Interlude in Prague (2017)

Uit recensies begreep ik al dat dit geen erg goede film is, maar ik ben een grote fan van de muziek van Mozart en zijn opera Don Giovanni heeft een speciaal plekje in mijn hart dus daarom moest ik deze film – die het verhaal rond de ontstaansgeschiedenis van die opera zou vertellen – zien. Maar is het echt een slechte film: het script is erg slecht, het acteerwerk is slecht en er is gewoon niets te beleven aan de film, anders dan de enkele flarden van Mozart’s geniale muziek. Ik heb ook geen idee wat de regisseur heeft willen zeggen met deze volstrekt nietszeggende film. Het enige positieve dat je over de film kunt zeggen is dat het er wel mooi uitziet.

Een semi-biografische film over Wolfgang Amadeus Mozart leidt onvermijdelijk tot vergelijking met Amadeus (1984), de veelgeprezen biopic van Milos Forman. "Mozart In Love" (een ongelukkige titel, al is het alternatief zeker niet beter) is op vrijwel alle fronten inferieur. De muzikale vertolkingen zijn prima en Aneurin Barnard is prima als het muzikale genie. James Purefoy is echter een kleurloze, ééndimensionale schurk en de sets en de kostuums halen het niet bij Amadeus. Het is sowieso merkwaardig om een liefdesdriehoek centraal te stellen waarbij de twee protagonisten elkaar slechts een enkele keer ontmoeten! Dat is niet de enige tekortkoming van het teleurstellende script, dat de dramatische mogelijkheden van het basisverhaal grotendeels onbenut laat.

Jammer dat ik me aan het begin liet leiden door de kritieken (de gebruikelijke zure stukjes uit het superieure NRC) want dat was nergens voor nodig geweest. Prima film die op dramatische wijze een liefdesverhaal vertelt. En ach Mozart, tsja Mozart, wie durft te beweren dat hij weet wat voor figuur Mozart is geweest? De film presenteert een eigenzinnige montage-taal, zowel waar het de registratie van de muziek als die van het verhaal zelf betreft. Crossfades groeperen hardcutted scènes. Het gevolg is dat het verhaal op veel punten niet door dialoog maar door beelden wordt verteld. Erg fijn. Zeker als je van die pruikenshit houdt, zoals ik.

Het ziet er piekfijn uit in deze tegenvallende film over een korte periode van Mozart in Praag. Een grote rol speelt een Harvey Weinstein avant la lettre, we zien Raymond Thiry uit Penoza maar het boeit weinig. Het geheel is vrij saai, de acteerprestaties matig. Wel vond ik het aardig om Samantha Barks te zien maar het zien hiervan is als kijken naar on ontploft vuurwerk.