The 15:17 to Paris (2018)

Bij Clint Eastwood:

Clint Eastwood maakt film over mislukte aanslag op de Thalys - deredactie.be

Clint Eastwood filmt op Amsterdam Centraal

Vanaf 8 februari 2018 in de bioscoop (Warner Bros)

Het moment zelf duurt niet erg lang natuurlijk, maar de trailer laat ook een hele geschiedenis vooraf zien. Wel grappig, maar ik denk dat dit met Eastwood wel extreem patriotisch wordt.

Pfoe, leuk om Amsterdam (Centraal) te zien, maar dit soort films zijn vrijwel nooit leuk als je de afloop al weet...

Anthony Sadler, Alek Skarlatos en Spencer Stone spelen zichzelf in deze film, dus ze mogen `t nog een keer over doen.

Lijkt me een goeie.

Daar kun je rustig vanuit gaan!

Maar alsnog wil ik hem wel zien.

Ik weet nog niet wat ik daarvan moet vinden. Zou het echt authentieker zijn daardoor? Het blijft een gedramatiseerde re-enactment natuurlijk. Acteren lijkt in de trailer (die ik nu net pas gezien heb) niet storend, maar evenmin naturel.

Wat de trailer verder betreft, ik word er niet echt warm van. Oogt inderdaad wat als een product uit de recente Eastwood koker; moed in barre tijden. Zo'n zinnetje van 'did you ever feel like life is pushing us towards something?' voelt voor mij ook wel erg voorbestemd aan, achteraf gezien. Je hele leven leidt naar dit beslissende moment!

Dit is waarschijnlijk niet voor mij, al vond ik Sully behoorlijk genietbaar, en op bepaalde vlakken zelfs best goed. Hereafter en American Sniper daarentegen, vond ik onuitstaanbaar. Ik ga er niet vanuit dat er nog een Unforgiven of Gran Torino inzit, maar laat me graag verrassen!

Hmn... klinkt als een typisch Eastwood ding.

Sterke trailer! Intrigerend om te zien dat Eastwood in bijna iedere film zijn worsteling met God weet te verwerken. Zag onlangs White Hunter Black Heart en daar mompelde hij ook opeens uit het niets iets over Olifanten en Gods schepping:

''I've never seen one before, outside the circus or the zoo. They're so majestic. So indestructible. They're part of the earth. They make us feel like perverse little creatures from another planet. Without any dignity. Makes one believe in God. In the miracle of creation. Fantastic.''

Hij is niet patriottisch. Eastwood is veel meer geïnteresseerd in wat een mens drijft en waarom hij / zij bereid is tot een 'opoffering' voor het hogere doel. American Sniper is bijvoorbeeld één van de meest zelfkritische en ambigue films van de afgelopen jaren.

In wat een bepaald soort mens drijft misschien. En in die opoffering voor het hogere doel, hoe Eastwood sommige van zijn films construeert en waar hij de focus op legt, zie ik duidelijk een politieke component.

Ik vind hem absoluut patriottisch, maar dat betekent natuurlijk niet dat hij geen andere thema’s verkent.

Best opvallend dat de drie militairen zichzelf spelen.

Niet enthousiast. Ziet er weer uit als een kans voor Eastwood om Amerikaanse heldhaftigheid te bewieroken...

Verijdelde aanslag in Thalys verfilmd met echte helden in de hoofdrol | NOS

Amerikanen herhalen heldendaad in Thalys, maar nu voor de camera - AD.nl

'The 15:17 to Paris'; Review: Real-Life Heroes Play Themselves - Variety

Oei, als ik de recensie van Chris Stuckmann moet aanhouden dan is dit een film die de helden geen eer aandoet. Niet alleen de zijne, maar de meeste recensies zijn negatief. Hun acteerprestaties schijnen heel beroerd te zijn en er werd behoorlijk negatief gesproken over het aanzien van hun "saaie dagelijks leven". Vreemd, ik vind dat Eastwood in de regel een goed oog heeft voor acteurs en wat voor verhaal het verdiend om vertelt te worden. Dit word eentje om over te slaan.

Clint Eastwood begint zowat alle geloofwaardigheid als regisseur te verliezen, waarschijnlijk kunnen we z'n hoge leeftijd als verzachtend element aanhalen.

Over the top republikeinse propaganda en het bewieroken van de VS, samengevat:bagger!

Dit is echt één van de slechtste films ooit gezien.

Merendeel van de film gaat over de jeugd en de 'militaire' opleiding van de hoofdpersonages. Hooguit een paar minuten gaan over het incident op de Thalys.

Tel daar nog eens de vreselijke acteerprestaties bij en je hebt wat ik hierboven beschreef.....

Hij draait al in België zie ik inderdaad.

De Morgen noemt de film ook 'tenenkrullend'. Ben benieuwd naar hoe hij verder ontvangen gaat worden bij pers en publiek.

Ik ben ook benieuwd, in Spanje draait ie ook al een tijdje, het cijfergemiddelde is laag, maar stijgende (4,8/10), maar juist de positieve recensies over de film worden het best gewaardeerd. Ik lees dat er veel gefocusd wordt op het leven van de drie vóór het voorval in de trein, wellicht dat dat ook als negatief wordt ervaren (veel drama en geen actie).

Historisch???

Betrekking hebbend op een historische gebeurtenis. Een gebeurtenis die daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.

IMDb:

'Drama, History, Thriller'

'biographical drama film'

Wikipedia

Het is soms wat schipperen omdat we maar 2 genres kwijt kunnen op MM.

Drama, biografie / drama, thriller, drama, historisch

Voor elke combinatie valt wel wat te zeggen.

Bij "Historie" moet ik eerder aan de middeleeuwen denken dan aan 2015.

Gek ook dat er Russische rijtuigen op de poster staan, terwijl het om de Thalys gaat.

Ik zou hier toch eerder voor drama / biografie gaan. Niet drama / thriller omdat maar een klein deel v/d film zich daarop concentreert, maar biografie zou veel beter passen dan historisch hier.

Het Parool is uiterst ontevreden over de film: De slechtste film die Eastwood ooit heeft gemaakt.

getver. Dat klinkt niet bemoedigend. ‘Bitter Christelijk sausje’... maar vooral die twee alinea’s onder de tussenkop Onontkoombaar heldendom, daar was ik dus al bang voor bij de trailer. Zowat letterlijk de angst die ik hierboven al uitte. Zonde hoor.

Het zogenaamde patriottisme in Eastwood zijn werk is slechts een 'decoy'. Heb er zin in!

Het is je gegund, al gooi ik decoy theorie resoluut over boord

De pers snapt het evenmin zie ik, Verhoeven. Gaat die simpele Dorussen allemaal boven de pet

Recensieoverzicht: Eastwoods 15:17 to Paris slecht met bespottelijk scenario |

Vind de lage cijfers nogal overdreven... Vond het juist wel interessant om een kijkje in het leven te nemen van de drie Amerikanen. Misschien is dit voor sommigen wat langgerekt, oninteressant of zelfs saai. Maar het laat de vastberadenheid van Spencer Stone zien om mensen in nood te helpen. Heeft waarschijnlijk ook gewoon invloed gehad op zijn vrienden. Dat het uiteindelijk een ander soort helpen is geworden dan hij voor ogen had, laat zien dat het leven rare sprongen kan maken. Stone had namelijk liever in de luchtmacht gezeten, maar doordat zijn diepteperceptie niet goed was, was dit niet mogelijk.

Het Amerikaanse sausje dat erover werd gegoten had ik van te voren al verwacht, dus ik stoorde me er niet aan. Qua acteerprestaties vond ik het persoonlijk prima. Wist overigens niet dat dit de drie heren zelf waren. Vind ik toch wel knap om met 0% acteerervaring deze (misschien wel) traumatische gebeurtenis na te spelen.

De daadwerkelijke gebeurtenissen in de Thalys zijn voor veel mensen misschien veel te kort, maar wat verwachten die dan? Dat elke persoon die in de trein zat uitgediept wordt?

My God is bigger than your statistics

Tsja geen meesterwerk vooral door het ontiegelijk saaie middenstuk dat aandeed als een promo-film voor Amerikanen om Europa te bezoeken: bij de aftiteling bleek er ook geld in te zitten van Franse en Italiaanse tax shelters voor film; die Franse steun is nog wel begrijpelijk, maar de Italiaanse? Lijkt mijn puur ter promotie van toerisme

Ik vond het begin met de helden als jonge jongens eigenlijk nog het sterkst. Ook zijn veel Christelijke referenties te zien zowel verbaal als non verbaal (kruizen etc.). Maar ik vind die Christelijke referenties wel geloofwaardig in de context van the USA in het algemeen en deze film in het bijzonder: ze worden je ook niet -op ongeloofwaardige wijze- door de strot gedrukt. Als voorbeeld de scene in de trein waarin Spencer Stone wil gaan bidden met de gewonde Amerikaan maar die daar niet van gediend is. De heren zelf acteren niet slecht maar echt boeiend wil het nooit worden. Op zich is terroristische actie vrij droog en -en waarschijnlijk waarheidsgetrouw- gefilmd maar dat heeft als keerzijde dat spanning vrijwel ontbreekt. Als ik de film zonder voorkennis van de regisseur had gezien zou ik het op een made for TV maandagavond drama houden.

Over recensies gesproken, hoe verrassend ( ) zo'n Bockting die in de Volkskrant zegt:

Misschien zijn deze jongens "slechts" onnozele soldaten en nee het zijn geen rocket scientists -zelfs geen filmjournalisten - maar ik vond hen wel natuurlijk overkomen. Paar gasten die de toerist uithangen, vrij suf allemaal voor de kijker maar wel wat veel "leeghoofdige" mensen doen.



Waarom moet een film die overduidelijk bedoeld is als lofzang op heldendom van de gewone man het tegenovergestelde bewerkstelligen? Lijkt mij echt een open deur om in te trappen als (cynische) Nederlandse filmjournalist.

Waardenburg bewijst in de NRC dat iedereen en zijn parkiet zich filmjournalist kan én mag noemen -dat mag ook want journalist is geen beschermde titel in Nederland en België- doordat hij waarschijnlijk de film niet heeft afgekeken, of in slaap is gevallen (wat ik 'm dat dan weer niet geheel kwalijk kan nemen) want de volgende quote klopt gewoon niet:

Als The 15:17 to Paris één ding aantoont, is dat hoe saai heldendom is – waarbij Eastwood ook nog eens wegmoffelt dat de kalasjnikov van de schutter blokkeerde.

Dat de kalasjnikov blokkeerde is overduidelijk te zien en er wordt later zelfs nog aan gerefereerd door Skarlatos.

2,5* matig voor een regisseur met een dergelijke staat van dienst. Als het nog niet duidelijk was: wie een actiefilm verwacht moet deze zeker overslaan!

Trouwens wel leuk om in een Amerikaanse film een voor veel Nederlanders waarschijnlijk zeer herkenbare NS omroepster te horen: "De sprinter naar ... vertrekt om (...)"