La Ch'tite Famille (2018)

Vanaf 26 juli 2018 in de bioscoop (Paradiso)

De cast lijkt veel plezier te hebben gehad bij het maken van deze film en de bloopers die we tijdens de slotcredits te zien krijgen lijken dit te bevestigen. Die bloopers onderstrepen echter ook het grote probleem voor een ieder die de Franse taal niet machtig is (en ik ben er één van): veel van de humor komt voort uit taalgrappen die niet te vertalen zijn. Een ieder die het Frans wél goed beheerst zal dan ook zeker meer plezier halen uit deze vergezochte komedie over Valentine [Dany Boon, tevens regisseur en co-scenarist], een succesvol meubelontwerper die zijn familie en zijn verleden verborgen houdt omdat zijn eenvoudige komaf schadelijk zou zijn voor zijn reputatie en zijn carrière. Maar wanneer zijn broer Gus [Guy Lecluyse] geld nodig heeft, verzint hij een list om vrijwel de hele familie op sleeptouw te nemen naar de opening van Valentins nieuwste expositie. Valentin moet derhalve met zijn verleden in het reine komen en dat levert ook problemen op voor zijn geliefde Constance [Laurence Arné], zeker wanneer Valentin na een 'ongeluk' een deel van zijn geheugen kwijt raakt!
Het verhaal is vergezocht, geforceerd en bevat de nodige plotgaten. Het gaat dus eigenlijk helemaal nergens over, maar de film wordt gered door het enthousiasme van de cast en een paar inventieve grappen, waaronder een terugkerende grap omtrent de musical 'Carmen'. Enthousiasme alleen maakt echter nog geen goede komedie, al benadruk ik nog eens dat Frans sprekenden veel van de grappen beter zullen begrijpen en waarderen.

Daarin schuilt inderdaad de moeilijkheid van Boons ch'ti-films voor niet-Franse kijkers. Voor hen zal de humor toch vooral van de ondertiteling moeten komen. Het is een beetje als kijken naar deze scène wanneer je het Engels niet machtig bent. Vandaar dat Bienvenue chez les Ch'tis in eigen land een ongekend succes was, maar in Nederland het niet meer dan aardig deed. Heel vreemd is dat niet; ik vermoed dat Fransen op hun beurt niet enorm zitten te wachten op een Nederlandse komedie waarin een Limburger tussen de Friezen belandt.

La Ch'tite Famille is een niemendalletje dat geforceerd leuk probeert te zijn, maar constant 'over the top' is. Het grote probleem met deze film is hierboven al genoemd: de grappen zijn voor mensen die het Frans uitstekend beheersen misschien heel leuk, maar het effect slaat dood met de Nederlandse ondertiteling, die op het irritante af is. Het scenario slaat verder ook nergens op, om het niet eens te hebben over de vele onlogische gebeurtenissen. Natuurlijk is het leuk om de designerwereld, die nogal vol van zichzelf is, op de hak te nemen, maar ook dat komt eigenlijk nauwelijks uit de verf, op wat banale grappen na dan. Eigenlijk zou ik deze film 1* willen geven, maar het feit dat de cast onderling veel plezier had - zoals ook al genoemd - wat soms ook van het scherm afstraalde, maakt dat het er 2 zijn geworden.

Heel even dacht ik dat dit een vervolg was op Bienvenue chez les Ch'tis (zelfde acteur en regisseur). Niet dus.

Na een reeks serieuze films was ik wel toe aan iets luchtigs. Nou luchtig, of zeg maar kluchtig is deze film zeker, maar hij schiet z’n doel voorbij. De grappige situaties worden in de meeste gevallen zwaar overdreven en zijn daardoor niet leuk meer. En dan dat Ch’ti-dialect. Erg vermoeiend om de ondertitels met z’n talrijke spellingsvervormingen te lezen.

Ik vond de eerste Ch’ti-film (Bienvenue chez les Ch'tis) hartstikke leuk. Dat kan ik van deze film niet zeggen.

Vorige was goed , deze veel minder.

Ik vond het gewoon een heerlijke komedie en als ik ergens niet van hou in het algemeen is het komedie, maar er zijn natuurlijk uitzonderingen en daar hoort deze ook bij, een dikke zeven dus 3.5*

Geen vervolg op Bienvenue Chez les Ch'tis zoals men soms beweert. Thematisch is het wel verwant maar alle personages zijn anders. Bijlange niet zo leuk ook. Opvallend is dat er beroep gedaan werd op rasechte Noordfranse acteurs als aanvullende cast : Pierre Richard, Line Renaud, Guy Lecluyse en Valerie Bonneton zijn allen dicht bij de Belgische grens geboren in Ch'ti-land, dus ik denk wel dat ze het lokale dialect al wat beheersten uit hun jeugd.

Maar de film mikt toch wel op een heel kleine doelgroep van Noordfransen, want het ch'ti decoderen zonder ondertiteling is best een harde noot om te kraken, zelfs al ken je goed Frans.

De film gaat over een designer, Valentin, die liegt over zijn afkomst om serieus genomen te worden door zijn snobistische klanten. Ch'tis worden immers door de beau monde als boertige marginalen gezien. Tot zijn moeder, broer en schoonzus afzakken naar Parijs om hem een bezoekje te brengen. De film komt pas op dreef wanneer Valentin een hersenletsel krijgt door een aanrijding en hij terug wakker wordt als een echte ch'ti. ... Globaal gezien waren er te weinig hoogtepunten en sterke scènes voor een hoge kwotering. Als de bloopers op de eindaftiteling bijna beter zijn dan de humor in de film weet je genoeg...