Pitch Perfect 3 (2017)

"Is it weird that everybody is better at the one thing that we do than we are at that thing?"

De vorige delen waren nog best oké, maar stiekem hoopte ik dat deze afsluiter het hoogtepunt zou zijn. Jammer genoeg is te merken dat dit slot louter is gemaakt om de boel uit te melken.

Dit vervolg laat zien hoe de leden van de Barden Bellas zijn afgestudeerd en elk hun eigen pad bewandelen, om uiteindelijk toch weer bij elkaar te komen voor een Europese USO-tour. Het lijkt enigszins af te wijken van het alom bekende concept, vooral door de toevoeging van Fat Amy's vader (rare rol van John Lithgow).

Echter slaat het vergezochte uitgangspunt kant noch wal. Nu is het narratief nooit het sterkste punt van deze reeks geweest, maar dit slaat werkelijk alles. Dan had ik liever gehad dat men weer zou terugvallen op oude succesnummers. Het gaat zelfs zo ver dat het lijkt alsof je als kijker in een goedkope actiefilm bent terechtgekomen.

Waar de vorige films hevig leunden op a capella versies van bekende hits is dat in 'Pitch Perfect 3' teruggeschroefd, waardoor de soundtrack - waar het om zou moeten draaien - naar de achtergrond wordt verdrongen. Bovendien is de humor erg hit-and-miss; de geforceerde inbreng van John en Gail om weer commentaar te leveren zegt meer dan genoeg.

Al met al een teleurstellend slotstuk van een weinig bijzondere trilogie. Gelukkig blijft de lieftallige Anna Kendrick nog altijd een lichtpunt.

2,0 Sterren.

Een typische sequel in zoverre dat 'ie zwakker is dan z'n twee voorgangers. Een flinterdun verhaal en een wat rommelig scenario met een aantal losse, onvoldoende uitgewerkte ideeën zijn daar de belangrijkste oorzaken van. Pitch Perfect 3 moet het hebben van de muzikale inventiviteit en de chemie tussen de hoofdrolspeelsters, want hun personages weten niet meer te verrassen. Gelukkig ontstijgt Rebel Wilson deze keer het beeld van het gezellige dikkerdje, zijn de acapella-arrangementen prima (de muziek van de rivaliserende bands is we wat kleurloos) en is er een mooi indirect eerbetoon aan George Michael in een acceptabele finale. Ongelovigen zul je hier niet mee bekeren, maar fans van de serie kunnen hier waarschijnlijk wel mee leven.

Leuk voor de doelgroep, waarschijnlijk moeder met haar tienerdochters. Niet veel slechter dan de vorige twee delen, hoewel het toch per film steeds beetje minder wordt. Concept staat nog steeds: veel zang, af en toe leuke humor en de bevallige enthousiaste dames als belangrijkste troefkaart. Dit derde deel wordt na een redelijk begin na het einde toe wel steeds zwakker, met als dieptepunt een zwak subplotje over de vader van Rebel Wilson. Ik vrees ook nog voor een overbodige vierde, pas als de dames hun waren liefde hebben gevonden en in blijde verwachting zijn krijgen we eindelijk rust, en dat moment is nog angstvallig ver weg.

De twee voorafgaande Pitch Perfect films vond ik nog wel aardig, vooral vanwege de lekker in het gehoor liggende a cappella liedjes. Dat is bij deze sequel veel minder het geval, terwijl de filmmakers niet eens de moeite hebben genomen om een fatsoenlijk verhaaltje rondom de muziek te breien. Het komt mij voor dat deze formule nog toch wel helemaal uitgemolken is.

Behoorlijk flauw.

Eigenlijk gewoon nog een keer de "Barden Bella's" maar dan allemaal nog meer overdreven en allemaal een stuk minder grappig. Waarbij ik de eerste 2 delen nog een beetje kom mee glimlachen maakte dat hier meer plaats voor heel veel irritatie.

Vooral omdat bepaalde karakters die ik nog kon uitstaat in de eerste 2 delen hier heel irritant waren. Vooral Wilson was zeer flauw en vervelend, haar grappen werken gewoon niet meer. Ook de korte intree van Banks was niet om uit te staan. Maar ook de rest heeft me nergens maar een beetje aan het lachen gekregen.

Het plot rondom de vader van Wilson was ook echt om te huilen, vooral aangezien de eerste delen meer over "vriendschap" gingen en dan heb ik geen idee waar dit allemaal op slaat. Al moet ik bekennen, de opening was daarmee wel ok in zijn spektakel.

Wat de film dan nog een beetje omhoog helpen zijn de concerten en liedjes die altijd wel een soort leuke charme hebben en altijd wel prima om te volgen zijn. Altijd hangt er wel een soort spanning bij of het "dit keer wel eens goed zal gaan".

De film valt ook in herhaling in wat in de eerdere delen al eens is gedaan, maar het helpt omdat de film dan af en toe zelf ook wel heel goed weet en er regelmatig de spot mee drijft, alleen niet op een al te grappige manier, vooral omdat de karakters gewoon zo vervelend en overdreven zijn.

Ook DJ Khaled komt nog even opdagen, al zie ik in hem maar weinig voorbeeld aan de jeugd. Maar ja, dat zal wel weer iets zijn dat alleen de "fanluv" begrijpt. Matige film, waar alle humor van weg is en dan kunnen de vrolijke liedjes de film niet meer overeind helpen.

Nee.

Binnen een week drie Pitch Perfects kijken is aanschouwen hoe een aanstekelijke film met plus- en pijnpuntjes in de franchise gekneed wordt tot een zielloze herhaling van trucjes en krampachtige pogingen actie en diepte toe te voegen in de derde film.

Shinobi verwoordt het echt spot on: je weet als kijker soms niet waar je naar zit te kijken. Nooit verwacht dat het eenvoudige concept ooit zou leiden tot personages die ternauwernood van een ontploffende boot springen. Of een sad side story van Fat Amy en John Lithgow, die zijn eigen rol uit Dexter parodieert (met Ozzie-accent).

Nee, jammer om de serie in identiteitscrisis afgesloten te zien worden, maar ik denk dat het voor iedereen beter is als het hierbij blijft. 1,5*

De trend zet zich verder met de gekende gênante humor en flauwe nummers. De franchise heeft nog wel een beetje charme, maar echt leuk wordt het nooit helaas. Liefhebbers van de vorige delen zullen hier wel van genieten, maar veel soeps is het niet.

Pitch Perfect 1 vond ik geweldig. Deel twee was al iets minder, al genoot ik echt van de liedjes van de Duitsers. Deel 3… die hadden ze misschien gewoon beter niet kunnen maken. Het was allemaal weer een beetje van hetzelfde, weinig vernieuwends, en dan heb je het eigenlijk wel een beetje gezien. De film was wel oké, maar doordat het zoveel op voorgaande delen lijkt kan ik je nu al niet meer exact vertellen wat er allemaal gebeurde en was het dus weinig memorabel.

Alweer deel 3, maar vond deze toch wat minder. Vooral het verhaal viel toch wel tegen. Gelukkig maakte de cast nog veel goed, net als de liedjes trouwens die wel tof waren.

Leuk om eens mee te pikken als ze hem op tv tonen, maar ok niet meer dan dat.