The Last Full Measure (2019)

Redelijk sterk drama. Het op waar gebeurde feiten gebaseerd verhaal lijkt wat saai om te verfilmen. Maar Robinson weet er een mooi en emotioneel geheel van de maken. De opbouw is erg sterk. Door te werken met flashbacks zorgt hij voor afwisseling en dat pakt goed uit. Richting het einde weet hij de kijker goed te raken. Het is wel erg Amerikaans sentiment, maar het werkt wel. Het acteerwerk is van hoog niveau. Ook Stan weet zich prima staande te houden tussen alle grootmachten. Aanrader. 4.0

The Last Full Measure was voor mij zoals je dat ook echt wel kunt verwachten te patriottistisch van aard. Het druipt er tot de laatste seconde vanaf. Prima film wat je verwacht krijg je voorgeschoteld.

Niet elk waar gebeurd verhaal levert een goede verfilming op. Nogal langdradig, denk dat er Amerikaans bloed door je aderen moet stromen of tenminste dat er sprake moet zijn dat je affiniteit met de verloren Vietnam oorlog moet voelen, anders gaat de heroïek die er tegen het einde van af spat grotendeels aan je voorbij. Goedbedoeld dit heldenepos, maar had graag wat meer dynamiek in deze brave film willen zien. Het trucje van het voortdurend switchen tussen de gebeurtenissen rondom Pitsenbarger destijds en zijn nog steeds verdrietige, oud geworden kompanen in de meer tegenwoordige tijd levert ook niet het emotionele betrokkenheidsgevoel op waar Robinson opzichtig op mikt. Indrukwekkende rolbezetting, naast de bovengenoemde heren zien we onder andere Samuel L. Jackson, Ed Harris en Peter Fonda(in zijn laatste rol), allen in weinig zelfstandige bijrollen. Forgettable, en dat zal de bedoeling niet zijn geweest.

Verbazingwekkend deze hoge rating. Een goeie cast waarbij Samuel L. Jackson, Christopher Plummer en Ed Harris de film naar een soms acceptabel niveau brengen. Ook de jonge Samuel L. doet het goed door dezelfde manier van spreken te hanteren.

Alleen is het script gewoon erg slecht. Tenenkrommend Amerikaanse propaganda volgestouwd met langdradige uitgemolken cliches.

De eerste scene was gewoonweg slecht. De zwangere vrouw van de hoofdrolspeler belt de verloskundige om te zeggen dat ze later is, zegt tegen die persoon, oh wacht even ik krijg een ander telefoontje. Manlief neemt over, moet weg met de metro en vrouwlief kijkt hem na zonder de telefoon. Tja dan heb je mij eigenlijk al verloren.

Het verhaal is absoluut de moeite waard om verteld te worden, maar de uitwerking is ongeloofwaardig. Absoluut gemiste kans en onbegrijpelijk, althans voor mij, dat de film zo'n hoge beoordeling heeft. Voor mij de slechtste film die ik in de bios heb gezien en dat vind ik erg jammer.

Schitterende film. Ik werd er zelfs enigszins emotioneel van!

De film gaat de "laatste opoffering" van William Pitsenbarger (William Pitsenbarger), een soldaat die dankzij zijn inzet bij een slag waar het hard aan toe ging, meer dan 60 jongens heeft gered van de dood.

Na deze slag hebben zijn leidinggevenden hem voorgedragen voor de "Medal of Honor" en daarbij liep het mis.

Doordat de "Medal of Honor" eigenlijk alleen voor de hogere officieren is bedoeld, wilde het kader de voordracht niet doorzetten en kreeg William postuum het "Air Force Cross", de hoogste onderscheiding na de "Medal of honor".

Een indrukwekkende film waarin zijn vroegere maten die hun leven aan hem te danken hadden, zich inzetten voor een alsnog postume toekenning van de "Medal of Honor".

Het ging allemaal erg stroef en zijn vader die leidt aan kanker tijdens de film heeft niet lang meer te leven en houdt zich staande met de verwachting dat uiteindelijk tijdens zijn leven William alsnog recht zal worden gedaan. Een mooie terugblik op dit stukje geschiedenis waarbij de camera het heden en het verleden laat zien, de hoop en de teleurstellingen.

Een 8-.

Wie nu nog niet overtuigd is van de psychische trauma's die een stinkende Vietnam-oorlog heeft nagelaten...

Dit maakt één aspect van deze film uit maar er is ook het onthutsende hoe door kleinzierigheid en politieke compromisspelletjes onrecht wordt aangedaan.

Misschien bij vlagen te veel nadruk op sentimentaliteit, maar onverschillig kan de film u niet laten.

Sterke cast. Heel wat oude rakkers van het witte doek vormen de getuigen van de chaos, het geknoei en de opofferingen van "Pits", met in de aftiteling van de film nog een saluut aan Peter Fonda die kort na de opnames overleed.

Sentimentele krachttoer die er geschiedkundig wel wat naast zit en zijn eigen invulling aan de zaak geeft, en ondanks dat het wel eens wat naar het oversentimentele neigt, toch bij mij regelmatig een gevoelige snaar weet te raken.

Mijn interesse was er van meet af aan toen deze film bekendheid kreeg en uitkwam. Oorlog blijft een uitermate boeiend onderwerp, en vooral Vietnam, waar toch niet zo heel veel films van zijn, blijft de aandacht trekken. Met lichte tegenzin zag ik dan ook de eerste tien minuten waar geen enkel Vietnam in voor komt, maar draait rond Huffman die dergelijke zaken als deze in zijn portefeuille heeft. Heel enthousiast is hij dan ook niet bij de eerste veteraan. Op dat ogenblik lijkt The Last Full Measure niet echt voor oorlog te gaan maar de drama kaart uit te spelen wat op zich bijstellen is maar prima kan uitpakken, en dat doet de film dan ook.

Samen met de fictieve Huffman wordt het verhaal van Pitts beetje bij beetje uit de doeken gedaan door betrokkenen, familie en veteranen. En waar de veteranen ook fictief zijn weten die met hun verhaal en toestand wel een bepaalde prikkel los te maken. Wat hebben die mannen wat meegemaakt en wat zijn ze uitgehoond, uitgekotst en vergeten. Zeg maar gerust dat de tocht van Huffman langs de veteranen als 'abc'tje' begint maar al snel verontrustende vormen aan neemt. Fraai zijn de flashbacks met de uitmuntende oorlogscenes, schrijnend de zaak zelf en de uitblijvende eremedaille.

Mindere momenten aan de film zijn bepaalde geluidseffecten tijdens de oorlogscenes, het naar het over emotionele neigende einde en de ware toedracht rond het uitblijven van de medaille. In de film wordt er een heel doofpot affaire gecreëerd rond het 'friendly fire' gebeuren, toch blijkt volgens beschikbare info het verhaal anders, namelijk een gebrek aan documentatie. Hoewel voorgedragen door de luchtmacht ontbrak het aan bewijs terwijl een andere gesneuvelde marinier wel een Medal Of Honor verdiende.

De bovenstaande dingen storen me na genoeg niet, en het beeld van het trauma betreffende Vietnam, en waar velen nog altijder worstelen, neem ik altijd graag tot me. Net als het tot deze film toe onbekende maar wel boeiende relaas van deze Pararescue Jumper (PJ) die een opleiding afwerken die je zelfs als kijker al naar adem laat happen. De grootste cast en prima muziek doen de rest en maken The Last Full Measure niet tot een topfilm maar wel tot een genietbaar en degelijk geheel.

Wat een saaie zit was me dit sech en begrijp hoge scores bij dergelijke films niet, maar dat heb ik wel vaker met films uit het genre oorlog/historisch/drama. M'n is door de massa bijna gedwongen dit soort films goed te vinden en dat ze iets met je moeten doen, niet dus. Het verhaal boeide me gewoon niet en dat Amerikaanse sentiment, doet me geen moer, buiten mandje vol clichés en ergernis. Buis.

Zeker niet verkeerd. Ik moest in de eerste helft van de film er wel even goed inkomen, maar daarna pakte hij mij helemaal. Dat verliep dus een beetje hetzelfde met het hoofdpersonage 'Scott Huffman'; meesterlijk vertolkt door Sebastian Stan. Ook hij had er in het begin totaal geen zin in om de betreffende opdracht op te pakken en uit te voeren, maar na verloop van tijd keerde dat perspectief dus helemaal om. De film maakte mij op een paar momenten zelf emotioneel wat niet vaak gebeurt, dus dikke pluspunt daarvoor. Ik vond vooral ook Christopher Plummer als in de rol van 'Frank Pitsenbarger' erg goed en emotioneel spelen.

4/5