Wij (2018)

De brave burgermaatschappij predikt een moraal van orde en regelmaat, van vaste patronen en plichtsvervulling. De brave burgers, dat zijn Zij. Wij zijn anders – en Wij begint als een groep rebellerende jongeren aan het begin van de zomer de natuur intrekt. Tijdens hun odyssee van de vrijheid worden morele grenzen verkend, opgerekt, volledig verworpen.

Rene Eller neemt alle risico’s met zijn bewerking van Wij, de controversiële coming-of-age-roman van schrijversduo Elvis Peeters (2009). Nederlandse cinema is nooit preuts geweest (neem Turks fruit als misschien wel het spraakmakendste voorbeeld), maar de belevingswereld van een groep jongeren brengt nieuwe uitdagingen met zich mee. Hoeveel toon je in een film over thema’s als porno en prostitutie? Eller kiest ervoor de expliciete beelden niet te schuwen, en waarborgt daarmee indirect de geloofwaardigheid van zijn ‘personages’. Dit zijn jongeren, meer nog dan acteurs, die zonder filter leven. De camera maakt dat idee zichtbaar, en weegt daarmee op een goede manier de balans tussen exploitatie en functionaliteit.

verder lezen

Zeer explicite en soms zelf shockerende film.

Had het bij momenten zelfs moeilijk om dit drama te volgen wegens de harde nare scenes.

Het verhaal van uit verschillende standpunten van de personages gemaakt is zeer goed gevonden en het einde is onverwacht.

Controversiële coming-of-age film met ingebouwde maatschappij kritiek over de zin(loosheid) van het leven.

Sterke geslaagde film.

Op het slechte pad

Moeilijk te beoordelen film. Enerzijds is dit conceptueel één van de interessantere Belgisch-Nederlandse films. Ik las pas hier dat dit eigenlijk een boekverfilming was. Dat komt vooral tot uiting in de chronologie van de gebeurtenissen die verteld worden, telkens vanuit een ander personage. De puzzelstructuur heeft meerwaarde en verhoogt de kijkervaring. Anderzijds is dit een erg rauwe film die zo'n beetje in dezelfde hoek als "Ex-Drummer" ligt. De tieners maken porno-shoots, spelen pooier en hoertje, etc. Ja, er komen wel een paar heftige scènes langs die meer dan een moraalriddertje zal doen kokhalzen, zeker wanneer één van hen zelf voor een abortus wil zorgen . Enge scène

Zoals vele tieners wil dit groepje zich losrukken uit een kleinburgerlijk bestaan waarin ze ongelukkig zijn met als gevolg een resem ronduit domme uitspattingen en het negeren van de consequenties van hun daden. Ik vond namelijk dat dit laatste dan ook de kern van de hele film is. Liever dan de consequenties te aanvaarden slaan ze zich eruit via leugens en bedrog, en worden stilaan zelf de volwassenen die ze zo verachten . "Wij" bewierookt zeker niet deze jongeren en hun handelingen maar mist het duidelijk om diepgaande en complexe personages te schetsen. Jammer want ik gaf niet echt om die jongeren. Of was dat ook de bedoeling? Harde sneer naar Vlaams Belang in deze film. Heb er wel om moeten lachen

Ook al ben ik niet vies van controversiële thema's, het boek van Elvis Peeters wist me wel voor hoofdpijn te bezorgen. De ene punchline na de andere waaruit een conclusie achterwege leek te blijven. De film is stukken beter.

En ja, helaas mag het zich niet in Nederland afspelen en moet België weer voor ons het heft in handen nemen. Maargoed, dat maakt niet uit.

De film wordt verteld uit vier getuigenissen en de dag 10 juni wordt ook vier keer gereconstrueerd. We volgen een groepje jongeren; vier meiden en vier jongens, die de zomer proberen door te komen en de verveling en de burgerlijkheid willen doorbreken. Het begint met kattenkwaad, seksueel experimenteren en doelloos rondhangen... maar de grenzen worden al snel overschreden.

Thomas en Liesl vond ik nog de opmerkelijkste leden van het stel. Thomas was al iemand waarbij je al snel kon merken dat hij de psycho was in het stel. En natuurlijk... het is een rijke stinkerd. Liesl is een excentriek kunstmeisje die zo veel mogelijk explicite zaken probeert te verzamelen. De rest zijn eigenlijk een beetje de meelopers. Hoewel de vier verhaallijnen anders verlopen, blijven de conclusies wel in dezelfde lijn. De vertelling van Thomas was op den duur echt een stomp in de maag. Over ziek zijn gesproken.

En of dit realistisch is... Toen ik op de middelbare school zat begon ik erin te geloven dat ik misschien nog een van de weinigen was die al die stoere verhalen moest verzinnen ipv dat ik het daadwerkelijk had uitgevoerd. Ware het niet dat je er vrijwel in moet geloven dat de grootste verhalen vaak verzonnen zijn en de stoere jongetjes op het schoolplein gewoon nog maagd waren. Wij, echter vind ik wel een mooi schoolvoorbeeld om eens een inkijk te geven in dat soort jongenspraat... en dat de betrokkenen niet eindigen als superhelden, macho's, playboy's en of helden.

Verder vond ik de settings van dat Belgische dorpje en vooral de sfeer behoorlijk goed werken en zelfs de Larry Clark elementen zijn eruit te vissen. Zo'n zomer in een saaie stille omgeving, geen mens op straat, de warmte, de verveling. Heel mooi gedaan. Ook sommige seksscenes waren expliciet en over de schreef en hoe langer de film duurt, hoe smeriger en rauwer hij eigenlijk wordt.

Ook onvergetelijke zwartgallige stukjes waaronder: die I-phone in een kut of hoe die Femke nou daadwerkelijk is overleden...

Achja... In principe niks mis mee als je middelbare scholier bent. Beetje (seksueel) experimenteren, beetje rotzooi trappen, beetje adrenaline laten kweken, dingen doen die niet mogen en een beetje op avontuur gaan... en dat terwijl het hartje zomer is en in het nu leeft.... Maar... zolang het maar geen schadelijke en onherroepelijke gevolgen heeft.

4,0*

Gebaseerd op ware gebeurtenissen.....

Ik was er toch wel over verbaasd tot hoever sommige fragmenten gingen. Van de andere kant, we hebben het hier wel over een Nederlandse/Belgische film.

Een prima film die mij van begin tot eind wist te boeien.

Ik heb wat wisselende gevoelens over Wij. Het idee sprak me best aan en was ook een van de redenen dat ik deze film vrij willekeurig heb aangezet, maar de uitwerking is niet altijd even overtuigend. In Wij zien we een groepje jongeren zich een zomer lang verliezen in een spiraal van seks, porno, prostitutie, geweld, afpersing en mishandeling. De vertelling vanuit vier verschillende personages werkt op bepaalde vlakken; de vier vertellers zijn ook steeds naardere figuren, met vooral Thomas en in iets mindere mate Liesl die steeds meer de veroorzakerse van de ellende blijken. Maar ik geloofde het allemaal niet zo. Ik vond de escalatie nogal gezocht en ongeloofwaardig overkomen, en de personages zelden interessant of overtuigend. De film duurt niet zo lang en in die duur is is er prima doorheen te komen, met genoeg ontwikkelingen en soms ook nog wat leuke zwarte humor tussendoor, maar een meesterwerk is dit verre van.

Provocerende film over losgeslagen tieners, die in hun normloze kuddegedrag hun grenzen steeds verleggen. Als het de bedoeling van regisseur Eller is geweest om te choqueren, dan is hij daar volgens mij redelijk in geslaagd. Afgezien daarvan stelt de film niet veel voor. Vooral het acteerwerk laat nogal wat te wensen over. Blijkbaar heeft Eller dat minder belangrijk gevonden dan het schieten van schokkende plaatjes.

Ik vind het persoonlijk een kut film...

Warrig, chaotisch en misselijkmakend.

Wat, wie, waar, waarom, wanneer etc .... het loopt allemaal door elkander...

Nee dit vind ik persoonlijk echt niet goed.

Geen idee eigenlijk waar de makers van de film naartoe willen met deze prent. "Wij" is een film over wat losgeslagen tieners die naast het uithalen van wat kattenkwaad vooral seksueel geobsedeerd zijn. De film heeft niet echt een doel en leidt naar niets. Om het pittiger te maken werd hier en daar wat expliciete blootscènes aan toegevoegd, maar dat is uiteraard onvoldoende.

Wel interessant was de opbouw van de film waarbij een tragische gebeurtenis door enkele getuigenissen telkens wordt herhaald. Daaruit blijkt ook verder dat het kattenkwaad zich verder uitstrekt naar ernstige misdrijven zoals het martelen van huisdieren, vandalisme, prostitutie, oplichting en afpersing. Het deed me allemaal weinig en het beperkte psychische welzijn van sommige jongeren kwam me weinig geloofwaardig over. De scène met het hondje op de sporen, de lauwe reacties na de kettingbotsing of het simuleren van een abortus door die ene murw te kloppen ... Bizarre hersenkronkels toch maar voor wat experimenterende vrije jongeren.

Het ongeluk zelf leek me ook snel afgehaspeld en liep als een rode draad door de vete met de kandidaat-burgemeester. Ook dat plot was erg karig uitgewerkt. Absoluut geen topper dus, al had het wel het nodige potentieel.

Goed.

Ik heb de samenvatting van het boek na de film gelezen, en dat blijkt het al snel dat hier een verhaal speelt dat wel wat aandurft. Daardoor moet de film dus ook best hard en expliciet worden, en is dit dan ook wel. Alleen niet allemaal met impact.

De film ziet er best netjes uit. Sommige camerastandpunten zijn knap en de film verveelt niet. Hier en daar wil de film een dromerig scenetje, maar deze voegen uiteindelijk niet al te veel toe. Soms vraag je je wel af waarom de focus soms zoveel op expliciete seks ligt.

Enkele zeer expliciete beelden, het komt echt wel een beetje in de buurt van porno. De pornofilm scene, het ziet er echt uit dat er daadwerkelijk seks is tussen de acteurs en actrices. En voor de rest liggen er nog wel meer expliciete beelden in die soms wat oncomfortabel zijn.

Het is uiteindelijk een beetje moeite om een band met 1 van de tieners te krijgen, omdat ze zich allemaal als een zak hooi gedragen en het "experimenteren" is niet altijd even geloofwaardig. De manier hoe ze om gaan met het veroorzaken van de kettingbotsing is ook gewoon dom.

Maar de film kijkt goed weg. De soundtrack is soms aardig akelig en de film durft echt wel wat aan. Je kan niet zeggen dat het de meest verontrustende film van het jaar is, maar de film is akelig hard soms en de 100 minuten gaan best vlot over.

Niet de gezelligste film, maar voor de rest wel een prima film.

Wat een waardeloze film met een ongeloofwaardig verhaal en matig geacteerd. Een achttal pubers van 16/17 (gespeeld door acteurs van 20-24 jaar ivm de blootscenes) doen met een moreel besef van de groepje 6-jarigen stoute dingen als hoertje en pooier spelen.
Geen enkel personage is sympathiek. Eén ster nog omdat ik het één uur heb volgehouden, daarna nog even naar de dood van Femke doorgespoeld en dat was al net zo bizar als heel deze film. Zonde van de tijd.

Uitstekende film over een aantal vrienden die tijdens een zomer zoveel mogelijk geld willen verdienen. Een origineel verhaal met boeiende personages die geen schaamte of moreel besef lijken te hebben (ondanks dat het soms wat afstandelijk blijft). De film weet hier en daar verrassend uit de hoek te komen en is goed opgebouwd waarbij je je blijft afvragen waar het allemaal naartoe gaat.

Heftige film. Het pakte mij al gauw en het liet mij niet los. Bleef boeiend tot het eind. Wat deze jongeren doen vind ik te ver gaan en ik vond het te veel seks bevatten. Ik ergerde me soms enorm aan hun gedrag en het haalde afkeer in mij naar boven. Het is dus geen film die mij niets deed. Ik vind het verhaal indringend en meeslepend gebracht, de jonge acteurs durven veel, ik denk niet dat iedereen zo’n rol durft te spelen en (letterlijk) uit de kleren durft te gaan, en ik vind het goed gespeeld. Schokkend dat dit op ware gebeurtenissen gebaseerd is! Onbevredigende afloop. Een 7. 3,5*

Ik had deze trieste film nog niet gezien, maar zag nu dat hij op Amazon Prime stond.

Gisteravond heb ik me er maar eens aan gewaagd. Had ik het maar niet gedaan.

Personages, vooral de jongens (Thomas voorop) zijn ontzettend vervelend.

En het zal wel aan mij liggen, maar die meiden waren het ook niet voor me.

Jongeren vervelen zich, gaan rare dingen doen en dat moet steeds schokkender, want anders heb je een saaie film. Maar het voelde allemaal heel erg geforceerd.

En dan het einde.....het laat je echt teleurgesteld achter.

Wil je schokkende dingen zien, kijk het journaal. Wil je bloot zien kijk gewoon wat porno.

Maar ga niet deze film kijken, bespaar je de iets meer dan anderhalf uur.

Erg boeiend. Beetje á la Korine en Clark, maar dan eigenlijk nog een stuk nihilistischer. Dé grote kracht van deze film wat mij betreft, nergens houdt Eller zich bezig met het al dan niet indirect veroordelen van personages of hun acties. De regie is wat dat betreft exact even laconiek als de personages, verfrissend als je het mij vraagt. Doorgaans heb je bij dit soort films richting het einde toch een zeker soort ''catharsis'', iets dat het rechtvaardigheidsgevoel van de kijker bevredigt, maar Eller doet zelfs eerder het tegenovergestelde.

Erg sterk acteerwerk, paar harde scenes, wat zwarte humor en een passend broeierig zomers sfeertje. Had visueel misschien net wat meer mogen zijn, maar al bij al genoeg voor een kleine 4*. Nihilistische cinema met ballen.

De film vertelt het verhaal van een achttal tieners die een zomer lang met elkaar omgaan. Een zomer vol fun en lust en ook een zomer waarin zich in de groep verschrikkelijke gebeurtenissen afspelen. Het verhaal wordt verteld vanuit vier verschillende perspectieven die samengevoegd een redelijk uitgebalanceerd beeld geven van alles dat er die zomer gebeurt.

De film begint als een jolige vakantiebeleving. Een ongedwongen verhaal over drugs, liefde en seks. Het uitgelaten aspect maakt echter al snel plaats voor meer grimmigheid en excessief gedrag dat zich vooral uit in expliciete seks- en geweldsscènes. Ik had hier en daar al wat gelezen over de film, maar ik kan me voorstellen dat bij de blanco kijker af en toe de mond even openvalt.

"Wij“ is het regiedebuut van René Ellers. Hij is tevens de producent en de scriptschrijver. Eller knipt het verhaal in vier stukken die steeds door een ander personage worden verteld. Iedere episode begint met een intro van een spetterende neonreclame die de naam van de verteller van de komende episode heftig blinkend introduceert. Een kunstzinnige visuele aankondiging die de episoden vrolijk inleidt en die dusdanig lang in beeld blijft dat het (in eerste instantie) opgetogen gevoel adequaat wordt vervangen door onrust, moedeloosheid en troosteloosheid. Aldus prima corresponderend met het zomerse verval in de loop van de film.

Het vertelconcept kijkt prettig weg. De vier episoden wijken onderling voldoende af, openbaren ieder andere details en geven samengevoegd een grauw en wreed beeld van de groep en hun belevenissen. Uiteraard is elke episode de subjectieve en interpretatieve kijk van die specifieke verteller. De kijker krijgt de waarheid niet panklaar uitgereikt en moet voor zichzelf uitmaken welke details waar zijn en welke niet. Ach, heel belangrijk is het eigenlijk niet. Het zijn slechts details. Ook zonder nauwkeurige interpretatie krijg je als kijker voldoende beeld van het ware verhaal om geshockeerd te zijn en vermaakt te worden.

De film kijkt lekker weg, maar emotioneert weinig. Regisseur Eller komt uit de reclamewereld. Dat zie je in de film terug. De zonovergoten slow motion beelden, de perfect gestyleerde (en kille) interieurs en de afgrijselijke synthipop onder de beelden maken dat de film er op veel momenten gladjes uitziet en het verhaal idem dito langs trekt. De personages zijn in dit decor afstandelijke wezens en bezitten niet het acteertalent om de afstand tot de kijker emotioneel te overbruggen.Vooral de spraak klinkt veelal onnatuurlijk en doet afbreuk aan de (mee)beleving. Te weinig overtuigend. Afstandelijkheid emotioneert niet.

"Wij“ is een visueel mooie film en hanteert een leuk vertelconcept. Alleszins vermakelijk, maar diep geëmotioneerd raakte ik er niet door.

Acht 16-jarige vrienden brengen een zomer door waarin ze proberen snel veel geld te verdienen, eerst met (expliciet getoonde) pornoscenes en later door de meiden in de groep als hoeren te laten werken. Want ja, dat doen zestienjarigen natuurlijk. Het feit dat één en ander zeer slecht afloopt voor één van hen lijkt een laffe smoes om de verwerpelijke moraal van deze vrienden te compenseren, maar het zelfbeklag in de ontknoping is de bevestiging van het nihilisme van de karakters en van deze film. Roept zeer akelige herinneringen op aan de slechtste films van Harmony Korine.

Pretentieuze film over stelletje gewetenloze pubers, die een zomer vol rottigheid beleven vanuit een 'wij-gevoel'.

Je ziet het verhaal (de zomer) verteld door vier jongeren. Het lijkt er op dat het verteld wordt in een rechtzaak of rechtzaken n.a.l.v. de dood van een van hen en wat ze die zomer hebben uitgespookt. Allemaal erg warrig en verknipt in beeld gebracht.

De scriptschrijver/regisseur zal wel een diepere betekenis voor hebben voor de gekozen route. Sommige scènes moeten mogelijk shockeren, zoals de expliciete seksscènes. Maar het voegt niets toe. Dat deze pubers van het padje af zijn, is wel duidelijk.

De roodachtige zweem doet vermoeden dat de film in de jaren 80 afspeelt, maar dat blijkt niet het geval te zijn.

Weer een voorbeeld van misplaatste pretentie.

Met geen enkel personage krijg je maar enige binding. Ik vind ze oppervlakkig.

De acteurs doen hun best, maar kunnen mij niet overtuigen. Ze moeten 17 jarigen voorstellen. Maar daarvoor lijken ze wat te oud. Een misser. Zo te zien is Tijmen Govearts de enige die nog in andere producties heeft gespeeld. Ik deed het beter dan de rest. Wat dromerig type dat nog enig moraal heeft.

Een film die niet bij blijft. Experimentje van een regisseur die graag een klapper wil maken. Mislukt.

.

Tsja, de film heeft zeker wel wat. Hij begint al gelijk boeiend en met een sfeer waarvan je al gelijk weet dat dit niet goed gaat aflopen. Een film over een groep jongeren die allerlei kattenkwaad uithalen. Nou ja vooruit, het is wel iets meer dan dat. Slechte en banale scenes worden afgewisseld met hele mooie waarbij ook mooi gebruik van de muziek wordt gemaakt. En ook de vormgeving en de film bekeken vanuit vier verschillende standpunten heeft wel meerwaarde. En al met al loopt de film ook wel en zakt hij niet echt in op een paar momentjes na. Het verhaal is uiteindelijk toch nog het meest bijzondere aan de film. De afloop is behoorlijk onverwacht en ook wel bijzonder gevonden. Al is het ook wel wat ongeloofwaardig, maar zitten er toch geen elementen in de film waarvan je zegt; dit kan echt niet. Al zou een echte reconstructie in de rechtszaal waarschijnlijk wel de onvolkomenheden in het verhaal boven water krijgen lijkt me. In de film werkt het in ieder geval wel. En als ik mijn eigen recensie teruglees zou ik de film dus eigenlijk een hogere waardering als de drie sterren van nu moeten geven. En misschien komt dat nog wel als ik hem nog eens zie te zijner tijd.

Opvallend onderhoudend voor een film met zoveel ongeloofwaardigheid en overdadige shock effecten. Maar echt goed wil het niet worden.