Beirut (2018)

Redelijke film over een Amerikaanse diplomaat die voor een klus wordt terug geroepen naar een verdeeld Libanon. Op zich een goed opgebouwd plot, maar het zit wel wat te vol en is behoorlijk ingewikkeld hierdoor. Deze spionage-thriller komt tijdens het tweede gedeelte wel goed op gang en wordt dan ook wat spannender.

Mooi gefilmd in een tragische omgeving.

Beirut als theater van de allesvernietigende burgeroorlog, waarvan begin en einde voor een buitenstaander niet zomaar te begrijpen zijn en iedereen wel iets tegen iedereen heeft. Wat nog even fijntjes uitgelegd wordt in de scene waarin de taxi zich een weg baant naar het hotel. En achteraf, veel later, is het niet heel duidelijk of er nou eigenlijk iemand iets opgeschoten is met de hele ellende - maar er zijn wel ontelbaar veel mensen dood, gevlucht, en een eeuwenoude historische stad is weg. En hebben we daar wat van geleerd? nee, want een klein stukje verderop gebeurt gewoon hetzelfde nog maar eens. Wat dat betreft is de film precies actueel.

En wat ook behoorlijk goed lukt is om over te brengen hoe ingewikkeld de bedoening in elkaar zit, en hoe iedereen voor zichzelf probeert daar prettig uit te komen. Niet noodzakelijkerwijs op een nette of eerlijke manier, vanzelf. Geen heel fraai beeld van de mensheid, maar wel erg mooi gefilmd.

Sterke thriller. Het verhaal zit goed in elkaar en wordt vakkundig uitgewerkt door Anderson. De spanning volgt al snel en richting het einde wordt deze steeds meer opgevoerd. Als kijker moet je wel je hoofd erbij houden, maar heel complex wordt het niet. Hamm zit lekker in zijn rol en laat zien dat hij een prima acteur is. Visueel ziet de film er goed uit met een mooie eighties setting. Prima thriller. 4.0

Politiek schaakspel in een brandhaard van jewelste.

Voor ieder land/groepering/partij geldt dat het eigen belang "first" komt en de rest "second". Dat daar slachtoffers bij vallen is dan bijzaak.

Ik denk dat de film goed weergeeft hoe hopeloos het is. Niet echt om vrolijk van te worden.

Er is een tijd geweest dat ik als tijdgenoot van de Koude Oorlog de ene spionageroman na de andere verslond en dat ik erg kon genieten van dit soort films. Blijkbaar is mijn smaak in de loop van de tijd geëvolueerd, want tegenwoordig doen die films mij niet zo veel meer. Ze zijn op zich het aanschouwen nog wel waard, maar het zijn typisch van die films waarvan ik mij over een tijdje enkel nog titel herinner… en dat Leïla Bekhti een minuscuul bijrolletje had.

In ieder geval zeer spannend, daar ligt ook de focus van regisseur Anderson op. Eigenlijk één van de beter Netflix producties die ik tot dusverre heb gezien, ook al omdat de setting authentiek oogt heb je het gevoel dat dit real life kan zijn. Wie een beschouwing op deze oorlog of een standpunt hierover denkt tegenmoet te kunnen zien zal bedrogen uit komen. Beirut wil, ondanks momenten van gruwelijkheden, vooral entertainment bieden door een achtbaanrit tempo aan te houden. Niettemin, wie dit type politieke thrillers vaker heeft gezien, zal niet ontkomen aan déjà vu momenten, sommige scènes kun je vrij vroeg van te voren al uittekenen, doch echt storen doet dat op één of andere manier niet. Hamm is verassend goed in de hoofdrol, kan zowaar een film dragen, lijkt het. Pike kan best een potje acteren, maar heeft eigenlijk een te aristocratische uitstraling om geheel te overtuigen als praktische vrouw met de voeten in de klei, die ze hier eigenlijk zou moeten zijn. Ik heb al met al genoten van Beirut maar of dat nou de bedoeling is van zo een film?

Brad Anderson is een goeie.

Het is alleen een beetje jammer dat deze film net wat té generiek is. Het is bijna een genre geworden, Amerikaantjes die in een exotische stad levens gaan redden, met wat kritiek op de eigen overheid natuurlijk, maar toch vooral heroiek en Amerikaanse vlaggen.

Anderson brengt het er aardig vanaf, al is dit zeker niet z'n meest bijzondere film. Hamm en Pike zijn een redelijk duo, maar echt spetteren doet het ook niet. Verder is Beirut wel een sfeervolle locatie en kent de film enkele succesvolle spannende scenes, maar jammer genoeg zit er ook aardig wat filler en middelmaat in.

Op zich heb ik me niet verveeld met deze Beirut, ik zie Anderson alleen liever wat eigenere werkjes maken. Teleurstellen doet hij eigenlijk nooit, ook niet met deze film, maar het is zeker niet z'n meest memorabele werk. Gewoon een degelijk tussendoortje.

3.0*

Beirut

Prima film. Veel politiek gekonkel en onderhandelingen, maar Beirut weet het wel spannend te brengen. Brad Anderson zorgt ervoor dat het verhaal over de spanningen in het Midden-Oosten interessant blijft om naar te kijken, en het is allemaal ook goed te volgen. Soms kunnen dit soort films al snel verstrikt raken in hun eigen verhaal, maar door het vlijmscherpe script en het uitstekende acteerwerk van Hamm en Pike blijft Beirut een boeiende en intrigerende film.

Best oké.

Brad Anderson maakt op zich een prima film in een genre dat mij eigenlijk zelden aanspreekt. Politieke thrillers, gemaakt door Amerikanen, over een conflict in het Midden-Oosten: het zorgt zelden tot nooit voor de beste cinema. Anderson slaagt er evenwel in om een sfeervolle en strakke film te maken. Hij maakt handig gebruik van Beirut als sfeervolle doch chaotische setting. Met Jon Hamm en Rosamund Pike beschikt hij over twee hoofdrolspelers die hun werk uitstekend doen. Enkel dat einde is me net wat te Amerikaans, wapperende vlag incluis, en zorgt ervoor dat mijn score net niet ietsje hoger ligt.

3

Jon Hamm kan er natuurlijk ook niet zoveel aan doen dat hij een b-film hoofd heeft. Maar dat heeft ie wel. En zeker met die jaren-70 pruik in de proloog van de film. Gelukkig springen we dan weer 10 jaar vooruit en krijgen we ander soort vibe in de film. Zeker weer terug in Beiroet wordt Beirut gewoon een prima film. De bloedknappe Pike (hartje) doet haar intrede en er ontvouwt zich een interessante film die verrassend is. Al was een slechte afloop natuurlijk pas echt verassend geweest.


3,5*

Maandagmiddag even aan de slag met Beirut mede mogelijk gemaakt door Netflix, en opzich trekt een film als dit wel de aandacht qua titel en cast, de vervolgvraag is daarna natuurlijk of het ook levert, en dat is wat Beirut betreft een dubbel antwoord.

De situatie is duidelijk met Skiles en zijn vrouw in een tragische opening waar blijkt dat ze soort van de vijand in huis gehaald hebben. De gevolgen daarna zijn groot met een gebroken Mason Skiles, toch wordt hij zoveel jaar later opgetrommeld en zijn de skills van zijn onderhandelaarschap nodig. Of is er toch meer aan de hand? Het is in ieder geval snel duidelijk dat het aan alle kanten stinkt en dat is typerend voor de staat van de wereldproblematiek toen en nu. Iedereen probeert zijn slaatje uit dingen te slaan, is het onderhandelen en ruilen tegen de klippen op en wordt er niet gemaald over een slachtoffer meer of minder.

En ansich doet Beirut weinig verkeerd waar Hamm prima overtuigd, de rest van de cast ook niet verkeerd is en de omgeving en haveloze decors zicht prima laten lenen voor de nodige spanning en intrige. Maar tegelijkertijd wil het ook niet helemaal met de film die wellicht een beetje te ingewikkeld is gemaakt met de nodige 'double cross', maar wil het me ook niet echt aangrijpen, het pakt me gewoon niet en heeft moeite te blijven boeien. En dan gaat er toch iets mis aangezien het een redelijk vlot en niet super lange film is. Daarom toch helaas middelmaat voor mij en niet meer dan 3 sterren.