Last Resort (2000)

Mij ook ja. Maar in tegenstelling tot die film lijkt hier niemand, zelfs die uitbater van die pornosite niet, slecht, alleen maar mensen gevangen in een systeem en in hun emoties.

Ondanks het zware thema een opvallend licht sociaal drama. Mede door een beetje humor en het vermijden van dik aangezette dramatiek. Opvallend kort ook, gestript van alle overbodige scenes. De troosteloze Britse arbeiderswijk is dit keer een verlopen badplaats vol met kermisachtige grijpautomaten, vroegrijpe kinderen die hun halve zolder verpatsen aan in een ooit ambitieus gebouw geplante asielzoekers. Net als hen lijkt de badplaats vol misgelopen dromen en ambities te zitten.

Mooie ontwikkeling vond ik dat Artyom in het eerste deel veel minder naief was als zijn moeder en een stuk wereldwijzer en daardoor bijna de ouder. Pas als de moeder niet meer besluit haar dromen achterna te leven is ze weer moeder.

Zeker geen meesterwerk, daarvoor misschien wat te vrijblijvend en daarvoor zal deze film toch echt te weinig blijven hangen. Maar aangenaam en goed gemaakt was het zeker.

3.5*

Wat ben ik blij dat deze film een dvd-editie deelt met Pawlikowski's voorlopige enige andere speelfilm 'My summer of love'. Deze laatste haalde al 5* en deze komt daar dicht bij in de buurt. Pawlikowski zet ook hier een enorm sterke sfeer neer. Het fijne van zijn werk is dat hij niemand veroordeelt, niemand is de boeman, iedereen is gewoon zoals hij is. Verder is het ook fijn dat deze film niet zo nodig een statement hoeft te maken, gewoon een beeld geven, dat is vaak al genoeg.

Ik denk dat de mensen die hitsig naar de webcamsites zitten te kijken, zich na deze film ook afvragen waar ze nou mee bezig zijn. Ik kan niet wachten tot zijn Pawlikowski's volgende film 'Restraint of the Beasts'.

4,5*

Ontroerende film die constant weet te boeien.

Wat had die hoofdrolspeelser toch een aandoenlijk gezicht! Net zoals Artyom. Als kijker heb je genoeg aan haar gezichtuitdrukking om te weten dat er geen kwaad in hen schuilt. De film is gelukkig ook geen sentimenteel gebracht drama. Deze mensen laten zich niet in een slachtofferrol drukken maar willen bovenal zoveel mogelijk genieten. De film is luchtig van aard en bevat veel humoristische scènes. Leuk, die scène met die vloedgolf die over de railing spat . Verfrissend dat, er ondanks de bijtende onzekerheid toch wordt geleefd en genoten.

De film verliest zichzelf dus niet in clichès. Fijn voorbeeld hiervan was de scène dat Artyom zijn moeder er even fijntjes op wijst dat ze te maken heeft met een pooier . Geen onrealistisch droomscenario `s hier en onhaalbare luchtkastelen.

Ook geen film die wil laten zien hoe zielig immigranten toch wel niet zijn of een sociale aanklacht tegen het Britse vreemdelingenbeleid. Eigenlijk gewoon een prachtige sfeerschets die 2 mensen op de voet blijft volgen, zonder overbodige zijweggetjes in te slaan.

Minpunt vond ik de uiteindelijke ontsnapping met de boot . Dat was allemaal wel erg toevallig en zou niemand anders op hetzelfde idee zijn gekomen?

Geslaagde film dus, die qua onderwerp veel weg heeft van In This World, maar qua uitwerking net wat sfeervoller oogt. Met name door het blauwachtige kleurengebruik en het verlaten terrein. Het deed mij in de verte zelfs een beetje denken aan Vozvrasheniye. 4*

Uitstekende sombere sfeer wordt hier geschetst ergens in een uithoek in Engeland. Iedere tegenvaller werd vaak rechtgezet door een vrolijke toon waardoor het niet een overdreven nare film werd, alhoewel, één brok ellende vind ik vaak ook leuk, maar het kan ook op deze manier.

Deze film klopt gewoon in al zijn facetten en weet in zijn problematiek de juiste lichtpuntjes weer te geven.

Boeiend, een 3.5* kon ik weer gemakkelijk kwijt.

Schrijnend en boeiende film over een gestrande internationale gezinshereniging waarbij de man zijn staart intrekt en waarbij je alle lelijkheid van Engeland in volle glorie kunt aanschouwen. Somber en troostelijk, zo is de situatie van de onfortuinlijke Tania alsook de omgeving waarin ze terechtkomt.

Hunkerend naar erkenning en hopend op die echte liefde, naïef denkend dat alles één groot misverstand is en dat het wel opgelost zal worden. Niet dus. De zoon is een stukje slimmer of althans minder verblind door de liefde.

Vrij uitzichtloze situatie waarbij het leven letterlijk on hold wordt gezet. Verder leven is pas mogelijk na een jaartje ofzo als de administratieve mallemolen een beslissing neemt hoe je toekomst er verder zal uitzien. Het leek wel een soort openluchtgevangenis. Ondanks de zware omstandigheden een vrij "luchtige" schets van de problematiek. Zware criminaliteit, drugs of uitbuiting was er niet. Het leek - zonder rekening te houden met de mentale schade dat dit alles berokkent - wel te werken, deze aanpak.

Ondanks alles nét iets te weinig begeesterend om te blijven hangen of om er een 4,0* aan te geven. Meer dan degelijk, maar niet bovengemiddeld binnen het (prima) genre.