Kedi (2016)

Docu is een hit in de US, Nu maar hopen dat een NL distributeur inziet dat dit een "Kat in het bakkie" aankoop is.

Deze wil ik echt wel zien. Dit ziet er echt zo leuk en mooi uit, zeker voor een kattenliefhebber als ik.

Ik heb die trailer echt al 20x gezien ofzo. Ik kan niet wachten tot ik dit kan zien

Echt een pracht van een documentaire. Mooie beelden, fantastische muziek, en een docu vol ontroerende momenten.

Haha, dat is het geval:

Vanaf 24 augustus in de bioscoop (Cinema Delicatessen)

Tof

Als kattenliefhebber, heb drie Britten rondlopen, is dit voor mij een must see film. Heel benieuwd naar deze documentaire!

Mooie verhalen in deze documentaire met én katten én Istanbul. Duurde me wel iets te lang.

Ik wil deze graag zien!

via You tube Red is die al te zien !

+1

Helemaal eens!

Maar TornadoEF5 en een docu? Kijk eens aan

Voor we het weten zit Zwolle er ook aan.

Het kortfilmpje voor deze documentaire is ook heel mooi!

Die werd ons niet gegund, dimi303

Volgende kortfilmpje speelde voor Kedi in Lumière Brugge:

Catherine

Niet raar, aangezien hij volop filmfestivals afgaat momenteel, maar ik ben wel heel benieuwd nu...

Als ik de post van 9 augustus zie, lijkt het idd alleen België te betreffen. Ik zie notabene Kortrijk staan, en de beschaafde wereld dan?

Zou nochtans meer mogen gebeuren ipv het blok reclame van een 15-tal minuten die je nu voorgeschoteld krijgt in de meeste bioscopen.

Fijn filmpje. Onderwerpbias speelt mee (want kitties ), maar ook de vertelstructuur was mooi. Heel losjes wordt een stadsportret geweven, een stad van kronkelende straatjes, steegjes, havens, cafeetjes, "Turkse winkels" (groenteboeren en marktkraampjes). Met om elke hoek een kat (of kattenfamilie) met een heel eigen verhaal waar de makers even op inzoomen. Nice.

Kattenliefhebbers genieten ongetwijfeld meer van de eindeloze shots van katten, maar het is vrij onsamenhangend gemonteerd en eerlijk gezegd niet bijster interessant. We zien katten eten, lopen, zitten, bedelen, spinnen, klimmen en springen. Deze film gaat uiteindelijk ook niet zozeer over de katten, maar meer over de mensen wie pad ze kruizen en Istanbul zelf natuurlijk. Er zitten wat teveel shots uit de catalogus van Istanbul Tourism Board in, al ontloopt deze film de arme buurten, met krakkemikkige woningen, niet. Er komen alleen kattenliefhebbers aan het woord en die vertellen waarom ze zo van katten houden, maar die verhalen zijn niet zo bijzonder. De meest dramatische anekdote komt van een man die vertelt dat een kat hem hielp een portemonnee (van iemand anders, voor alle duidelijkheid) te vinden. Fragmentarisch en uitsluitend aan te raden voor een ieder die geen genoeg kan krijgen van katten.

Ik vond het een zeer matige docu. Er werden te veel mensen (en katten) geportretteerd, met als gevolg dat het bij niemand echt de diepte in ging. Mensen vinden katten lief, hebben er steun aan als ze het moeilijk hebben en dichten ze allerlei menselijke eigenschappen toe; daarmee is alles wel gezegd.

Ik had het idee dat de regisseur geen keuzes kon maken. Er werd veel gedubbeld, alsof hij telkens dacht: dit fragment voegt niets toe, maar het is te leuk om weg te gooien. Zo werd het een lange zit. Een soort NOS Journaal Zomercolumn XXL. Zonde, want het is echt een bijzonder fenomeen, al die katten in Istanboel. Er had meer ingezeten.

Zelfs voor kattenliefhebbers moet Kedi tegenvallen, lijkt me. Er zaten heus een paar geinige stukjes in, maar het gemiddelde katten-kanaal op Youtube heeft meer te bieden.

In een bioscoop vol vrouwen, pot donker dubbel bier in de hand, bijna anderhalf uur lang kijken naar mooie lome beelden van snoezelige poesen in een 21e eeuwse metropool. Origineel, vredelievend, gelukmakend. Half puntje aftrek voor het iets te duidelijke toeristische motief en de angst dat er in Turkije alleen nog maar poezendocu's gemaakt mogen worden.

Het geloofsaspect achter de kattenliefde in Istanbul werd helemaal niet belicht, of heb ik wat gemist? De makers wilde mogelijk niet in de religieuze hoek geplaatst worden.

Leuke, mooi geobserveerde documentaire over de rol die katten spelen in het dagelijks leven in Istanbul. De getoonde katten zijn geweldig en er valt hier en daar flink wat te lachen om hun rare gedrag. Door de documentaire te situeren in Istanbul krijgen de filmmakers tevens de kans om een portret van deze bijzondere stad en haar inwoners te maken. De moeite waard, al zullen kattenliefhebbers er wel meer plezier aan beleven dan mensen die niets met katten hebben.

Ja daar verkneukelden we ons behoorlijk om!

Ik kan me ook goed vinden in je analyse. Wel een ster meer natuurlijk vanwege eh.. katten.

Kattenliefde maakt blind? Zoals Eva Jinek laatst bewees met een diepte-interview over de katten van Geert Wilders, wordt zelfs de meest naargeestige propaganda fijner als er kattenliefde bij wordt betrokken. 'Kedi' (2016) is onvervalste propagandajubel op de stad Istanbul als een soort toonbeeld van beschaving tussen mens en dier - een mythische plek waar de islam het hart warmt voor onze poezenvrienden en zelfs therapie niet op kan tegen de helende kwaliteiten van die mysterieuze wezens. Genoeg punten om cynisch over te zijn, maar het gebeurt niet vaak dat een film zo consequent een grote smile op mijn gezicht tovert. De kat die een muis probeert te vangen terwijl wij zien dat het beestje opduikt als hij net met zijn rug ernaartoe staat. De man die dagelijks met plastic zakjes vol voedsel langs straatkatten wandelt omdat het hem innerlijke rust geeft. Poezenvriendjes met namen als 'The Gentleman', 'The Social Butterfly', 'The Hustler' en 'The Player'. Heerlijke nonsense, en aan het einde pinkte ik zelfs een traantje van ontroering weg omdat ik geen weerstand meer had tegen zoveel onschuldige feelgood.

Ik heb me uitstekend vermaakt! Heb zelf ook twee katten en een voorliefde voor dieren in het algemeen, dus ik ben biased. Maar ik vind het altijd erg mooi om te zien wat dieren voor mensen kunnen betekenen. Soms gaat die liefde wel erg ver (kilo's kip per dag erdoor heen jagen voor de katten zoals dat vrouwtje deed). Had de andere kant ook belicht kunnen worden? Zeker, maar de kracht van deze docu is imo juist de wat overdreven boodschap. Het balanceert mooi tegenover al die verwaarloosde kittens en katten in de Nederlandse asiels tegenwoordig, zullen we maar zeggen.

Ook absoluut genoten van de prachtige shots die de makers wisten te produceren, van zowel de katten, de mensen als de stad.

Ja verbaasde me dat ze hem hier toonden.

Je had moeten naar Kortrijk gaan, dan had je me misschien eens gezien. Welkom in de niet beschaafde wereld. En dan heb je nog niet onze taal gehoord. We zijn wel een beetje de Vikingen van de lage landen (of zijn de Friesen nog erger? )

Mooi!