haar wil vast gehouden in een psychiatrische instelling. Als ze een telefoontje pleegt naar de politie, komt ze er al snel achter dat niemand haar gelooft en je ziet zelfs als kijker dan eigenlijk ook geen licht meer aan het einde van de tunnel. Als ze het aan de stok krijgt met patiente Violet, loopt de zaak alleen nog maar verder uit de hand, want de opname van 24 uur wordt verlengd met zeven dagen als Sawyer een gewelddadige uitbarsting krijgt. Een directe aanklacht tegen het huidige zorgsysteem natuurlijk, waarbij je als kijker je eigen conclusies mag gaan trekken.

Het gaat vooral goed mis als Sawyer één van de medewerkers aanziet voor haar stalker en dat is het punt waarop de film echt impact gaat krijgen op de kijker. Alles loopt alleen maar meer en meer uit de hand en de gewelddadige uitbarstingen worden alleen maar erger die Sawyer krijgt. Op dat punt is de film in een woord te omvatten; krankzinnig. De visuele effecten doen hierbij goed hun werk en maken het ook dat de film buiten het claustrofobische effect erg onprettig wordt om naar te kijken. Het is dan ook aan te raden om de film niet te gaan kijken als je je niet lekker voelt of met een borreltje op, want dat zou er nog wel eens voor kunnen zorgen dat je hondsberoerd de zaal zal verlaten. Het geeft de krankzinnigheid van zo’n inrichting direct ook goed weer. Uiteindelijk gaat het om overleven in de instelling en het perspectief van wat nou echt is of niet zal je als kijker meer dan eens op een verkeerd spoor weten te zetten. Het effectief gebruiken van de iPhone camera kan dan misschien erg experimenteel genoemd worden, maar is zeker zeer effectief en de film zal nog wel een aantal dagen door je hoofd rondspoken. Er zullen zonder twijfel nog een paar vragen naar boven borrelen na de aftiteling.

Unsane is een naargeestige film geworden die zeer effectief werkt doordat er enkel gebruik is gemaakt van een iPhone 7 Plus voor het camerawerk. Zodra Sawyer in de inrichting komt, neemt de film een krankzinnige wending aan, iets dat op een goede manier niet altijd even prettig is om naar te kijken. Het gebruik van de groothoeklens en bepaalde kleurenfilters zorgen ervoor dat Unsane een film is geworden die je als kijker niet snel gaat vergeten. Claire Foy laat in deze film in ieder geval zien dat ze een zeer begaafd actrice is die de film met gemak kan dragen. Naar het einde toe wordt de film alleen maar vreemder, iets dat uiteindelijk in een zinderende climax tot zijn conclusie komt. Het surrealistische sfeertje wordt erg versterkt door het gebruik van bepaalde effecten en verschillende kleurenfilters. De film kent een trage start, maar voor wie volhoudt krijgt een zeer bijzondere film van Soderbergh voorgeschoteld die uniek te noemen is in zijn soort.

Laat het maar aan Steven Soderbergh over om een film te maken die in vrijwel alle departementen uniek is. Bijzonder goed geacteerde psychologische thriller over Sawyer Valentini [Claire Foy], een jonge vrouw die al 2 jaar op de vlucht is voor een stalker. Althans, dat vertelt ze aan een dokter bij wie ze haar hart uitstort. Wanneer die haar echter wat papieren ('een formaliteit') laat tekenen, blijkt ze een verzoek tot 'vrijwillige opname' voor zeven dagen te hebben ingevuld. Omringd door mensen die elk hun eigen dwangmatigheden hebben, gelooft niemand haar wanneer ze vertelt dat één van de artsen [Joshua Leonard] de man is die haar al twee lang stalkt! Sterker nog: langzaam maar zeker begint Sawyer zelf te twijfelen aan haar geestelijke gezondheid.

Het scenario van Jonathan Bernstein en James Greer laat je geruime tijd gissen naar de ware toedracht in een film die op papier eigenlijk niet meer is dan een vermakelijke B-thriller, maar in handen van Soderbergh is dit een bijzonder meeslepend en bij vlagen ronduit schokkend meesterwerk geworden. De ongebruikelijke camerastandpunten en belichting, alsmede het even inventieve als effectieve gebruik van lenzen die het beeld ietwat vervormen, onderstrepen Soderberghs meesterschap als visueel regisseur, het uitstekende acteerwerk (inclusief Matt Damon in een klein rolletje als beveiligingsadviseur) toont zijn vakmanschap als acteursregisseur. Foy en Leonard zijn ronduit briljant, vooral tijdens een confrontatie in een isoleercel. Een zeer uitdagende thriller die zeker niet iedereen zal bekoren, maar bijzonder goed gemaakt.

Wauw, dat was een intense zit! Ik had gehoopt dat het eindelijk weer eens een goede thriller ging worden maar ik ben blij dat mijn verwachtingen met alle gemak werden overstegen.
De onderhuidse spanning is sterk opgebouwd en de manier van filmen was in het geval van deze film een schot in de roos, niet bijzonder door het feit dat het met een Iphone is gefilmd maar bijzonder om het feit hoe creatief ze met dit medium omspringen.
Tel hierbij de krachtige acteerprestaties bij op en je hebt een thriller die je bij de ballen grijpt en je pas tegen het einde weer los laat. Heerlijke bioscoop ervaring!

Toch vond ik de film niet helemaal perfect, zo vond ik bijvoorbeeld de scene in het bos nogal over het randje gaan, maar vervolgens eindigt de film wel weer met een geslaagde eindscène. Ook was het niet helemaal realistisch hoe deze duidelijk slimme stalker zo makkelijk in de zogenaamde beloftes van Sawyer trapt maar ach, dat zijn gelukkig maar kleine punten.
Is het iemand opgevallen dat we in het begin van de film, tijdens de date van Sawyer over haar schouder een donkere man op de tv zien en over de schouder van haar date een blonde vrouw die best wel op haar lijkt? Misschien dat ik er te veel achter zoek, maar dit leek mij opzettelijk gedaan?

Zonder enige twijfel een dikke vette aanrader.
4*

50/50.

Volledig geslaagd vond ik deze psychologische Soderbergh thriller niet helemaal. de iPhone manier van filmen geeft ongetwijfeld een nieuwe draai aan de filmcinema, maar doet dit niet allemaal met volledige overtuiging.

Hoewel dit niet een film is voor de mensen die graag naar de grootste spektakels kijken zit hier toch wel genoeg in om de kijker naar de film toe te draaien. De kille sfeer en de ziekenhuis scenes zijn meezuigend en realistisch in beeld gebracht.

Jammer dat het toch voor mij te amateuristisch is gefilmd, het zit er echt als een soort tienerproject uit met een wat groter budget. Foy speelt een beetje stroef en vooral in het begin weet ze de kijker niet mee te trekken in de film. De film is gelukkig bizar en vermakelijk genoeg daarnaast.

Redelijke aanrader, maar zeker even wennen.

Wat super irritant dat iedereen Iphone 7 plus zegt in plaats van TELEFOON. Krijgen mensen daarvoor betaald ofzo? Iphone 7 plus, van apple. De iphone van apple en dan model 7, de plus uitgave.

Deze op iphone7plus gefilmde film is best spannend. Door het gebruik van een iphone7plus zit je goed dicht op de personages. Ook laat de iphone7plus echt zien dat je met slechts een miljoen dollars al een film kunt maken. Plot technisch is het allemaal niet zo sterk of origineel, maar het is wel sterk neergezet met zo'n iphone7plus. Acteerwerk vond ik erg sterk, maarja dat komt misschien omdat de iphone7plus zo klein is dat de acteurs zich meer op hun gemak voelen.

Waar is deze film mee gefilmd?

Ik vond hem wel beklemmend. Leuk om Foy in zo’n totaal andere rol te zien dan The Crown

De iPhone 7 Plus is juist groot. Vandaar de ‘Plus’ in iPhone 7 Plus.

Maar in vergelijking met een camera, is het niet groot.

De verhaallijn is geweldig en angstaanjagend... Echter, deze film had van mij langer gemogen, met meer diepgang en alle details beter en geloofwaardiger uitgewerkt...

Enorme tegenvaller. Ik geloofde de film nooit. Sowieso al niet dat mevrouw daar opgesloten zit, maar veel andere handelingen zijn niet ergens een enigszins logisch gevolg van hetgeen daarvoor gebeurde maar zijn enkel bedoeld om de plot vooruit te helpen. De geeuwfactor bereikte al snel een hoogtepunt zo voor mij. Ik kon de film ook niet pur symbolisch zien, daarvoor was de film te helder. De film leunt ook op allerlei gedachten, nu eens thriller, dan drama, dan weer een soort satire op het zorgsysteem, dan weer wat anders maar echt goed laat staan spannend of meeslepend wordt het nooit.

Twee dingen vallen positief op. Het camerawerk met steeds wel bijzondere cameraposities die benauwend en ongemakkelijk aanvoelen, maar wel speciaal zijn eens te zien en goed bij het thema passen. En Foy is wel degelijk een reden om te kijken. Zij weet de radeloosheid mooi te brengen en zie je ook mooi veranderen in een sterke vrouw. En dat laatste stilstaande shot is echt prachtig. 1,5*.

Zeker geen onaardige film, deze 'Unsane'. Er wordt goed geacteerd en het voelt als geheel best spannend en beklemmend aan.

Toch had ik op de één of andere manier meer de psychologische mindfuck verwacht (eigenlijk verraadt de filmtitel zelf ook al wel iets). Nu wordt al veel te snel uit de doeken gedaan dat Claire niet echt gek is, maar hetgeen ze beweert daadwerkelijk klopt. En dus verzandt het al snel in een soort van rechttoe rechtaan thriller, die wel lekker weg blijft kijken en boeit tot het einde.

Dat de film is geschoten met een iPhone voegt ook niet heel veel toe, naar mijn idee. Knap (denk ik?), maar onnodig.

Ik hou het al met al op 3*.

Afgelopen avond naar Unsane geweest. Het filmen met de iPhone moesten we in het begin wel wat aan wennen. Niet altijd een heel rustig helder beeld naar ons idee. Ik zelf werd er in het begin een beetje naar/draaierig van of zo. Dit kwam ook mede doordat het vaak van té dichtbij werd gefilmd. Het eerste gedeelte van de film was niet veel zeggend, een beetje vaag en er gebeurde weinig. Het tweede gedeelte na de pauze werd het wel beter en spannender. Er kwam meer actie. Acteer werk was prima. We hebben deze film een 7 gegeven.

(...)

Regisseur Steven Soderbergh laat de spanning aangenaam kabbelen en houdt eerst in het midden of Sawyer echt gek is. Tot blijkt wat er echt aan de hand is en het verhaal een uiterst ongeloofwaardige wending neemt. Ik ben best bereid ver mee te gaan in plotverwikkelingen, Unsane gaat op de zenuwen werken. (...)

Dan is er nog iets wat schuurt aan Unsane. Lange tijd kan ik er de vinger niet opleggen, tijdens een scène met de directrice van de instelling begrijp ik het ineens. De scenaristen hebben een volstrekt onnodig subplot verwerkt in de film waarmee ze stevige kritiek leveren op zorginstellingen en de farmaceutische industrie. De kritiek is ongetwijfeld terecht, in Unsane weet die niet goed zijn plaats te vinden. Het geeft de film een merkwaardig schizofreen karakter en zorgt voor een moeizame spagaat. (...)

Een pluspunt is hoe Soderbergh de wereld van Sawyer in beeld brengt. Unsane is helemaal opgenomen met iphones, wat een aparte visuele ervaring oplevert. De camerastandpunten zijn zo ingesteld dat het beeld dan weer verwrongen is, dan weer kaarsrecht, dan weer glashelder, dan weer bedekt met een groezellaag. Dit werkt wel. Als Soderbergh volgende keer een beter script heeft, zou het ook inhoudelijk beter beklijven.

Afkomstig van Apart gefilmde ongeloofwaardige thriller | Recensie | Bioscoop | FilmBekeken

Het acteerwerk was redelijk en het verhaal op zich was dit ook. Maar de uitwerking ervan was een pak minder. Het was nergens echt spannend. Ik zag alles van mijlenver aankomen. Voor de allerlaatste scene hebben ze duidelijk de mosterd bij misery gehaald.

Een onderhoudende film waarin lang in het midden wordt gehouden of Foy zelf gestoord is of nog steeds geterroriseerd wordt door haar stalker. Goed acteerwerk van Foy.

Best oké.

Het hele iPhone gebeuren begrijp ik niet zo. 't Is niet de eerste film of zo en eerdere film lieten al zien dat die goedkope look geen noodzaak is wanneer je enkel een smartphone gebruikt. Daarbij komt dat digitale cameras ook niet bepaald groot meer zijn, dus veel meer dan wat hypegeneratie is het niet.

Wel leuk is de opzet van de film. Een wat grimmige horror, maar dan met een redelijk droog en cynisch uitgangspunt, dat nog enige geloofwaardigheid heeft ook. Het stalker gegeven was niet eens nodig geweest, de inrichting boodt eigenlijk horror genoeg.

Acteerwerk is wel aardig en ondanks dat het qua kleurgebruik best lelijk is, slaagt Soderbergh er toch in om dat te doen vergeten. Hij is dan ook een regisseur die altijd wel iets interessants weet te maken, ook wanneer het niet helemaal geslaagd is.

Unsane is een tof filmpje, maar traditioneel geschoten had het toch nog wat beter gekund. De meerwaarde van "de kleine camera" is iets uit 2000, het gemak van de goedkope camera is ook niks nieuws meer. En als hij dan toch aan smartphone promotie had willen doen, waarom niet eentje nemen die gewoon 16:9 schiet? Beetje jammer dat het gezemel rond de camera eigenlijk afleidt van de aardige film die eronder schuilt.

3.0*