The Keeping Hours (2017)

Matig.

Laat je vooral niet vangen aan de genreaanduiding. Geen zin om een hele genrediscussie te starten, maar horror komt er echt niet aan te pas. En doorgaans hanteer ik toch een best ruime definitie van het begrip, maar The Keeping Hours ... nopes.

Eigenlijk is het gewoon een verwerkingsdrama. Met een geest. Geen enge, er zit misschien een halve spannende scene in, maar gewoon een geest met als functie om een zeker drama in gang te steken. Daar blijft de rest van de film dan gewoon in hangen. Geen genreswitch meer naar het einde toe, integendeel zelfs. Hoe verder je komt, hoe krachtiger de dramainsteek wordt.

Probleem is echter wel dat de film nog steeds is opgebouwd als genrefilm, het is ook niet voor niks een Blumhouse productie. Daardoor is het drama redelijk cheesy en boeit dat stuk van de film allerminst, terwijl de film net helemaal die richting uitdraait. Beetje foute mix (of toch invulling) van de genres.

Qua productie oogt het nog wel aardig, acteerwerk is verder ook niet verkeerd, maar als film is het een redelijke sof. Leuk probeerseltje, maar het komt er niet echt uit.

2.0*

Het is ook helemaal geen horrorfilm onderhond.. flapdrol

Tegenwoordig kan een groot deel van de mensen zich niet meer zonder scheldwoorden en/of beledigingen uiten.

Het schelden en beledigen wordt schijnbaar een 'normaal' onderdeel van onze schrijf- en spreektaal.

Even erop inhakend, wat is er dan in het verhaal van "Onderhond" verkeerd volgens jou?

Hij geeft aan dat het volgens hem geen horrorgenre is. Staat wel bij de aanduiding van de film!

Prima drama waarbij een bovennatuurlijke gebeurtennis een getormenteerd stel de kans biedt op vergeving. Liefde, verlies en vergeving worden hiermee prachtig in beeld gebracht. Karen Moncrieff weet met mooi camerawerk prachtige beelden te genereren en de cast acteert verrassend goed. Ik vond het zelf zacht en ontroerend. Je mag het cheesy vinden, maar wat is daar in essentie eigenlijk mis mee? Als het op deze manier aan de man wordt gebracht heb ik er meer dan vrede mee.

Ik hou van horror in alle soorten en maten. Dit is geen horror. Wel een goede film over hoe iets kapot kan gaan door vervelende omstandigheden op het verkeerde moment. Niet iedereen krijgt de kans om dit enigszins terug te draaien. Deze mensen wel. Horror moet uit de omschrijving gehaald worden en vervangen door iets als "fantasy". Film is best redelijk ok, maar die val van de vliering trap zit echt slecht in elkaar. Goed ik had hem niet gezien als ik wist waar de film echt om ging en toch heb ik hem uitgekeken en daarvoor een 6.

Een zoet, bovennatuurlijk drama met prima acteerwerk en een braaf maar redelijk verhaal. Van horror is geen sprake. Iets meer pit had niet misstaan, het begint best redelijk maar daarna kabbelt het rustig voort naar het einde toe zonder opzienbarendheden. Een nipte voldoende.

prachtige ingetogen, paranormaal drama . Die gelukkig niet vol op de tearjerker gas pedaal gaat staan .

Maar een geloofwaardige geest/ afterlife gezin laat zien .

Moet eerlijk zeggen , dat het me intrigeerde, maar niet de kippenvel bracht die ik verwachte .

Al met al wel beter als gemiddeld , maar niet iets wat je lang blijft na spoken.

Schitterende tranentrekker maar heeft niks met horror te maken deze film.

Zeer mooi acteerwerk en prachtige muziek en een prachtig uitgewerkt verhaal maken deze film tot een zeer mooi dramafilm.

Er wordt uiteindelijk wel heel veel drama gepropt in deze combinatie van drama en mysterie film.

Toch is " The Keeping Hours" zeker de moeite van het kijken waard.

Met name richting het einde zijn de beelden fraai geschoten, sfeervolle scenes te zien en is de soundtrack zeker van toegevoegde waarde. Tranentrekker wordt het allemaal wel.

4*

ziet er spannend uit !

Soms ben je in the mood voor een tranentrekker en soms wil je gewoon wat horror zien. Dit is geen horror ondanks dat het paranormaal genoemd kan worden.
Ik was door omstandigheden niet in een tranentrekker mood dus vind het dan jammer van de verkeerde genre beschrijving.

Objectief gezien kwam hij ook niet helemaal uit de verf.

Drama/horror van Blumhouse, ik dacht dan oow komt wel goed, wetende dat in alles in acht genomen, geen zware horror moest verwachten...maar dit was gewoon een saai potje drama zonder meer...en dat beetje "paranormale" in de vorm van hun zoon n ook haar ma, rechtvaardigd in geen geval de "horror". Je kan dan drama's hebben die je toch meeslepen in het verhaal en de karakters en die je iets laten beleven en voelen, had ik met deze totaal niet, te zoet-melig en saai.

Erg goede spirituele drama wat dit .

Had hele andere verwachtingen na een tijdje maar de horror bleef uit, en dat was achteraf niet erg.

Deze film niet gaan kijken als je een horror film wil zien en niet van drama films houd .

Van The Leftovers naar dit, als ik de trailer zo zie moet dat een stapje terug zijn geweest voor Coon. De themathiek oogt ietwat hetzelfde, maar dan in hapklare fastfood brokken.

Wat een prachtige film, met enige raakvlakken naar The six sense, maar dan anders.

Zeer ontroerend, een weergaloos mooie film, voor de liefhebber, en een aanrader als troost voor, wie een dierbare heeft verloren.

De makers hebben hier goed over nagedacht.

Een echte filmhuis film, van hoog niveau.

Uitstekende spelers.

Eens in de zoveel tijd komt er een film aan die je raakt, dit is er zo een.

Zo mooi.

Met de prachtige song erin van Roberta Flack,maar dan door een andere uitvoeder.

First time ever i saw you're face.

I felt the earth moving my hands.

Een juweel van een film.

Je moet wel in zoiets geloven, leuk voor een keer.

Gisteren gezien op Rakuten, gehuurd voor 3 Euri's.
Heb er even over nagedacht, want wist niet echt wat ik er over moest denken.
Zoals al hier vaker geschreven: het is geen horror. Er gebeuren boven natuurlijke dingen, maar het levert geen horror op.

Hier op MM staat: Drama / Mystery. Dat dekt de lading redelijk.

De belangrijkste vraag is echter: is dit een goede film?

Ik geef het 3 sterren, dus het korte antwoord is (w.m.b.) JA.
De film heeft een mysterieuze uitstraling, sprookjesachtig bijna, op een volwassen manier.
Belangrijkste thema's zijn verlies en (gebrek aan) verwerking hiervan.

De hoofdpersonen - de vader en de moeder - krijgen een tweede kans hiervoor. Dat is het mooie gedeelte.
Minder vond ik dat er geen verklaring wordt gegeven voor de aanwezigheid van het zoontje: hij is geen spook, want is (op een bepaalde manier) fysiek aanwezig. Hij kan echter niet aangeraakt worden. Op een gegeven moment kan hij zelfs naar buiten gaan en (neem ik aan) ook door anderen gezien worden. Wat is hij dan? Een engel wellicht? In de film geen verklaring hiervoor, en dat vond ik jammer.