Dave Made a Maze (2017)

"I built the maze, because I wanted to make something."

De trailer duidt op een leuk concept, helaas is de uitwerking minder geslaagd.

Je volgt Dave, een nietsnut die het niet ver heeft geschopt in het leven en nooit afmaakt waar hij aan begint. Tot hij op een dag een kartonnen doolhof bouwt, om er vervolgens in verdwaald te raken. Zijn vriendin besluit in al deze ongeloofwaardigheid toch maar een reddingsactie op te zetten en neemt op de sleeptouw een aantal sensatiezoekers mee, waaronder een filmcrew.

Eenmaal in de doolhof valt gelijk op hoe creatief men te werk is gegaan met al het karton voorhanden; elke ruimte is bijzonder ingericht en voelt ingenieus aan. Het is alsof je als kijker in het hoofd van Dave bent beland. Het resulteert zich in een eigenaardig design waar volop gebruik gemaakt wordt van praktische effecten, met name de kills zijn anders. Daarbij oogt het geheel erg fris.

Jammer genoeg weet 'Dave Made a Maze' geen maat te houden qua genres. Het ene moment krijg je stukjes comedy, dan weer - lichte - horror en ergens diep vanbinnen zit er nog een drama in verborgen. Graag had ik gezien dat er meer ingegaan werd op het psyche van Dave, afgezien van één interessante scène wordt er verder niets meer mee gedaan. Op deze manier worstelt de film naar een einde toe, ondanks de korte speelduur.

Al met al best oké voor wat het is, vooral vanwege het lage budget. Maar hier had duidelijk meer in gezeten.

Kleine 2,5 sterren.

Fijn dus.

Een film waar je vooraf beter niet zoveel van weet. De titel zegt eigenlijk genoeg, wat er daarna volgt moet je vooral zelf ontdekken. In ieder geval een erg fijn concept, maar ietwat verrassend ook een film die het naar behoren weet uit te werken.

Het is duidelijk dat er achter deze film geen groot budget steekt, toch oogt het niet goedkoop, makkelijk of vluchtig. Het team achter deze film had duidelijk visie, creativiteit en de skills om het ook nog eens te vertalen naar een tof-ogende film.

Acteerwerk is een beetje matig, ook de soundtrack had allicht wat opvallender gemogen, maar wat men hier klaarspeelt aan verwondering en pure vreugde is toch uitzonderlijk. Het is leuk om zo'n filmpje compleet bleu te ontdekken, anderzijds is het ook een beetje zuur dat men dit blijkbaar gewoon kan uitbrengen zonder dat het op mijn radar komt. Ten tijde van social media en hypes verwacht je toch dat je iets beter of je wenken bediend wordt.

4.0* en een uitgebreide review

Papier, karton en origami... meer hebben sommige creatievelingen niet nodig om een experimenteel project uit de grond te stampen dat ook nog degelijk overkomt. Voeg er nog optische illusies (die scène in dat kleine kamertje vond ik geweldig), een dosis humor en knipogen naar de horrorfilm aan toe, en je hebt best een eigenaardig resultaat. Door het absurdisme hoef je niet achter veel logica te zoeken. Soms slaat het nergens op: zo wordt helemaal niet gerouwd om de personages die omkomen in het labyrint. De logica wordt ter plekke verzonnen door de helden (de chrysalis bvb). Het grote minpunt achter deze lowbudget zijn de nietszeggende personages. Dave zelf deed me aan Jeroen Meus denken.

Bij dit leuke regiedebuut van Bill Watterston moet je je vooral niet afvragen of er een bedoeling of een betekenis aan hangt. Neem de film gewoon zoals die komt. Het verhaal is creatief, slaat werkelijk op weinig en is gewoon hartstikke vermakelijk. Het gaat als volgt: Dave bouwt in de woonkamer van zijn appartement een labyrint van papier en karton. Hij betreedt het labyrint en verdwaald. De film die dat gegeven oplevert is hilarisch.

Dave Made a Maze is een klassieke avonturen- en fantasyfilm. Het verschil met andere films uit dat genre is dat de hele entourage bestaat uit karton en papier. En als je je daar niet door laat afleiden, is de queeste die door de vele kartonnen ruimtes voert een fantastische belevenis.

De film is springerig, dynamisch en kent weinig rustmomenten. De kijker wordt overstelpt met zoveel absurde en liefdevol gemaakte gadgets en effecten, dat hij gemakkelijk hier en daar wat over het hoofd zal zien. Het labyrint is een wilde puinhoop zonder zichtbare thematische verbintenis tussen de ruimtes. Geen ruimte lijkt op de andere. Het maakt de film stilistisch onrustig maar ook intrigerend en mooi.

Zo uitbundig en luisterrijk als de entourage is, zo plat zijn de personages. Hun relevantie gaat niet verder dan als doelmatig middel om de verborgen mysteriën van het labyrint te laten schitteren. Een prima deal. Het is immers veel spannender om uit te vinden wat zich na de volgende bocht gaat voordoen, dan verplicht intens te moeten meeleven met overprikkelde personages.

De dynamiek, de hectiek en de verandering van spijs zijn lange tijd heerlijk om te ondergaan. Desondanks verschijnt na een bepaalde tijd in de film een greintje vermoeidheid als gevolg van de grote hoeveelheid visuele indrukken. Niet verwonderlijk, maar toch een opvallend puntje.

Dave Made a Maze is een fantasievolle beleving en een stilistische puinhoop met veel oog voor detail. Hilarisch en zeer vermakelijk.

Creatieve film met een ongekende variatie, zeker aangezien regisseur Bill Watterson vast geen eindeloos budget zal hebben gehad. Dave Made a Maze is het resultaat van iemand die een echte passie kent voor ontwerpen en niets in de weg laat zitten om dat tot uiting te brengen. Het levert een film op die altijd wel weer iets nieuws kan bieden en doorlopend blijft boeien, ondanks dat het acteerwerk matig is. Je moet als kijker ook wat geduld op kunnen brengen voor de redelijk kinderachtige humor, die niet echt samen gaat met de psychologische inhoud. Dat laatste aspect wordt gelukkig wat beter verkend, maar niettemin hadden de makers best verder mogen gaan. Het absurde concept wordt echter dusdanig gedetailleerd en eigenzinnig uitgewerkt dat alle kritiekpunten weinig last zullen bezorgen. Geweldig wat de visuele makers allemaal voor elkaar hebben gekregen en hoe lang ze dat gerekt krijgen. Alleen daarvoor verdient deze bijzondere avonturenkomedie een ruim voldoende.

"I built the maze because I wanted to make something"

Kijk dit is waar ik blij van wordt! Wat een heerlijke inventieve indie-fantasyfilm met een decor dat volledig uit karton is gebouwd. Het verhaal gaat precies over wat de titel zeg; Dave bouwt een doolhof Dat doet hij met karton in zijn huis en, nou ja, het is groter dan het lijkt. Tijd voor een reddingsmissie van zijn vrienden! En, jongen, Dave's waarschuwingen dat het daarbinnen gevaarlijk is, zijn terecht... er is een Minotaurus...Het decorontwerp was geweldig en ik hou van de effecten van het bloed (garen, touwtjes) bij de sterfgevallen. Als je houdt van een avonturenfilmesthetiek gemengd met een vleugje horror en humor, dan zul je dit geweldig vinden. Ik vind het in ieder geval een heerlijke en vreemde film.