L'Assassin Habite... au 21 (1942)

Aangename komische detective in de lijn van Miss Marple en de oude Sherlock Holmes films. Leuk tussendoortje met een absoluut verrassende ontknoping.

Leuke Who-Done-It, die ik nogal vond lijken op de Thin Man films. Mooi camerawerk en een goede rol van Pierre Fresnay!

3*

Hele leuke film en komisch.

goed acteerwerk en onverwachts einde.

3,5 ster

Clouzot verplaatste de handeling van London naar Parijs (1942 - bezetting) maar dat belette niet van een luchtig opgevatte film-op-zoek-naar-de-moordenaar neer te zetten.

Nagenoeg de gans film speelt zich af in een pensionnetje, bevolkt door enkele kleurrijke figuren, waarvan enkele toch in aanmerking komen...

De ontknoping houdt echter een verrassing in.

Gevatte vertolkingen van Pierre Fresnay als de pientere commissaris, van Suzy Delair, als het niet loslatend vriendinnetje en van Jean Tissier, nooit anders gekend dan in een duistere rol.

Een klassieke whodunnit dat zich in een pensionnetje afspeelt waar één van de huurders de gevreesde serial killer is die al een tiental slachtoffers heeft gemaakt. Het ontbreekt de film zeker niet aan humor en dubbelzinnige dialoog, en bovenal zet dit soort films de kijker aan om zelf mee te raden. De nog steeds levende Suzy Delair zet de kwetterende truttige vriendin van de inspecteur neer, en het is ook dan dat de humor op zijn best is.

Zoals gezegd in mijn vorig bericht heb ik nu uiteindelijk het boek van Steeman gelezen waarop de film gebaseerd is. En ik moet zeggen dat de film wel een upgrade betekent. Het boek van Steeman speelt zich af in Londen waarbij zijn voorliefde voor de Britse cultuur er soms wat dik wordt opgelegd, terwijl Clouzot het verhaal gelukkig laat spelen in Parijs (Londen was sowieso uitgesloten omwille van de oorlogssituatie). Verder heeft Clouzot enkele personages van het pension geschrapt, samengevoegd en er eentje bij gecreëerd (de blinde bokser Kid Robert gespeeld door toenmalig Olympisch kampioen bokser Jean Despeaux). Bovenal heeft Clouzot het originele verhaal van Steeman een gezicht gegeven met de introductie van Pierre Fresnay als commissaris Wens. In het originele verhaal is het een komen en gaan van politie-inspecteurs, wat ik geen goeie zaak vind. Bij Clouzot hebben we Fresnay als ankerpunt van de wet, en dan gaat het met Wens om een personage dat wel al deel uitmaakte van ander werk van Steeman. Ook de rol van Suzy Delair - echtgenote van Wens - is nieuw gecreëerd en ze brengt meteen ook wel leven in de brouwerij met komische interventies en hoge noten op haar zang.

De film heeft een sterk begin, met enkel pov shots vanuit het standpunt van de moordenaar - altijd effectief - nadien zakt de spanning wat en is er ruimte voor zwarte humor binnen de whodunitplot. De finale is veel beter - filmischer - dan wat we in het boek te lezen krijgen, al is het wel onwaarschijnlijk hoe op het einde ineens een peloton gendarmes opduikt om Fresnay bij te staan.