Wish Upon (2017)

Ach, het was wel een aardig niemandalletje voor een vroege middag voorstelling in de bios. Alleen ik keek nu eerst War for the Planet of the Apes vanochtend, volgende keer kan ik dat beter omdraaien.
Wish Upon valt alleen aan te raden icm met bv een Pathé Unlimited of thuis achter de buis.

Leuk om Philippe weer eens te zien, de high school setting kan ik altijd wel waarderen. Het is ook een verademing om te zien dat het gepeste meisje ook gewoon terugvecht, dat draagt wel bij aan een realistischer beeld. Verder weinig verassingen. Ondanks dat zo'n eind wel typisch is bij een film als dit schrok ik toch wel even van het plotselinge gebeuren.
Wish Upon had misschien wel spannender gekund, maar ik ben allang blij dat de film niet vol goedkope jumpscares zit en ook geen tijd verspild met waar de film om draait. Hoogtepunt van de film was toen de doos open ging en de vader of de vriendin er in de lift aan ging. Leuk gedaan!

Nergens verrast, nergens wordt de film echt goed, maar nergens had ik ook meer verwacht en zakt het niet door een ondergrens.

2,5*

Een scenario vol plotgaten, stereotypes en zwakke karakteriseringen is de doodsteek voor alweer een horror over een 'demon-in-een-doos' die bezit van je ziel neemt nadat je zeven wensen hebt gedaan. Clare [Joey King] is stereotype 1: de outsider die het pispaaltje is van de school. Johanna [Elisabeth Rohm] is de gruwelijke pestkop die een poster verpest door er een beker met frisdrank tegenaan te gooien, zonder dat iemand er iets van zegt en zonder dat een leraar ingrijpt. Even bizar is Clares vriendschap met Meredith [Sydney Park], één über-bitch die haar gelijke niet kent en waarvan het onbegrijpelijk is dat die twee ook maar een woord elkaar zouden wisselen.

Het verhaal is behoorlijk stompzinnig: papa [Ryan Philippe] rommelt dagelijks door afval en vindt een Chinese doos. Clare volgt lessen Chinees en leest op de dood de woorden 'zeven wensen'. Bij wijze van grap doet ze een wens... en nog een wens... en nog een wens. De wensen komen uit, maar het duurt even voor Clare zich beseft dat er een prijs tegenover staat.

Dit is een beetje de standaard geworden voor de horrorfilm, een genre dat qua niveau al jaren ernstig te wensen overlaat. Het blijft hopen op iets beters, maar vooralsnog lijkt met in Amerika tevreden te zijn met meer-van-hetzelfde in de vorm van popcorn-pulp waarbij je je hersens achterlaat bij de ingang van de zaal. Deze film past binnen dat verwachtingspatroon, maar daarmee scoort deze film nog niet een voldoende. Wie weinig verwacht, zal er weinig om geven...

Voor het eerst in heel mijn leven heb ik er tijdens het kijken van deze film in de bioscoop serieus over nagedacht om de zaal vroegtijdig te verlaten vanwege het slechte, voorspelbare en puberale acteerwerk. Uiteindelijk heb ik het niet gedaan, waar ik spijt van heb aangezien er werkelijk waar geen enkel schrik-moment of onverwachts in zat. Het is alsof je naar een slechte tienerserie zit te kijken die probeert serieus en eng te zijn, maar het absoluut niet lukt. De hoofdrolspeelster is ook 1 vd slechtste actrices die ik ooit heb gezien, die hoort thuis in Neds' survival gids op Nickelodeon. In een periode waarin veel goede horrorproducties plaatsvinden zou een film als deze nooit uitgebracht mogen worden. Wat een schande en teleurstelling als deze film in het repertoire van een bioscoop voorkomt.

Typisch vrijdagavondfilmpje aan het eind van de werkweek, zij het dat ik deze week op vrijdag vrij was, dus dan maar op de donderdag. Goed zal ik het niet noemen met alle clichés en zaken die je van mijlenver ziet aankomen, tot en met het einde aan toe, dat daarom ook nergens indruk achterlaat. Maar ondanks dat, en allicht vanwege het moment van kijken zo aan het eind van de week, heb ik me er niet aan gestoord en gewoon prima vermaakt. De 90 minuten kijken lekker weg en Joey King is een leuke lead die de ganse film loopt te stralen; zelfs als ze verdrietig is straalt er iets vanuit haar af. Muziek was ook prima passend. 3,0*.

Matig.

Inderdaad duidelijk gericht op de tienermarkt, het is dus eerder het idee dat het daadwerkelijk zichtbare wat voor de horror moet zorgen. Verder jonge leads, de highschool setting en wat drama in de vorm van pesterijtjes en de populaire jongen die je niet ziet staan.

Qua idee doet het wat aan The Wishmaster reeks denken, maar qua uitwerking is het meer Final Destination. De film kondigt namelijk duidelijk aan wanneer er weer iemand het onderspit gaat delven, maar verhult hoe het juist gaat gebeuren. Met als orgelpunt de scene waar er twee mogelijke slachtoffers zijn. Niet bepaald origineel, maar het werkt net goed genoeg.

Het verdere verloop van de film is erg standaard en het zou me niet verbazen moest men de vervolgen al klaar hebben liggen als deze film een beetje aanslaat. Deel 2 gaat allicht over de Chinese kerel, Deel 3 is een prequel dat het verhaal rond de moeder verder uitwerkt. En dan nog een aantal random delen erachteraan tot de interesse helemaal is doodgebloed. De reboot kan je binnen 15 jaar verwachten.

Erg by the numbers dus, anderzijds is het ook geen ramp om eens gezien te hebben. Film duurt niet te lang, er zit genoeg tempo in, leuk om Phillippe weer eens te zien en de vloekscenes zijn best grappig.

2.0*

Flauw. Zal alleen goed worden bevonden door mensen die nog nooit zo'n film hebben gezien, en dat zullen er niet veel zijn. Qua concept soort milde Final Destination. Erg voorspelbaar en zonder spanning, op een gegeven moment zit je alleen nog maar te raden wie de volgende is die gaat sneuvelen(gaap). Laatste kwartier, als dom wicht clare(goed gespeeld door King) toe is aan haar laatste twee wensen, word de veilige formule opeens losgelaten en krijgen we nog wat heuse fantasy voorgezet, maar die twist is zo belachelijk dat je dan waarschijnlijk definitief afhaakt. Raar dat erkende acteurs als Phillippe en Fenn(met een korte, nietszeggende rol) in dit soort nonsens terecht zijn gekomen, is ergens iets niet helemaal goed gegaan. Wenselijk dat er geen vervolg komt maar dat is wishful thinking. Voor de horror nerds dus.

AmazingPP schreef :

Inderdaad. Kijkt wel vlot weg. We hebben het al meermaals gezien, soms beter maar vaak ook slechter.

6/10

“I just found it at this fancy place.

It's got Chinese writing on it.

Figured since you're taking Chinese...

Just consider it an early birthday present.”

Het lijkt precies wel eeuwen geleden, maar ik kan me nog herinneren dat ik en mijn vrouw (toen onze relatie nog niet bezegeld was door het levenslange ritueel genaamd huwelijk) naar de cinema gingen om “Final destination” te gaan kijken. Niets speciaals zal je denken. Maar ik had haar in die tijd wijsgemaakt dat het een doodgewone thriller was. Kwestie van haar op haar gemak te stellen daar ze niet zo’n fervente liefhebber is van horror. Ergernog. Dat genre bezorgt haar rusteloze nachten vol nachtmerries. Ik garandeer je dat ze de hele film doodsangsten uitstond langs mij. Dat was dan ook de eerste keer dat ze vreselijk kwaad was op mij (en naderhand gezien was dat ook niet de laatste keer). Ik geef toe dat ik van films hou waar het principe van “boontje komt om zijn loontje” voor bloederige situaties zorgt. En als ik “Wish upon” vergelijk met de “Final destination” franchise, dan had ze beter deze film gekeken. Want om eerlijk te zijn, ook al is het helemaal geen slechte horror en heb ik deze met plezier uitgekeken, het kan niet tippen aan “Final destination”.Dus naast de soft-porno waar menig man zich aan vergaapt, heeft men ook de soft-horror voor tieners uitgevonden.

Hier gaat het niet over een groepje tieners die Pietje de dood te slim af zijn, maar handelt het over het tienermeisje Clare (Joey King) wiens leven meer op een horror lijkt dan de film zelf. Haar moeder pleegde zelfmoord toen ze nog piepjong was. Haar vader (Ryan Philippe) is een doodgewone vuilnisman waar ze zich over schaamt. En zelf is ze niet bepaald populair op school en wordt ze dagdagelijks gepest door tuttebellen die afkomstig zijn van rijkere families. De enige steun vind ze bij haar twee beste vriendinnen Meredith (Sydney Park) en June (Shannon Purser). Totdat haar vader tussen wat afval een mysterieus uitziende doos vind waarop een raadselachtige Chinese tekst staat. Dankzij haar Chinese les in school kan Clare ontcijferen dat ze zeven wensen mag doen, waar ze dan zonder verpinken mee begint.

Zoals ik al zei is dit de softere versie van “Final destination” . Echt griezelig vond ik het niet en de noodlottige resultaten van Clare’s wensen zijn ook niet echt expliciet in beeld gebracht. Als ik aan “Final destination” terugdenk, dan zie ik zo die scène op de autosnelweg voor mijn ogen. Die rondtollende boomstammen die vlotweg doorheen een vooruit rammen en de in slow-motion in elkaar crashende voertuigen. Van “Wish upon” zal ik over een week of twee me niet veel meer herinneren. En dat vanwege het ontbreken van beelden die indruk op je maken. Het verhaal op zich is ook al enorm voorspelbaar. Het wensengamma van Clare beperkt zich dan ook alleen tot haar status verbeteren, financiële vrijheid verkrijgen en ervoor zorgen dat de meest populaire jongen van school hopeloos verliefd achter haar aanslentert. Het voelt allemaal een beetje standaard aan. En om eerlijk te zijn werden mijn gevoelens van medelijden voor Clare algauw vervangen door een afkeer vanwege haar naïef egoïsme.

Ben je nog een newbie op gebied van horror, dan kan ik deze alleen maar aanraden. Niets zo gezellig als een film om samen met je beste vriendinnen te gaan bekijken waar de dingen die je bezighouden op die leeftijd aan bod komen. Dat er bij elke vervulling van een wens een dodelijk slachtoffer valt, neem je er dan maar bij. Hopelijk staat er aan de uitgang van de filmzaal geen in zwart gekleed figuur met een enorme zeis, die met een beenderige wijsvinger je vermanend berispt en je waarschuwt dat hebzucht soms wel eens nare gevolgen kan hebben. Dat is dan het moment om al krijsend weg te rennen.

2.5*

Middelmatige film. Het verhaal is verre van origineel. De uitwerking gaat nog wel. De opbouw is aardig, maar niet alles wordt evengoed uitgewerkt. Soms gaat het net iets te snel en te makkelijk wat ten koste gaat van de geloofwaardigheid, in de context van de film natuurlijk. Verder bevat de film soms wat spannende momenten en kijkt hij best aardig weg. Het acteerwerk kan beter. Niet helemaal goed gejat. 2.0/2.5

Vrij flauw, nogal dertien in een dozijn horrorfilmpje, dat meer dan eens doet denken aan de Final Destination reeks. Niet slecht gedaan, maar zowel visueel als inhoudelijk is het allemaal weinig bijzonder, met een nogal anonieme cast. Hier en daar een paar effectieve scenes om de aandacht erbij te houden, maar hier kom je tegenwoordig niet meer mee weg.

“Hold up, you dig on multiverses?”

Niet slecht. Wish Upon is geen geweldige horrorfilm, en op sommige momenten voelt het zelfs meer aan als een dramafilm. En Clare (wel sterk gespeeld door Joey King) wordt steeds onsympathieker, waardoor het einde wel iets van zijn kracht en impact verliest. Maar het verhaal over een jonge vrouw, die nog steeds rondloopt met een trauma over de zelfmoord van haar moeder, werkt wel goed. Gelukkig zitten er ook wat gruwelijke moorden in, want soms vergeet je bijna dat je naar een horrorfilm aan het kijken bent.

Slechte film met matig verhaaltje. Acteurs waren ook niet om aan te zien. SLECHT DUS.

Deze stond al een tijdje op m'n watchlist maar was er nog niet aan toegekomen. Helaas was Wish Upon 't wachten niet waard. Een flingerdun plot gecombineerd met over 't algemeen vrij belabberd acteerwerk maken 't absoluut geen hoogvlieger. Helaas. Want op zich had 't wel potentie.

2*

4/10 (IMDB)

Dit is dan mijn eerste film van 2020 en dit decennium en omdat ik niets meer op de plank had liggen, moest ik het weer doen met een film bij "Ziggo Movies & Series XL", waar ik dan meestal in het Horror segment kijk. Het Horror segment is zeer beperkt (minder dan tien films) en bevatte voor mij drie onbekende films die ik nog niet gezien had (nu alle drie wel), waaronder dus deze "Wish Upon".

In deze Fantasy / Horror film, draait het om high school-student Claire (Joey King) die van haar vader Jonathan (Ryan Phillippe) een oude muziekdoos cadeau krijgt waarop in het Chinees staat dat iedere wens (in totaal zeven) van de bezitter uit zal komen. Eindelijk krijgt ze waar ze al zo lang naar verlangt, namelijk geld, populariteit en haar droomjongen als vriend. Alles lijkt perfect, totdat de mensen om haar heen op gruwelijke wijze aan hun eind komen.

Wish Upon is eigenlijk geen echter Horror film, maar als je het moet betitelen als een Horror film dan is het niet meer dan een tiener (doelgroep 10-14 jarigen) Horror film. De popmuziek tussendoor dragen sterk bij aan dit "tiener" gevoel en de "kills" die in deze film plaatsvinden, kan je nog het beste vergelijken met die van de "Final Destination" reeks, maar dan wel niet expliciet, bloederig of zelfs grappig. En dat is best jammer, want nu blijft de film een vrij vlakke en zouteloze bedoening. Een beetje goor had deze film wellicht goed gedaan. De zeven wensen (waardoor de film is opgedeeld in zeven hoofdstukken) die Clare mag doen zijn ook typische high school wensen en zijn zeer clichématig en dat geldt eigenlijk voor alles in deze Fantasy / Horror film, zoals o.a. het einde waarbij Clare omkomt.

Die 

Clare is overigens ook een saai hoofdpersonage en dit grijze muisje is geen moment inleefbaar (wat nou stilstaan bij die verloren dierbare ? Zoals de rijke oom August, waarvan Clare zijn hele vermogen erft na een wens en min of meer nog dezelfde dag verhuisd) en wordt erg truttig neergezet (met name door haar fantasieloze wensen) door Joey King.

De overige cast doet het niet echt beter en zelfs de altijd degelijke Ryan Phillippe (als de vader van Clare, die in afvalcontainers zoekt naar spullen) heeft er weinig zin in en oogt uitgeblust. Wel is het leuk om Sherilyn Fenn (o.a. bekend van de televisieserie "Twin Peaks (TV Series 1990–1991)") weer eens terug te zien en Josephine Langford (als de irritante populaire Darcie Chapman, waar Clare het op school steeds mee aan de stok heeft en ze vergelijkt haar met "Ultieme smegma" ) was een mooie meid om te zien.

Deze Fantasy / Horror film film is alleen aan te raden aan jonge mensen (tieners) die nog nooit een Horror film hebben gezien, maar het wel willen maar het eigenlijk te eng vinden.

Dit vond ik best een aardig filmpje. Het is niet echt super spannend en ook niet diepgaand, maar het meiske speelt best 'oké'.

De 'horror' is ver te zoeken. Ryan zal zich wel schamen, toen hij deze film heeft teruggezien.

Maar voor een 'tussendoortje' is de film best te pruimen.

Sidney Park speelt het beste van allemaal en springt er echt uit. Ze had in deze film maar een 'bijrol' maar zal me wel even bij blijven. Knappe meid met uitstraling en pit.

Inderdaad een leuke tienerhorror met een vleugje humor, horror en liefde. Van alles wat en nergens van te veel.

Jammer dat de regisseur (John R. Leonetti) niet verder ging met de uitkomsten van bijvoorbeeld de eerste wens, misschien te gruwelijk? Hij staat trouwens bekend om zijn B-films, waaronder Annabelle uit 2014.

Van ons een 7 ook vanwege het enthousiaste spel van de acteurs.

Zonder grote verwachtingen deze eens bekeken en het was wel een vermakelijke film. Een leuk verhaal die zeker niet verveelde. De cast was prima. Echt griezelig wordt het niet, maar je bent wel nieuwsgierig hoe het zal aflopen.

Leuk tussendoortje.

Herzien.

Omdat ik een aantal films had gedownload op Netflix besloot ik tijdens mijn vlucht van Tenerife naar Amsterdam een aantal films te herzien. Wish Upon was daarvoor een keuze vanwege het gemak waarmee het gezien kon worden en omdat ik me een redelijke indruk kan herinneren van mijn bioscooptripje destijds.

Helaas heeft de film niet bepaald meer stand kunnen houden en dat is jammer, maar wellicht dat de bioscoopervaring de film versterkt heeft zoals wel vaker. Wish Upon is een erg duidelijke tienerfilm, ook al is de regisseur dit zelf allang niet meer. Toch heeft Leonetti zich aardig in de horrorwereld weten te nestelen tegenwoordig, ondanks dat het gas al een beetje wordt teruggenomen. Producers zijn waarschijnlijk teruggeschrokken door zijn resultaten die nooit bovengemiddeld zijn geweest.

Het concept is nog wel aardig ondanks de relatief rommelige uitwerking. Dat wensdoosje is leuk gevonden. Erg origineel is het niet, maar onderscheidend genoeg van de gewoonlijke spookhuisfilm waardoor de film snel pakt. Het helpt ook dat het tempo hoog ligt omdat de film zeker tijdens de eerste helft van wens naar wens springt, en dus ook van horrorscene naar horrorscene.

King past nagenoeg perfect in deze rol. Beschikt over de juiste onschuldige uitstraling om de rol goed uit te kunnen voeren. Het mag duidelijk zijn waarom ze op de dag van vandaag zo vaak wordt gecast voor tienerrollen, ze is eigenlijk het schoolvoorbeeld van een tiener. Gelukkig dat ze haar rollen net wat enthousiaster uitvoert waardoor het ook werkt. Overige leden zijn wat zwakker maar doen het zeker niet verkeerd.

Waar het fout gaat is het verhaal en de horror zelf waar iets te makkelijk over wordt nagedacht. De PG-13 uitwerking is domweg geen goede keuze om dit soort horrorfilms mee in te vullen. Matige horrorscenes met een povere pay-off. Het blijft jammer wanneer films als deze nergens echt op kunnen uithalen, waardoor het wel vermaakt maar geen echte indruk achterlaat. Jammer van de mooie herinnering die terug dateert naar 2017, maar vervelend is het zeker niet.