Aus dem Nichts (2017)

Vanaf 29 maart 2018 (Cinéart)

Duitse Oscarinzending (shortlist).

Heeft een golden globe gewonnen , yes ☺

Best benieuwd hiernaar.

Hopelijk voorziet Cinéart deze film wel van goede ondertiteling; die onder Good Time (de film was wel goed) was een ramp.

Indrukwekkende film, verteld in 3 delen, vooral het tweede en derde deel zijn heel sterk. Het tweede draait om een rechtzaak waarbij de advocaten elkaar steeds proberen af te troeven. Het derde deel is een spannende thriller waarbij Katja achter de daders aan gaat.

Voortreffelijk acteerwerk van Diane Kruger!

Goede film, met enkele trage stukken. Een zeer beklemmend drama. Niet bedoeld voor tere zieltjes.

Akin concentreert zich duidelijk op psychologie en emoties, maar doet dat wel vanuit een sterk eenlijnig perspectief. In de mal van goed en kwaad is geen ruimte voor nuances. Kijk je door de bril van Akin, dan begrijp je op zichzelf waarom. De cineast, zelf van Turkse herkomst, ontdekte voor de opnames dat hij door een neonazistisch collectief vogelvrij was verklaard. Het gevaar van deze groeperingen blijft onderbelicht, zeker als de autoriteiten hun kop in het zand steken. De stereotyp gecaste neonazi’s brengen de geloofwaardigheid van de film echter constant in het geding. Zelfs de brute advocaat van de twee daders (Johannes Krisch) ontkomt niet aan een dubieuze karakterschets. Het litteken op het voorhoofd stelt zijn neutraliteit al bij het eerste aanzicht im frage. De agressieve toon van ondervragen werkt enkel bevestigend.

uitgebreid schrijven

Hoe goed bedoeld de film ongetwijfeld is, dit is geen goede film.

Het eerste deel gaat nog wel, hoewel het acteren van de bijpersonen hier ook al tenenkrommend is, maar de emoties van om wie het draait, lijken oprecht. Daarna duizelt de film naar beneden de zee in.

Het rechtspraakdrama is dramatisch. Van de casting druipt af wie goed is en vooral wie slecht is. Zelden zulk een gluiperig uitziende advocaat en getuige à decharge gezien. Over de motieven van de daders komen we niets te weten en het vonnis zien we mijlen ver aankomen, zozeer wordt het tegenovergestelde bij voortduring benadrukt. De rechter die aan het slot in slow motion de rechtzaal binnenzweeft, is goed voor een slappe lach.

En dan het derde en laatste deel met een hoofdrol voor een witte kwikstaart. Knulligheid ten top, zelfs een mislukt jongens- en meisjes avonturenboek onwaardig.

Jammer, jammer. Deze regisseur kan veel beter, heeft hij bewezen.

Een film in drie delen, en ze zijn niet allemaal even goed. Het eerste deel, waarin Katja [Diane Kruger] het verlies van haar gezin probeert te verwerken, is een goed geacteerd, maar weinig verrassend psychologisch drama dat zich vooral richt op het rouwverwerkingsproces. Het tweede deel richt zich eerst op het politie-onderzoek, met een uitstekende Henning Peker als commissaris Gerrit Reetz die Katja op even omzichtige als doortastende wijze ondervraagt, en toont bovendien het verloop van de rechtszaak (Vielen Dank!). Dit deel is met zeer veel aandacht voor detail gemaakt en veruit het beste deel van de film. Het toont hoe politie de moeilijke balans probeert te vinden tussen empathie met het slachtoffer en een nuchtere kijk op de feiten en de bewijzen die voor handen liggen, alsmede de zakelijke manier waarop de rechtszaak verloopt. Het laatste deel is weer een wat dwaze psychologische thriller die de tot dan toe authentieke toon van de film behoorlijk om zeep helpt. Het einde is een slappe, melodramatische uitvlucht. Een film met een ernstige identiteitscrisis, een paar enorme plotgaten en een bijzonder twijfelachtige moraal.

De poster/titelontwerper is zeker fan van Iron Maiden. Die band is wel vele klassen beter dan deze film die al lang vergeten is als die oude metalheads weer eens op tournee gaan

Sterke Duitse film, die grotendeels gedragen wordt door Diane Kruger. Wat een topactrice!

Ik vond alle 3 de delen sterk. En het belangrijkste je kunt de emoties en gedachten van de protagoniste goed meebeleven tot het einde. En dat is een prestatie van formaat.

Ik vond dit nu niet een bepaald sterke film en dat komt vooral door het vooral totaal ongeloofwaardige 3e deel. Tijdens de aftiteling wordt verwezen naar de moorden door de neonazistische groepering, de NSU die tussen 2000 en 2007 acht moorden met een racistische achtergrond pleegde. Als je een film wil maken met dat als voorbeeld, dan is natuurlijk geloofwaardigheid wel een vereiste. In het 1ste en 2e gedeelte weet de regisseur daar goed in te slagen maar in het laatste gedeelte slaat de regisseur de plank i.m.o. volledig mis. Katja die zich als een IS strijder met een zelfgemaakte bom de caravan binnengaat en zich samen met de twee nazi's opblaast. Al eerder heeft ze al een poging gedaan door de bom onder de caravan te leggen, maar toen nam plotseling een vogeltje bezit van de caravan en toen haalde Katja de bom weer weg, want ja, zo'n arm vogeltje opblazen, dat kan natuurlijk niet. Tja, gekker moet het natuurlijk niet worden en ik kan dit absoluut niet serieus nemen. Dat 3e gedeelte had i.m.o. radicaal anders gemoeten, want nu gaan velen niet alleen twijfelen of die moorden tussen 2000 en 2007 door de NSU wel echt gepleegd zijn maar gaan ze denken dat zij niet meer dan een verzinsel zijn van de regisseur zelf omdat hij zo graag een film wilde maken over nazi terreur in het huidige Duitsland. Dat de regisseur van Turkse afkomst is werkt dan natuurlijk ook niet bepaald in zijn voordeel.

3.0*

Spannend en realistisch.

Ik vond de rechtszaak ongeloofwaardig. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat het in Duitsland in het echt ook zo gaat...

Neen, aan die feiten hoef je zeker niet te twijfelen.

Wat de film verder betreft kon ik er alleen uit het geheel niet direct uit op maken dat Katja levensmoe was. Maar ... misschien heb ik het aan het verkeerde eind en heb ik gewoon niet goed opgelet. Kan gebeuren

Mijn vervolg van mijn betoog moet je daarom maar met een korreltje zout nemen. Het is eigenlijk ook helemaal niet relevant.

Was een beetje bang dat dit een soort Hollywood achtige film zou worden nadat ik Akin bij nota bene The Hollywood reporter met Arronofsky aan tafel zag zitten. Een revenge film vonden ze het daar. Echt? volgens mij gaat dit veel meer om hoe een persoon met verdriet om gaat en de verschillende fases die daarmee gepaard gaat, maar goed.

Gelukkig werd het helemaal niet waar ik bang voor was. Akin weet mijn aandacht vast te houden in alle delen van de film. Akin heeft hier een duidelijke intentie om mee te voelen met de hoofdrolspeelster en dat is duidelijk gelukt. Mede door een uitmuntende Diana Kruger, die werkelijk waar met een powerhouse optreden de show steelt. Welverdiende prijs voor beste actrice in Cannes wat dat betreft.

Knap camerawerk ook in de rechtszaal. Overigens gaat het er helemaal niet zo aan toe ( is veel saaier in de realiteit ) in de Duitse rechtszaal, maar Akin moest wat doen natuurlijk om de aandacht erbij te houden. Akin doet verder alles waar hij goed in is. Langzame beelden, lange shots hier en daar en een harde maar realistisch ( hoe vaak hebben we dat wel niet anders gezien als de hoofdrol speler opeens in een soort van rambo transformeert) einde. Mooi met de zee op het einde, een terugkomend fenomeen in bijna al zijn films. Tof ook dat Josh Homme de soundtrack heeft verzorgt voor deze film, heeft hij absoluut niet slecht gedaan.

Overigens schijnen Kruger en Akin weer samen te werken waarbij zij de rol van Marlene Dietrich op zich neemt. Ben benieuwd.

Pakkend psychologisch misdaaddrama over binnenlandse terreur en de wankelmoedige houding van de autoriteiten. Een film over xenofobie, wanhoop en wraak. Het is vooral het overtuigende optreden van Diane Kruger dat deze film smoel geeft, veel meer dan het nogal meanderende verhaal. Dat de ontknoping er “modern” (= van deze tijd) uitziet maakt 'm niet per se steekhoudend. Fatih Akin heeft betere films gemaakt, maar ook voor deze hoeft hij zich evenwel allerminst te schamen.

Een zeer indrukwekkende film wat verteld word in 3 delen, en ook met een intens en erg goed spelende Diane Kruger. Persoonlijk haar beste rol tot nu toe, de rest van de cast speelt aardig maar het het niveau niet van Diane ik zeg kijken deze sterke film.

Uitstekende film over een vrouw die haar man en kind verliest tijdens een bomaanslag. Een simpel verhaal, maar met een duidelijke en prima opbouw. Onderhoudend van begin tot eind en hier en daar redelijk spannend en aangrijpend. Diane Kruger weet de film goed te dragen en mede dankzij het sterke einde nog net 4.0 sterren.

Uitstekende film, de drieluik opzet is goed gevonden met oorzaak, gevolg, reactie. Deel 2 geeft de droge feiten in de rechtzaal weer waar onbedoelt de wanhoop wordt opgebouwd door vrijspraak, door een drugstest niet toe te staan is mede benoemt als reden voor vrijspraak. uiteindelijk komt er in het derde deel

de climax, maar niet op amerikaanse wijze. kijken een zeer overtuigende film. mooi spel van Diana Kruger.

Gewoon een goede film.

zonder maar een woord vuil te maken gewoonweg een goede film met een hele goede rol van Diane Kruger

echt een zeer beklemmend drama (misdaad).

je kunt je haast niet voorstellen dat er nog zulke groeperingen zijn die dit veroorzaken.

met een wel heel spectaculair einde die ik niet aan zag komen.

Tsja, met films in delen en met hoofdstuktiteltjes heb ik het nooit zo.

Deze is dan op zich daarmee nog vrij verrassend, want ik heb er buiten dat nog wel een positief gevoel bij. Bijvoorbeeld omdat Diane Kruger gewoonweg enorm sterk speelt - en, met haar mooie blonde koppie en de films die ze langer geleden gemaakt heeft, wie zag dat dan aankomen. IJzersterk, niks op aan te merken.

De film verder lijdt wellicht wat teveel onder de betrokkenheid van de regisseur bij het onderwerp. Sympathiek en begrijpelijk wellicht, maar dat levert niet per definitie een goede film op. De rechtbankbedoening mist wat teveel de diepgang, en het derde deel daarna hangt wat teveel op suspension of disbelief - tenminste voor mij dan, hoewel dat misschien persoonlijk is.

De cinematografie is dan wel prettig in orde, hoewel misschien niet heel opvallend maar wel mooi werk. Toch is het vooral Kruger die de punten verdient.

Opzicht best een aardige Drama / Misdaad film en dat puur en alleen vanwege de goed spelende Diane Kruger. Maar het eenvoudige verhaal is qua verloop weinig bijzonder en is zelfs juist zeer voorspelbaar en daardoor wist deze film me eigenlijk nooit echt te pakken, te raken of te boeien en dat ondanks het emotionele spel van Diane Kruger.

In dit verhaal draait het om het Duits-Turks gezin, dat bestaat uit de blonde en blauwogige Katja (Diane Kruger), de Turkse ex-crimineel Nuri Sekerçi (Numan Acar) en hun 6-jarige zoon Rocco (Rafael Santana). Wanneer vader en zoon "uit het niets" slachtoffer worden van een bomaanslag, wijst de politie automatisch op Nuri's drugsverleden, maar Katja weet beter.

Het verhaal welke opent met het huwelijk tussen Nuri en Katja in de gevangenis, is opgebouwd rond drie hoofdstukken, te weten "De Familie", "Gerechtigheid" en "De Zee", is zeker niet slecht, maar je ziet alle wendingen al van mijlenver aankomen (zoals de uitspraak in de ongeloofwaardige rechtszaak) en de motieven voor de bomaanslag zijn ook zeer flauw, want de daders zijn namelijk aanhangers van nazi's (de vader van één van de daders zegt in de rechtszaak ook nog eens zeer flauw "Mijn zoon vereerd Adolf Hitler") en daar moet je het maar mee doen en meer kom je eigenlijk ook niet over hun te weten (ze doen eigenlijk maar "voor spek en bonen" mee in het verhaal).

Ook vond ik het flauw dat Katja precies weet hoe de vork in de steel zit (ze kan namelijk de vrouwelijk dader die de bom heeft geplaatst met haar fiets tot de details beschrijven en dat ondanks dat ze haar maar vijf seconden gezien heeft) en dat dit niet geloofd (omdat Nuri Sekerçi vroeger handelde in drugs en Katja zelf ook drugs gebruikt) wordt door de politie en de rechters, waardoor er voor haar niets anders opzit dan uiteindelijk zelf voor gerechtigheid te zorgen. En dat laatste doet ze volgens het principe van "Boontje komt om zijn loontje", waarbij ze de daders doet opblazen in hun camper in Griekenland met eveneens een bom (dezelfde soort bom, te weten een spijkerbom gemaakt van mest, diesel en spijkers, die de daders ook gebruikten bij de aanslag) en waarbij ze zichzelf ook opblaast als een soort van zelfmoordterrorist.

Dankzij het goede spel van de mooie Diane Kruger, die in Cannes 2017 de prijs won voor beste actrice, is deze film zeker nog het kijken waard, want ze speelt de getraumatiseerde (die vol zit met verdriet en zelfs een keer uit het leven wilt stappen, wat ze op het einde wel doet, door haar polsen door te snijden in bad) Katja met verve en ze krijgt veel voor haar kiezen in dit verhaal, want buiten de dood van haar man en zoontje krijgt ze ook nog te maken met de ouders van Nuri Sekerçi, die de as van Nuri en Rocco willen meenemen van Turkije en de moeder geeft Katja ook nog eens de schuld van de dood van Rocco omdat zij niet op hem kon oppassen (ze ging namelijk met haar zwangere zus Birgit naar een spa) en tijdens de rechtszaak krijgt ze tot op de details te horen wat er met haar zoontje gebeurd is tijdens de explosie:

"Het eerste gevaar bij explosies is de drukgolf. Het kind begon met een inhalatietrauma met verschroeiing in de slokdarm zoals barotrauma met open oppervlakteblaasjes en oppervlakkige longbloedingen. Het tweede gevaar is rondvliegend puin. Bij het kind was een huidwond op het bovenlijf met een nog uitstekend metaaldeel met scherpe randen. Na verwijdering van het metaaldeel werden in de wond sneden in de dikke- en dunne darm gevonden en werd eveneens een doorboring van de buikslagader geconstateerd. In de romp bevonden zich minstens 14 fijn gevormde huidwonden met daarin spijkers van 10 centimeter lengte. Het derde gevaar is de hitte. Kort stijgt de temperatuur tot wel 1000 graden. We kunnen verbrandingen van hoofd, gezicht, romp, armen en ook dijen laten zien. Het hoofdhaar was tot op de scalp weggebrand. De ogen waren verbrand, ze waren gesmolten. Verder letsel bestond uit een afgerukte rechter onderarm ter hoogte van de elleboog."

Daarna wordt het Katja te veel en verlaat ze de rechtszaak, waarbij ze wel nog even haar woedde afreageert op de vrouwelijke dader, te weten Edda Möller (Hanna Hilsdorf).

De overige cast speelt daarentegen niet bepaald overtuigend, zoals Denis Moschitto in de rol van advocaat Danilo Fava, die tig keren tegen Katja zegt de daders zullen worden veroordeeld en wat uiteindelijk dus niet gebeurt. Wel is het mooi om te zien dat hij zeer begaan met haar is. Verder vond ik Johannes Krisch qua uiterlijk wel een lachwekkende persoon als advocaat van de daders en hij paste eigenlijk wel goed bij hun, want ik vond hem best op een nazi lijken en dat in tegenstelling tot de daders, die mij bij overkwamen als een doodgewone jonge man en vrouw, die ook niet onder de tatoeages zaten (Katja overigens wel en daardoor is soms een glimp te zien van haar borsten) en ook nog eens aan hun gezondheid dachten en dan doel ik op het hardlopen van ze in Griekenland langs het strand, waar het laatste hoofdstuk van het verhaal zich afspeelt.

Het laatste hoofdstuk van het verhaal (zeg maar gerust de wraak van Katja) was best aardig en ook mooi, ondanks dat Katja daarbij ook zelf om het leven komt, maar zij had vanwege haar verdriet natuurlijk ook geen zin meer om verder te leven. Al met al stelt deze Drama / Misdaad film qua verhaal eigenlijk weinig voor en is het ook behoorlijk doorsnee, maar vanwege de puike vertolking van Diane Kruger is deze film wel nog het aankijken waard.

Wow !!! wat een goeie film was dit zeg.

Diane Kruger speelt een fantastische rol en je leeft dan ook helemaal mee met haar in deze film.

Een wraakfilm die het hele verhaal van begin tot eind perfect weergeeft, met als uitschieters de scenes in de rechtzaal.

ik vraag me af naar welke binnenlandse terreur jij eigenlijk hint ?

In een tijd waarin moslimextremisten de ene naar de andere terroristische aanslag plegen moet er een verhaal komen over rechts extremisme ???

De regisseur is zelf van turkse komaf begrijp ik , mischien moet hij eerst eens zelf kritisch naar zijn eigen

extremistische geloofsgenoten kijken .

Ik durf te wedden dat hij daar geen film over durft te maken in de trend van deze .

Het gaat om deze moorden: NSU-moorden - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Dat jij deze blijkbaar niet kent, rechtvaardigt juist het bestaan van deze film, lijkt mij.

die zaak was mij inderdaad onbekend en ik keur zoiezo dit soort geweld af .

maar dat neemt niet weg dat de verhouding moslimgeweld tov rechts extremistisch geweld een veel

groter probleem is en wat dat betreft blijft het feit gewoon staan

of durf jij te beweren dat iemand het zal aandurven om een film over moslimgeweld in europa te maken

kritiek op de islam is zoiezo steeds meer een taboe aan het worden uit angst .

clubsport Het dwaalt een beetje af van het thema van deze film, maar er zijn natuurlijk wel de nodige 9-11 films (weliswaar VS en niet Europa). Ik denk dat filmmakers het heus wel aandurven om dit thema op te pakken, maar het zal wellicht nog even duren aangezien het geweld waar jij naar verwijst vrij recent is. De Breivik-film heeft ook zeven jaar op zich laten wachten. Overigens strandde een recente poging om de gebeurtenissen in de Bataclan te verfilmen vanwege protesten, maar dat komt denk ik meer omdat het 'too soon' is om dit trauma al te fictionaliseren.

Overigens deel ik die laatste inschatting niet. Volgens mij is het 'taboe' waar je over spreekt, dat mensen zich uitspreken tegen ongenuanceerde veroordelingen 'de' islam. Dat lijkt mij terecht, want er is geen sprake van één groep die je verantwoordelijk kunt houden voor alles wat er in hun naam gebeurt.