Woodshock (2017)

Intrigerende trailer + poster!

Zéér benieuwd naar!! Zou wel eens één van de verrassingen van dit jaar kunnen zijn.

Sowieso, A24 hè.

Mijn god.

ongelooflijk, A24.

Vanaf 2 november in de bioscoop (The Searchers)

Hele hoge verwachtingen, en Dunst lijkt me perfect gecast. Kan niet wachten, hopelijk mijn film van het jaar.

Ik heb me maar voor de mailing van A24 ingeschreven een paar maanden terug. Kent geen gelijke, momenteel.

Wauw, indrukwekkende trailer

Dat kan ik bevestigingen!

Vandaag te horen gekregen dat die voor Nederlandse distributie gecanceld is.

Grrrr..

Fijn landje toch

Duimen voor LIFF dan wellicht?

We hopen dat deze bij ons er toch komt. Misschien dat het Razor Reel filmfestival deze brengt eind oktober.

Gent mogelijk?

Of dit weekend in Vlissingen: Woodshock | Film by the Sea festival - filmbythesea.nl

Spannend..

Niet meer in de bios?

Volgens mij zaten we praktisch tegelijkertijd onaangedaan te zijn, tbouwh... jij nog iets meer zelfs, aan je cijfer te zien.

Nee, ik had op meer gehoopt. Het lukte mij nooit om in de film te geraken of echt mee te leven met Dunsts karakter. Weten wat ze doormaakt en haar beweegredenen doorgronden. Tuurlijk, je kunt het een beetje raden, en er worden in de beeldtaal genoeg zaken aangereikt. Maar het voelde voor mij te willekeurig. Ze speelt prima, maar ik kon er weinig mee.

Zonde. 2,5*

Vond de cinematografie bij vlagen prachtig, maar daarbuiten inderdaad hetzelfde grote kritiekpunt. Film voelde net zo leeg als de leefwereld van Dunst haar personage.

Theresa doolt geëmotioneerd rond na een verlies. En de kijker... nou die doolt ook rond. Compleet verdwaald tussen toffe visuals en fantastische acteerwerk van Kirsten Dunst. Je kan er domweg niets mee! De hypnotiserende, paranoïde gemoedstoestand veroorzaakt door een krachtige drug moet het uitgangspunt van de film zijn. Helaas blijven de personages leeg. Het troosteloze leven van Theresa kabbelt de gehele film rustig voort. Alles is heel erg Zen. Er is zelfs begeleiding door van die ontspanningsmuziek die niet zal misstaan op een Yoga/Zen sessie. En als de climax zich dan aandient, bemerk je hoe weinig deze film de kijker te bieden heeft. Woodshock heeft wel mooie beelden; maar is de essentiële onderdelen vertelling en personages vergeten. En is hierdoor dus alleen maar oninteressant.

Woodshock op BR =

Damn it, dit zal wel een love or hate it movie worden. Ratings schrikken me zelfs niet meer af, is wel te verwachten bij dit soort film (al is het op IMDb wel erg laag).

Narratief gezien is dit geen film voor een groot publiek, kunstzinnig is het zeker. Er wordt veel aan de verbeelding overgelaten. Of het cannabinoïde gebruik van de protagonist i.c.m. haar al aanwezige gemoedstoestand tot zo'n explosie kan komen is mij ten zeerste de vraag. I.i.g. zet Kirsten Dunst en de ondersteunende cast het zeer geloofwaardig neer. Qua visuals leveren Kate Mulleavy en Laura Mulleavy goed werk af.

Het kan niet altijd prijs zijn met A24. Geen gemakkelijke film dit. Erg dromerig en tripperig. Meer sfeer en visuele vormgeving dan verhaal. En niet zonder pretentie ook. Ik kwam er maar amper doorheen eigenlijk. Het is dat de film nog veel mooie plaatjes en een mooie score bevat om het wat interessanter te maken. En Kirsten Dunst is wel goed in een weer emotioneel zware rol. Dat soort rollen beginnen onderhand een specialiteit van haar te worden. 2.0*.

Geweldig, indringende vertelling heel poëtisch in beeld (en geluid) vertolkt, juweeltje.

Je lippen stiften met een framboos. Dat zouden meer mensen moeten doen.

Zelden iemand zo mooi psychisch uit elkaar zien vallen als Theresa (Dunst) tussen de Redwood trees van Californië, onder invloed van met een giftig goedje gemengde marihuana, kennelijk bedoeld voor een zachte dood.

De dames Mulleavy doen niet teveel moeite voor een coherente plot, en beperken zich tot wat fragmentarische informatie, die duidt in de richting van een rouwproces vermengd met schuldgevoel, en verder vooral suggestieve beelden die zich gedeeltelijk in het hoofd van de heldin afspelen.

Het doet bepaald niet af van de prestatie van Kirsten Dunst, die hier erg goed bezig is, en de volle 100 minuten de aandacht (nou ja, de mijne in ieder geval) weet vast te houden. Zij is zo overtuigend in de war dat ze daarmee deze film uittilt boven het ‘alleen maar’ esthetische genot. Ze deed me af en toe denken aan Susannah York in Altman’s Images.

En dan ook nog een bijzonder fraaie, de sfeer zo mogelijk nog meer verhogende soundtrack. Het kan haast niet op.

Voor het sterven wat dragelijker te maken kan men in de States onder doktersbegeleiding Lsd gebruiken. Hier wordt het gemengd met cannabis. Teresa dient haar moeder een overdosis toe en worstelt hierna met een schuldgevoel. Ze mengt cannabis met Lsd en begint aan een "guilt-trip".