Dead Calm (1989)

Nicole Kidman (toen amper 22) presteert sterk en trok de aandacht van de filmbonzen in Hollywood. Ook Billy Zane (Titanic) overtuigd als de geschifte Hughie. Alleen Sam Neill komt niet echt goed over. Deze film betekende de grote doorbraak voor de Austalische regisseur Phillip Noyce...

Prima thriller met uitstekende presteer prestaties van alle drie de hoofdrolspelers Nicole Kidman, Sam Neill en Billy Zane. De film is best spannend en het einde is goed.

Leuke thriller om een keer gezien te hebben. Erg mooi gemaakt op zee en erg spannend op sommige momenten. Acteerwerk is niet van de bovenste plank wat mij betreft. Vooral Billy Zane had wat mij betreft een beetje meer zijn best mogen doen. Voor de rest is de film wel erg voorspelbaar en zie je het eind van veraf aankomen natuurlijik. Maar dat mag de pret opzich niet drukken want dit is toch zeker een bovengemiddelde thriller. Knap gedaan van Phillip Noyce.

* * * 1/2

Aardige thriller, die echter vrij voorspelbaar is en eigenlijk nooit echt heel spannend wordt. De acteurs doen hun werk echter goed en daardoor is de film toch vermakelijk om naar te kijken, al nemen ze soms wel wat "rare" beslissingen. Grappig einde trouwens.

3,0*

Op zich wel vermakelijk om naar te kijken. Echt spannend wordt het niet, het is allemaal heel voorspelbaar en het iriteerde mij inderdaad dat ze een paar kansen had om hem te doden en ze laat hem toch in leven. Zo bleef het verhaal maar aankabbelen.

Het laatste stukje waarin hij nog even terug komt had van mij niet gehoeven. Ik denk dat het juist spannender was geweest als we niet hadden geweten wat er nou met hem gebeurd was en dat hij misschien nog terug kon komen. In plaats daarvan kregen we weer zo'n standaard einde waarin de bad guy toch nog even vermoord moet worden.

Het hondje was wel grappig, die deed iedere keer net de verkeerde dingen. Zo, deze film is trouwens alweer bijna 20 jaar oud. De tijd gaat snel.

Uitstekende thriller, die ondanks zijn voorspelbaarheid spannend blijft. Ook de acteerprestaties zijn uitstekend. Zane heeft het vreemdgenoeg nooit kunnen maken in Hollywood, ondanks zijn rol in deze succesvolle thriller. Het is overigens fijn om Kidman te zien met haar natuurlijke gezicht. Inmiddels heeft de plastische chirurgie haar gezicht behoorlijk veranderd. Goed.

Nicole Kidman in een van haar vroege rollen. Een verveeld echtpaar wordt wakker geschud als ze tijdens een boottocht in aanraking komen met psychopaat. Wat volgt is een strijd tegen zowel de engerd als de elementen van de natuur. Best aardig, alhoewel er mij net een slag te vaak gekozen is voor de voorspelbare cliches.

Thriller over een koppel dat in open zee een mysterieuze vreemdeling herbergt op hun zeilboot. Al snel blijkt die laatste heel wat op zijn kerfstok te hebben waardoor het koppel gevaar loopt.

Echt spannend wil Dead Calm helaas niet worden, daarvoor gaat er te weinig dreiging uit van de vreemdeling. Verhaaltechnisch zit de film echter goed in elkaar. Je merkt ook wel dat hij gebaseerd is op een boek, in die zin dat de plotontwikkelingen haarfijn uitgewerkt zijn.

Velen zullen zich deze film herinneren omwille van Kidmans roomblanke billen en appelvormige borstjes die je in een stomende seksscène te zien krijgt, maar de fotografie is minstens even mooi. De hele film speelt zich af op zee, maar door met alle mogelijke zonnestanden te filmen worden heel wat adembenemende shots gemaakt. Hetzelfde met de soms zwevende, dan weer beklemmende soundtrack die prima het desolate karakter van de oceaan weergeeft.

Een doordeweekse thriller in een zondags jasje.

Zo'n film die ik ooit wel eens had gezien maar alweer half was vergeten. Dat was niet geheel terecht want bij herziening bleek Dead Calm best een aardig uitgangspunt te hebben, en hoewel de spanning nooit tot het puntje wordt opgevoerd zitten er een paar leuke momenten in. De (later groot geworden) bekende cast doet het goed, en een enkele onnozele verwikkeling neem ik dan maar voor lief.

3*.

Redelijk spannend met een overtuigende dader (menselijk en taai, niet overdreven). Dead Calm blijft een bovengemiddelde thriller die bij herziening na lange tijd enkele scenes heeft die weer kraakhelder naar boven kwamen drijven (met name die in de boot tussen Kidman en Zane). Ook enkele degelijke beelden op zee en de soundtrack vielen me positief op. Het plot is rechttoe rechtaan (zoals bij meer thrillers uit die periode), wel zo prettig na al die plotwendingen op plotwendingen waarmee je de laatste tien jaar bent platgegooid. Ruim 3,5*

Verdienste van de film zit in de spanning die er tot het einde wordt ingehouden. Wat een avontuur, zeg.

Natuurlijk zijn er de kleine absurditeiten in de uitwerking van het plot, maar zand daar over want de puike act van Nicole Kidman mag gezien zijn. Sam Neill daarentegen is in zijn mimiek niet expressief genoeg om de emoties gepast weer te geven en Billy Zane haalt al te geforceerde grimassen boven.

Niet echt een boeiend verhaal. De film verloopt heel traag en de gebeurtenissen zijn erg cliché-achtig. Er gebeurt weinig verrassends. Dat is ook lastig in een film met twee boten en drie personages. De personages hadden in ieder geval wat sterker over kunnen komen. Bovendien is het mij niet duidelijk geworden wat er nu precies met de vreemde man aan de hand was. Kortom een slappe film.

Een hoopvol en sfeervol begin waar helaas verder niet al te veel mee gedaan wordt. De opzet van de film is vrij goed maar wordt te langdradig uitgewerkt en boeide eigenlijk gewoon niet zo. Niet echt spannend, inclusief overdreven en slap slot. Meest interessante vond ik nog de geluidseffecten en de muziek.

2.5*

Kat-en-muisspelletje tussen Kidman en Zane, dat efficiënt uitgewerkt werd. De kracht van de film ligt in het beperkt aantal keuzes die de personages op een bepaald moment in de film kunnen maken, en daarom vind ik dit een redelijk sterke thriller. Ook enkele onwaarschijnlijkheden passeren de revue, maar de nagelbijtende suspense maakt alles goed. Het einde met de hairwash is haast een Hitchockiaanse scène

Ja dat is het juiste woord: 'Hitchockiaans'.... dank Filmkriebel. Dit is een film die je niet meer snel vergeet; sterker, dit vergeet je nooit meer. Gewoon omdat het een sober maar sterk en erg geloofwaardig verhaal is. En... buitengewoon goed 'verteld'. Alles deugt.

Met een minimum aan cast (wat een geweldige acteurs!) en materiaal (twee bootjes) zo iets overtuigends neerzetten is echt een prestatie. Ook na het herzien is er niets op de prestatie af te dingen.

Dead Calm kan zich langzaamaan in de categorie 'klassiekers' scharen.

3.5 *

Deze film voor de zoveelste keer, ik ben de tel kwijt, opnieuw gezien.

Het blijft een steengoede thriller, met een cast van 3 man en zoveel spanning, daar moet goed voor geacteerd worden en dat doet men ook.

Dit is een film die ik steeds weer opnieuw kan bekijken en er steeds opnieuw van kan genieten.

Een hond op zee. Dat kan niet goed gaan. Balen natuurlijk, dat met de sleutel. Leuke scène, alhoewel je het van mijlenver ziet aankomen. Staat misschien een beetje symbool voor de rest van de film. Volgens het boekje, zeker op de rode draad, spannend is het dan ook allang niet meer, maar Noyce verpakt het wel zodanig dat z'n thriller nergens helemaal indut.

Bijna een soort surrealistische horrorboot, daar waar John op verzeild raakt, terwijl op het andere jacht Hughie de aandacht op zich vestigt. Best een gestoord figuur, wispelturig als de pest met z'n maniakale trekjes en wanneer hij Rae tot de orde roept, gaat-ie lekker hardhandig tekeer. Apart rolletje van Zane, al zullen de meeste ogen wel gericht zijn op Kidman.

Met John benedendeks en Rae in de mast begint de soundtrack zich ineens flink te roeren en dat klinkt als een klok. Sterkste segment van de film dat bovendien het slotstuk van de nodige brandstof voorziet. Ook daar geen verrassing te bespeuren, maar het volstaat allemaal wel voor een hectisch zeereisje. De laatste voltreffer is ook nog eens daadwerkelijk raak.

Blijft een hele sterke film. Met een minieme cast, setting en zelfs minimale soundtrack slaagt Noyce er in om een constante spanning hoog te houden. Ik weet niet wat er met Zane na Titanic is gebeurt, maar hij is een uitstekende badguy en zorgt hier gedurende de gehele film voor een constante dreiging die moeilijk te evenaren is. De piepjonge Kidman zet eveneens een sterke rol neer, terwijl ook Neill laat zien niet per se een opvallend acteur te zijn qua uitstraling, maar wel heel solide in zijn performance.

Open water vind ik in combinatie met zaken als haaien of een storm al vrij angstaanjagend, nu in deze film ook psychopaten en zinkende boten voorkomen heb ik weer een reden om niet de zee op te gaan. Binnen zijn korte tijdsduur verspilt de film weinig tijd met lange dialogen en expositie, om ook nergens door te slaan in domme actie en hysterisch gekrijs. Het spelletje tussen Zane en Kidman intrigeert over de gehele linie, terwijl Neill's overlevingsstrijd eveneens zeer spannend is. Mooie scenes aan boord van het zinkende schip met de angstaanjagende soundtrack.

Weinig meer over te vertellen, behalve dat Dead Calm een voorbeeldig gemaakte thriller is.

Vond dit ook zeker een hele beklemmende film. Uitzonderlijk knap dat je tot zoiets in staat bent met maar drie personen en een boot. Niet te vergeten de hond natuurlijk. Nicole nog zonder kunstmatige ingrepen met overtuigend acteerwerk en de twee mannen doen niet onder. Ga hen zeker nog eens zien hoewel de spanning dan aanzienlijk minder zal zijn omdat je al weet wat er gaat komen.

Had best een goede film kunnen zijn. Waar het niet dat Billy Zane totaal niet beangstigend is. Doet de redelijke spanningsopbouw zo weer even teniet. Verhaaltje is verder flinterdun, maar dat geeft weinig als de film spannend zou zijn. Voor mij dus niet helaas.

Toch nog 2,5*, mede door het geweldige acteerwerk van Kidman.

Dead Calm is een degelijke Thriller, maar ook niet echt veel meer. Het uitgangspunt is erg goed, Hitchcockiaanse claustrofobie midden op zee. De uitwerking is echter minder bijzonder en had echt beter gekund.

De jonge Nicole Kidman en Sam Neill speelden zeker niet slecht. Het was vooral de Amerikaanse Billy Zane die behoorlijk irritant was. Gewoon een hard object pakken en zijn hersens inslaan als hij even niet oplet, hoe moeilijk kan het zijn. Het verhaal was verder ook best wel voorspelbaar. Uitvoering helemaal volgens het boekje en op de flaregun hoofdexplosie na werd de film nergens echt storend.

De film is prima opgenomen en de muziek van Graeme Revell was zelfs behoorlijk goed en beklemmend.

Verwacht dus geen meesterwerk, maar voor het beetje suspense en de mooie Kidman is de film het bekijken wel waard.

“Don't you believe me?”

Laat drie klasse acteurs hun ding doen op een klein zeiljacht, en het resultaat is een ijzingwekkende thriller. Kidman en Neill zetten twee sympathieke personages neer, en Zane is maniakaal straalt constant dreiging uit. Vooral de transformatie van Kidman, van getraumatiseerde vrouw tot iemand die voor zichzelf opkomt en kracht uitstraalt, is indrukwekkend. De regie van Noyce is vlijmscherp en ontdaan van onnodige ballast, en de oceaan en een klein zeiljacht zorgen voor een spannende setting. Het einde kent wat clichés, maar gelukkig is Dead Calm voor de rest erg sterk.

How do I smell?

Aaah, Nicole Kidman... Het is toch een actrice waar ik een enorm zwak voor heb. Het is altijd moeilijk uit te leggen waarom, maar ze is precies als een goede wijn die met de jaren nog beter wordt. Hoewel de films uit haar beginperiode vaak niet al te denderend zijn (Watch the Shadows Dance en Emerald City zijn niet echt aanraders te noemen), blijf ik het wel interessant vinden hoe zo'n bleke rosse krullenbol met een dik Australisch accent zou uitgroeien tot één van de meest interessante Hollywoodactrices van de voorbije 25 jaar. Dead Calm is zo één van die films waar je al sporen van een grootse actrice kunt zien.

Want Kidman, die tijdens het filmen de kaap van 20 jaar overschreed, is overduidelijk de beste acteur/actrice in deze driehoeksverhouding. Gebaseerd op het gelijknamige boek van Charles Williams is Dead Calm een ietwat voorspelbare en toch boeiende film waarbij een koppel geterroriseerd wordt door een eenzaat en dat in het midden van de oceaan. Vanaf de eerste seconde dat Hughie Warriner in beeld komt weet je gewoon dat er iets niets juist zit aan de man en hoewel er op dat gebied weinig verrassingen komen, is de manier waarop regisseur Phillip Noyce dit in beeld brengt wel de moeite. Niet teveel tijd verliezen aan nodeloze zijplotjes, al mist heel de openingsscène met de dood van de kleine Danny wel wat zijn nut als ik eerlijk moet zijn, en gewoon ook niet te ongeloofwaardig worden. Oké, naar het einde toe vliegt hij misschien wel net iets te hard uit de bocht, maar je verwacht bij dit soort films nu eenmaal ook wel dat de slechterik iets bovennatuurlijks heeft waardoor hij blijft overleven.

Het is echter vooral het kat-en-muisspel tussen Rae en Hughie die dit naar een hoger niveau tilt. Kidman overtuigt over de gehele lijn en trekt naarmate de film vordert het laken meer en meer naar zich toe. Ze ging wel compleet op in haar rol trouwens, de scènes waar ze het schip bestuurt zijn eigenlijk niet in scène gezet. Vooraleer ze begonnen te filmen heeft Kidman namelijk lessen genomen.. Wat is dat trouwens met Billy Zane en films waar hij op een zinkend schip zit? Het lijkt wel alsof ik hem enkel in dat soort films tegenkom. Hij speelt de ietwat gekke Hughie en hoewel dat niet altijd even geslaagd overkomt, is hij wel een goede tandem met Kidman. Iets wat niet zo gezegd kan worden van Sam Neill die, hoewel hij even degelijk is als altijd, net dat beetje chemie met Kidman mist. Verder vooral nog een aantal mooi geschoten beelden op zee en een effectieve soundtrack.

Noyce zou in hetzelfde jaar nog het vermakelijke Blind Fury maken en zou vooral bekendheid verwerven met The Bone Collector. Interessant regisseur dus die alleen nooit echt de volle pot lijkt te krijgen. Dead Calm is in ieder geval een intrigerende film en het is jammer dat Kidman er met kop en schouders bovenuit lijkt te steken. Zane en Neill doen echt nog wel hun best, maar verzuipen een beetje ten opzichte van hun medespeelster.

3.5*

Meer dan behoorlijke film waarbij een koppel te maken krijgt met een psychotische drenkeling. Een film gedragen dus door drie personen. Kidman brengt het er het beste van af. Billy Zane vond ik wat irritant, net zoals ik dat vond in Titanic. Sam Neill is degelijk.

Het begin van de film vond ik vrij bizar en weinig relevant voor de film. De dood van hun kind heeft niets met het script te maken. En eens op de boot waren de rouwmomenten afwezig en werd hij ook niet meer vernoemd. De film is vermakelijk en spannend, wat claustrofobisch ook. De film blijft in zijn geheel boeiend om te volgen. Als ik het goed voorheb neemt de film eigenlijk maar een halve dag in beslag als ik verder ga op het feit dat de radiocontacten dat de andere boot al na zes uur zou zinken.

Het einde heeft weer een typsich voorspelbaar cliché in petto, maar was gelukkig snel afgelopen. Geen topper, maar zeker wel eens de moeite waard om te zien. Alvast geen spijt van gehad, integendeel.

Matig.

Wat deze film doet, is al eens eerder en beter gedaan. Dit vond ik eigenlijk nergens bijzonder en op de helft zat ik tegen mijn eigen slaap te vechten. Zo saai was deze thriller dus, en hij begon nog best sfeervol, toegegeven.

Het begin was dus goed. De warme beelden van de bijna stille oceaan brengen iets unieks. Je krijgt zelf een beetje het gevoel lekker onder de zon te liggen. Goede keuze ook om geen soundtrack hierbij te gebruiken, zodat het warme sfeertje eigenlijk nog extra versterkt wordt.

Maar nadat Zane de boot heeft overgenomen begint de film langzaam in te storten. Zane doet het nog het beste en weet wel enkele grappige grollen met zijn karakter mee te brengen. Al komt hij alles behalve dominant over. De film is nergens echt intens meer, en de ellendige hoeveelheid close-ups van Kidman begonnen ook te vervelen.

Kidman en Neill vond ik overigens niet heel bijzonder acteren. Vooral Neill zelf viel me tegen, maar ook vooral omdat het deel waar hij in beland te weinig materiaal bevat om spannend te zijn, zeg maar gewoon saai. De boot tussen Kidman / Zane was een stukje leuker, maar ook vrij saai.

De film was dus gewoon saai, voorspelbaar en bied weinig wat andere films niet beiden. Het enige wat de film nog een beetje rechtop laat staan zijn Zane en de warme oceaansfeer. De slordigheid van de film mag er trouwens ook wel zijn soms, de storm met hoge golven leek al binnen 30 seconden voorbij te zijn bijvoorbeeld.

Echt heel boeiende film om te kijken. beter dan die met animatie gevulde computer spel achtige films van tegenwoordig met snelle beelden en 1000 dialogen van met Pokemon jonge opgegroeide regisseurs die niet meer weten hoe ze een film moeten maken.

Heel lang geleden eens gezien en toen wel bij gebleven als best wel spannend film met een indrukwekkende psychopaat. De vraag is dan of de film tientallen jaren later nog steeds dezelfde indruk wekt. En ja, hij viel geenszins tegen.

De film wordt gedragen door drie acteurs, waarvan Neill zo ongeveer de meest stoïcijnse, ondanks wat hem allemaal overkomt. Het zijn vooral Kidman en Zane die hele goede rollen neerzette en dan met name de onberekenbare psychopaat die Zane speelt. Een rol overigens die ik altijd aan hem ben blijven koppelen en altijd als ik dat tronie zie gaat er automatische de gedachte; daar heb je dat gruwelijke figuur ook.

Op zich zijn er wel wat dingetjes van kritiek. Waarom laat Neill zijn vrouw zo achter bij iemand die hij niet vertrouwt? Dingen met de boot zoals dat men aan het varen is, wat natuurlijk een boeggolf creëert, een scene later ligt de boot stil in het water terwijl de motor een fractie uit is, al zo bijzonder. Waarom is ze niet wat slimmer met het verstoppen van die motorsleutel? Waarom pakt ze niet eerder dat geweer? Waarom zit Neill met zijn boot in een zware storm terwijl er vanaf de andere boot in de verste verte niets te zien is? Waarom parelt Zane in die beginfase van het zweet, op wel meer momenten trouwens, terwijl Neill en Kidman met lange broeken en overhemden kennelijk niet warm hebben...?

Afijn, het maakt niet zoveel uit. Het draait meer om het psychologisch steekspel. Kidman die vecht voor haar leven, en als paniekerig vrouwtje toch de mentale weerbaarheid ontwikkeld om hem te bespelen, te verwonden en de boot te keren. Het samenspel tussen de twee is goed en tegelijk onvoorspelbaar, what's next? De strijd van Neill op het andere schip is ook meer dan prima, goed in beeld gebracht en met spanning. Dit allen tot een uitstekend einde met zenuwslopende ontknoping. Ja, Dead Calm doet het ondanks zijn leeftijd nog prima en staat garant voor een prima avondje sensatie.

Redelijke thriller, deze film waarmee Nicole Kidman internationaal doorbrak, maar tegenspeler Billy Zane maakt er wel een beetje een potje van. Al heel snel wordt duidelijk dat hij niet helemaal jofel in de bovenkamer is, en Zane accentueert dat door laconieke dansjes af te wisselen met gejammer en geschreeuw. Het was zo nu en dan bijna komisch ("Friends Rae, friends!"), dat is voor een psychologische thriller toch wel dodelijk. De ontdekking van Neill op het andere schip kwam ook niet echt aan, die homevideo sloeg al helemaal nergens op. Zijn gepiel om het vaartuig weer aan de praat te krijgen was nog het spannendst.

Kidman maakt intussen allerlei vreemde keuzes die al eerder werden benoemd, al moet gezegd worden dat ze niet één maar twee vijanden op het schip had: naast Zane die vermaledijde hond Ben die tot tweemaal toe haar plannen verijdelde. Niks tegen honden, maar de zucht die Nicole sloeg toen ze ontdekte dat ze niet Zane maar haar trouwe viervoeter aan de deur genageld had was er wellicht ook een van opluchting. Verder verloopt het redelijk volgens stramien al blijft Dead Calm gelukkig wel onderhoudend. Aparte, sfeervolle soundtrack die af en toe beter lijkt te passen bij een middeleeuws fantasy epos pakt verrassend goed uit.

Lang geleden ooit gezien en altijd wel blijven hangen. Nu heb ik dat sowieso met botenfilms, maar deze wilde ik altijd nog een keer zien. Dat valt niet mee, want oude films worden maar mondjesmaat op blu ray gezet en dan mag je hopen dat ze er Nederlandse subs onderzetten. Dat laatste had ik helaas niet, maar de Engelse subs zijn prima te doen bij deze mooie blu ray transfer. En ja zo leer je weer wat woordjes erbij zoals Arf. Nou volgens mij is daar helemaal geen Nederlandse vertaling voor, maar ik heb begrepen dat het zoiets betekent als een hond nadoen. Althans het geblaf. Een soort van blaf imitatie.

Dead Calm draait in principe maar om 3 personen. Wat mij betreft had het voorstukje helemaal weg gemogen. Het doet er allemaal niet zo toe waarom ze kiezen voor een mooie zonnige bootreis. Dat had ook verteld kunnen worden aan boord. Afijn Daar zitten we al heel erg snel op. Het plot is simpel men komt een boot tegen die wat dobbert. Een soort van spookboot. Vreemd genoeg gaat de eigenaar zelf met een sloep naar hun boot toe en dan gaat het al snel mis. Hij is zeker spannend en vooral goed gekozen vond ik de momenten van de twee boten. Hoe loopt het af op de zgn. spookboot en hun eigen boot. Er zitten natuurlijk wel rare kantjes aan de film. Zo had de mooie Nicole Kidman al 10 keer haar belager kunnen doden, maar ja dan is de film snel afgelopen. Toch blijft het een fijne thriller die vooral goed gespeeld wordt door Nicole Kidman en Sam Neill. Ik ga Billy Zane binnenkort in een andere film bewonderen. Hij is trouwens ook bekend van Titanic.

Het beeld is over het algemeen erg mooi. Strak helder en een goed kleurgebruik. Alleen binnen is wat ruis te zien. Met name bij het wat donkere scenes of het bruine hout van de boot. Maar andere onregelmatigheden heb ik niet gezien. Vlekvrij. Geluid is goed muziek ook al komen er vreemde soundtracks voorbij.

Film 3.5
Beeld 4.0 (Blu Ray)
Geluid 4.0

19-jarige Nicole Kidman die blijkbaar werkelijk de boot op haar eentje door een storm heeft gevaren. Amai.

3*

Nicole Kidman marathon 1#

Begonnen met deze leuke marathon. Dit is volgens mij haar doorbraak film geweest en daarom begin ik met deze. De films die ze hiervoor heeft gedaan trekken mij niet zo aan, ook vrij onbekend en lastig te vinden. Echter heb ik deze film al een paar keer gezien al kan ik me nooit helemaal herinneren hoe de film nu verloopt. Als ik de film dan kijk komt alles mij wel weer bekend voor.

Leuke onderhoudende film. Vond het nergens echt spannend, maar toch zit er een leuk sfeertje aan. De cast doet het goed. Ik moet zeggen dat Kidman al vrij sterk is in haar acteerwerk, maar op het begin vond ik haar maar matig. Beetje te geforceerd overkomen toen ze huilde op het bed. Dat is dan ook het enige. Toen al een mooie vrouw om te zien. En als ik haar was had ik Billy Zane ook al snel besprongen. Wat een lekkerding! Al is het alleen maar om jezelf te redden.

Een leuke film voor tussendoor, niets meer of minder. De beoordeling blijft staan. 3,5*

Wat een zwaar overschatte film is dit zeg lange tijd vermeden en nu de bevestiging dat het inderdaad zo slecht is als ik al bang voor was.

De acties van Rae in een poging haar belager te overmeesteren raken kant noch wal met als dieptepunt dat ze besloot om met hem van bil te gaan. Er waren duizend en een andere manieren om hem uit te schakelen. En als ze 'm dan eindelijk uitgeschakeld heeft dan bindt ze hem zo belachelijk slecht vast dat ie zo weer ontsnapt. Eerder was ze nog bereid hem te doden dus deze beslissing is gewoon onlogisch. Ieder weldenkend mens had 'm in ieder geval van boord gegooid. Het einde is zwaar afgeraffeld, tenenkrommend slecht gewoon. Onze kaper vindt zijn weg terug aan boord. John verdwijnt halverwege het haren wassen spontaan om een uitgebreide Michelin sterrenontbijt te gaan maken komt terug en vuurt een lichtkogel!! af op de kaper, zonder enige bezorgdheid om Rae die er pal naast staat. Met perfecte precisie raakt hij hem vol in zijn gezicht en direct THE END na een stevige knuffel.

Man, man. Dat deze film dicht aan een 7 gemiddelde zit is een regelrechte schande.

Ai wat is dat al weer lang geleden.

En dat wetende had ik me wel verwacht aan een ernstig jonge Kidman. Tenslotte nog van voor Bangkok Hilton? en dat is ook al zo'n schok als je dat nu terugziet. Maar waar ik niet aan gedacht had was Sam Neill die natuurlijk even veel jaren mist ten opzichte van het grijze rimpelhoofd waar we nu aan gewend zijn geraakt.

Qua verhaal is het een beetje droef, en Zane is veel te licht voor de rol - hij weet op geen enkele manier het soort Hannibal-achtige sinisterheid uit te stralen wat eigenlijk nodig was.

Wat de film ook genadeloos tekent is de soundtrack met veel synthesizer uit die tijd - niet tijdloos zoals Morricone of sommige dingen van Tangerine Dream, maar echte jaren-80 namaak-violen en blikken sounds. Jakkiebah wat lelijk.

Eigenlijk het enige wat ik nu nog wél vind kloppen is het beeld. Sowieso de paradijselijke situatie van een zeilboot op de open zee. Maar ook het hondje is leuk, en die halve seconde dat Kidman in haar skinny butt staat. Niks mis mee.