It! The Terror from beyond Space (1958)

Andere scifi-films (zoals Forbidden Planet) pogen tenminste nog om een geloofwaardige toekomstvisie neer te zetten. Bij It! is het (beperkte) budget waarschijnlijk gespendeerd aan de cockpit van het ruimteschip. De aankleding van de personages is nl. weinig futuristisch.

Wel grappig om te zien dat de dames er nog gewoon als '50 huisvrouwen (incl. tuttige kapsels) bijlopen. Ze verzorgen het ontbijt voor de spacecrew en één loopt met een koffiekan, paraat om als een Amerikaanse serveerster te re-fillen.

Deze observatie heeft verder totaal niks met de film te maken, maar het zegt wel voldoende over de pretenties van de filmmakers en de tijdsgeest: Zelfs al zijn de vrouwen geëmancipeerd genoeg om een ruimtevlucht te bemannen, het uitgangspunt van de futuristische vrouw blijft dat van de vlijtige huisvrouw.

It! The Terror from beyond Space

Ik kijk echt bijna nooit films die eerder gemaakt zijn dan 1970 en laat staan in zwart wit. Dit is een totaal nieuwe ervaring voor mij maar goed, eens moet de eerste keer zijn, toch ? Ik moet zeggen dat ik me helemaal niet echt heb verveeld. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat deze films vaak beter zijn dan de films van deze tijd, sommigen uiteraard wel maar niet allen. Het is toch wel wennen dat je van altijd kleuren films naar een zwart wit film gaat, alles is anders maar toch een leuke ervaring wat je er door krijgt, dat zeker.

Aangezien het mijn horror / thriller maand is moest ik toch wel even opzoek naar een gepaste film, nou goed dat was It! The Terror from beyond Space dus daar was ik snel klaar mee. Daarbij was het verhaal saai en je werd er door heen gejaagd, dit had wel wat beter gekund. Acteerwerk was prima en het concept was geinig. Van het Sci-Fi hoef je natuurlijk niet al te veel verwachten rond deze tijd en dat deed ik niet. Ook eens een film die maar 25 seconden aftiteling heeft in plaats van 5 minuten, prima! Toch een goede start om mee te beginnen, al zeg ik het zelf.

2,0*

Soms behoorlijk dom, maar consequent sfeervolle SF-horrorcinema uit de jaren 50, die, samen met Bava's Terrore nello spazio (1965)waarschijnlijk invloed hadden op Ridley Scott's Alien (1979). Wat er gebeurt of hoe het verder moet aan boord van het kleine ruimteschip wordt vaak besproken tussen de bemanning. Ook laten ze meerdere handgranaten ontploffen in een raket? Ik weet het niet, jongens...Het houdt de alien echter niet tegen, niets lijkt het te stoppen. Tja het is een Marsman! Of beter gezegd een man in een rubberen pak...Ach het was best cool, ook al zag het er zeker ook een beetje cheesy uit!

Wat karige scores hier voor deze film. Natuurlijk, het is goedkoop, slechte special effects van vliegende raketten en het monster ziet er niet uit, maar ik kan wel echt genieten van dit soort scifi-horror uit de oude doos. Bij het beginshot was ik al blij, en de film heeft een prima dreigend sfeertje als een reddingsmissie naar Mars gestalkt wordt door een lokale alien. Met prachtige teksten als 'Mars is almost as large as Texas, there could be monsters!'. Zodra het monster in beeld komt wordt het allemaal wat minder overtuigend, en is de nepheid toch wel erg duidelijk. Alsnog, deze voorloper van Alien vond ik een erg vermakelijk goed uurtje film.

Natuurlijk ziet het er visueel bijzonder belabberd uit. Het ruimteschip is letterlijk een speelgoedraket of een raket uit de strips. En het monster van Mars, tja, het was eerder een gorilla in een pak. Zijn bewegingen voelden iets te menselijk aan, hoe hij bewoog, hoe hij de trap op en neer daalde ... Bijzonder lachwekkend eigenlijk. En toch vond ik het allemaal wel charmant.

Ondanks het flauwe acteerwerk ook. Weinig tot geen paniek bij de rest van de crew, ook geen gillende vrouwen hier. Het verbaasde me wel welk wapenarsenaal aan boord was op een ruimtemissie. Alsof men voorbereid was.

Ik vond het geen straf hiernaar te kijken, maar ik ben dan ook fan van oude horrorfilms. De schaduwen van het monster vond ik bijvoorbeeld erg geslaagd (het deed me denken aan Nosferatu). Die waren bijzonder dreigend, totdat je het monster zelf zag, haha.

Een ruimtevaartuig op weg van Mars naar de Aarde. De mannen en vrouwen aan boord worden doelwit van een schijnbaar onverwoestbaar monster dat op Mars het schip is binnengeglipt. Twee vrouwen maken deel uit van de bemanning. De een is officier en wetenschapper. De ander is de scheepsarts. Respectabele en verantwoordelijke functies die zeker gelijkwaardig zijn aan die van de mannen aan boord. Desondanks hebben de beide vrouwen gelukkig voldoende tijd over om (zoals het een goede vrouw betaamt) de mannen te voorzien van koffie en een maaltijd. Heerlijke tijden waren dat toch, die jaren 50.

Regisseur Edward I. Cahn doet ondertussen met zeer beperkte middelen al het mogelijke om de spanningsboog strak te zetten. De setting is daarvoor een goed middel. Het ruimtevaartuig is een kleine raketachtige constructie met weinig bewegingsruimte en smalle trappen. Een beklemmende setting zonder vluchtmogelijkheden. Een effectief middel om spanning te creëren ware het niet dat het interieur van de raket bestaat uit decors die je je als achtergrond bij een armoedig toneelstuk voorstelt. De decors stralen ouderwetse charme uit. Spanning wordt er niet mee opgewekt.

Het geringe budget is ook zichtbaar in de aanblik van het monster. Het creatuur is een man gekleed in een rubberen pak met een reptielenmasker waaruit scherpe tanden tevoorschijn komen. Omdat de film niet heel interessant is, lukte het me de aandacht te spreiden en zodoende kwam ik wat aanvullende informatie over de man in het pak te weten. In het pak zat een man met de naam Ray Corrigan verborgen. Een bekende naam die in de jaren 40 en 50 in veel B-films te zien was. In normale rollen en in monsterrollen. Opmerkelijk vaak trok hij in zijn carrière een gorillapak aan. It! The Terror from Beyond was zijn laatste optreden in een film en dus de laatste keer dat hij een rubberen pak aantrok. Voor het monster geldt overigens hetzelfde als voor de decors. Het monster straalt een ouderwetse charme uit, maar wekt geen onheilspellende gevoelens op.

It! The Terror from Beyond is een goedkoop geproduceerde film die leuk is om te kijken vanwege de onopzettelijk grappige momenten en vanwege een nostalgisch gevoel dat de film oproept. Meer niet. En over nostalgie gesproken. Ik herkende een van de hoofdrolspelers. Marshall Thompson heet ie en ik herkende hem als de dokter uit de serie Daktari (1957 - 1969) die jaren geleden om de haverklap op de Duitse televisie was te zien en op mij onbewust blijkbaar een blijvende indruk heeft gemaakt.