Shôjo (2016)

Erg fijne film.

Een eerder typisch Japans drama, maar dan gestileerd als een mystery. Liefhebbers zullen de (ietwat edgy) school problematiek snel herkennen, ook een aantal typische setups zijn kenmerkend voor het Japanse drama genre, maar qua uitwerking is het toch een stuk duisterder en mysterieuzer.

Beetje raar dat stilering en inhoud redelijk ver van elkaar afstaan, maar het maakt deze film wel een stuk opvallender. Bronmateriaal komt van dezelfde schrijver als Kokuhaku, op zich is dat geen slechte richting om aan te duiden in welke hoek je het een beetje moet zoeken, al is dit toch nog wel een ander soort film.

Visueel zeker op niveau. Er gebeurt altijd iets boeiends in het frame en ook het kleurgebruik springt positief in het oog. Soundtrack is aardig maar een beetje onopvallend, acteerwerk wel erg goed voor een cast die toch vooral bekend is van TV werk.

Erg toffe film dit. Apart, erg mooi in elkaar gezet en het drama werkt, ondanks dat je de hele tijd het gevoel krijgt naar een ander soort film te kijken. Benieuwd of dit een lucky shot was voor Mishima (want haar eerdere films lijken me niet echt wat), ik hou haar in ieder geval in de gaten.

4.0* en een uitgebreide review

Inderdaad een fraaie film, met geladen onderwerpen als vriendschap, dood, pesten, zelfmoord en chantage. Voor mijn gevoel weet de film ondanks die onderwerpen het naar omstandigheden juist licht te houden, wat wellicht komt omdat de hoofdpersonen zich redelijk staande lijken te houden ondanks hun moeilijke situatie, waar in andere films personages in soortgelijke situaties vaak lijken te verdrinken. Afgaande op Onderhond is de film gebaseerd op werk van dezelfde schrijver als van Kokahaku, maar waar die film als een mokerslag aankwam, is dit toch iets harmonieuzer.

De stilering is inderdaad fraai, met name de hallen van de school, waar soms interessante camerastandpunten genomen worden, zoals een mooi gevormd trappenhuis dat van bovenaf gefilmd wordt terwijl de hoofdpersonages naar boven lopen. De film is niet zo hypergestileerd als Kokuhaku, om toch maar eens met die film te vergelijken, maar nog steeds erg mooi en beter dan gemiddeld. De soundtrack is inderdaad vrij anoniem, maar weet ook niet te storen (wat soms zo'n domper kan zijn).

Zeker de moeite waard om te kijken. 4*.