Hotel Mumbai (2018)

Gebaseerd op Aanslagen in Bombay van november 2008 - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Die stem lijkt mij niet eerlijk gegeven ?

Zeer benieuwd. Films over gijzelingen zijn altijd wel mijn ding, nu nog hopen dat het geen Entebbe (2018) gaat worden. Ik heb er vertrouwen in.

Op deze 1e Paasdag zijn in Sri Lanka meer dan 200 doden en 400 gewonden gevallen bij terroristische acties in 3 kerken en 4 toeristenhotels.

Dat wist ik nog niet, toen ik gisteren het bioscoopkaartje kocht.

Het maakte de gebeurtenissen in deze film nog indrukwekkender.

Alleszins de moeite waard om te bekijken.

Poh, zie nu pas de trailer. Deze komt meteen op mijn kijklijst.

Wat een meesterwerk is deze film! Een ongelofelijk heftig verhaal en bizar goed verfilmd. Je wordt volledig meegenomen naar die plek en moment. Ook moet je moet echt even bijkomen na afloop. Met zekerheid te zeggen de meest intense film die ik ooit gezien heb en ik heb echt veel films gezien!!

Ik twijfel nog of dit iets voor mij zal zijn. Die plotbeschrijving heeft een redelijk hoog spuugindemondgehalte.

Mooi film en acteerwerk! Het verhaal is voor mij een beetje te politiek correct, met de verschillende nationaliteiten, en de rollen die ze spelen. Daarnaast had het verhaal zich wat langer voor de aanslag mogen afspelen, op deze manier werd het na de pauze een beetje teveel van hetzelfde voor mij.

In jaren niet meer zo'n beklemmende film gezien. Film zal je zeker niet meteen loslaten

De film begint vrij sterk, de spanning wordt al gauw opgebouwd, met eental zeer intense scènes. Helaas wordt de film halverwege een beetje zoekende en weet het niet echt waar het naartoe wil. Maar tegen het einde van de film weet het de draad weer op te pakken en krijgen we toch een sterk einde.

Wat een indrukwekkende film! Je wordt volledig in de film meegetrokken. Dev Patel (“Slumdog Millionaire”, “Lion”, “The best exotic Marigold”) speelt zijn rol overtuigend.

Af een toe een mix met de echte beelden van toen maakt dit een overtuigende film, die onder je huid kruipt.

Helaas zit onze wereld vol met mensen die in naam van het geloof onheil aanrichten. Naar mijn mening heeft dat echter totaal niets met welk geloof dan ook te maken en is het een pure vorm van extremisme.

Ik weet wat spuug, mond en gehalte is maar wat je hiermee bedoelt!?

Ik word altijd een beetje onpasselijk van dat overdreven heroïsche gedoe in waargebeurde verhalen. “Alleen de moedige acties van het personeel en de gasten voorkomen dat het dodental hoger uitviel“ klinkt wel erg Peter Berg-ish.

Zwolle84

Die overdrijving ontbreekt in deze film, dus je kunt hem gaan bekijken.

Dank je, wellicht pak ik hem nog mee.

Dit is een uiterst verzorgde productie met een effectieve en afwisselende score van Volker Bertelmann en voortreffelijk acteerwerk van Dev Patel en Anupham Kher. Maar deze reconstructie van de terroristische aanslagen die in 2008 plaatsvonden in Mumbai heeft een onaangename nasmaak en is meer exploitatie van menselijk leed dan een eerbetoon aan menselijke heroïek. Ik moet eerlijk bekennen dat ik een nachtje heb moeten slapen over mijn uiteindelijke oordeel, omdat deze thriller van Anthony Maras zich sowieso op glad ijs bevindt vanwege het onderwerp. Mijn morele bezwaar is dat Maras tientallen figuranten gebruikt als schietschijf en het bloedvergieten (te) expliciet in beeld brengt. Het is een aanzienlijk minder respectvolle benadering van de slachtoffers dan bijvoorbeeld United 93 (2006). Puur vanuit filmisch perspectief gezien breekt Maras de spanningsboog regelmatig door te schakelen naar overbodige nieuwsverslagen en andere onbelangrijke scènes die buiten het hotel plaatsvinden. De humoristische onderonsjes tussen de terroristen nadat ze al tientallen weerloze mensen hebben geëxecuteerd getuigt van zeer slechte smaak. Maras had er beter aan gedaan om zich uitsluitend te richten op het verhaal van chefkok Oberoi [Anupham Ker] en butler Arjun [Dev Patel], die weigerden hun hotel te ontvluchten en zich inzetten om tientallen gasten te redden van de dood. Helaas kozen Maras en co-scenarist John Collee aan een structuur die meer doet denken aan The Towering Inferno. Het resultaat is dan ook een reconstructie die meer aanvoelt als onsmakelijk amusement dan als sobere reconstructie. Controversieel is het sowieso, dus de meningen zullen wel verdeeld zijn (en blijven).

Dat had ik ook, voor je vermaak naar zo'n ellendige historie kijken? Goed, voor je vermaak kijk je deze film dus niet, daarvoor zijn de waargebeurde gebeurtenissen te gruwelijk. Vraag je je af of het geweld dan zo expliciet in beeld gebracht moet worden. Tsja, het geweld was ook expliciet, dus misschien wel. Maar misschien ook niet. Ben er net als mrklm nog niet helemaal over uit wat ik van deze verfilming vind. Stel het was compleet verzonnen dan was het een zeer spannende en harde film. Maar het is niet compleet verzonnen. Al zegt de maker dat het een ode is aan het personeel van het hotel. En een ode verdienen ze hoe dan ook. Weet alleen niet of dat deze film moet zijn.

Wat een film heb deze gekeken zonder enige verwachting, geen trailer gezien niets over gelezen ben gewoon gaan kijken als sneak preview. Wel zelf de titel uitgekozen natuurlijk.

Om deze film te beschrijven is intens, onbegrijpelijk, heel dramatisch van begin tot eind. Aan het einde moment stilte voor slachtoffers heel droevig.

En de producer had nog iets anders bijgevoegd ga het woord niet zeggen je moet het zelf zien.

Indrukwekkend filmpje waar je wel even stil van wordt... boeiend van begint tot einde.

Ik vind het een clichématige doorsneefilm die ook niets toevoegt aan de historische feiten zelf. Alle personen in de film zijn wat karikaturaal en daardoor wat ongeloofwaardig: de terroristen die net iets te veel lijken te denken op een schoolreisje te zijn en weinig serieus met hun missie bezig lijken, het kwade genius achter de aanslagen die net iets te opzichtig de islam slechts misbruikt voor zijn kwaadaardige doelen, de V.I.P.-hotelgasten en het personeel die net iets te veel de held spelen en moedig de strijd aangaan met de terroristen en hun leven in de waagschaal stellen voor anderen, etc. Het verhaal is in wezen slechts een kat-en-muisspel tussen de terroristen en een paar V.I.P.’s (de terroristen lijken niet zo veel mogelijk slachtoffers te maken maar specifiek op zoek naar Westerse en/of rijke hotelgasten dus de V.I.P.’s) dat met ruim twee uur speelduur echt veel te lang is, temeer nu dat kat-en-muisspel simpelweg alle bekende clichés afwerkt om het wat spannend te maken of houden (bv. vrouw verbergt zich met een huilende baby in de kledingkast terwijl de terroristen haar kamer doorzoeken en net op tijd worden de terroristen door de grote baas weggeroepen).

Al met al lijkt de opzet van de film vooral te zijn geweest om het hotel Taj Mahal en diens personeel te eren (en daarom wordt ook praktisch geen aandacht besteed aan de andere aanslagen op die dag). Dat is mooi maar ik had liever gezien dat de opzet was geweest om een goede film te maken. Wat de film overigens wel goed doet is gebruik maken van het cliché dat als je inzoomt op een paar heldhaftige hoofdrolspelers die investering zich uitbetaalt doordat je als kijker met hen gaat meeleven en je gaat hopen dat zij het overleven (terwijl je onverschillig blijft ten opzichte van de afslachting van de vele figuranten om de hoofdrolspelers heen). Maar daarmee geeft de film wrang genoeg ook de terroristen gelijk omdat hun motief volgens de film is: het leven van arme moslims doen er niet toe want alleen het leven van Westerse en rijke mensen tellen in deze onrechtvaardige wereld.

Hotel Mumbai is bijzonder naargeestig qua inhoud, maar is ijzersterk als film. Wat me opvalt is dat ik berichten lees dat het ongepast is een waargebeurde aanslag als deze te verfilmen, maar waarom dan? Het is niet dat de regisseur er een amusementsfilm van heeft gemaakt. Volgens mij is het heel belangrijk om dit soort verhalen te blijven vertellen, om mensen te waarschuwen of om mensen te laten beseffen wat de slachtoffers mee hebben gemaakt. Soortgelijke films als United 93 of Utoya vond ik ook enorm indrukwekkend, juist omdat je er bijna zelf bij bent, zo intens en rauw krijg je het verhaal op je bordje.

Deze aanslagen van 10 jaar terug waren ook extreem en dat toont de film je dan ook. Het geweld is keihard en de film laat dan ook geen softere weergave van de werkelijkheid zien. Tevens is het zeker geen verhaal vol met helden en heroïsche daden van het personeel en de gasten geworden. Ja, sommigen doen nobele dingen, maar de film toont dit bescheiden en met respect. Sterker, zo af en toe vroeg ik me zelfs af waarom niemand nou eens zo'n terrorist aan probeerde te pakken terwijl er wel kansen leken te zijn. Al is dat natuurlijk makkelijk lullen vanuit mijn bioscoopstoeltje, terwijl die mensen wisten dat hun leven er vanaf hing. Er hangt een constante spanning in de twee uur durende film die van begin tot eind mij bij de keel wist te grijpen. De personages zijn menselijk, hun redenen om te overleven zijn helder. Dat je ook vanuit het perspectief van de terroristen een verhaal krijgt is misschien wat vreemder, maar het leverde wel enige afwisseling op. Al vraag ik me af wat de regisseur daar mee wilde bereiken, als ik bijvoorbeeld denk aan een scène dat een terrorist met zijn familie belt.

Helemaal perfect is de film ook niet en diverse clichés uit het genre komen helaas voorbij. Een nanny die samen met haar baby net lijkt te worden gevonden in de kast, waarna de terroristen precies op dat moment telefoon krijgen van hun grote leider is wel wat goedkoop opgebouwde spanning. Of de chef-kok die net de deur lijkt te openen maar met de sleutel in het slot een telefoontje krijgt om dit niet te doen, want het is een truc van de terroristen. Het waren geen slechte stukken, maar wel voorspelbaar. Wat ik ook minder vond waren pogingen tot humor. Als er nou iets niet paste in deze film, dan is het wel humor. Vreemde keuze.

Het neemt niet weg dat dit gewoon een ontzettend goede en indrukwekkende film is geworden. Visueel knap gemaakt en met erg sterk acteerwerk.

4*

Vreselijke film. Alle focus op misplaatste heldenvorming. Bah.

Sterke nagelbijter. Soort The Raid meets Scarface. Maar dan wat ‘chiquer’, wat niet zo zeer beter is. Op hoofdlijnen is het verder allemaal vrij clichematig. Interessant om gezien te hebben, maar geen film dit ik vaker ga zien.

Twijfel tussen 3,5 en 4

Ik had diverse associaties bij deze film, maar niet The Raid of Scarface

Die eind shoot out in de lobby (en eigenlijk elke shoot out daar) was gewoon een kopie van die in het huis van Scarface. Verder heeft dat belegerde hotel met al die bewegingen op de trappen een hoop weg van The Raid. Enkel de gevechten waren steeds wat sneller voorbij.

The Raid en Scarface zijn pure popcornfilms, Hotel Mumbai een emotioneel waargebeurd verhaal waar toevallig het nodige geweld voorbij komt. Dat je dit überhaupt met elkaar probeert te vergelijken. De actie wordt hier op geen enkel moment voor de entertainment gebracht.

Alles wat ik meen is serieus.