Seeing Allred (2018)

Zeer matig egodocument.

Wie een intieme docu verwacht, kan z'n verwachtingen maar beter bijstellen. Allred laat zeer weinig los over haar privéleven, het gaat vooral over haar acties en rol als feminisme. Er zitten wel wat persoonlijke interviews in, maar die zijn veelal weinigzeggend, soms zelfs gewoon afwijzend.

Erg gestructureerd is het verder ook niet. We zien haar tijdens enkele populaire cases (Cosby, Trump), we zien wat van haar oudere zaken terug en tussendoor nog wat interviews met de mensen uit haar omgeving. Veel ruimte voor kritiek is er niet, ofwel is de vrouw dus een uitzonderlijke heilige, ofwel is het netjes gefilterd om een zeker imago neer te zetten. Te verwachten natuurlijk, in dit soort Amerikaanse docus.

Veel wijzer wordt je er niet van, behalve dat ik haar figuur nu een beetje kan plaatsen. Als niet-Amerikaan kende ik haar niet, nu wel. Leuk dat ze zich inzet voor vrouwenrechten, maar ook dat is mijn strijd niet. Net zoals een hoop andere zaken is het feminisme iets wat ik passief steun, niet actief. En net zoals veel soortgelijke gevechten hou ik niet van de doorgeslagen narratief die die strijd met zich meebrengt.

Veelzeggend is dan ook de de stemdag, waar het volle geloof in Clinton er nog steeds was. Allred laat verstaan achter haar te staan vanwege haar geslacht en het geloof in vrouwelijke kunde, minder om het individu. Daar hebben ze daar in Amerika dan ook weer mooi de prijs voor betaald.

Allicht is het een idool voor sommige mensen, al vraag ik mij af of een docu als deze dan nog veel extra inzicht geeft. Ik vond het maar wat bij elkaar geraapt en weinig oprecht aanvoelen.

1.5*