Lowlife (2017)

"Lowlife" is een mix van genres waarin verschillende niveaus van humor zijn verwerkt. Hard lachen is er met deze film echter niet bij! Plaats van handelen is; Compton. Beginnend bij een foute agent van ICE (Donald Trump's Immigration and Customs Enforcement) die een stel Latino immigranten arresteert. We zien prostitutie en illegale orgaanhandel van kleine misdaadbaas Teddy “Bear” Haynes (Mark Burnham) Nee, vrolijk is het allemaal niet.

Vervolgens zien we een bont gezelschap van personages gedurende één dag in Los Angeles. Dezelfde veelbewogen dag maar steeds uit een ander perspectief. Een Mexicaanse worstelaar genaamd 'El Monstruo,' zijn zwangere vrouw, Crystal een eigenares van een motel met alcohol-verslaafde man die een nieuwe nier nodig heeft, een Wigger en ex-gevangene met een swastika op zijn gezicht en zijn donkere companion.(deze buddies zijn erg komisch) Kortom een verhaal over (bizarre) wanhopige mensen die tot het uiterste worden gedreven.

De film is zwartgallig tot op het bot en met genoeg geweld en over-the-top gore om er absoluut heerlijk van te kunnen genieten. Op zo'n manier gebracht dat het lekker fris en anders overkomt. Al doet het wel een beetje Tarantino-achtige aan.Gefilmd op grauwe locaties en met een opbouw naar een actievolle climax die geweldig is! Samen met de soundtrack van de Belgische componist Kreng is dit debuut van regisseur Ryan Prows, een fijn maar ook akelig verhaal over stedelijke overleving.

Wat een heerlijk gestoorde film. Zeer donker en volslagen hilarisch, zo zie ik ze graag. Naast de Tarantino vergelijkingen (Pulp Fiction met name), deed Lowlife me ook wel denken aan Tangerine, ondanks de ook duidelijke verschillen. Maar ze hebben een zelfde soort aanstekelijke energie en ruimte voor compassie tussen alle over-the-top ellende en hilariteit. Al doet de gore hier vaak anders vermoeden, het is voor mij geen exploitatiefilm. Op de maatschappelijke problemen wordt verder ook niet te veel de nadruk gelegd, dus het blijft allemaal in balans terwijl het eigenlijk alle kanten op vliegt. Overigens leuk om te zien dat Sean Baker zelf ook van deze film heeft genoten.

Wellicht was ik er niet helemaal in de stemming voor, maar ik heb echt het idee naar een andere film dan jullie te hebben gekeken . Vond het maar een knullige bedoening eerlijk gezegd. Soort poor man's Tarantino vol corny typetjes en pogingen tot coolness die matig uit de verf komen. En aangezien een film als deze toch wel valt of staat met de personages begon het me halverwege allemaal al wat tegen te staan. Pluspunten zijn de opvallende gore en soms fijne zwarte humor, maar de film werd nergens écht duister noch écht over-the-top wat mij betreft. Er zijn ook maar een paar momenten waar de humor echt zwart is want vaker vond ik het vooral aan de flauwe kant, zoals eigenlijk het hele hoofdstuk met Randy en Keith.

Zal wel gewoon niet mijn ding zijn. 2*.

Redelijke film waarin de verhalen van een aantal verschillende personages samenkomen. Niet de meest originele opzet, maar het levert wel een onderhoudende film op die ook niet te lang duurt. De zwarte humor komt niet helemaal goed uit de verf, aangezien de toon daar te naargeestig voor is en het hier en daar redelijk bruut wordt.

Onverwacht leuk filmpje. Het eerste kwartier had ik zo mijn twijfels, maar gaandeweg wordt het steeds leuker. Het verhaal is vermakelijk en de lekkere droge, zwarte humor is erg geestig. Ik vond 'm geslaagd!

Lowlife een ietwat krankzinnig maar zeker te waarderen filmpje. Plot wat vernuftig leuk in elkaar smelt en karakters die allemaal een leuk verhaal hebben te vertellen. Zwarte humor wordt afgewisseld voor de nodige dosis geweld. Heb me er prima mee vermaakt.

Jaaa dit is helemaal mijn straatje! Bruut, grappig en tragisch. Het verhaal loopt lekker door en verveelt geen moment.